leygardagur 19. mars 1988síða 2

- verið í tvær vikur, er við Við at gerast oforsvarligt å sjukrahusunum Hetta er nidurstødan, sum Verkfallid å Landssjukra- husinum, sum nu hevur Læknaráðið á Lands- sjúkrahúsinum kom til á fundi mikudagin. Lækna- ráðið hevur sent Lands- stýrinum og Sjúkrahús- stjóranum eina fundar- samtykt: Viðtikið varð: 1) At heita á partarnar um at taka lenarsamráð- ingarnar uppaftur sum skjótast, 2) At gera sjúkrahús- stýrið og Feroya Lands- stýri vart við, at verandi verkfall aftaná 2 vikur er við at gera sjúklingavið- gerðina óforsvarliga. at gera sjúkrahúsviðgerð- ina óforsvarliga. Samráð- ingarnar um nýggjan sátt- mála mugu takast upp aft- ur sum skjótast, og lækna- skrivararnir mugu fáa betri lon. på - 3) At læknaráðið metir tað neyðugt, at lækna- skrivararnir fáa lenar- bata. Um tað eisini fram- yvir verður soleiðis, at aðrir, almennir, stovnar kunnu yvirbjóða sjúkra- húsverkið hvat viðvíkur lønarstigi til skrivarar, verður steðan skjótt ótol- andi. Læknaráðsins vegna Tove Jagt, formaður. Nr. 33 19. mars 1988 Tosa saman um lonarlagið x Bíðilistarnir gerast longri ða. Oll, s mug 3 rå De 4 nr ða, fa i h) Landssjukr ið iðal 12 innlegg Gagir ið r + KUT, í jíði Eingin løn Umframt at sjúklingar ikki sleppa til, og at starvsfólkini ikki fáa ar- beitt sum vant, ikki fáa sent post ut 0.s.fr., so merkja tey verkfallið upp á annan máta Heldur verkfallið fram, so fáa tey ikki lenina útgoldna til tíðina. Eingi skrivstovufólk eru at gera tað fyrireik- andi arbeiðið við at rokna út og ávísa lenirnar til lenarskrivstovuna á Landssjúkrahúsinum. Á lenarstovuni eru heldur eingi starvsfólk til arbeið- 18 Annika Olsen, kommunulækni í Havn: Tað kann fáa avleiðingar Kommunulæknarnir fáa tó oll bráðneyðug , . svar frå Landssjukrahusinum Kommunulæknarnir fáa væl minni post, nú verk- fall er á Landssjúkrahúsi- num. Dagliga rúgvan av brevum við upplýsingum um blóðroyndir, rentgen- kanningar o.a. kemur ikki nú. Enn hevur tað ikki havt nakrar avleiðingar, sum kommunulæknarnir Annika Olsen og Sølvi Winther Olsen vita um. Tá fólk koma til lækna, og kommunulæknin held- ur, at tað er umráðandi at fáa onkra roynd tikna beinanvegin á Lands- sjúkrahúsinum, so verður hon eisini gjørd. Og vil kommunulæknin hava svar upp á onkra roynd beinanvegin, so fæst svar- ið eisini gjøgnum telefon. Kommunulæknarnir ringja tó ikki uttan so, at teir meta tað vera neyð- ugt, tí tað er so torfert hjá teimum á Landssjúkra- húsinum at finna pappír fram, nú læknaskrivarar- nir eru í verkfalli. Men vandin fyri, at onk- ur mistek verða gjørd, øk- ist í hverjum. Tað kann verða t.d., at royndir, sum Lenirnar hjá teimum tímalentu, sum eru mán- aðarlent, skulu vera greið- ar at lata lenarstovuni 20 í hverjum mánaði. Alt tað fyrireikandi arbeiðið er ikki gjørt, og nú er 19andi Sjálvt um verkfallið verð- ur av nú, er ivasamt, um tey kunnu vænta at fáa lønina til tiina hesu ferð. Tað sama er við teimum tímalentu, sum fáa len 14 hvenn dag. Tað eru tey, sum eru gongdgentur, køksgentur, starvsfólk í seymistovuni og á vaska- rínum og onnur randi áttu at verið tiknar fyrr, bíða ov leingi, ella at okk urt verður gloymt. Tað kann vísa seg aftan á, at okkur hevði sterri skund, enn kommunulæknin metti — Eg haldi, at skjótt verður tað óforsvarligt sigur Annika Olsen kommunulækni í Havn randi | ON il