leygardagur 1. august 1987síða 6
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Telefon 118 20
Argjavegur 26, 3800 Argir
Postsmoga 76, 3800 Tórshavn
oddagrein
Olavsøka
HOAST våtvedur
élavsøkuaftanskvøld so
vignaðist ólavsgkuhaldið bara
heilt væl
OG IKKI bara til veður, tí sjáldan
man tað hava verið meira enn tað
sama av fólkið samankomið til
ólavsgkuhald og eins sjáldan ella
helst ongantíð seinnu árini hevur
hetta stevnuhald verið so friðar-
ligt sum hesuferð.
TORFØRT er at meta um orsøk-
ina, men fegnast um tað kunnu
vit øll. Men við so góðari byrjan,
sum við teirri frálíku setanini og tí
rimmar kappróðri, bátarnir allir
sýndu frá byrjan til enda, var nógv
sum talaði fyri góðum 6lavsøku-
lag bæði til gamans og álvara.
TILTOKINI vóru mestsum tey
somu sum undanfarnu ár og gott
tað sama, tí eisini av vana halda
vit ólavsgku. Og at tað er ein
góður vani eru allir føroyingar
smdir um.
AÐALTÁTTURIN í 6lavsøkuni,
hetta við søguligum baksýni at
savna Føroya fólk í felags tøkk til
tey undanfarnu og hin Almáttuga
fyri tað góða samfelag okkum er
givið og til kveikjan av nýggjum
vónum fyri framtíðar strevi á
somu leið, halda vit fast við.
HETTA kann og gerst kanska
eisini best uttan gykl og glitur.
Men kortini fegnast ikki minst
tey, sum kanska leggja størsta
álvara í hátíð sum hesa, um tað,
sum ár undan ári verður gjørt
burtur úr til tess at gera dlavsøku-
haldið hátíðarligt og hugnaligt,
tað verið seg við tónleiki, sangi
og øðrum.
HETTA er eisini galdandi fyri tað
stórarbeiði Tórshavnar Býráð aft-
ur hesuferð hevði lagt í at búgva
miðsteð landsins til eitt gott ólav-
søkuhald og sum var vidvirkandi
til, at hátíðardámurin var so fræg-
ur í miðbýnum.
Ti FØROYINGAR eiga í Havnini
ikki bert eina góða midstød ella
stevnupláss, men ein frálíkan
Ábyrgdarblaðstjóri:
P/f Sosialurin
Jan Miiller
Krisjan Dahi
Høgni Djurhuus
Randi Jacobsen
Tórfinn Smith
Kalmar Lindenskov
P/f Sosialurin
P/f Pressan 1981
Utgevari:
Fyritaksstjóri:
Blaðfótk:
Ljósmyndari:
Uppseting:
Prent:
stevnustað við sinum Seguvirð-
um altíð fer at eiga tokka føroy-
inga
TI MA tað sigast at vera van
virðing móti ikk bara hevuðsstaði
okkara og tí fólki har býr, men
eisini móti ólavsgkugestunum
øllum, at so Ítt kann vera farið
um, hvat loyvt er at selja av
óruddi og óhumsku, sum hesa
annars so frálíku Olavsøku bert
eftir fáum tímum megnaði at
broyta okkara stásiligu midstød
til ein sannan køst.
OKURSPRÍSIRNIR eru so eisini
sega fyri seg, men ilt er at trúgva,
at teir bæriligu ungdómar, sum í
leikum sýna so gott kynstur, ikki
kunnu fíggja leikhgin ødrvisi enn
vid at kradda vid slikum fjanti og
fjasi, sum eftir litlari løtu kann
gera til einkis tað megnararbeiði,
ið tað er at búgva staðin til eitt
gott ólavsgkuhald. her er í øllum
forum ikki samsvar millum tað
sunna likamið og sálina.
TILTOKINI vóru sum nevnt á leið
tey somu sum undanfarin ár. Tó
bar frá í ár við felagssonginum í
miðbýnum náttina ti lannan dag.
hesin hevur ongantíð verið á
nakrari kunngjørdari skrá, men
hóast tað fastur táttur í mong ár.
HESIN songur var drúgvari enn
vant, takkað verið góðari fyriskip-
an og bóklingi, ið býráðið hevði
latið gera til at býta út í gongugøt-
uni. Frálíkt tiltak og einahelst við-
virkandi til tað góða og ikki sørt
tignarliga ólavsgkulag hendan
annan ólavsgkumorgun.
FRÁ HERSETINGINI í Danmark
hava vit frætt um sonevndu al-
sang-stevnurnar, sum í stóran
mun vóru við til at sjóað danir
saman ímóti hersetingarveldi-
num og einki er at ivast í, at vit á
vaglinum hesa 6lavsøkuløtu við
felgs ferð igjøgnum góðan før-
oyskan skaldskap, uttan at vita
tað kanska, stóðu á varðhaldi um
tað, vit hóast alt halda ólavsgku
fyri.
FREISTANDI er at ynskja sær
meira á hatta borðið komandi
ólavsgku, men prógvað varð í
øllum fórum hesuferð, at til ber at
halda ólavsgku við skilið.
Nr. 85 — 1. august 1987
»Havnar skansi —
tað yndiga staða
Takk eigi Bodil Rahbek
fyri frískligu morgun-
sendingar sínar í summ-
ar á donskum og enskum.
