Sosialurinarkiv
Sosialurin 1988-08-20, síða 20
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 20. august 1988síða 20

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 20 AV HIMNI Á FO —————"o"iiiWWtøKIOgGaNO A ——iiiviðGGG || Marianna Debes Dahl Onglalag Skaldsøga Fannir 1986 130 sidur Perma og strikumyndir Olivur vid Nevst kr. 100.00 1 £ K g 23 ga 10 + f ) 3 RE er tað På SO r nir a } ” skurnar ko ; S Unglingabokur Í mong ár hava vit havt skilnaðin millum barna- og vaksnabekur. Ein skilnaður, sum hevur sínar seguligu grundir. Men harafturat hava vit fingið eitt til tað nýtt fyribrigdi, sum eitur unglingabøkur, sum botnar i tí seguligu sannroynd, at vit afturat barnaárunum hava fingið eitt tíðarskeið skilt frá vaksnaárunum. Hesar unglingabókmentir eru ikki altíð lættar at handskast við, tí tær eru á einum glíðandi marki millum barn og vaksin. Og eisini tí tær eftir mínum tykki ofta alt ov ofta — eru stak vánaligar. Mangan uttan nakra fødi yvirhevur annað enn kanska tað allartynsta sod av vælmeintum pedagogiskum leiðbeiningum. Bekurnar eru í flestu ferum skrivaðar av somu grund sum flóð- aldan av unglingafilmum verður gjerd: tí tað finst ein marknaður (sjålvandi!). Tað sr í um at gera tað framleidda so brúkiligt sum g mong sum vr seg ørligt. so at so gjørligt skulu taka við ti. Og sum altíð, tá farið verður eftir lægsta felagsnevnara rður kutað so nógv, at lítið og lætt er eftir Fyri part skal eg Se 1 framt tant fíggjarliga partin, so dugi eg ikk ættiliga at síggja endamálið við at skriva serstakar hekur serstakar aldi kar. Bern undantik Tad er ang skt at tú les g hag frað ka 20 helst próg 8 fólk lesur eir ÞVISOg enn ner h i esa fleir ka r enn menn it € £ Y r SCIENCE fict tur fr. M i kans munur sk f ri ka årun £ r 3 skr 5 ir bólkar far tid ; ; evur ikk 1 Ég P g H k serstak K k t på ssing 3 k r um ne fra nda 1 + utt ng 0.8 velj kan lesnad, men skula vit kanska skrin beinle tann einstaka bólkin? Marknadarrøkt? Su ummarum. Ég haldi tað kann vera stuttligt hjá « ekstanáragomlum at lesa um ein sekstan áragami sum eins og hann gongur í skúla og sum ur teir somu trupulleikarnar, men í fleiri ár bert Nú er nóg mikið grenjað, og harafturat nevnir Marianna Debes Dahl als ikki »Onglalag« fyri unglinga- bók, men bert skaldsegu eins og >Lokkalogi< fyri tveimum árum síðani Møtir og biltúrar »Onglalag« sigur frá ti Guddu, sum um tjúguárs aldur skal niður at ganga í skúla Segan sigur tó fyrst frå ti heimliga bygdaumhvørvinum og leggur fyri mitt i einum kvøldmøti spælt og sungid, mer hon ikki burturi leidingar: trugvandi Her verður hóast Gudda sjálv spælir, so er leikinum. Hon hevur sínar hug- i samkomuni - tíðindahlaðjð f z ) 13 í indablaðið Nr. 94 — 20. august 1988 ATA AAA TR Hetta var ógvuliga einfaldur tónleikur. Gud tað væl. Mest sum ov einfaldur. Í lættari lagi at spæla. Eitt tvey try, tjamm tjamm, eitt tjimm tjimm, Men stuttligt var at sita soleiðis og Við spæla kortini Og hugnaligt fint trupult og uppgjørt ? ilskyns krongli og A henda hátt heldur Gudda fram eina hálva síðu. Hor stødutakan. Ella beinari: at tå goymir te leikanum og stødutakan og á tann evugta hátt tek steðu. (Sum Marianna Debes Dahl nart ð kka toga so er tað kk at ka stød elsir 18 að: Hevundin roynir longu á fyrstu