hósdagur 19. november 1987síða 18

Ja 18 Poul Næs 99 ár Ein fødingardagsheilsan Tann 2. november varð Poul Næs, Poul i Nesi, Hvalba, 99 år. Henda høga aldurin ber hann væl. Er frå songini hvønn dag og spåkar uttanfyri, tå ið veðrið er til vildar. Bleðini kann hann enn lesa uttan brillur; og gjøgn- um gluggan fylgir hann væl við í øllum tí, sum fer fram, bæði á sjogvi og landi. Poul er elstur av bernunum hjá Elisa- beth og Danial í Nesi, og í heiminum undir Lítla Hamri vaks hann til mans. Meg minnist hava sæð ein gamlan málning, ið bar dám av slíkari friðsælu! Tann langa lonin, ið lá so væl lívd av fjallinum. Niðan fyri húsini tann stóri greni beurin 1 t 7eKK á De við aKurt i HH i friðsa sin sermerk te} nenniskju, ið har bú eikaðust tá, hóas væl vistu um lívsins rarða lut at siga Og sjålvt um tann nýggja tíðin hevur kravt sín part av um- hvervinum, so stendur tó lonin enn, og mong var letan góð inni hjá Adu og Poul! Tí har settu tey búgv sum hjún. Konuna góða fann hann sær í Sanda- vági, og varð teimum lagað at kunna halda krúndiamantbrúdleyp. Og valla man tað lyft- ið, ið lovað varð í gomlu Hvalbiar kirkju á sinni, betur hava staðið sína roynd enn í hjúnalagnum hjá Adu og Poul — um at elska og æra »både i med- gang og modgang«, sum orðini ljóðaðu tá. Ti har gjørdust trong KOr og tungar lotur at stríða seg igjøgnum, sjúka og sorg. Men trú- liga hildu tey á bæði, styðjandi hver annan. Og tey komu at sanna, at Hann, ið tey settu lit sítt á, Hann var og 'r mentur at hjálpa! Tað hevði verið ein long livssøga at fest nidur å blad og ein langur arbeidsdagur Tey ungu årini å skips- dekki, tidin å hvala- stødini i Lopra, kolaar- beidid, tær mongu løt- urnar i haganum sum seyðamaður, og alt annað arbeiði, sum tyg- um tókust við um- framt. Vit, sum yngri eru, duga iila at fata, at einar hendur kundu av- rika so mikið! Men kvikur og bragdligur hevur Poul altíð verið, og væl merkist tað á medferðini enn. Atta blivu bernini, men trý mistu tey sum smá. Ada doyði á sumri 1983. 90 ára gomul. Tá var svárt at sita eftir, men væl dugdu tygum eisini tá at leggja tað í Hansara hond, sum ellum vald ar Mær Vi at tey gomlu sálmaorðini hjá »Mine timer, dage i lykke, velfærd, gods og ære, hvordan de skal skifted være det udi din vilje stå; giv mig kun, hvad dig behager, bland du sel mit levneds skål, ej, som det min gane smager, men så som det er dit mål!« Tað var júst soleiðis, eg kendi tykkum bæði. Hugaligt var tað at sita og práta saman í tí serliga fløvanum frå komfyrinum — um vanlig gerandismål — um tad, id hægri er, enn okkara vit og sansir duga å at skyna — um eina farna tid, ið tå bæði við góðum og ringum gjerdist einum so livandi. Og tann góði hýrurin og kætið, ið mangan lá aftan fyri orðini. Jú, vissuliga var har lívsvísdómur at heinta! Ein kendi seg altíð ríkari í sinnin um, tá ið farið varð út um hurðina aftur. Hesar leturnar fari eg at takka tygum fyri, Poul. Fyri hjartalag og vinsemi. Guð signi tyg- um og tygara! Vinkona. Álítandi arbeiðs- maður søkist skjótast gjørligt. TLF. 12291 Anthon Einarsson til áminningar Eingin veit á morgni at siga, hvar ein á kveldi gistur. Hesi sannleiksorð runnu fram fyri meg, tá ið eg frætti, at barndómsurin Anthon bráddliga var slóknaður Vit mettust bæði