leygardagur 5. desember 1987síða 9

i ED Nr. 139 — 5. desember 1987 Tordis Kragesteen Passaði børn og jørdi hár í Afrika — Eftir 21 árum aftur í Foroyum, har nýggjar og spenn- andi ætlanir liggja fyri framman Í 1966 fór Tordis Krage- steen til Danmarkar sum útlærd hárfríkanarkvinna. Í 1970 fór hon við manni og bernum til Afrika, har hon umframt at passa bern, eisini fekk brúk fyri starvi sínum sum »frisør- dama«. Aftanå 10 år i Afrika gekk leidin aftur til Dan- markar. Og nú, aftaná 21 ár í útlegd, er havnar- gentan aftur í Føroyum, mettað av útlongsli, í hvussu so er fyribils. Tordis Kragesteen greiður føa, at hon sum blaðung fór í læru í 1966 hjá Elly Ihlen í Havn, ið hevði virksemi sítt í Niels Finsensgetu, har Sam Olsen hevði handil fyri nekrum árum síðani. Elly Ihlen hevði tå 3 fólk í starvi. Útlongsulin var so stór- ur, at Tordis Kragesteen, júst sum hon hevði fingið sveinabrævið, avgjørdi at royna seg i Danmark. Tad var umrådandi hjå henni at koma millum onnur fólk og annan kultur. Tað hevur altíð hugtikið Tordis at arbeiða við eðrum fólki. Tá havnargentan kom til Danmarkar, kom hon beinanvegin í starv í ein- ari stórari fyritøku í År- hus. Ikki færri enn 18 fólk vóru í starvi har. Hetta var nakað heilt annað enn tað hon var von við heimanífrá — og tað hug- tók hana stórliga. Men í tí fremmanda vóru eisini avbjóðingar. Í 1967 flutti hon til Skive, har hon í íbúð síni læt upp egna hárfríðkanarstovu, har tað heldur ikki var trot á viðskfiftafólki. Heilt fram til 1970 starvaðist Tordis Krage- steen í egnari fyritøku, men so skuldi eisini henda nakað aftur. Ein stór av- bjóðing lá fyri framman — Afrika. Hon hugsaði, at tá hon hevði megnað at verið í Danmark so leingi, við teimum trupulleikum eini ungari gentu kundi verða fyri, kundu hon eisini klára eitt skifti av lívi sín- um í Afrika. Men har var tó ongin Trina Hougaard, ættað av Tveroyri, at fáa troyst frá. Hjá henni kundi føroyingar altíð fáa góða vegleiðing. Sum fer- oyingur kendi ein seg altíð væl inni hjá Trinu. Hesa barlast mátti hon so vera fyri uttan í Afrika. Tordis Kragesteen hevði heldur ikki í hugan- um, at tað skuldu ganga heili 10 ár, til hon aftur hevði fast undir fótum í Danmark. Men í hesum afrikanska umhvervi steð- aðist hon sera væl. — Mær dámdi sera væl tað afrikanska fólkið, men eg haldi, at kvinnurnar vóru meira arbeiðssamar enn menninir. Kvinnurnar har fingu ótrúliga nógv frá hondini, men hetta hevur eisini nakað við teirra kultur at gera. Sjálv skuldi Tordis eis- ini hava nakað at tríva í. Ta fyrstu tíðina passaði hon bern á einum barna- garði. Og hóast hetta var Afrika, vóru tað ikki nógv afrikansk børn í hesum barnagarði, sum als ikki heldur kann sammetast við tað barnagarðsum- hvervi vit kenna her heima. Kostnaðurin fyri at hava bernini í hesum afri- kanska barnagarðinum var 10 krónur um mán- aðin, og tað var tað langt frá allar = afrikanskar familjur, sum høvdu råd til. Tí vóru tað eisini flest børn hjá fólkum, sum starvaðust innan DANIDA-felagsskapin, ið vóru har. Ein stóran hesnagarð hevði Tordis eisini. Hetta var tó mest fyri altíð at hava frísk egg. — Tá afrikanarar fara á útferð, hava teir ofta livandi hesnarungar við; tá so svongdin kemur á teir, er ein nýslaktaður hesnar- ungi góður. Jú, sanniliga vóru afrikanarar millum hennara trúgvu viðskifta- fólk. Kortini gentan eisini royna seg anarkvinna Hetta nýggja plássið var í íbúð hennara, og viðskiftafólkið indarar, mulattar og hvít folk av báðum kynum Hetta var so einasta hár- havnar- sleppa at hárfríðk- Afrika. arbeiðs vildi sum voru fríðkanarstova í einum eki, sum kundi sammetast við Frakland, plagar Tordis Kragesteen flenn- andi at taka til. I Afrika dåmdi havnar- gentuni sera væl. — ég meti meg sjálva at vera eitt »nåtturfolk« — lík teimum svertu í nógvar mátar. Men eftir 10 árum vóru vit noydd at venda aftur til Danmarkar. Um ikki, so var alternativi at