Sosialurinarkiv
Sosialurin 1987-08-01, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 1. august 1987síða 6

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Telefon 118 20 Argjavegur 26, 3800 Argir Postsmoga 76, 3800 Tórshavn oddagrein Olavsøka HOAST våtvedur élavsøkuaftanskvøld so vignaðist ólavsgkuhaldið bara heilt væl OG IKKI bara til veður, tí sjáldan man tað hava verið meira enn tað sama av fólkið samankomið til ólavsgkuhald og eins sjáldan ella helst ongantíð seinnu árini hevur hetta stevnuhald verið so friðar- ligt sum hesuferð. TORFØRT er at meta um orsøk- ina, men fegnast um tað kunnu vit øll. Men við so góðari byrjan, sum við teirri frálíku setanini og tí rimmar kappróðri, bátarnir allir sýndu frá byrjan til enda, var nógv sum talaði fyri góðum 6lavsøku- lag bæði til gamans og álvara. TILTOKINI vóru mestsum tey somu sum undanfarnu ár og gott tað sama, tí eisini av vana halda vit ólavsgku. Og at tað er ein góður vani eru allir føroyingar smdir um. AÐALTÁTTURIN í 6lavsøkuni, hetta við søguligum baksýni at savna Føroya fólk í felags tøkk til tey undanfarnu og hin Almáttuga fyri tað góða samfelag okkum er givið og til kveikjan av nýggjum vónum fyri framtíðar strevi á somu leið, halda vit fast við. HETTA kann og gerst kanska eisini best uttan gykl og glitur. Men kortini fegnast ikki minst tey, sum kanska leggja størsta álvara í hátíð sum hesa, um tað, sum ár undan ári verður gjørt burtur úr til tess at gera dlavsøku- haldið hátíðarligt og hugnaligt, tað verið seg við tónleiki, sangi og øðrum. HETTA er eisini galdandi fyri tað stórarbeiði Tórshavnar Býráð aft- ur hesuferð hevði lagt í at búgva miðsteð landsins til eitt gott ólav- søkuhald og sum var vidvirkandi til, at hátíðardámurin var so fræg- ur í miðbýnum. Ti FØROYINGAR eiga í Havnini ikki bert eina góða midstød ella stevnupláss, men ein frálíkan Ábyrgdarblaðstjóri: P/f Sosialurin Jan Miiller Krisjan Dahi Høgni Djurhuus Randi Jacobsen Tórfinn Smith Kalmar Lindenskov P/f Sosialurin P/f Pressan 1981 Utgevari: Fyritaksstjóri: Blaðfótk: Ljósmyndari: Uppseting: Prent: stevnustað við sinum Seguvirð- um altíð fer at eiga tokka føroy- inga TI MA tað sigast at vera van virðing móti ikk bara hevuðsstaði okkara og tí fólki har býr, men eisini móti ólavsgkugestunum øllum, at so Ítt kann vera farið um, hvat loyvt er at selja av óruddi og óhumsku, sum hesa annars so frálíku Olavsøku bert eftir fáum tímum megnaði at broyta okkara stásiligu midstød til ein sannan køst. OKURSPRÍSIRNIR eru so eisini sega fyri seg, men ilt er at trúgva, at teir bæriligu ungdómar, sum í leikum sýna so gott kynstur, ikki kunnu fíggja leikhgin ødrvisi enn vid at kradda vid slikum fjanti og fjasi, sum eftir litlari løtu kann gera til einkis tað megnararbeiði, ið tað er at búgva staðin til eitt gott ólavsgkuhald. her er í øllum forum ikki samsvar millum tað sunna likamið og sálina. TILTOKINI vóru sum nevnt á leið tey somu sum undanfarin ár. Tó bar frá í ár við felagssonginum í miðbýnum náttina ti lannan dag. hesin hevur ongantíð verið á nakrari kunngjørdari skrá, men hóast tað fastur táttur í mong ár. HESIN songur var drúgvari enn vant, takkað verið góðari fyriskip- an og bóklingi, ið býráðið hevði latið gera til at býta út í gongugøt- uni. Frálíkt tiltak og einahelst við- virkandi til tað góða og ikki sørt tignarliga ólavsgkulag hendan annan ólavsgkumorgun. FRÁ HERSETINGINI í Danmark hava vit frætt um sonevndu al- sang-stevnurnar, sum í stóran mun vóru við til at sjóað danir saman ímóti hersetingarveldi- num og einki er at ivast í, at vit á vaglinum hesa 6lavsøkuløtu við felgs ferð igjøgnum góðan før- oyskan skaldskap, uttan at vita tað kanska, stóðu á varðhaldi um tað, vit hóast alt halda ólavsgku fyri. FREISTANDI er at ynskja sær meira á hatta borðið komandi ólavsgku, men prógvað varð í øllum fórum hesuferð, at til ber at halda ólavsgku við skilið. Nr. 85 — 1. august 1987 »Havnar skansi — tað yndiga staða Takk eigi Bodil Rahbek fyri frískligu morgun- sendingar sínar í summ- ar á donskum og enskum. Mangur feroyingur man við áhuga lurta eftir teim- um, ikki minst eftir sam- rødunum við fólk um åvis mål, sum uppi eru. Måna- morgunin hoyrdu vit Hans Jákup