leygardagur 8. oktober 1988síða 21
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
—A———
see
Få
Nr. 115 8. oktober 1985
——
A
.
A, Å
Kristna kirkjan
má harðliga átala
— at onkur av okkara fólkavaldu umboðum hevur tilknýti til iva-
samar politiskar felagsskapir — til fasistiskar og nasistiskar fe-
lagsskapir, segði David Johannesen, sóknarprestur, m.a. í præ-
diku síni 2. oktober í Sandavágs kirkju.
Hann talaði eisini harðliga at ollum rasuskilnaði, sum er rein
gudsavnoktan. Vit prenta prædiku hanara.
18. s. e. trin. 2. tekstarød Johs. 15.1-11
Fad er Martin Niemoller, pre
id gjørdi seg galdandi i kampin
im móti nasismuni sum sigur
at vit við okkara atomkappdubb-
ing eru vorðin lívsavnoktarar
gudsavnoktarar
kunnu íkki
Hann sigur, vit
trúgva og so dubba okkum ið
ápnum til drepa næstan við
At trúgva, sigur hann, merkir, at
seta alt sítt álit á Gud, at vænta
sær alt gott frá honum, og at
trúgva merkir eisini, at vit virða
næstan, elska hann og hava um-
sorgan fyri honum. Vit kunnu ikki
framleiða vápn, sum hava til
endamáls at drepa tann næsta
sum er skapaður í Guds mynd
Og vit sum liva í dag, vit hava
nógv at hugsa um. Tað hendir so
nógv í dag. Vit mega í hini kristnu
kirkjuni harðliga átala, at onkur
av okkara fólkavaldu umboðum
hevur tilknýti til ivasamar polit-
iskar felagsskapir — til fasistisk-
ar og nasistiskar felagsskapir. Ja,
latum okkum siga tað hart
ongantíð ov hart at vit ikki
ynskja nasismuna aftur.
Vit í hini kristnu kirkjuni mega
ru settir at
atala, at teir, sum el
stýra og ráða, stuðla felagsskapir
ið brúka makt og harðskap. Vit
mega virða næsta okkara, elska
hann og geva honum eins góð kor
og vit hava at liva undir. Vit
kunnu sum kristin ikki góðtaka,
at vit framleiða atomvápn fyri
milliardir, meðan ein stórur part-
ur av heiminum ikki eigur mat í
munnin. Ja, latum okkum siga tað
hart og brutalt — sum Martin
Niemeller — at vit ikki kunnu
kalla okkum kristin og so fram-
leiða vápn til at drepa næsta okk-
ara við.
Sannleikin er tann, at vit øll
mega gjøgnumganga eina sinnis-
broyting, eina umvending, so vit
hugsa og handla annarleiðis.
Hetta eru kanska »generandi
orå«, men vit mega undirstrika, at
Gud ger krav uppá alt lív okkara.
Vit eru von at hugsa, at Gud hev-
ur bert við tað andaliga at gera og
IKK 5 1 11k M
KKI Hi K n rug
gsa seg un iðre an 134
r. Ti tær gerðir gera, fáa
KKI gjørt
ingar standi
r )KK
sini eftir
ina. Tann Gud
leikans Gud. Og hann vil
gjøgnun
evangeliið læra okkum at elska
t
men at eiska merkir iKKi, at vi
ikki hava okkara áskoðanir, og at
vit ikki standa fyri nakað
Sum kristin eru vit kærleikans
umboðsmenn. Vit eru sett at liva
undir ábyrgd, undir ábyrgd fyri
neyðstadda næsta okkara. Um liv
næstans eydnast 1vhongur a
okkum. Vit standa ikki uttanfyri
lívið, men vit standa mitt í lívin-
um og handla. Tað evangelium,
sum vit lýða á sunnudag, má fera
til lív og til tænastu fyri honum,
sum er settur uttanfyri, tí hann
ella hon ikki eru sum hini
Tað er einki at ivast í, at
nakað skeivt við tí máta
uppá í dag. Vit gera krav uppá, at
tað er
vit liva
Á 3
eru undir Guds nådi. Men s
r x ;
IKKI Ka K ð IKK ar
ngu Ex angt A egg r OKK
VE rðir hve 1 1 | KÆ
leika og móti hatri og órættvisi
Gud stendur ikki uttanfyri lívið,
men hann er at finna í lívi okkara
saman við ødrum.
