leygardagur 5. mars 1988síða 20

a nn I S íða 20 SSA s0Sialurin Clarissa og Birgir Nr. 27 - A Í. partur Uttanfyri var myrkt og kalt. Hetta var nýggjárskveld. Fólk sótu inni í heitu húsum sínum og ótu tann góða matin, og næstan øll vóru glad, uttan eitt húski. Hr. Palmer og kona hansara, frú Rebekka, og sonur teirra Birgir, vóru ikki glað. Birgir var ikki sum onnur børn. Hann var brekaður, og fyri tað hataði pápi hansara son sín, og Birgir var tí altíð stongdur inni uppi á loftinum. Frú Rebekka elskaði sonin, men hon kundi onki gera fyri manni sínum. Men tað ringasta av ellum var, at tá ið for- eldur hansara fóru út, flentu tænastu- fólkini at Birgiri og píndu hann. Neyðars Birgir mátti tola hetta hverja ferð foreldur hansara fóru út. Men Birgir hevði ein vin. Tað var ein gJomul kona. sum ansaði honum. Tað hevði hon gjert síðani Birgir var fødd ferð, di »finar« ges < Birgir inn og segði: »Orsaka på eg trúði tú varst einsamallur<. Men Harra Palmer, sum skammaðist um fyrst son sín og ongan læt vita, at hann átti ein son, bleiv illur, og aftaná at gestir hansara vóru farnir, segði hann gomlu konuni, at eftir hetta mátti son- ur hansara ongantíð sleppa út um dyr- nar aftur, og hann mátti ongantíð fáa annað enn tann ringasta matin, sum var í húsinum. Tann gamla konan royndi at verja Birgir, men tá segði Palmer knappliga: „Gert tú ikki sum eg sigi, skal eg blaka teg út á gøtuna«. Tann gamla konan i, tordi tå ikki annað enn at Palmer hevdi sagt. Nøkur år seinni åtti Rebekka eina dóttur, sum hon doypti Clarissa. Clarissa livdi eitt eydnuríka lívið, og visti hon ikki fyrrenn hon var vorðin 15 ára gomul, at hon átti ein beiggja, sum var innistongdur uppi á loftinum. Hendan dagin var Clarissa einsamøll í húsi, ella tað helt hon ... Hon fór í gera sum kekin, og sá tá eina gamla konu, sum tók mat úr kuldaskápinum og krógvaði hann uppi á sær. Clarissa, sum var blivin forvitin, fór aftaná hesi gomlu konuni. Hon bleiv ógvuliga bilsin, tá hon sá, at tann gamla konan læt eina hurð beint frammanfyri sær upp og gekk upp gjøgnum trappurnar. Tá hon var komin upp á loftið, læt hon aftur eina hurð upp, men tá ið Clarissa ætlað at fara aftan á henni, vendi konan sær knappliga á og segði bangin: >Hvat vilja tygum her?< Clarissa bleiv bang- in, men segði so: >Ég havi ongantíð sæð teg fyrr, og eg havi heldur ikki verið her uppi, so tað eri eg, sum skal spyrja, hvat tú gert her?« Gamla konan fekk ikki stundir til at svara, tí knappliga varð rópt »Mostur, eg eri svangur« Tann gamla konan hugdi bangin at Clarissu en fór s« kamarið sum Birgi ar. Ongantid hevði hon sæð syrgiligari sjón enn hesa. Birgir líktist ikki nokrum. Hann var bara húð og bein, og tað sást eisini, at hann var sjúkur > HV... hatta?“ spurdi Clarissa bangin. Tann gamla konan smiltist til Birgir, men tá ið hon hugdi at Clarissu, vóru eyguni keld og full av hatri, tá ið hon segði: >Hatta er Birgir, beiggi tín. Og í næstan 15 ár hevur hann verið stongdur her inni«. Clarissa spurdi aftur: »Hvussu gamal er hann?< Tá ið tann gamla konan segði, at hann var 18 ára gamal, sortn- aði fyri henni, og hon datt á tað kalda gólvið. nvør… hvor er Framhald 5. mars 1988 sa ——