týsdagur 29. september 1987síða 4
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 4
Logið at fisk- |
bátur var so
langt úr landi
— Vietnamesisku flóttafólkini
vildu í
fyrstani ikki trúgva, tey vóru bjargað.
Men tá Páll Jensen, skipari, heuði lyft =.
tann fyrsta um borð á Alice Riis, vóru hini
skjót aftaná.
Tað var um vaktarskiftið
klokkan seks um kveldið.
Stýrimaðurin, sum skip-
arin loysti av, segði, at tað
einasta, sum var at síggja,
var ein fiskibátur, 45 stig í
bakborð, fýra fjórðingar
frá skipinum.
Skipið er Alice Riis úr
Svendborg og skiparin
Páll Jensen úr Havn.
Páll Jensen varð loystur
av í Singapore og kom
heim fríggjadagin. Vit
hittu hann í gjár og bóðu
hann greiða frá hending-
ini, tá hann og manning
hansara bjargaðu 211
vietnamesiskum flótta-
fólkum 155 fjórðingar í ein
landsynning úr Vietnam.
Alice Riis var á veg til
Bangkok úr Borneo.
Ov langt úr landi
Páll sigur, at tað undraði
seg, at ein fiskibátur
skuldi vera so langt úr
landi sum 155 fjórðingar.
Hann kundi ikki hava olju
til at fara so langt út.
— Vit sigldu so yvir
móti bátinum og tá bluss-
aðu teir. Tað var ongin ivi
um, at har var okkurt á-
fatt hjá teimum.
Vit legdu fyrst í le av
teimum fyri at vita,
hvussu umsteðurnar
vóru. Síðani fóru vit upp í
luv og góvu teimum le av
skipinum og róku so niður
á tey.
Páll sigur, at tað var,
sum trúðu tey nógvu fólk-
ini á tí lítla bátinum ikki,
tey vóru um at verða
bjargað. Tá teir skutu eina
rakettlínu av Alice Riis
yvir á bátin fyri at fáa fat-
ur í honum, hildu tey,
skotið varð eftir teimum.
Syfti tann
fyrsta umborð
Páll greiðir frá, at tey
stóðu bara og gleddu, tá
tey bóðu tey koma um
borð á Alice Riis.
Men so fann Páll upp á
ráð:
— Eg tók í hondina á
einum og segði góðan dag
og so syfti eg hann
umborð.
Tá var tað, sum tey
vaknaðu og tey næstan
stormaðu skipið.
Men tað ringasta var, at
ein genta datt niðurímill-
um. Til alla lukku hevði
ein matrósur verið so
framsíggin og lagt eitt
bjargingarbelti klárt. Vit
tveittu tað niður til hana
og hon svam so til tað og
vit fingu hálað hana um-
borð í ellum góðum.
Páll sigur um veðrið, at
tað var vindmegi fýra-
fimm og tilsvarandi í sjó-
num. Men vindurin var
vaksandi og um náttina
sigldi ALice Riis ikki við
fullari ferð, tí tað var so
sjaskut.
Báturin lak
Báturin var latin fara.
Páll fór umborð, tá ell tey
211 flóttafólkini vóru
bjargað, fyri at vissa seg
um, ongin var eftir. Tá så
hann, at báturin lak. Ætl-
anin var annars at sekkja
bátin, so hann ikki gjørd-
ist ampi fyri onnur fer.
Men hann er ivaleyst
sokkin sjálvur.
Báturin var so rotin, at
tá teir gjørdu fast í
pullertin, skrædnaði hann
úr.
Báturin var til steddar
sum ein seksæringur.
Ongin av teimum 211
Alice Riis kom til Bangkok móti kvøldi og seint fyrrapartin dagin eftir sluppu tey 211
flóttafólkini í land.
Fyra bussar fluttu tey til eina legu 40 km. í ein landsynning úr Bangkok.
Hóast 20.000 fólk eru í hesi leguni, er hon rein og nosslig, hevur Páll Jensen frætt frá
nu danska sendiharrans. Hon hevur vitjað leguna.
Í leguni undraðust tey á, at tey 211 fólkini veruliga vóru flóttafólk, tí tey vóru so
glað og væl fyri, tá tey komu.
flóttafólkunum dugdi at
lesa sjókort. Tey høvdu
væntað at skula vera eina
viku á sjónum og ætlaðu
sær til Thailands.
Alopin
Ferðin hjá teimum byrjaði
illa. Ein bátur við 10-20
sjórænarum kom til teirra
úti fyri vietnamesisku
strondini. Fyrst vóru sjó-
rænararnir vinarligir, so
tey ikki fingu illgruna til
teirra. Aðru ferð, teir
komu, hevdu teir málað
yvir navnið á bátinum. Og
triðju ferð lupu teir á. Teir
tóku alt frá flóttafólk-
unum uttan vatnið. Eisini
neyðtóku teir eina gentu.
Eftir hesa óhugnaligu
hending róku flóttafólkini
so í 11 ella 12 samdegur.
Tey sóu 13 skip fara fram-
við. Bara eitt teirra, eitt
japanskt, steðgaði. Hað-
ani fingu tey »a handfull
of rice«, sum tey søgdu, og
vatn, tó ikki nóg mikið til
øll.
hd
Nr. 110 — 29. september 1987
Bíða nu í flótta-
legu
Tey 211 flóttafólkini
eru framvegis í einari
legu = i Thailandi.
Men Danmark hevur
átikið sær at útvega
teimum nýtt heim inn-
an 40 dagar frá tí, tey
komu í land.
Tey, sum hava
familju í eðrum lond-
um, fara til teirra.
Annars verður roynt at
lata fólkini blíva ver-
andi í Asia, tí tað er
umhvervið, tey kenna
best.
Væntandi verða tó
tey foreldraleysu bern-
ini send til Danmarkar.
Páll Jensen sigur, at
hann hevur biðið um at
fáa at vita, hvat verður
av teimum 211 fólkun-
um.
Skiparin á Alice Riis
hevur annars alt gott
at bera vietnamesarun-
um. Tey seks fólkini,
sum mannaðu skipið,
fingu úr at gera við at
gera mat til tey nógvu
fólkini. Men so við og
við fóru tey sjálvi at
kokkast og hjálpa til.
Alice Riis hevði
proviant til góðar tveir
mánaðir, men tá skipið
tríggjar dagar seinni
kom til Bangkok, var
lítið eftir.
Flóttafólkini = vóru
um borð náttina yvir,
at skipið kom inn, men
tá fingu tey mat og
annað úr landi.
Páll Jensen sigur, at
donsku sendiharra-
hjúnini, Kjær, í Bang-
kok gjerdu eitt eina-
standandi arbeiði fyri
flóttafólkini.
Millum annað sendi
sendiharrin boð eftir
sínum egna lækna at
fara um borð til fólkini.
hd
tk
Í
k
i
£
£
SOS