týsdagur 20. oktober 1987síða 9

Íslendingar skilj he K( gnurin« € gera ri gar kki, og ti fann K 1 aí seta skeltið »restaurant« oman fyri í allar bestu semju. Í fyrstani stóð vognurin aftan fyri Skipafelagið. Nekur ár seinni bleiv vognurin bygdur sterri, og í 1960 flutti hann heim um Skipshandilin. Har helt arbeiðsmannafelagið til og heitti á Karl og Giggu um at halda hølini. Vognin settu tey afturat húsinum hjá arbeiðs- mannafelagnum, har tey gjørdu kaffi. Nakað seinni fluttu tey longur heim eft- ir, men tá mátti vognurin takast sundur, tí hann var bygdur á fastari grund, og tey fingu samstundis loyvi at byggja vognin sterri. Har stóð vognurin so, til havnarøkid varð broytt í 1981. Tá bygdu tey av nýggjum undir berginum við Eystaru Bryggju. Tað er fimti kaffivognurin. Stóð væl fyri Plássið halda tey vera óferu gott. Vognurin stendur væl fyri, so tað fellur fólki natúrliga at detta inn á gólvið. Tey flestu, sum koma, eru ar- beiðsfólk, ið fara í Kaffi- vognin til kaffi, og tá er rættilig trokan. Men tað koma eisini nógv onnur fólk í kaffivognin. Fólki dámar at koma har. Ikki so sjáldan síggja barna- garðsbern í kaffivogn- inum. — Tað hevur altíð glett ; Í i 64 meg at sæð tey smáu sitið so fitt við borðini, sigur Gigga. Nógv fólk eru í kaffi- vogninum og bíða eftir strandfaraskipi ella bussi. Soleiðis hevur tað altíð verið, tí onnur bidihøli eru ikki, og kaffivognurin stendur soleiðis fyri. Um summarið kemur eisini nógv fremmanda- fólk í Kaffivognin. Har seta tey seg at skriva postkort, og tað er eisini meira enn so hent, at onkur hevur biðið Karl og Giggu um loyvi at sett viðferi har, meðan tey eru farin onkur erindi. Karl og Gigga lata væl at árunum í Kaffivogn- inum. Øll hava sitið væl um sått, sum ein familja, bæði starvsfólk og við- skiftafolk. Tað bar væl til at hava børnini vid til ar- beidis. Børnini vistu, hvar foreldrini vóru, komu om- an sjálv. og tá tey vóru sterri, tóku hondina við í. Gigga heldur ikki, at tað var strævið at hava Kaffi- vognin. Tað kundi vera minst líka strævið at vera heima, heldur hon. Nú hevdu tey hug at leggja frá sær. Tey lýstu Kaffivognin til selu ella til tey leigu, og 1. oktober vvir- tóku nýggju eigararnir randi Lívið Minnist tú, tá várið kom, — og tað bar móti ljósari tíðum. Tann fyrsti summardáin kom so tíðliga, | — tú frøddist. So komu sóljurnar, kagandi uppundan, og tú segði við teg sjálvan: sum tað er gott at liva! Minnist tu løturnar — livid var tu. Vit fóru í ánna, byrgdu fyri vatninum, so vit fingu ein hyl at spæla i. Og hitin frá sumrinum fylti sálina av gleði og noktsemi. Vit vóru glað, grunaðu ikki, at dagur var farin, — tí tað var so vælsignað at liva! Kuldin kom, og hann nivdi, vildi taka teg av ræði. — Er tað vert at liva. Tá roynir tú at fara út at leita, men hugurin far teg at stara til jarðar. Okkurt skyggir fyri eygunum, og tú noyðir teg at hyggja upp, og í ollum kuldanum sært tú norðlýsið, og hjartað fyllist av vón. Norðlýsið hvørvur, men tú veitst, at tað kemur aftur, — og A KANST TU LIVA! Minnist tú, tå vit tóku hvønnannan i hond og søgdu: Latum okkum liva livid. Vid elskhuga, djupasta eymleika og tokka runnu sålir saman. — Men kærleikin hvarv — hvar er lívið. Vit selja ” z - ítróttarmyndir Tey, ið ynskja at keypa ítróttarmyndir frá Sosialinum, eru vælkomin til hetta. Kostnaðurin er alt eftir stedd v.m. á myndini. Tit kunnu bíleggja við at ringja til Sosialin, tlf. 11820 og tosa við Grækaris.