leygardagur 28. november 1987síða 2

— og avhoyrdur á illoyalan hátt. Síðani settur í varð- hald móti reglunum í rætt- argangslógini. Sakførarin krevur umbering frá politi- num. sdag € eddt AK í nakrar s r eysta gp I Onk . R Sambandsflokkurin atkvoddi ikki fyri brennistudningi Sambandsflokkurin var einasti flokkur á tingi, sum ikki atkveddi fyri at lata pensionistum brenni- studning. Tá málið um at veita pensionistum 1200 krónur í brennistudningi var til triðju og endaligu viðgerð á tingfundi mikudagin, atkveddu allir tingmenn fyri uppskotinum uttan teir úr Sambandsflokkin- um. Undir atkveðugreiðsl- uni hevði Sambandsflokk- urin eitt broytingarupp- skot. Sambært hesum uppskoti skuldu pension- istarnir hava 1500 krónur í brennistudningi. Sam- bandsuppskotið fall. Tað fekk bert átta atkveður. Síðani varð atkvett um landsstýrisuppskotið, men tá vórðu sambands- mennininir sitandi. tor.- trúgva, heldur ikki sjálvt um arbeiðsgevarin fram dokumentatión fyri legði hvar bilurin var ásettu tíð Politistarnir fóru so av- stað aftur. — Lítla letu seinni komu teir aftur og hand- tóku meg og tóku meg yvir á politisteðina. — Eg endurtók alla søg- una, men teir vildu ikki trúgva tí eg segði. Teir blivu við at avhoyra meg, men eg kundi ikki annað siga enn at eg als einki kendi til hendan stuldur. Umsiir góvust teir við av- hoyringunum og segdu mær, at eg heldur mátti sleppa i »brtarsvituna«. — »Bruarsvitan« var ein sella i kjallaranum. Har einki var inni. Ikki so frægt sum eitt we. Frammanundan varð alt tikið frá mær, sum eg hevði uppi á mær — og einki fekk eg at vita, hvussu leingi eg har skuldi vera. — Hetta var út móti døguråa og eg var svang- ur og eg spurdi um okkurt var at eta. Nei, eg kundi saktans vera ein degurða fyriuttan, helt politisturin fyri. Heldur ikki fekk eg loyvi til at siga frå, at eg ikki kom heim til dogurða. Húsarannsókn — Tá eg hevði sitið har í Ta Nr. 136 — 28. november 1987 tveir tímar, komu politistarnir aftur og tá vildu teir sleppa at leita heima hjá mær eftir teim- um horvnu snellunum. Tað gav eg teimum sjálv- andi loyvi til og vit fóru vestur til Velbastaðar, men har sjálvandi einki at finna. Ikki fyrr enn tá slapp eg leysur, men eg fekk at vita, at eg kundi rokna við at hoyra aftur frá teimum, sigur Ivan Gærdbo, sum sigur seg ongantíð áður hava verið í klørnum á politi- num einar var Ólóglig handtøka Eftir hendingina hevur Ivan vent sær til sakfør- ara, ti hann metir seg vera Orættvist vidfarnan av politinum, og tad heldur sakførarin eisini. Sakførarin hjå Ivan hev- ur nú skrivað politinum bræv, har hann finst at framferðini. hoyrdur Ívan er av- tvær ferðir á illoyalan hátt og alt varð gjørt fyri at lokka hann at viðganga nakað, sum poli- tiið uttan iva átti at vitað, at maðurin ikki hevði skyld í, sigur sakførarin. Eisini finst sakførarin at, at Ívan var settur í varðhald uttan at fáa vátt ella turt ella honum varð givin meguleiki at boða på - Eg kenni meg ógvuliga orættvist viðfarnan at politinum, sigur Ivan Gærdbo EFTIRLYSING Tú, sum ert sæddur at taka snellur umborð á Teistanum, verður biðin um at leggja tær umborð aftur í stundini, ann- ars verða tær avheintaðar av politinum. Seinasta leygardag vórðu snellurnar eftirlýstar í Dimmalætting familju síni frá, hví hann ikki kom til degurða og á- talar, at politiið ikki hevur hildið tær reglur, sum rættargangslógin ásetir. Sakferarin sigur, at um ein tílík framferð endur- tekur seg, verður uttan aðra ávaring kært til land- fútan og endurgjaldskrav kravt fyri mista arbeiðs- innteku, líðing og tort vís- andi til rættargangslógina um ólógliga handtøku. Sakførarin heldur, at tad minsta er, at Ivan fær eina umbering frå politi- num. tór.-