morgun og kveld, tå ið vit komu og fóru til arbeiðis, soleiðis eisini henda morgun. Tað er so satt, sum tað stendur í sálminum: Um so enn aldur í blikalong branda Tutla sítt kvæði frá fjørini út Óttast kann hjarta vårt komandi vanda Gleðin kann skifta til svíðandi sut Soleiðis var tað, og tey boð, sum her komu og slík boð eru altíð tung at frætta, ikki bara hjá teimum, sum vara av, men eisini hjá teimum, sum soleiðis bráddliga missa ein trúgvan og hollan stuðul og persónligan vin, men lívið er soleiðis, við feðingini er deyðin ófrávíkiliga knýttur, og gott er tað, tí at eingin veit, nær ein sjálvur fær boðini. Vit vóru ikki bara barnavinir, vit vóru meira enntað, vaksnir upp á sama garði og við somu bakgrund, so vit kendu hvønn annan og vit kendu frá barnaárum, hvat tað er at koma frá smáu korum, hvat tað var at vaksa upp í einum arbeið araheimi, og út frá ti kendu vit okkara steðu. og hetta duldu tú, mín góði vinur, ongantíð. Tú segði ki eftir. Har tt tina nugsan t var tú heilur Vv Sov O y VU S 5 y SOV ongantíð soleiðis, at tað ikki var pláss fyri einur í heimi tykkara, og fingt sum var til n afturat oll ein bita ax atna. Eg minnist við gleði maí góðar letur í heimi tínum. Tú kendi steðu tína frá ungum árum a mamma tín, Paulina, var ein av fakfelagsstovnar- unum her á Tveroyri, var við at stovna Fiskepig- ernes Fagforening og var nevndarlimur í fyrstu stjórnini. Og tað kom sjálvandi at merkja tað van- liga lívið. Men hetta visti ein bæði tá og seinni í lívinum og hetta gjerdi, at tú var trúgvur móti tí, sum tú nam í heimi tínum. Lívið var merkt av stríði og strevi. Í fimtiárunum fóru tú og breð- urnir til Íslands sum so mangir aðrir, men hjá tykkum vóru eisini ættarbond til faðirættina, sum var úr Íslandi, so har bar til, men rótin var 9. november 1987 her heima, á Tveroyri í Valinum, og tað sigur alt. Eg havi við deyða Anthon Einarsson mist ein av mínum barnavinum- Tidin rennur og vit fylgja vid, hetta er lívsins gongd. Hvort eitt stríð ímóti grøvini ber soleiðis er lívið, Te Få] føding ni devdi Rknyttur er >} nn skjótt I Va Arbeidarafjøldin stød tær fremst, ikki so løgid zum stod voggan, har grundfestist títt stødi Mamma tín var slóðari og fakfelagsstovnari legði tykkum nær Vid orðum og í verki tú altíð stoðufastur var Har á stóð tú trúgvur og heitur í orði og gerð Nú er tímaglasið runnið og lívið útrunnið her Fridin og ta stóru hvildina hevur tú nú funnið Har sjógvurin skolar og grasið spakuliga grør til hvíldar ert tú lagdur, tað besta stað á jørd Hvil í friði vinur mín Anthon við Tveroyrar fjørd. Eg drýpi hevur í tøgn og virðing Sverre Midjord 3800 TORSHAVN 2) STRANDFARASKIP LANDSINS (S) Leyst starv Leiðsluskrivari Til høvudsskrivstovu okkara er starv sum leiðsluskrivari leyst at seta frá 1. des. í ár at rokna. Arbeidsøkid hjá viðkomandi fevnir um, umframt at virka sum skrivari hjá leiðsluni, eisini at virka sum skrivari á fundum, stovnurin luttekur í. Starvið verður lønt i 20. lønarflokki samb. sáttmála millum Føroya Lands- stýri og Starvsmannafelagið. Umsóknir skulu vera okkum í hendi innan 25. november. Tann, ið settur verður, kemur at hava eina royndartíð uppá 3 mánaðar. PS. skikkaður umsøkjari er til starvið. STRANDFARASKIP LANDSINS Postsmoga 88 - 110 Tórshavn