týsdagur 17. november 1987síða 9
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
0
Nr. 131 — 17. november 1987
tíðindablaðið
Verjið ungfiskin — vaksið meskavíddina
— Hetta fer moguliga at åvirka fiskariid at
byrja við, men í longdini koma vit at vinna
við hesum
tiltaki,
segði
Tummas
Kristoffersen, skipari m.a. á fiskivinnu-
tinginum í Norðurlandahúsinum leygar-
dagin.
Hann segði:
Tað verður ofta ført fram
at liotin er ov stórur og
grunnarnir sostatt ov hart
troyttir. Tað kemst ikki
uttan um, at hetta er ein
orsek til at minni fiskur
fæst, men eg haldi at tær
nátturligu orsekirnar eru
tær, ið hava tann av-
gerandi týdningin fyri,
um fiskaríið er gott ella
vánaligt.
Tað er meguligt, at
flotin er í so stórur, og at
tað hevði givið eitt sindur
stabilari fiskarí, um tað
vóru færri skip. Men hin-
vegin er tað óhugsandi, at
vit fingu somu negdir upp
á land, um flotin varð
munandi skerdur. Viðvíkj-
andi samansetingini av
flotanum, meini eg, at vit
hava brúk fyri bæði trol-
arum og línubátum, um
vit skulu fáa sum mest
burtur úr. Tað vil eisini
tíð verða ymiskt, sum
enn i i g summ-
i
hevur fiskurin, bátarnir
hava fingið, verið rætti-
liga nógv smærri enn árini
frammanundan, og tað
hevur skulað eitt rættu-
liga stórt tal til fyri at
fingið nakra nøgd.
Kanska serliga i 1983 og
1984.
Í 1985 og 86 vóru ávika-
vist 45.000 og 40.000 tons
fiskað av upsa undir Fer-
oyum. Í 1985 vóru millum
30 og 40% av samlaða
talinum 3 og 4 ára gamal
fiskur, og fyri 1986 vóru
tað millum 20 og 30% av
talinum, ið høvdu hendan
aldur. Um vit hugsa
okkum, at hesin fiskur var
tvey ár eldri og sostatt
vigaði ca. 2 kg. meira,
hevdu vit í 1985 fingið 10-
11.000 tons meira og í 86
6000 tons meir: 1 nsa
ind verður
huga at stórur
fiskur er nógv bíligari at
arbeiða enn smáur fiskur,
og hann sum oftast eisini
hevur betri góðsku, sæst
týðuliga, at um vit kundu
umgingist at fiska fiskin
meðan hann er smáur, so
er nakað at vinna her.
Tað er rættiliga nógv
gjørt við at friða eki fyri
troling, summi ein part av
árinum og onnur alt árið.
Eisini verður bráðfeingis-
veiðusteðgur settur í gildi
í upp til 7 dagar, um ov
nógvur ungfiskur er uppi
í. Eg haldi ikki, at tað er
nekur loysn at friða fleiri
eki enn tey núverandi, tí
tað er trongligt hjá trolar-
unum at fiska sum er, so
verður uppaftur verri um
fleiri oki verða friðað.
Eg haldi heldur ikki, at
veiðusteðamirin. sum k
Síða 9
longri enn hesar 7 dagar-
nar. Sum vit vita, so
broytist tað ofta frá degi
til dags viðvíkjandi at fáa
stóran ella smáan fisk á
einum eki, og tí vildi tað
verið óheppið at stongt
eitt eki í longri tíð. Um tað
vísir seg framvegis at
vera smáur fiskur á einum
eki aftaná 7 dagar, kann
stemgjast
tødd-
na. Hetta vil møguliga
åvirka fiskariid at byrja
vid, men i longdinkoma
vit at vinna vid hesum til
taki. Stødan hevdi nokk
verið eðrvísi, um hetta var
gjert fyri 5 árum síðani, tá
meginparturin av fisk-
inum, ið fekst, var stórur.
Tað er eisini lagt fram
um at hava veiðusteðg ein
dag um vikuna. Hetta
haldi eg er sera óheppið,
men um veiðusteðgur
skuldi verið, átti tað at
verið lagt samlað á t.d.
páskum ella jólum.
Fyri at fáa sum frægast
burtur úr fiskastovnunum
er eisini umráðandi at
hava so effektiv skip sum
meguligt, og at tey verða
so væl rikin sum gjørligt.
Nakað, sum hevur á-
virkað effektivitetin hin
rativa vegin að sísta
leingi, áðrenn tey eru
sloppin út aftur, og onnur
sigla undirmannað og til
deils við óvandum fólki.
Orsekin til at fólkið
rýmir av skipunum, er
einfalt tann, at ov lítið
fæst burturúr peningaliga
í mun til, hvat fæst á
landi
Nakað sum kundi
broytt hesa steðu, var, um
gið tað burturúr
attu
Sjálvt um man má
rokna við, at tað, ið kann
fiskast av botnfiski neyv-
an kann komå upp um tað,
ið fiskað varð tey góðu
árini í 1983 og 84, so haldi
eg, at tað eigur at kunna
fáast meira pengar til
landið fyri henda fisk við
at góðska hann meira.
Fyri at kunna gera hetta
er tað sjálvandi neyðugt,
at fiskurin, ið kemur upp á
land, er so góður sum gjer-
ligt. Í hesum sambandi
kann nevnast, at tann ó-
javna vrakingin frá plássi
til pláss er ein trupulleiki
hjá fiskimonnum. Tað er
ikki serliga hugaligt hjá
monnum at standa og
gera sær serliga góðan
ómak, fyri at fáa sum
minst B fisk, og sam-
stundis vita, at tað hevur
IK
a storan tvaning, nvar
ur ður
ein trupulleiki hjá virkjum
við strangum vrakara, at
halda uppá bátar, og ser-
liga nú > prismunurin
millum A og B fisk er so
stórur. Men tað sær ikki
út til, at tað verður gjert
nakað við hendan spurn
ing.
Viðvíkjandi fiskiskapin
um á djúpum vatn: meta
teir, ið fiska har, at eftir
hlalongu og kongalisKi
din pE or
Tad er t KK >
end
fyr
prisur kundi fingist
fiskin. Eg kann i hesum
sambandi nevna, at tað
vísir seg at koma nógv
meir av langasporli í hjá
partrolarum enn hjá
lemmatrolarunum. Tá ið
roynt var við síðuna av
einum lemmatrolara, vísti
tað seg sum at sjálvt um
man ikki fekk meira enn
tað sama í av blálongu, so
var negdin av langasporli
3 ella 4 ferðir so stór við
partrolinum ella 60 - 80
kassar í háli. Hetta kann
meguliga forklárast við,
at partrolingin er serliga
effektiv í mun til lemmar-
nar, tá ið fiskurin stendur
leyst og spjaddur.
Tó var henda roynd so
stutt, at ikki kann sigast
við vissu,
x
evo
hvussu tað
gingist
ngdini
neyvan var t TISK
Fra fiskivinnutinginum
1987