leygardagur 24. oktober 1987síða 7

Nr. 121 — 24. oktober 1987 Síða 7 Sverre Midjord, logtingsmaður skrivar: Óli Breckmann ger jøldur burtur úr føroyingum á fólkatingi Ein rættleiðing til greinina „Í Heilag- um navni berja nið- ur ta feroysku arbeidararørsluna« I Dagblaðnum 19. oktober 1987 er Oli Breckmann ikki so lítið firtin yvir tað, sum eg havi skrivað un hann og stødu una. Tað er eingin loyna fólkafloksins arbeiðararersl >«lokkstudulskip ikki beinleidis arbeidsloysisstudul men ein tryggleiki fyri verkafólk kvinnur og menn og sjálvandi okkara sjófólk, um tey komu á ta stødu, at tey vegna vinnuloysi ikki kundu svara hverjum sítt. Tað skuldi í veruleikanum sagt verkafólki, at frá fólka- flokkinum er einki gott at vænta. Tað, at í einari møgulig- ari arbeiðsleysari steðu at fáa hjálp at svara hverjum sítt, hetta málið, sum er eitt løgtingsmål burturav, hetta tekur fólkatingslim- urin úr fólkaflokkinum niður á fólkating úr løg- tinginum og ger har eftir mínari metan gjeldur burtur úr føroyingum. Hann segði, at samtykt- in at tryggja arbeiðsleys- um stuðul í einari akuttari steðu, tað er ikki arbeiðs- loysisstuðul. Tað var ein ósigur fyri fólkaflokkin, og at teir í fólkaflokkinum vildu taka hetta mál upp broyta tað anini, sum var aftur og ólkaflokkurin var ikl fyr a ingur, um tað við urteku av hes: ingi ikki verður ein fyri sambandsfio ein Kalisberg og Jó i Sundstein Livst, so spyrst. Men hetta løgtingsmål- id bleiv, og hetta er ikki Ósigur fyri Anfinn tað fyrsta, og verður heldur ikki tað seinasta, sum verður tikið úr leg tinginum niður á fólka ting I lur polit al hava 2 rå Eingin við síðuna av, og eingin oman fyri Førova Legting einkisgjørd, og maðurin tíverri gloymdur. Og hetta vísir í veruleikanum mor alin í folkaflokkinum. Tá ið feriulenin hjá arbeiðara- fjøldini var til viðgerðar á løgtingi, segði ein kendur løgtingslimur frá hesum sama flokki, at feriulønin hjá arbeiðarafjeldini var grundarlagið undir fíggj- arviðurskiftunum hjá arbeiðsgevaranum. Tað var rakstrargrundarlagið undir virkinum. Eg vil ikki nú og her við- gera ta skriving av navn- givnum persónum, sum er farin fram í Dagblaðnum um steðuna til religion. Men álvaratos Óli Breckmann, religión er væl ikki at brúka til fóta- trakk, hon skuldi verið meira virðismikil. Tað er hon í ellum fefi fyri javn- aðarfólk og arbeidarafjøld- ina. Og annars vanliga feroyingin, so hevur religiónin borið uppi, tá alt annað hevur svikið. At fólkaflokkurin hevur einkarrætt til henda fyri tann virðismikl: lut 3 . Gun 1671 IKK so, at eg havi við orðunum »I heilagum navni at berja niður tað føroysku arbeið- ararørsluna«, við hesum havi sagt nakað ella skuld- sett Óla Breckmann fyri at hava sagt hetta og tað ikki er í tráð við sann- leikan, so taki eg tað sjálv- andi aftur og fari at biða um umbering fyri hesa skeivu málbering. Tað at siga sannleikan uttan mun til, hvussu beiskur hann enn rad er eisini at okkum nytist eiti ikki at lata onnur leggja orðini í munnin ri seinri at venda aftur til Breckmann og gera minar viðmerkingar. Tí tað er tíverri sann- leikin, at tað eru fleiri arbeiðsleiðarar, sum í dag stuðla fólkaflokkin. Skil tað, hver ið vil. Sverri Midjord greinina hjá Óla () jaksDotn € 1 inf > anas" K Irø« ega beið I band ið byrja á vári 1988 og vera liðugt & 5 1991, tá ið bergholið verð ur tikið í nýtslu. Undir legmansreðuni segði eg, at vit í javnaðar flokkinum ogóivað flestu norðstreymoyingar priori- tera at fáa gjørt Hósvíkar- vegin skjótast gjerligt og um neyðugt seinka vega- gerðina til bergholið, tí at arbeiða veg til bergholið í 3 ár ljóðar ógvuliga leingi, meðan vit hava eitt tað mest vandamikla vega- strekkið í landinum liggj- andi beint norðan fyri. Hetta fer fallið Øssi Dam Jacobsen fyri bróst- ið, og vil hann hava bæði Hósvíkarvegin og berg- holsvegin gjerdar alt í ein- um. Hann vísir á, at fólka- flokkurin hevði eitt upp- skot í legtinginum um at breiðka Hósvíkarvegin. Tað er rætt. Fólkaflokk- urin vildi hava Hósvíkar- vegin breiðkaðan, so ar- beiðið varð liðugt í 1991 Hetta metti eg vera cv leingi at bíða, og eg at kveddi ikki fvr ppskot nevnt, havi eg einki ímóti r kað t ur H 11 s €ru avst ar 1 988 í bergholsvegin erða nýttar at breiðkaðan skjótast gjørligt 1aa nos ViKSVegin Bergholsvegin skulu vit nokk fåa i lagi fyriuttan. Tad er ikki eiti å, so virkin hesin fyrrverandi norðstreymoyingurin er vorðin, nú hann er fluttur til Havnar. Hann vil hava berghol og vegir og alt annað gjørt nú. Eg kann geva honum rætt í tí, at bergholið millum Oyrar- eingir og Kaldbaksbotn átti at verið komið fyri langari tíð síðani. Eisini átti hósvíkarvegurin at verið breiðkaður fyri lang- ari tíð síðani, ja, fyri 30 árum síðani. Í ellum hes- um tíðarskeiði hevur eitt av umboðum norðstreym- oyinga verið fólkafloks- umboð. At teir nú blíva »uppfinnsamir«, tá teir eru fluttir til Havnar, vón- andi at njóta sítt otium, tað kunnu vit bert vera takksamir fyri, men her norðanfyri mugu vit ar- beiða hvenn dag fyri at út- byggja samfelagið og gera tað upptakið, sum er ++ vnadarflokkurin til val 1ppå, at nú skuldi berg- holið gerast nú var nóg nikið tosað irbeiðið uppá bergholið hóast rættiliga nógv virksemi samtelagnum farið í gongd, so sigast kann at Annars siga, at politikkur landsstýrisins kann ikki vera og er ikki at seta ov nógv arbeiði í gongd í letuni. Tí tá nógv virksemi er í samfelag- num, verður ein noyddur at halda aftur, har sum ein kann, og sjónarmið javn- aðarfloksins hevur altíð verið at halda aftur í al- mennum ílegum, tá virk- semið í samfelagnum er nógv, meðan vit hinvegin vilja seta almenn virksemi í gongd, tá ið virksemi í samfelagnum er minni. Annars fara vit at fre- ast yvir hesi »oraklini«, sum eru flutt til Havnar, men at lata teir sita og for- telja okkum, hvat vit skulu gera, tað er heldur enn ikki ovboðið, vit áttu heldur at heitt á teir um at skriva sínar endurminn- ingar og annars harma seg um tað, teir kundu havt gjørt. men sum teir ikki gjerdu hatta málið er er at