I tí vanliga religiesitetinum i
dag her heima hjå okkum hava vit
gloymt gerningarnar, sum um
gerningarnir einki hava at týða.
Men tað finst eingin kristin trúgv,
sum er uttan kærleika og praksis.
Sunn kristin trúgv leiðir okkum
út í lívið saman við eðrum menn-
iskjum, at gera tað, ið er upp-
byggjandi og vakurt. At liva eftir
kærleiksboðnum. Og tað at vera
kristin, er at byrja av nyggjum at
liva hvenn dag. Tí hvenn dag fáa
vit meguleika at játta trúnna —
bæði í orði og verki.
Tað er Paulus, sum sigur tað so-
leiðis, at tað, sum krevst er:
i på
I
)
ek Eg
is Jóhannes ingelis
sipar dópin. Tí 1
rði gróðurse Kris
á Kr Ká KITK
t iðr S01E1( I 1 I É
1 ru doyp K s t ha
klædst kr 1 Sum Kristin
einu intin 1< samband ð
Kristus, hin Kk s g upr
risr Og ð rk 1 g
Kristin I 1 g ATa Í 1
Ninur Kr É KA É
i Kr pE ið erkir
dópur okkara merkir eitt »fyrr E
eitt »nu«. »Hitt gamla er farið
tað er vorðið nytt«. So eru vit sett
at halda Guds boð. Og sum tekst
urin í dag ger greitt, tað stersta
boðið í lógini er kærleiksboðið. Og
tað merkir millum t
+
innað, at
y 1 På - På é# x
eru ið ii á já OIKA
aemokK 3
T
lir „ A
Øl Inairs K 2
K X X
r ÞU
tí ru sk "
i þ á i £ á v b F311313103i13 y I
elsini sett annaættina
At verja tey, ið líða vegna eina
ræði og órættvísi. Og tað eiga vit
at gera antin tey forfylgdu ella
neyðsteddu eru millum okkara
ella tey liva aðrastaðni í heimin-
um. Vit eiga at biðja fyri teimum
og at stuðla tey við peningagáv-
um. Um næstans lív eydnast av-
hongur av okkum. Og Gud hevur
ikki aðar hendur enn okkara. Vit
eru í kristi. Tað merkir, vit fáa
megi og kraft til at liva og gera
kærleikans gerningar. Kærleikin
eigur at eyðkenna tilveru okkara
bæði so og so.
Evangeliið í dag sigur soleiðis:
Halda tit boð míni, tá verða tit
verandi í kærleika mínum! Hvat
eru tað fyri gerningar, ið eiga at
eyðkenna lív okkara? Jú, Paulus
Martin Niemeller:
teir soleiðis í Galatabræv
um, har hann kallar teir Andans
Kærleiki, gleði, friður
langmóð, mildi, góðvild, trúskap-
ur, spakferi, fráhald! So standa
ekstur
sum trúgvandi í Guds náði
Kr! Ug 1 S( verða t
[5] ag send u livid a geri
ið r AK Tr
r gerningar
kkara nýggji I
rer gar A sa ar ið m
gin > iong i
agt: Gud hevur ð al tilver
kk gera og vit eig t
aLa KÆTIGIK KENNA KK
ð 1 so eru og hverju
ru iiu
11
Tad er e yndur lutur, at allar
áskoðanir eru ikki líka góðar. og
allir gerningar eru ikki í tráð við
kærleikan. Vit eiga tí at verja hin
minni menta kanska
kvinnuna, sum hevur verið sett
Verja
ttanfyri alla åvirkan í se gl
. as m P é fry Á
x
K iði nasusK
,
+
x x -
K KK g I
ua. Ug so Kunna it at enda
idurgeva na yrking efti
på 11 +, P
Martin Niemøller, presti, hann
igur soleiðis
Fyrst tóku teir jødarnar, og eg
mótmælti ikki, ti eg var ikki jødi.
Síðan tóku teir kommunistarnar,
og eg mótmælti ikki, tí eg var ikki
kommunistur. Síðan tóku teir fak-
felagsfólkini, og eg mótmælti ikki,
ti eg var ikki fakfelagsmaður. Síð-
an tóku teir meg, og tá var eingin
eftir, sum kundi mótmæla. Amen.