hósdagur 18. august 1988síða 9
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Udindabladid
Nr. 93 — 18. august 1988
Landssjúkrahúsið
100 Tórshavn
Økonomanæmingur M/K
Sekt verður
INSta M P |
33 tar > ( Ø |
Fridtjof er ið 1f era Sjukr It , > bass Í
irt til frams ng listamann. Fridtjof var Fridtjof, beinasamur sum teimum. Og so at hoyra So kunr t bi68a tær
5 ; á UTMIU VIL 0100d æl
avbera glaður fyri vitjan- altíð, at koyra tey út á sjálvan skaparan av lista-
X 1 SUM oOnoma
verkinum i einføldum orå- bugving sum økonoma
har hann eisini hevur haft
framsyningar, so var hann
altíð hin sami.
Eitt annað, sum talaði
til mín, var, at hesin mað-
ur við sínum stóru lista-
verkum, hann setti seg
niður og gjerdi leikutoy til
tey abbabern, sum hann
fekk í familjuni hjá Jos-
ina, og prátið gekk ófert
teirra millum á fronskum
sjálvandi. Tey spurdu og
spurdu, og Fridtjof svar-
aði og greiddi frá.
Uttan drekkamunn
skuldu vit ikki fara útaft-
ur, og meðan Fridtjof
stákaðist, bað hann meg
vísa teimum bekurnar,
hann lærdi seg eftir. Hesi
Toftir. Og tá tey so iniliga
høvdu ynskt at sætt onkr-
an minnisvarða, hann
hevði gjørt, so varð stødg-
að við varðan úti á Heyg-
um á Toftum. Fridtjof
hevði boðið mær við á
ferðini, og tað var eg hon-
um sera, sera takksom
fyri.
Eitt heilt nýt slag av
um greiða frá tí og frá tí
neyva sambandi, sum er
millum feroyingin og hav-
ið
Tað var eitt upplivilsi so
stórt, ja, tað er ikki ov
mikið sagt, at tað var ein
heilag leta.
Nú er so Fridtjof ikki
longur okkara millum, alt
Utbúgvingin er býtt u
1. partur
nomaskulanum i
2.+3
Landssjukrahusinum
partur: 1 ára
keypmannahavn.
Starvsvenjing
20 vikur skúlagongd á øko
1
4. partur: 20 vikur skúlagongd á øko
nomaskúlanum í Keypmannahavn
frið ungu fólk, ið lósu á Sur- = minnisvarða fyri mær ov tíðliga fór hann. Undir útbúgvingini verður tú lent/ur
Eisini var han sera bonne, vóru heilt hugtikin Sum næstan altíð her í Vit drýpa hevur í sorg samb. sáttmála millum Økonoma
áhugaverdur at lurta eftir *Y teimum viðmerkingum oyggjunum, so var henda og sakni, men eisini í takk- foreningen Faro: udset
oO fl við. tí hann heyði Fridtjof hevði skrivað á sumnmardagin eitt fitt semi fyri alt, hann gav oreningen og Øroya Landsstyri
go : breddanum í teim ymsu lot, sum fór igjøgnum okkum, bæði við sínum Tú ert vælkomin ringja fáa
lisið so nógv og visti so
nógv, og hann var av
teimum, ið gjerdu sær sín-
ar egnu metingar um tað,
hann hevði nomið, og
frambar hann hesar á sín
bókunum, sum tey eisini
vóru bilsin, hvussu væl
hann tosaði mál teirra utt-
an at hava haft lærara. Tá
fronsku hjúnini skuldu
minnisvarðan og fekk
hann líkasum at liva. Aft-
ur her eru andlitini á
mammuni og dótrini so
talandi sum tey stara út á
lívshátti og sínum verk-
um
jona
meira at vita hjá økonomu Kristiannu
nolsøe, tlf. 13540 lokal 274
Umsóknarblað, sum fæst á skrivstov
uni á Landssjúkrahúsinum, skal sendast
Á fara úr bygdini, bjóðaði hetta hav. s t ig me 8 Ar Lt
vakra stilla hátt. ; B Ég hetta hav, sum tók alt frá til Umsjónarmannin áðrenn oktober
Eitt hjartans ynski 1988
hevði Fridtjof: at koma til
París, henda býin við sín-
um mentaðdýrgripum
Aftur í hesum kem
fram, at alt Fridtjof fer
indir skal fyrireikast væl N
Listaverkini har kendi }
hann, men fyri at fáa tað /
rætta burtur úr ferðini, so I
ildi hann duga at tosa
við fólkið har á teirra egna
máli, og fór hann tí undir
sjálvur at læra seg
franskt.
Tiverri varð ferðin av
ongum, sjúkan forðaði.
Men franskt lærdi hann
seg og eg kom at hoyra,
hvussu væl hann kláraði
Landssjúkrahúsið
100 Tórshavn
Sjúkrasystrar
A fødideild A2 er eitt starv sum nåttar
vakt, arbeiðstíð 56 tímar ella 40 tímar
aðru hvørja viku, leyst til setan 1. sep
tember 1988 ella eftir avtalu. Møguleiki
er eisini fyri setan í fulltíðarstarv.
Nærri fæst at vita um starvið við at
venda sær til deildarsjúkrasystir Margit
Hansen tlf. 13540 lokal 102, ella fyri-
stoðukvinnu mariu á Dul lokal 127
Skrivlig umsókn skal sendast til: Fyri
stoðukvinnuna, Landssjúkrahúsið. 100
J
seg
Eitt summarið eg var
norðuri i Funningsbotni,
vóru eini ung fronsk hjún
har. Tey búðu í tjaldi utt-
an fyri bygdina og komu,
av tí at veðrið var illsligt,
ofta inn til okkara at fáa
ein bita. Ein dagin fór eg
við teimum |
Fridtjof, sum
oman tli
var og ferð:
aðist har. Helt, tað var
Nn
órshavn
Stutt
A