bernini vórðu send á kost- skúla, og tað vildi eg ikki. — Tey vóru tá komin so mikið til aldurs, at víðari skúlagongd var neyðug, og henda meguleika høvdu vit ikki í Afrika. Framtíðin hjá bernunum var avgerandi fyri at lívið Afrika enda. mátti fåa ein Heimafturkomin til Danmarkar varð í stund ini farið undir at leita eftir hóskandi hárfríðkanarstovu í Skive heilum ti emma Stutt eftir kundi Tordis byrja fyri seg sjálva, afturat sær hevði hon ein svein. Men skjótt vaks virksemi hennara og brúk varð fyri fleiri starvsfólk- um — samanlagt 5, ið eis- ini vóru við tá flutt varð í eina handilsmiðsteð í Nørregade, undir inum „Salon INN«. Í hesum nýggja um- hvervinum steðaðist Tordis Kragesteen sera væl, og tó lá heimlongsul- in og lúrdi. Av somu orsek avgjerdi hon at koma til Feroyar at starvast eitt navn- Síða 9 skifti, starvsfeløgum meðan ein av hennara hevði eyguni við, at »sa- longin< gekk sum hon skuldi Men hesin stutti túrurin heim til Føroya var nokk til, at avgerðin um at selja fyritskuna í Danmark ørovingar í livsstarvi sin n sun irfríðkanar kvinna Í september mánaða í ár vendi Tordis Kragesteen heimaftur, mettað av tíð- ini í Danmark og Afrika. Hon hevur nú sogið til sín av royndum bæði í lívsins skúla, men so sanniliga eisini innan lívsstarv sítt sum hárfríðkanarkvinna. Hvat skal nú henda? — Eg havi lovað at hild- ið ætlanir mínar loyniligar nakað enn, men man tað kortini ikki fara at verða nakað innan hárfríðkan? = Wrangler, Thomas Dam, Ítróttardeildin, Gunder Harratoy, La Femme, Joto, Mótaskálin, Vogue og Salong Tóta eru við í móta- og hárframsýning- Fad stuttligasta við hes- ari móta- og hårframsyn- ngini er, at ítróttafólk sýna fram móta. Nevnast kann, at 1. deildarleikarar hjå Neistanum fara å pall- in sunnukvøldid klokkan 18.00. Frásegumaður er 1. deildarleikarin Regin Hansen. Regin er ikki ókendur á palli, so alt tal- ar fyri eini góðari móta- og hárframsýning. Onkur spyr meguliga, hví júst eitt hondbólts- felag tekur stig at skipa fyri stórari mótasýning. Hetta er ein meguleiki at fáa nøkur oyru i felags- kassan. Tað kostar nógv at hava eitt stórt ítrótta- felag gangandi, og pening- urin, sum kemur inn sunnudagin við bingo og mótasýning, fer til hallar- leiguna, felagið skal gjalda í Gundadalshellini og hellini á Hálsi. Framhald av síðu 3 arunum á stovnandi aðal- fundi 19. mai og afturvald á eykaaðalfundi fyrst í ok- tober. Klæmint Olsen sig- ur, at teir limirnir, hann hevur frætt frá, taka undir við nevndini. — Essa Arge segði eis- ini í útvarpinum, at steðg- aði byggingin heilt upp, so fór tað at kosta pengar. Tað sigur seg sjálvt, at tað kostar. Vit í nevndini eru annars nokkso sann- ford um, at teir sum um- sita byggingina, hava mist tamarhaldið á steð- uni. Teir kunnu onga trygd veita fyri, at telini halda, og tí kann tað vera, at íbúðirnar longu nú er væl dýrari, enn sagt. Má boyggja seg fyri býráðnum — Tað vit nú fara at gera er fyrst og fremst at krevja, at Poul Michelsen ikki steðgar útgjalding- um, sum hevur við sær, at byggingin steðgar upp. Pengarnir eru okkara, og teir hava vit goldið fyri langari tíð síðan. Býráðs- formaðurin kann heldur ikki sleppa at liðugtgerðini av lon 3. Bý- ráðið má bera ábyrgdina, um arbeiðið steðgar. Uttan mun til um býráðs- formaðurin bre leiðis at sum fyrisitingar- leiðari ella politikari, so má hann boyggja seg fyri býráðnum, og nú noyðist býráðið at seta hann upp á steðga seg so- pláss, sigur Klæmint Olsen. Eigarafelagið noyðist nú at fara í beinleiðis - samráðingar um yvirtøk- una. Vit mugu seta upp telini fyri, hvussu nógvir pengar eru brúktir, og hvat teir eru farnir til, og til yvirtekudagin mugu vit eisini hava gjert upp, hvat í restar at gera á Berjabrekku — At vit skulu hava t sat byggingina? I hava vit einki orð at sigur Klæmint Olsen, formaður i eigarafelagnum »Berja- brekka«. oterad veruleikanum siga, randi ' FERÐSLUTRYGD er rætt dekktrýst