hósdagur 11. juni 1987síða 6
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Telefon 118 20
Argjavegur 26, 3800 Argir
Postsmoga 76, 3800 Tórshavn
tíðindablaðið sosjalur ||
Útgevari:
Ábyrgdarblaðstjóri:
Fyritaksstjóri:
Blaðfótk:
Ljésmyndari:
Uppseting:
Prent:
Aftanå
verkfallid
VERKFALLID, sum vardi i
triggjar vikur var lidugt fyri
fjårtan døgum síðani. Hetta
hendi vid tad at løgtingid
kom saman og at sam-
gonguflokkarnir gjørdu
seinasta semingsuppskotið
til lóg.
TAÐ stóra stríðið stóð um,
hvat løntakararnir skuldu
brúka tað eina prosentið av
lønini til. Í fyrstu atløgu
kravdu arbeiðsgevararnir,
at prosentið skuldi í ein eft-
irlønargrunn nú
beinanvegin. Til endans var
kravið ein avtala um pro-
sentið 1. mai 1989. Annars
vórðu partarnir komnir
ásamt um lønarutgjalding-
ina í hesum sáttmálaskeið-
num. Tí kendist arbeiðs-
steðgurin ella verkbannið
bæði høpisleyst og
meiningsleyst.
ATBURÐURIN, sum
arbeiðsgevararnir sýndu
undir hesum verkfallinum,
| ber prógv um markleysan
frekleika og ábyrgdarloysi
út um alt mark. Fyri tað
fyrsta so stendur tað al-
menna — landskassin, al-
mennir stovnar og komm-
unur — beinleiðis fyri helm-
inginum av øllum lønarit-
gjaldingum til teirra, sum
rakt vóru av verkfallinum.
Fyri tað næsta er landskass-
in partaeigari í einum hópi
av virkjum og stendur so-
statt í ein ávísan mun aftan-
fyri ein part av hinum helm-
oddagrein
inginum av lenarútgjald-
ingunum. Síðani koma øll
landskassaveðhaldini.
ARBEIÐSGEVARAR
smæddust ikki við at nýta
almenna partin av lgnarút-
gjaldingunum, sum hevði til
endamáls at spjaða og
knúsa føroysku løntakara-
feløgini, og sum i stéran
mun eisini varð vent ímóti
sitandi landsstýri. Men teir
rukku ikki hesum endamáli.
Fakfelagsrørslan var ov
sterk. Samgonguflokkarnir
sýndu eisini samanhald og
styrki.
SPURNINGURIN um eina
eftirlgnarskipan verður ikki
loystur við, at annar partur-
in á arbeiðsmarknaðinum
kroystir slíka skipan niður
yvir høvdid á hinum parti-
num. Hetta verður einans
gjørt við eini semju millum
partarnar og tað almenna.
EINS og í okkara granna-
londum má ein arbeiðs-
marknaðarpensjón skipast
við lóg. Tí má tað almenna
við. Og ein semja millum
allar partar er megintreytin.
Hvorki „flippa ella
»in« men álvari
Sjålvt peningastovnar taka umhvørvisspurningin i ålvara
„Tað reina umhvervið
hevur alstóran týdning, tá
vit skulu marknaðarfera
okkara fiskaverur. Ja, tað
er ein seluvera í sjálvum
sær. Og tí er ein ódálkað
náttúra avgerandi fyri
vælferðina her á landi«.
So avgerandi tekur
Feroya Banki til í eini
grein við heitinum >Um-
hvervið — stersti kapp-
ingarfyrimunur Føroya« í
seinasta ársroknskapin-
um.
»Miljø-flipparar« — ella
okkurt líknandi — hevur
hegrapressan, Dagblaðið,
skýrt tey, sum hava víst á
hvussu stóran týdning tað
hevur fyri trivnað og lív
her á klettunum at vit
geva okkum far um
náttúru ella umhvervi
okkara.
Men Dagblaðið fer óivað
eisini at síggja álvaran í
stríðnum ímóti tí vaks-
andi dálkingini her á landi
og í løndunum rundan um
okkum — bæði fyri vestan
og fyri eystan — og
kanska serliga eftir at ein
peningastovnur leggur
upp í hetta orðaskifti.
Í fleiri útvarpssending-
um er spurningurin um
dálking og umhvervi tikin
upp. Fiskivinnutátturin
hevur viðgjert vandan,
sum dálkingin á firðunum
hevur fyri alivinnuna, og
viðgjert ta dálking, ali-
vinnan og onnur vinna er
atvold til.
Ungdómssendingin hev-
ur víst á alt tað óruddið,
sum vit blaka eftir okkum,
tá vit fara út um alfaraveg
eina góðveðursletu.
Henda spurningin hevur
sendingin, Fritid og
náttúra, eisini tikið upp,
og í tí sambandi hevur
landsstýriskvinnan í um-
hvervismálum, Jóngerð
Purkhús, fingið hevi at
siga nakað um komandi
umhvervislóggávu.
Komandi umhvervislóg.