síðu a Gudda ivast, at hon ikki er so fest í tr um ho sjálv sigur. H er í veriu ; ; i hat Men 1 indar tføran yr erk i Strikumyndirnar hjá O 1r ummælarin, sum } 0 spurningum Heldur it. føra fr it hetta er tað rætta, so nytir Gudda na viðvenda riu. H galid vid hesum? Er tað ikk got 311 r » S fr Stød føst er hon so ikki Aftan á metið fara te ekur kaffistovu at eta Gudda kennir tómleik gjørd og ber útsjónd, og hu Igsar x á 3 stuttligt onkuntíð a t mkra s ir verður tilveran í bygdini s fatað 5 Hvi skal tad era ) H Igg # í H liva vit so? Hvør rædur fyri hesun H annað? Ein tóm byg g nakr F r av handbólti, prædiku og smáko j annað? Gudda gleðir seg at sleppa av landinun Á flatlondum Tað er so skjótt aftaná, at Gudda er komin til Keyp- mannahavnar, at hon fer upp í politiskt arbeiði og heldur seg langt burtur frá teimum gomlu trúarfel- agnum. Umvendingin av Guddu er dekan og einføld lýst og gongur eisini í skjótari lagi fyri seg. Tilfarið í hesi broyting er millum annað ein vinkona, Fríu Ferovar og ein filmur um hálendska hjálandakúging. (Filmurin er greidliga gitni Max Havelaar). Filmurin fær Guddu at hugsa og ger hana vara við, at alt hennara umhvervi heima helst vil sleppa undan at hugsa. Doy sálmasangi Stutt aftan á filmupplivingina fer Gudda á meti við gamlari vinkonu — hendan hevur meira enn hålvav egna vir seg við 1 i r høvundin set S t 3 1 år x, k , y Tundað á r ; A sr > 1 min ft ; 1 ssu hesi krógva teirra ruliga eg ð lut . vr eru undirdiktir Men hon var um at kódna av hasum harraluktilsin- im. Tad fekk hana at kenna seg heima i bygdini aftur Og hon hevði ongan hug at vera heima aftur beint nú Als ikki« Gudda kemur i samur á ti politiska bógnum, og um hann verður sagt »Gudda kendi hann standa her tætt hjå sær. Einki harraluktilsi. At styggja onnur menniskju burtur«. So hava vit fingið tann trúgvandi og tann politiska lystan hóslag við dana, sum er sera arbeiðs- Heimlongsul Gudda fer nú at halda saman við tí politiska dananum, Bjern eitur hann, og luttekur av heilum huga í ymiskum politiskum arbeiði. Einamest at skipa fyri samhuga- tiltøkum. Lesarin hoyrir harafturímóti einki um, hvussu viðurskiftini eru heimettir, mótvegis foreldrunum. Tí okkurt muga tey gruna, so skjótt sum slaturin gongur, og ikki er har nnan trúarbólkar ( Gudda triv el Keypmannahavn, men tå hon saman vid z summarhús og kemur út skógin, ki Se manda. Hetta er ikki hennara u on so sær sjógvin, fer hon at eingjas f stætta ; sól heima í Fo | ð vísir seg »jør i son id X é sum hon æt K g 1 ara n € rr KK elK 16 ist seg at P 1 ø n hon helt, at , óla Sur on hugsa ð sær sjálvar ð 1 tidaminum: Hugsa sær til. Hála burtur úr ellu ter. Og kanska finna ljósiða Aftur á bygd Í fyrstani hugnar Gudda sær heima, men sum frá líður kennir hon tað, sum áðrenn hon fór niður: keðsemi og tómleiki. Tónleikurin hjá teimum verður lýstur so leiðis: Lullandi tónar Vaggandi, meinaleysur sangur Vit syngja, vit prisa. Vit eru so góð, vit minnast Harran. Diggudigg. Syndir verða eftirgivnar. Frítt spæl<. Her er ikki sert av spei í lýsingini So við og við gerst hon greið yvir. at hon er í in ingum, at verki er full og heil í heimbygdini ella : Keypmannahavn. At hon í báðum steðum fer at hava ein longsul eftir hinum staðnum í sær Ein vinkona, sum => NOT