leygardagur 23. januar 1988síða 10

23. januar 1988 Síða 10 Kvinnur í neyð mugu hava hjálp í stundini Fleiri foroyskar kvinnur leita sær til Dan markar, tá tær eru í neyð. Her fáa bukaðar konur onga hjálp. Eitt so frmkomið land sum Foroyar kann ikki loyva sær at útflyta slíkar trupulleikar. Tí ræður um sum skjót- ast at fáa eina kreppumiðstoð í Foroyum, og ein telefontænasta eigur at koma beinan- vegin, skrivar ein kona, sum sjálv er undan- sloppin og fegin vil rætta medsystrum sín- ; A r ska rerast hjálp áttu vit at sett á um etna njatpanat nond. um. men tað má góð. td á lækna stovn eina telefontænastu ; ; rlig risti sosialrådgevara sum virkar alt døgnid Av góðum grundum vil konan vera du il nn li ryg ev se 28t 11 1 ráðfeingis x nevnd ; g iða ut 1 kreppur stød i yr P ; at 3 Astødi Ké riø kk 1 sending g gur su g a innana ; a kki grettast má eitt orð kindi«, ker g su es førinu KKI Spyrja 108 ga atrook iyljast má sum mansins morð skyid R g KR í K r ; y g hjartad fór i sor ind af 5 3 yð stedd i økk få S r sk Á 3 g k 3 Hann eg elskaði meg sló SigT g að | irk 3 k 1ldri má eg blíva óð r ara vera fitt og góð g leg 5 ØR > ; Rudda, vaska, gera mat "Á S y x — | p 2 þa 18:80 Dernum ftmm afturat Tað almenna Su “ iidrí láta illa at hjálpir ikki í nu 2 á A Bremarhólm Eg havi sjá K 3 k Aldri kann eg skilja teg r + ry ; hví tu kjósaði tær meg á r 1VAa ØøroN g sk 3 | ar havt lit t ta Steinur oman 29 tí stóðst jú bert fortreð | hav vnd i | roblemir Fyri nek r á byrðu ; | i Børnini eg verja må H sa 2 5 Em SO eg Føroyskar kvinnur , ; å sn 30 tú ei tey leggur á ka minnast i åra k gf 3 P i k g bø fol å donskum hesi neyðars, neyðast smá y orðafellið 144 3 er ja s 3 a på hir á Brema rá tí almenna til at koma Kreppumiðstøðum ak an Á Tú ið faðir mest í leikar, holm 1 Dolt og jarn burtur úr neydini, mer Sum lið í útbúgving mini = kreppuna "al og vit kenna okkum veikar erda sendur av landin har var als eingin hjålp at ha“ eg verið við til at anundar lla ; verða munnu kinnar bleikar im, sum nakað av tí heinta gera eitt projektarbeiði an á byrð r ringasta, ið kundi henda Nei bíða nú — tað er im voldsraktar kvinnur. Í Fítt er vist: tað krevu Litli beiggi er so góður einum menniskja kanska ikki heilt rætt; eir esum sambandi var eg á menniskjansligar kreft — segur sígur hann so fróur, Hetta varð nýtt, sum sosialráðgevari gav mær fýra kreppumiðsteðum ir, bæði til likam og sálar tykist aldri blíva móður. revsing fyri størstu brots adressuna hjá feroysku REypmannanay n A skalt koma heil Stóri betog tjaldið setti verk. Tíverri hev ir hend rådgevingini i Keyp øllum nesum fyra stov . skapaður burtur frá at — undir einum góðum kletti an lagna eisini yvirgingið mannahavn, Rosenborg num kundu tey siga, at flyta frå øllum, id er ein bestu lousn hann verða metti. heilt sakleys fólk, eitt nú gade5 tey høvdu ella høvdu havt um so kært og gjøgnum tey evnaveiku Hetta var absolut alt! føroyskar kvinnur. Meðan onnur halda jól, liva ein hjúnarskilnað Sama skilið er við teim So, hevði eg ikki fingið Tað vóru heldur ikki SO samstundis, sum børnini sekja vit í haga skjól um veldsraktu kvinnum hjálp frá Guði og góðum heilt fáar kvinnur, ið eg og ein sjálvur liva á — reiða her várt kalda ból og bernum teirra fólki, hevði eg verið dømd kom á tal við í Keyp- hungursmarkinum ' ' til at liva í hesum mannahavn, sum tå eg Hetta er ein sera vána. Tott vit her mú saman sita sl .. ræðuleika til deydin oss spurdi, hví tær vóru jig ábyrgdarleys viðferð — geva hverjum arm hita, Eingi tilboð skilti — hetta til ébétalig- fluttar úr Føroyum, td. av borgarum landsins eingin sål má hettar vita i Føroyum an skaða fyri børnini og SVaraðu eg kom ut i Sjuku systur best vit verja Her å landi eru eingi til- meg sjålva hjúnarskilnað; maðurin — 80 at bruni ei skal herja boð til teirra, og mær tyk var óður í brennivini…« Ynskiligt við og enn meira hana skerja ir hetta vera ógvuliga So eg stúri fyri, at . éverdugt. At hugsa sær Longur og longur trupulleikarnir eru sterri tvørfakligum Vindurin um tjaldið fykur Føroyar, sum eitt so fram- Ut i vitloysi enn fólk flest gruna samarbeiði — móður eymt teim smáu strýkur komið samfelag; vit hava Ja, tað er so galið, at Fyri mær at síggja, er tað skjótt úr soviposa rýkur kanska hægsta livífót í eisini tann mannin, sum Føroysk mest nátúrligt, at tær Europu — kortini útflyta fremur voldina og fyri . kvinnur, sum hava evnad Sita vit her stird og rugga, vit kreppuraktar kvinnur hvørs skuld, tå billar tær Kreppumidstød at komid sær burtur år ljóðligt murra Bach til ugga og børn teirra til Dan- inn, tú mást vera verandi, bráðneyðug ! hesum, rætta samsystr- — lívið er ein verri sugga. markar, har tey í mong- um ferum als ikki trívast, men liva eitt lív, sum flóttarfólk í sínum egna ríki. ferir tú longur og longur út í vitloysið. Eingin so frægt sum greiddi mær frá, at tað eru upp til fleiri kreppu- Eg vil tí siga við tey, sum sóknast eftir tilfari — hagtelum; tað liggur i sagens natur«, at tað er ógjerligt at fáa tel, sum um sínum eina bjargandi hond, men tað einsamalt er ikki nógmikið. Ynski- ligt er við einum tverfak- ligum samarbeiði, um Líður so tann langa nátt — gævi at tú sovnar brátt, 30 vil sleppa inn um gátt!