týsdagur 2. august 1988síða 7

De eee. Nr. 86 — 2. august 1988 Stora byggi- virksemið fer at minka i 1989 & 414 2 í á Á Á ANM 4 x x í i r] < Sé í ATOVU t eo r ar nendur 1 ggiielagnun 7 agstein hava tey »Jsini úr at gera. Har arbeiða i dag un e1ð 8Ú IOik, av teimum eru fimm verk rødingar og eir byggiteknikarar veg økan he rjørt såttmålar AT € 4 nn tt á 1 3 er ISSU eng í etta eg ga gg KSemið a anda å g rja ða avleiðingarna r ina a sku SU V aagste 1 1 Að r lig kar y É S r P 3 å 1 + i A t i go tøku P 11 2 ar au Ar rk aði he osað ð 1 la i Broytingar Royndir mínar vísa, at arbeiðir tú Yggifakinum, so mást tú altíð roknað ð stórum broytingum. Tað var tann tíð, tá lítið og einki arbeiði var at fáa finnist m.a. tíðina frá fyrst í 5 )-unum tá næstan einki arbeiði var t vóru tríggjar leggja dekk í keiina í Havn, men tå bý ráðið ikki kundi semjast um, hver skuldi fyritekur, sum buðu upp á at fáa arbeiði, var lutakast. Eg havi ongan tíð vunnið í lottarínum, men ta ferðin: vann eg lutakastið Útboð — fyrimunir og vansar Nógv er broytt síðani tá. Í dag hava vit ovurstóra útboðið hevur eisini vansar við sær. Eitt nú merkja nógvar fyritøk ir sviðan av, at torført er at fáa arbeiðs- fólk. Tá er so neyðugt at innflyta fremm- anda arbeiðsmegi, og tað haldi eg er sera heppið fyri samfelagið sum heild. Vit fáa m. a. ein sosialan trupulleika at drag- ist við — ikki minst tá arbeiðini rr iftur og hesi fólk standa r royna vit at klára okkun Nýggjar fyritøkur — Tað stóra útboðið hevur so eisini við fyritøkur eru ikki førar r rerast um næstan enmn tíð Lott KUIU gerast um næstan somu tlið. Hetta sær, at verandi skapar ein nýggjan tørv, og vit fáa ti fleiri nýggjar byggi- og handverkara- 200) SUSIalUrin askinur lendskar fyritøkur floyma in andið. Steðan verður so tann, at síðsta enda fáa fleiri byggivirki enn flakavirki. Tað er ein óheppin gongd. Út endsku yritøkurnar hava so elsini neira spesialiserað fólk og kann hetta skaða tr ipulleikar r erandi ieroysk sum á teimum, sum koma úr einur ógv sterri landi, og tað kann gerast et rt ri OKKU ongdini pr er virksemi bráddliga at minka í rðu n agliigur »bDardagi« um at áa arbeiðini. Tað kann so aftur hava við sær undirbjóðing inn minnist í hesum sambandi aftur í tíðina fyri 4 irum síðani. Tá var so ð at gera, at tú av 50 tilboðum fekk eiði, sum gav litlar og ngar pengar. Tað kundi vera so galið at ein varð noyddur at seta pengar til áa arbeiði Kredittfeløgini Men vend kom i tå donsku kredittfeløg ni lótu upp fyri pengakassanum. Við floymdu pengar inn í landið, og fólk kundu læna upp á rættiliga lagaligar reytir. Hetta hevði við sær, at virksemi vaks nógv. Men nú eru hesir pengar so im at vera uppbrúktir og roknar Gunn- ir Waagstein við, at vit longu í 1989 Síða 7 háðir feðgarnir, Gunnar g Eyðun Waagstein eru ávikavist forstjóri og stjóri. Her ru teir uttanfyri eitt av seinastu arbeiðu í byggifyritøkuni, katólsku kirkjuna + = + Å Ha um Å | é evur teknað fara at merkja eina minking í virksemi Sjálvandi steðgar ikki alt upp, men vit sum arbeiða í byggifakinum, mugu luga at innsíggja, at virksemið fer at minka, uttan mun til hver situr við polit iska valdinum í landinum Hetta hava vit tikið til eftirtektar sigur Gunnar Waagstein. Vit mugu til at repa seglini, meðan tíð er. Eg rokni við, at vit longu í 1990 fara at merkja stórar broytingar. Hetta vil so koma heilt av sær sjálvum, tá kreditfelags- ævintýrið er um at vera a Privata virksemið fer tískil at minka Styring Men hvussu vid almenna virkseminum spurdu vit Gunnar Waagstein? Har fer at vera ein dystur millu kommunurnar Kommunurnar størri ynski enn tær hava keypiorku Men hevði tað ikki verið betri við meira stýring? og landsst) nevnii levniliga — Tað hevði verið gott, I r ing er torfer. Hon kundi borið til millum kommunurnar og landsstýrið, men sur it vita, so trýsta kommunurnar á, og og ein legtingsmaður, sum ing, hann verður jú ikki valdur aftur J Hatta er gamla og afturvendandi mynd- in. Normalur og sunnur utviklingur Hvørji ynski hevur tú so til framtíðina? Tað er mín vón, at vit fáa ein rmalan og sunnan útvikling. Eitt av mínum sterstu ynskjum er, at vit ein lag kunnu skúla arbeiðsfólkið í byggi fakinum til at brúka tær mongu maskin urnar. Hetta fer at kosta pengar, men tað kann ikki vera rætt, at øll onnur samfelagnum vera skúlað til hetta og iatta, men bara ikki tey fólk, sum skulu ava ábyrgdina av stórum og kostnað- miklum arbeiðsmaskinum faðurin við spakanum »er en saga ot«. Næstan hver tann einasti arbeiðs- ur kemur helst at fáast við maskin- ðini. Haraftrat kemur. at tað og færri arbeiðsfólk og fleiri maskinur á arbeiðsplássunum Styrki og stavnhald innars vónar Gunnar Waagstein, at L FEM a styrki eisini i framtíðini verður, sum higartil, at teir kunnu átaka sær øll megulig arbeiði so nógva staðni sum zjørligt í landinum. Tað er hetta, sum hevur eyðkent