Sosialurinarkiv
Sosialurin 1987-11-17, síða 9
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 17. november 1987síða 9

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

0 Nr. 131 — 17. november 1987 tíðindablaðið Verjið ungfiskin — vaksið meskavíddina — Hetta fer moguliga at åvirka fiskariid at byrja við, men í longdini koma vit at vinna við hesum tiltaki, segði Tummas Kristoffersen, skipari m.a. á fiskivinnu- tinginum í Norðurlandahúsinum leygar- dagin. Hann segði: Tað verður ofta ført fram at liotin er ov stórur og grunnarnir sostatt ov hart troyttir. Tað kemst ikki uttan um, at hetta er ein orsek til at minni fiskur fæst, men eg haldi at tær nátturligu orsekirnar eru tær, ið hava tann av- gerandi týdningin fyri, um fiskaríið er gott ella vánaligt. Tað er meguligt, at flotin er í so stórur, og at tað hevði givið eitt sindur stabilari fiskarí, um tað vóru færri skip. Men hin- vegin er tað óhugsandi, at vit fingu somu negdir upp á land, um flotin varð munandi skerdur. Viðvíkj- andi samansetingini av flotanum, meini eg, at vit hava brúk fyri bæði trol- arum og línubátum, um vit skulu fáa sum mest burtur úr. Tað vil eisini tíð verða ymiskt, sum enn i i g summ- i hevur fiskurin, bátarnir hava fingið, verið rætti- liga nógv smærri enn árini frammanundan, og tað hevur skulað eitt rættu- liga stórt tal til fyri at fingið nakra nøgd. Kanska serliga i 1983 og 1984. Í 1985 og 86 vóru ávika- vist 45.000 og 40.000 tons fiskað av upsa undir Fer- oyum. Í 1985 vóru millum 30 og 40% av samlaða talinum 3 og 4 ára gamal fiskur, og fyri 1986 vóru tað millum 20 og 30% av talinum, ið høvdu hendan aldur. Um vit hugsa okkum, at hesin fiskur var tvey ár eldri og sostatt vigaði ca. 2 kg. meira, hevdu vit í 1985 fingið 10- 11.000 tons meira og í 86 6000 tons meir: 1 nsa ind verður huga at stórur fiskur er nógv bíligari at arbeiða enn smáur fiskur, og hann sum oftast eisini hevur betri góðsku, sæst týðuliga, at um vit kundu umgingist at fiska fiskin meðan hann er smáur, so er nakað at vinna her. Tað er rættiliga nógv gjørt við at friða eki fyri troling, summi ein part av árinum og onnur alt árið. Eisini verður bráðfeingis- veiðusteðgur settur í gildi í upp til 7 dagar, um ov nógvur ungfiskur er uppi í. Eg haldi ikki, at tað er nekur loysn at friða fleiri eki enn tey núverandi, tí tað er trongligt hjá trolar- unum at fiska sum er, so verður uppaftur verri um fleiri oki verða friðað. Eg haldi heldur ikki, at veiðusteðamirin. sum k Síða 9 longri enn hesar 7 dagar- nar. Sum vit vita, so broytist tað ofta frá degi til dags viðvíkjandi at fáa stóran ella smáan fisk á einum eki, og tí vildi tað verið óheppið at stongt eitt eki í longri tíð. Um tað vísir seg framvegis at vera smáur fiskur á einum eki aftaná 7 dagar, kann stemgjast tødd- na. Hetta vil møguliga åvirka fiskariid at byrja vid, men i longdinkoma vit at vinna vid hesum til taki. Stødan hevdi nokk verið eðrvísi, um hetta var gjert fyri 5 árum síðani, tá meginparturin av fisk- inum, ið fekst, var stórur. Tað er eisini lagt fram um at hava veiðusteðg ein dag um vikuna. Hetta haldi eg er sera óheppið, men um veiðusteðgur skuldi verið, átti tað at verið lagt samlað á t.d. páskum ella jólum. Fyri at fáa sum frægast burtur úr fiskastovnunum er eisini umráðandi at hava so effektiv skip sum meguligt, og at tey verða so væl rikin sum gjørligt. Nakað, sum hevur á- virkað effektivitetin hin rativa vegin að sísta leingi, áðrenn tey eru sloppin út aftur, og onnur sigla undirmannað og til deils við óvandum fólki. Orsekin til at fólkið rýmir av skipunum, er einfalt tann, at ov lítið fæst burturúr peningaliga í mun til, hvat fæst á landi Nakað sum kundi broytt hesa steðu, var, um gið tað burturúr attu Sjálvt um man má rokna við, at tað, ið kann fiskast av botnfiski neyv- an kann komå upp um tað, ið fiskað varð tey góðu árini í 1983 og 84, so haldi eg, at tað eigur at kunna fáast meira pengar til landið fyri henda fisk við at góðska hann meira. Fyri at kunna gera hetta er tað sjálvandi neyðugt, at fiskurin, ið kemur upp á land, er so góður sum gjer- ligt. Í hesum sambandi kann nevnast, at tann ó- javna vrakingin frá plássi til pláss er ein trupulleiki hjá fiskimonnum. Tað er ikki serliga hugaligt hjá monnum at standa og gera sær serliga góðan ómak, fyri at fáa sum minst B fisk, og sam- stundis vita, at tað hevur IK a storan tvaning, nvar ur ður ein trupulleiki hjá virkjum við strangum vrakara, at halda uppá bátar, og ser- liga nú > prismunurin millum A og B fisk er so stórur. Men tað sær ikki út til, at tað verður gjert nakað við hendan spurn ing. Viðvíkjandi fiskiskapin um á djúpum vatn: meta teir, ið fiska har, at eftir hlalongu og kongalisKi din pE or Tad er t KK > end fyr prisur kundi fingist fiskin. Eg kann i hesum sambandi nevna, at tað vísir seg at koma nógv meir av langasporli í hjá partrolarum enn hjá lemmatrolarunum. Tá ið roynt var við síðuna av einum lemmatrolara, vísti tað seg sum at sjálvt um man ikki fekk meira enn tað sama í av blálongu, so var negdin av langasporli 3 ella 4 ferðir so stór við partrolinum ella 60 - 80 kassar í háli. Hetta kann meguliga forklárast við, at partrolingin er serliga effektiv í mun til lemmar- nar, tá ið fiskurin stendur leyst og spjaddur. Tó var henda roynd so stutt, at ikki kann sigast við vissu, x evo hvussu tað gingist ngdini neyvan var t TISK Fra fiskivinnutinginum 1987