leygardagur 23. juli 1988síða 6

23 Síða 6 jul 198. | Utgevari: Telefon: P/t Sosialurin 118 20 ) á Fyritaksstjóri: Telefax: >Tey hvítu hava hóast alt slakað ein Krisjan Dahl 147 20 0 Ljósmyndari: Bústaður: hóp seinastu 10 árini. Kalmar Lindenskov = Argjavegur 26 á í ; Blaðfólk: Uppseting: Argir Men jú meira ræði tey svortu fáa, Høgni Djurhuus P/f Sosialurin Postadressa: PI ; ; 1, Ábyrgdarblaðstjóri: Randi Jacobsen Prent: Postsmoga76 | |ju fúlari bera tey seg at hvor móti ødrum« Jan Múller Tórfinn Smith P!f Pressan 1981 110 Tórshavn Óli Breckmann í Dagblaðnum 25. juni 1986 Sambandið rød. hetta eru væl vald orð. nakað at hugsa um Og sonn eisini. At enda í greinini verður skrivad,at fólkafloksfólk mugu finna seg í at vera tvinnað sam- an við óhugnaligu skrivingini geva eitt nú verandi ting: manning nakað at hugsa um. At alt sum ikki er erkakon- servativt ikki nýtist at vera Hanus Andreassen m.a.: »Eg havi sjålvur sæd, at grøn- lendingar nærum hava yvir- tikið Skarv og sigur tú nú, at SO FINGU sambandsfólk hjá stavnamanninum, nú tey óntogórættvíst ataltikkier blåmenn eisini eru farnir at nakað at hugsa um. Ungi als ikki látast um vón. svart og hvítt. Og at alt al- kenna seg vælkomnar imill- sambandsalvin, formaður í ment tjak ikki bara snýr seg um tykkara. Ná, men væl Unga Sambandinum í JUST HESI sjónarmið hava um at skaffa sær og sínum gagnist, vónandi trívast tit hevuðsstaðnum og skribent- mangan verið á prenti í Sosi- atkvødur. Men eru vónirnar har allir samlir í sátt og ur á floksmálgagninum alinum men kortini hava smáar fyri, at hesi nýggju semju«. Og i 1986 skrivar Georg L. Petersen, hevði nú sambandstingmenn ongan frískligu vindarnir, sum eru hann aftur í Dagblaðnum: um dagarnar eina sera for vitnisliga og góða grein á tí plássi í Dimmalætting, sum annars vanliga er halgað sm bandshøvdinganum og hans tíð viljað tikið undir við slik ari skriving. Tverturímóti hevur leiðari sambandsfloks ins ferð eftir ferð jarðlagt alt sakligt kjak í síni roynd at farnir at blæsa uppi á Hálsi, kveikja gomlu sambandsgarduna, so fara at nytt lív í er tó tann vón fyri stavn, at hetta ættarlidid skal taka við »Tey hvítu hava hóast alt slakað ein hóp seinastu 10 árini, men jú meira tey svørtu fáa, jú fúlari bera tey seg at hver móti ødtum« ara lættisoppakendu hug fyrigykla fólki, at alt er ant ein dag | leiðingum insvart ella hvítt, og at skriv SO HER er einki nýtt annað | ing í Sosialinum ella úttalilsi AT ENDA ein stutt rættleið enn tað, at meðan hann fyrr frá javnaðarfólki ella tjóð- ing. Ungi greinskrivarin sig bert hissini hevur traðkað veldisfólki eru av somu ur, at hann fyri stuttum ikki tey svørtu ella o. í andlitið, so Nazi-Týskland, Suðurafrika og Oli«. Hetta er ein væl skrivað grein við broddi í saklig og sonn. Hugaligt at onkur við tilknýti til henda so stóra flokk torir at geva sítt sakliga íkast til kjakið um apartheid. Vónandi verður hevur hann í veruleikanum blaðið seinastu 10 árini hevur = mibia til at samráðast um hetta at halda fram. Tí júst bert spunnið ein nýggjan verið á tremur av líknandi fiskivnnusamarbeidid | fyritreytin fyri einum gev- enda úr ræðumyndum greinum. Og fyri at lýsa tað beint móti øllum vidtøkum andi og góðum tjaki er tann, at so nógv fólk sum gjørligt luttaka. Og at tað nú er unga ættarliðið hjá sambandinum, sum leggur upp í tjakið, gev ur okkum bert vónir um, at broyting er á veg innan sam- bandsgátt UM INNIHALDIÐ í greinini er at siga, at tað á lættan og greiðanhátt lýsir leiklut Óla skuffu sum hon í Dagblað num. Ístaðin fyri at geva nak að positivt og viðkomandi til kjakið, hevur sambandsleið- arin bert tváað sínar hendur og skuldsett aðrar fyri líkt og ólíkt. Vitandi ella óvitandi Breckmans. Báðir hava teir tó staðið lið um lið og nýtt sama framgangsmáta. Ræðumyndir um sosialismu og kommunismu hava, so løgid tað ljóðar, til tíðir verið líka oftani at síggja í Dimma lætting sum í Dagblaðnum. TIANVERRI må sigast, at sambandsmálgagnið til tíðir hevur verið nýtt til ta grov við sín besta vilja vildi trúð at Breckmann skuldi ørindi fyri hvítu stjórnina í Suðurafrika so týðiliga hann nú hevur gjørt tað. renna HERTIL er at siga, at Dag skulu vit stutt tríva í tvær teirra. Longu í 1974 skrivar Breckmann í aftursvari til hevur hann nú gjørt tað til sítt hjartamál at bera í bøtu- flaka fyri apartheidstýrinum í Tað nýggja er, at hann nú hevur »lokkad« før oyskar vinnulivsmenn til tað av Suðurafrika hersetta Na Pretoria hjå ST. Gevst ikki GLP jamú SSRS GREININ, ið vit her sipa til, ber heitið: »Sudurstatirnir, ! Í Breckmans í tjakinum um astu og mest ósakligu propa nd ØE ME SaðurstaliregNari- (4 | apartheid. Við dómum úr gandu sum hugsast kann, stjórnint í Sudurafrika Týskland ; | søguni verður stødan hjå moti åvikavist javnaðarfólki týðuliga sum hann hevur Oli skuldi heldur hugt eftir Ohugi stavnamanninum lyst og nið- = og tjóðveldisfólki. Her hugsa ge in ; hed avikiðingunum, framburð- tankd urstødan er tann: athvatenn vit serliga um ávís sokallað ikki trúð fyri stutt síðan. i eg kk Fre uge Sø Breckmann sigur og skrivar religiøs fólk, sum undan ein- Men eftir at tveir suður- sum t elir fyri OS Nú by til verju fyri hvíta minniluta- umvali nøkur år herfyri afrikanar motstødumenn inum Pretoria, eins og at fer stýrið í Suðurafrika, so skyrdu javnaðarfólk ateistar nu tr Sjóm. frelimirsjardu aðisuðir Men ej tíð koma at verja akra kúg- teirra, leyp Óli upp sum eisini góð í Suðurstaiumum, ing av menniskjum. Hvussu stungin fressur. Hann fór at góður ein enn er við pengar, eigur virðingin fyri menn- NÚ KUNNU vit so bert vóna, at vend er við at koma í. At hetta unga ættarliðið av sambandsmonnum kann men mannavirði vórðu týnd av somu orsøk, og tå kann eingin góð figgjarstøda meyla um avbera góðu kor int ikki-hvitir suðurafrikan- iskjanum at koma i fyrstu