leygardagur 19. september 1987síða 8

| | } 4 Síða 8 Viðmerking til 8. september tíðindablaðið viðmerkingar ein metningsi i hvat meinar hí mittiteint meini eitt einsamt spurnartekin uttan nakran sp — hvat spyrt tú um kári p urning mur du g n Sosialin | 1 dagin, voru tveir u eg ikki áður sæð 8 bandi ið Dagblaðið Hugsaði, at hesir kanska IKK vor fastgrónir hasa mein ingina. Avgjerdi ti a svara teimum Lat meg fyrst gera heilt greitt: einaferð stóð eg har tit nú standa. Tá eg var eini 1 in Dagblaðslesari. Ég seig 3-14 ár, var eg íð- greinir Breckmanns meg. Tað kendist so trygt tvær ferðir um vikuna at fáa at vita, hvat eg sk halda og meina. Eg trúði veruliga, at »kommun- isma« var orsøkin til alla heimsins neyå og trælkan At akademikarar, intellek- tuell og vinstrasinnað vóru vandamikil fyri sam- felagið. Og eg kastaði egg eftir »kommunistunum« 1. mai, happaði tey, sum gingu í -kommunista- 11 Men so við og við, sum eg fór at lesa annað og meira enn Dagblaðið, sá 1 r nn x 1 va innao enn »ein 1gsleysur maður, stýra av dag- i A , oi8aosmelningini, og gjøral mær ikki tankar. Eg hataði tað, ið onkur segði mær, at Dag- minar egnu ining VAKT ta, at tað er nógv Halda Misskiljingar Ég siggi á tí kriva tit báðir tveir tiverri I verið so óhepnir skilja ein stóran par eg segði. Eg novdist t at rættleiða tykkum eitt lítið sindur: Eg haldi ikki, at ein er ódemokratiskur fyri tað, um ein ikki velur Atla Dam. eg haldi ikki tað er óhugnaligt, at 3681 fólk velja, sum hugsan teirra sigur eg haldi ikki demokratiið er misnýtt um onnur IKKI hava sc hugsan sum « eg haldi ikki »diktatoriskt demokrati, har alt verður vavt i ein ellibita«, skal stovn. setast a Victor å Lakjuni og Nils J. Absalonsen mitt í eini meining …” J h Eg veit satt at siga ikki hvi tit hava fingid hesa fatan, men helst man tad vera, ti eg ikki havi verid nog greidur i skriving mini. Tad fari eg at bidja tykkum orsaka. Tad, sum r vildi siga, var, at Brec rælsi okkara til ein: ropagandu, sum ikk ir nema 1 demokrati- num, og at hann harvið hóttir demokratiið innan- ífrá. Fyri at fáa allar mis- Nr. 106 — 19. september 1987 il viðmerking mína til valið skiljingar burtur, royna skal eg at greiða tykkum frá, hví og hvussu eg eri komin til hesa niðursteðu. Tey veiku verða spottað Tå eg var uml. 15 ár vendi eg, sum sagt, dagblaðs meiningini bakið. Ég las tó framvegis Dagblaðið. Og eg skemtaði mær, tá Breckmann við grova Kæru Victor og Nils! Finna tií samanbera hesa myndina við í segubókum Cora tit at fara at hyggja orðavali sínum »tepti« sin Men so ein dagin stóð abbi mín, Marius sáli, fyri skotum. Knappliga varð hann drigin upp á offur- bonk Breckmanns, har hann varð háðaður og m.a. kallaður eitt »intellektuelt klyvjaross<. Ikki ti, hann hevði skrivað móti Breck- mann ella á annan hátt verið honum at meini Hann hevði bert ikki somu politisku áskoðan Pad vóru óivað nógv, ið stuttleikaðu sær, tá tey lósu Dagblaðið henda di Nils og y Ictor Men heir lå at Mariusi henda dag | tad neit fast, skal eg siga tykkum Og ålvaratos! aka g menniskju fram bert fyri at háða og spotta tey, ta er ikki bara ósakligt Tað er rátt! Tað er hatskt! Tað er Dagblaðið: ! Síðani tá havi eg ongan- tíð grinið, tá eg havi sæð skitnu vápn síni móti annarleiðis Breckmann nýtt hugsandi menniskjurn. Í } } ” - I +' Has havi bert vamias tiðvdu tit onkuntíð t staðið le tir fyri skotu skilt meg Vit og skil, kenslur — og myndir Ein stórur partur av farmaskipaflota okkara er gloppin okkum av hend Ymiskar um, hví hetta bleiv s meiningar eri Onkur heldur, at te ongantíð skuldu verið komin. Onkur annar, at tey skuldu verðið rikin annarleiðis. Onkur triði at landið skuldi havt stuðlað enn meira, enn tað gjør Ó.S.fr. TY rhyl« Þ Dagblaðsmei sum altíð sosialistiska pura greið samgong lorkadi tey av hondum i berari øvundsjuku og nakså, sum tit kunnu tvkkar: unum og latið síðuna blanka! Hetta, fyri tyduligari yvirav verid visa »verk sosialistanna« Góðu Nils og Victor & Halda tit, at Dagblaðið } r 1 í høc Í < hevur givið hesum aivar máli eina sakliga viðgerð? Eg haldi ikki. Eg hald ikki, teir hava talad til vit id og skilid i følki, men til Kei og tann »inn mh mm ) SÍ 10 ing. Í h i , S V 1 £ Sif fra nog“ um ómer im, sum hav fing10 óhugnaliga stór vald Ug Das kki høvdu tað ppiborid høvdu tev ofta følksin tokka. Vit síggja, at tey nýttu nógvar snildir fyri at fáa fólkið at dáma seg Hitler kanska teir mest óskamm ralt. Teir ga at lata seg avmynda saman við Hver skai Stalin og vóru adu, tå um hett cu neynilg smabørnum! siga: »Tann samfelgs skipan, sum eg umboði, er ild og góð. Hygg bara, hvussu godur eg eri vid og tey vid meg ..<. Á henda hátt kundu hesir báðir vinna kenslur- nar hjá fólkinum. Halda báðir, Nils og Victor, tað hevði verið reiðiligari at tosa til vitið r skilið? Og so spurningurin, tit hava bíðað eftir: Kenna tit nakran bernini ikki at føroving, sum vat hesum viðvíkur er 1 óskammaður sum tey ) UuUrmmeyn OMmEennini . 1 st na frar larhá 2 l « ( ar ) vald erið nu ærligir, Victor Mile! og NÚS... Framhald á síðu 10 DO EEN TR —