Mangur feroyingur man
við áhuga lurta eftir teim-
um, ikki minst eftir sam-
rødunum við fólk um åvis
mål, sum uppi eru. Måna-
morgunin hoyrdu vit
Hans Jákup doktara
verða tråspurdan um
ólavsekuna Hann var
skilliga tikin á bóli —
beinleiðis sending var —
og tí fekk hann helst ikki
nóg væl fram stóra leik
part kir kjunnar i Olavsøk
uni. Men tå id so Bodil
vildi hava Skansan til tað
yndiga og romantiska
staðið í sambandi við ól-
avsekuhaldið, so átti
segumaðurin at gjert
vart við, at so var ikki,
tvertur ímóti. Har hava
Lurtið eftir Sigrun
Onkur hevur sagt tey vísu
orð, at tú skilir best veru-
leikan í eini ávísari fjar-
steðu.
Eftir at hava búð í út-
londum í nøkur ár er tað á
mangan hátt skelkandi at
seta fótin aftur á feroyska
jerð.
Eitt tað fyrsta tú leggur
til merkis er hvussu
minni menniskjalig og
meira materialistisk
hugsanin hjá fólki er
vordin, og hetta kemur
best til sjóndar á tann
hátt fjølmidlarnir viðgera
samfelagsviðurskifti.
Ein viðgerð, sum bert
handlar um tað, sum
kann keypast fyri pengar
og sum kann málast í
krónum, og har als onki
pláss er fyri menniskjan-
um. Tonsavís av dýrari
trykksvertu at viðgera
ali-, fiski-, útflutnings- og
innflutningsloyvir; og
líka skjótt sum projektid
er realiserað og farið fal-
litt, so skulu vit hann
feroyingar og helst fá-
tæku havnarmenninir
verið í tvungnari hertæn-
astu. Har var eisini
fongslið. At verða settur í
skansan man verða sagt
enn fyri at verða settur
fastur. Á veggjunum i
skansahúsinum hava
ymsir fangar skevað
nevn og orð, sum siga frá
sorgarsegu teirra
Nei, »Havnar skansic,
sum í sanginum Gentu-
kæti eftir J.P. Gregorius-
sen verður neyndur ytað
yndiga stað<, var ikki har
i á Skansa, men uppi á
úsvegnum M.A
acobsen skrivar í við-
merkingum sínum í yrk
ingasavninum hjá J.P.G.
soleiðis:
»Havnar skansi« (»Litli
skansi«), stórur steinur,
ið lá uppi á Gripsheyggi
hjálpi tú mær gjegnum
alla procedurina enn
einaferð; bert við tí muni,
at eigarin nú hevur skift
navn.
At menniskja er ein
skapningur, sum hevur
tankar og følilsir kanst tú
ongastaðni fáa eyga á.
Feskasta dømi um
hetta er, hvussu blødini
hava latið vera við at
skriva um sjúkuna AIDS.
Tori at banna uppá, at
bleðini í almindiligheit og
Sosialurin í serdeilisheit
hevur skrivað 10 frdir so
nógv um laksalús og
ridluskriða enn um AIDS.
Tað sindur, sum hevur
verið, viðger als ikki sak-
ina sjálva, men heilt onn-
ur ting sum moral, religi-
ón og arbeiðsmarknaðar-
viðurskifti. Men ongin
saklig og reel viðgerð av
trupulleikanum og slettis
onga fatan av vandanum.
Ein glotti í hesi kola-
nidu sum eitur føroyskur
journalistikkur er tær be-
(ovast uppi á Tinghús-
vegi). Smádreingirnir
hevdu hann til at spæla á.
Niðanvert við »Litla
skansa« stóð ein bonkur.
Tá id Havnarfólk tå í tíð-
ini fóru út at ganga, gingu
tey helst Tinghúsvegin
niðan á »Litla skansa«
Hiðani av bonkinum sást
oman yvir Havnarby. I
1884 var »Litli skansi
sprongdur — tá vóru tey
fyrstu húsini bygd uppi á
Gripsheyggi — men bonk
urin var standandi en!
nøkur år.«
Mass skrivadi hetta
1928. Gentukæti er fyrsti
ferð prentað í Føringatid
indi 1894 — sum eitt spei
kvæði, men eingin mar
hava sterri tokka til sang
in í dag enn júst havnar
fólk!
Sverri Egholm
gávaðu og menniskja-
klóku sendingar um sam-
felagsviðurskifti, sum
Sigrun Samuelsen á Út-
varpinum hevur gjørt,
men í tí samanhanginum
er hon einans ven enlig
svalex.
So eg heiti inniliga á
tykkum tíðindafólk
Hyggið og'lurtið at tykk
um sjálvum (og efti
Sigrun, sjálvandi) q/
royni at geva eitt kvalifi
serað mótspæl til tan
kondi- og videokultu:
sum er gott á veg at al
humanisera hetta samf«
lagið.
Ti stødan er í letur
sera einfeld: Tan
materielli vælstandur:
og tann menniskjali
vesaladómurin sýnast .
ganga heilt í hond, «
hetta átti at verði ein tal
fyrsta uppgávan hjá
góða tíðindafólki at vir.
ímóti.
Obserm
lítla sangheftinum
LE við á 6lavsøku«,
sum vit í stersta skundi
fingu sett saman beint
fyri 6lavsøkuhaldid, er
mest av mínum ávum
annað skaldanavn komið
at standa undir sanginum
»Hvi eru Føroyar bert
grót og flag< enn tað á
rætta upphavsmanninum.
Vil tí alment biðja Suna
um fyrigeving fyri mis-
takið við vón um, at tað
sum soleiðis av misgáum
gjørdist rangt, aftur er
vorðið rætt, so at tað nú
vendir upp, sum eigur at
>...so at tað, sum vendi
niður, vendir upp...<!
; skaldið er Suni F. Jacobsei
venda upp í hesum má
Ólavur Hátú
|