doktara verða tråspurdan um ólavsekuna Hann var skilliga tikin á bóli — beinleiðis sending var — og tí fekk hann helst ikki nóg væl fram stóra leik part kir kjunnar i Olavsøk uni. Men tå id so Bodil vildi hava Skansan til tað yndiga og romantiska staðið í sambandi við ól- avsekuhaldið, so átti segumaðurin at gjert vart við, at so var ikki, tvertur ímóti. Har hava Lurtið eftir Sigrun Onkur hevur sagt tey vísu orð, at tú skilir best veru- leikan í eini ávísari fjar- steðu. Eftir at hava búð í út- londum í nøkur ár er tað á mangan hátt skelkandi at seta fótin aftur á feroyska jerð. Eitt tað fyrsta tú leggur til merkis er hvussu minni menniskjalig og meira materialistisk hugsanin hjá fólki er vordin, og hetta kemur best til sjóndar á tann hátt fjølmidlarnir viðgera samfelagsviðurskifti. Ein viðgerð, sum bert handlar um tað, sum kann keypast fyri pengar og sum kann málast í krónum, og har als onki pláss er fyri menniskjan- um. Tonsavís av dýrari trykksvertu at viðgera ali-, fiski-, útflutnings- og innflutningsloyvir; og líka skjótt sum projektid er realiserað og farið fal- litt, so skulu vit hann feroyingar og helst fá- tæku havnarmenninir verið í tvungnari hertæn- astu. Har var eisini fongslið. At verða settur í skansan man verða sagt enn fyri at verða settur fastur. Á veggjunum i skansahúsinum hava ymsir fangar skevað nevn og orð, sum siga frá sorgarsegu teirra Nei, »Havnar skansic, sum í sanginum Gentu- kæti eftir J.P. Gregorius- sen verður neyndur ytað yndiga stað<, var ikki har i á Skansa, men uppi á úsvegnum M.A acobsen skrivar í við- merkingum sínum í yrk ingasavninum hjá J.P.G. soleiðis: »Havnar skansi« (»Litli skansi«), stórur steinur, ið lá uppi á Gripsheyggi hjálpi tú mær gjegnum alla procedurina enn einaferð; bert við tí muni, at eigarin nú hevur skift navn. At menniskja er ein skapningur, sum hevur tankar og følilsir kanst tú ongastaðni fáa eyga á. Feskasta dømi um hetta er, hvussu blødini hava latið vera við at skriva um sjúkuna AIDS. Tori at banna uppá, at bleðini í almindiligheit og Sosialurin í serdeilisheit hevur skrivað 10 frdir so nógv um laksalús og ridluskriða enn um AIDS. Tað sindur, sum hevur verið, viðger als ikki sak- ina sjálva, men heilt onn- ur ting sum moral, religi- ón og arbeiðsmarknaðar- viðurskifti. Men ongin saklig og reel viðgerð av trupulleikanum og slettis onga fatan av vandanum. Ein glotti í hesi kola- nidu sum eitur føroyskur journalistikkur er tær be- (ovast uppi á Tinghús- vegi). Smádreingirnir hevdu hann til at spæla á. Niðanvert við »Litla skansa« stóð ein bonkur. Tá id Havnarfólk tå í tíð- ini fóru út at ganga, gingu tey helst Tinghúsvegin niðan á »Litla skansa« Hiðani av bonkinum sást oman yvir Havnarby. I 1884 var »Litli skansi sprongdur — tá vóru tey fyrstu húsini bygd uppi á Gripsheyggi — men bonk urin var standandi en! nøkur år.« Mass skrivadi hetta 1928. Gentukæti er fyrsti ferð prentað í Føringatid indi 1894 — sum eitt spei kvæði, men eingin mar hava sterri tokka til sang in í dag enn júst havnar fólk! Sverri Egholm gávaðu og menniskja- klóku sendingar um sam- felagsviðurskifti, sum Sigrun Samuelsen á Út- varpinum hevur gjørt, men í tí samanhanginum er hon einans ven enlig svalex. So eg heiti inniliga á tykkum tíðindafólk Hyggið og'lurtið at tykk um sjálvum (og efti Sigrun, sjálvandi) q/ royni at geva eitt kvalifi serað mótspæl til tan kondi- og videokultu: sum er gott á veg at al humanisera hetta samf« lagið. Ti stødan er í letur sera einfeld: Tan materielli vælstandur: og tann menniskjali vesaladómurin sýnast . ganga heilt í hond, « hetta átti at verði ein tal fyrsta uppgávan hjá góða tíðindafólki at vir. ímóti. Obserm lítla sangheftinum LE við á 6lavsøku«, sum vit í stersta skundi fingu sett saman beint fyri 6lavsøkuhaldid, er mest av mínum ávum annað skaldanavn komið at standa undir sanginum »Hvi eru Føroyar bert grót og flag< enn tað á rætta upphavsmanninum. Vil tí alment biðja Suna um fyrigeving fyri mis- takið við vón um, at tað sum soleiðis av misgáum gjørdist rangt, aftur er vorðið rætt, so at tað nú vendir upp, sum eigur at >...so at tað, sum vendi niður, vendir upp...<! ; skaldið er Suni F. Jacobsei venda upp í hesum má Ólavur Hátú |