Ja, komandi. Vit hava
onga í dag, men hon liggur
á steganum, har hon
verður smíðað og tilgjørd.
Landsstýriskvinnan
hevði nakrar tankar um,
hvussu hon skuldi um-
sitast, og hon gav út-
varpsmanninum rætt í, at
tað var týdningarmikið
beinanvegin at fáa eina
fyrisiting upp á beinini,
soleiðis at vit ikki bara
hava eina lóg, men eisini
eitt amboð at hondheva
lógina við.
Men hver skal hond-
heva lógina. Legreglan
kring landið Komm-
unurnar, sum nóg illa
megna at halda skil á
sínum egnu heilsu- og
umhvervisspurningum.
Eitt umhvørvisråd við
deildum kring landið.
Skipaðar felagskommun-
ur. Deildir hjá FNU. Ja,
hver og hvussu?
Landsstýriskvinnan
hevur saman við útvarp-
inum lagt upp til eitt orða-
skifti um evnið — hvussu
skal okkara komandi um-
hvervislóg skipast og
haldast?
Og Feroya Banki hevur
við umhvervisgrein síni
víst á, hvussu stóran
týdning eitt reint
umhvervi hevur fyri fiska-
útflutning okkara?
Við nevndu samreðu og
Nr. 64 — 11. juni 1987
nevndu grein er lagt upp
til eitt orðaskifti, sum
kann fáa stóran týdning
fyri, hvussu lógin endaliga
verður tilevnað, og hvat
vinnan leggur í henda
álvarsama spurning.
Tá lógir ella reglugerðir
eru settar í gildi, vakna
fólk vanliga upp og fara at
brúka kjaft, men tá er sum
oftast ov seint.
Nú er meguleikin til
staðar!
Sosialurin = tók fyri
nekrum árum síðan fleiri
áhugaverd mál til orða-
skifti undir heitinum
sjónarmið. T.d. hugtakið
bygdamenning, feroyskt
sjónvarp, ferðsluvandan,
ferðamannavinnu og
mangar aðrar. Hevdi tað
ikki verið eitt hugskot at
tikið umhvervisspurn-
ingin upp?
Tíverri mugu vit
ásanna, at harðrenda,
hatska, niðurlátandi, út-
spillandi og primitiva
skrivingin i Dagblaðnum
hevur dripid alt sakligt
kjak, sum so dånt var
komid upp å beinini, tå
stavnamaðurin var drigin
inn í føroyska blaðheimin
og politiska vellin av
politiskum og religiøsum
sektaristum og funda-
mentalistum.
Men kanska fekk Sosial-
urin birt lív íaftur eitt
sakligt og áhugavert orða-
skifti um henda spurning,
sum avger, hvussu leingi
lív skal vera her á klett-
unum og her á knettinum.
Tað er jú europeiskt um-
hvervisár!
Demos
>... betydelig stigning
i reallønnen ...<
— ella er tað 12.000 krónur dýrari at liva?
Nú hevur so nógv verið
tosað um len og kanska
serliga minkandi realløn,
at tað helst er burturvið at
koma við hesum nú, men
eg fari kortini at taka eitt
brot úr seinastu frágreið-
ingini hjá ráðgevandi
nevndini hjå
forsætismálaráðnum i
føroyskum búskapar-
málum.
Brotið er soljóðandi:
»De omtrent uændrede
forbrugerpriser har sam-
tidig betydet, at alle løn-
modtagere i 1986 har
opnået en betydelig stign-
ing i reallønnen«. Brotið er
tikið úr ti kapitlinum, sum
kallast »Den økonomiske
udvikling på Færøerne
1986«.
Hvør hevur rætt?
Nevndin við fremstu bu-
skaparfrødingum í Dan-
mark ella fakfeløgini og
ráðgevi tess, Herman
Oskarsson?
Við áhuga havi eg lisið
bók hansara, og tað sum
hann kemur við, kenst líka
trúligt sum tað, ráðgev-
andi nevndin skrivar.
Hetta orðaskiftið um
minkandi reallen tók seg
serliga upp árini eftir
1980, tá sambandið, fólka-
flokkurin og sjálvstýris-
flokkurin skerdu realløn-
ina vid eini 25-30 prosent-
um
Men tað tosar eingin um
nú!
Landsstýrið, sum nú
situr, setti í fjør heyst eitt
avgjørd á olju og broytti
ymiskt í tolllógini.
Hetta hava summi
fingið til, at tað kostar
hverjum húski 12.000
krónur árliga.
Dagblaðið nevnir ofta
hesar 12.000 krónurnar.
Nú grætur Dagblaðið
rossatár, men tá fólka-
floksmenn saman við
einum ódugnaligum sam-
bandsløgmanni = skerdu
keypiorkuna við 25
prosentum, tók Dagblaðið
ikki synd í tí vanliga
fólkinum. Tá varð skrivað
um dirvi, áræði, tað neyð-
uga at konsolidera sam-
felagið o.s.fr.
Alt hetta er ikki annað
enn politiskt humbukk.
Sum starvsfólk fekk eg
EET
A