leygardagur 11. juni 1988síða 22

gøtu mint Kristin vøkstur 3 náði og kunnsk re ha re F Pæt i 1 r [I t Í ØK > g at vaksa í náðir eyðsæð. at ein iðrandi svndari. ið ken hevur brúk fyri náði og fyrigeving. M he rå ápostulsins siga okkum, at so hvert sur nennast og búnast andi ga, tess meira tervar kkum eina enn sterri náði Gerningur Andans er at sannfera okkum um nd og leiða okkum til Kristus; ir Andans heldur sanniliga ikki uppat, tá ið men hesin gern eitt menniskja er komið til livandi trúgv á Jesus Tvørturimøti. Ti eingin má halda, at hann er vorð in syndafríur, sjálvt um hann er vorðin trúgvandi Nei, ell bera vit frá fyrsta degi eitt óreint hold við tess freistingum, girndum, sjálvgóðsku og egin Vilja Tann, ið livir lív sitt í Andans ljósi, kemur tí steðugt at síggja sjónskari og sjónskari, at í mær | sjálvum býr einki gott — alt er tað eitrað og spilt av syndini Andin leiða okkum til sum okkara einastu vón, har ið vit úr Men samstundis vil so hondum hans kunnu fáa enn sterri náði. Og júst soleiðis koma vit eisini at vaksa í kunnskapi várs harra og frelsara Jesu Krists. Á henda hátt verður Kristus steðugt sterri og sterri í lívi okkara, og vit sjálv verða at minka í egnum eygum Tad var hesa lívsroynd, Jóhannes doyparin var til, ið av millum teir mætastu, og tí kundi hann á síðsta komin hann, kvinnubornum var sinni vitna um harra og frelsara sín og siga, at »hann eigur at vaksa, men eg at minka«. (Jóh 3.30) Tað menniskja, ið er andliga búgvið, reypar ongantíð um sín andligleika og veit neyvan um hann at siga. Tað er bert eitt, ið fyllir tess huga og sál Kristus! Tað verður sagt, at náðikeldan rennur oman- eftir eins og ein og hver onnur kelda. Sannur kristin vekstur er niðureftir, niður í eyðmýgd og »Gud men eyðmjúkum veitir hann nådi« ur dramblåtum ímót, (1. Pæt. 5,5) Eingin verður stórur av at taka ímóti náði. Bert litillæti, tí at stend í einum eyðmjúkum hjarta er rúm fyri Guds náði, og »tess meira vit eyðmjúka okkum, tess størri lut fáa vit í Guds náði, og jú meira vit vaksa í náð- tú í ini, tess eyðmjúkari verða vit« (Arndt). Eitt eyðmjúkt hjarta er sum vektskálin: tess meira vit leggja í hana, tess djúpari sekkur hon (Scriver) Eru vit henni lik? P.J. Sigvardsen —— — " 6" - Haldið SOSIalin Gudstænastur 2. sunnudag eftir trinitatis CN Hans J Havnar kirkja „Joensen Vesturkirkjan: Uni Næs Kaldbak: Axel Tórgarð hr Landssjúkrahúsið, deild 1: Høgni Poulsen k ).00 : Svdradalur, S.: Høgni Poulsen kl. 17.00 Kollafjørdur: Marjun Bæk kl. 11.00. Barnagudstær ista kl. 13.30 30. mai fingu Malvina Kvivik: Marjun Bæk kl. I 0, barnagud enasta og Nils A hsalonsen Vestmanna erhard Hansen kl )O Viðareiði. ein son Saksun: Martin R. Jacobsen kl. 11.00 Eiði: Emil Olsen k 1.00, altargongd. la gongur Í. juni fingu Ingun til frama fyri kirkjuna Simonsen og túni Rituvík: Jákup Ka ” 9, aitar | Heinesen Klaksvik Søldarfjørdur: Jákup Kass kl. 18 år Í ein son Gøta: Torkil Beder kl. 11.00, altars | Klaksvík: Elsa Funding, altargongd | |. juni fingu Sólrun Ja Husar: Niels P Danielsen, altargongd cobsen og John Daniel Mikladalur: Ejvind Vilhelm, altargongd sen. Tórshavn. ein son Kunoy: Henning Bøgesvang, altargongd Sørvågur: David Johannesen kl. 11.00 3. juni fingu Herdis Bøur: Bønnelykke Hansen, deyvaprestur, kl. 11.00 Næss Joensen og altargongd Mortan Høgnesen Sandvik: Bjarni Bæk kl. 12.00 Tórshavn. eina dóttur Hvalba: Birgitte Johannesen kl. 12.00, barnaguds tænasta. Talvan gongur til frama fyri sunnu 3. juni fingu Elisabeth og Jóannes Rasmus sen, Miðvágur, ein son dagsskúlan } 11 Tvøroyri: Jónsvein Bech kl. 11.00, altargongd 5. juni fingu Eyðgerð og Philip Shelley, Tórs- havn, ein son. Torshavn, eina dóttur 7. juni fingu Vilma og Helgi, Tórshavn, eina dóttur 7. juni fingu Lydia og Eyðun Fuglafjørdur dóttur Christiansen eima í. juni fingu Ann N og Jens Lydersen, Tórs gin son havn 8. ju fingu Joan og Evdun Hellå, Sanda vagur, ein Sor 8. juni fingu Pedd; Højgaard og Martin Heinesen, Toftir, eina dóttur 9. juni fingu Herbjerg og Benny Larsen, Hoy vík, ein son 9. juni fingu Sigrid og Eyðbjern Joensen, Vestmanna, ein son 9. juni fingu Súsanna og Fróði Helmsdal, Tórshavn, ein son vr. DS jur ele! - —————— | | Hanus ing, Ho ik | na do 1 | | | Le 6. juni fingu Eydna og | Ellindur Fgilstrød | Hoyr — hvat okkara innandura arkitektur sigur! … r ramman um okkara dagligu matgerå. Køkurin er tak yvir hevdið, ein trygd, ein hjálp. Hóast hetta kunnu vit ikki ram tann fullkomna, almenna køkin. Í snegt fýra milliard um einstøkum forum hava vit skapað tørv her í verðin Hvert hesir Mer tørvur er oDjektivur, sub felagsnevnarin fyri øllum hesur imhvørvi ikki forðar tær ella upplærdur er sjålvsagt torført at siga Vit kunnu enntá t mennisKjansliga virkseminum iblåstur fyri arbeid sa um arkitektur sum eitt amboð hjá ti einstaka fria Kanska er tað arkitektoniska sniðið ein beinleiðis sum rúmið er gjørt til ella ovugt! Í einum køki hevur tað verkliga sum vera man ometaligan tydning Arbeiðsgongdin eigur at vera glíðandi uttan nakað argilsi. Er køkurin góður at arbeiða í, virkar frama fyri ta andligu gleðina hann eisini t Aðrenn tú skipar tær køkin, h dømis, um tað hevð Onnur rúm í eir um so nógv. Tú hugsar til ríkað húsið við at latið køkin gingið saman við Tú hugsar um igSar tu a stórri eind hvussu fleksiblan tú vilt hava køkin. Tú hugsar um einstakan tørv kanska hjá tínum menningartarnaða næsta Ein arkitektur, annaðhvort innandura ella uttandura, kann sjálvandi vera ein ófer hjálp. Men rådlegging hadani er ov lítið. Tað hevði verið ólíka betur fyri okkum øll somul, um vit lótu okkara sansir upp og kendu, hvat tað er, sum er uttan um okkum handliga og andliga JÁKUÐ Á Ð á