Sosialurinarkiv
Sosialurin 1988-10-08, síða 21
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 8. oktober 1988síða 21

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

—A——— see Få Nr. 115 8. oktober 1985 —— A . A, Å Kristna kirkjan má harðliga átala — at onkur av okkara fólkavaldu umboðum hevur tilknýti til iva- samar politiskar felagsskapir — til fasistiskar og nasistiskar fe- lagsskapir, segði David Johannesen, sóknarprestur, m.a. í præ- diku síni 2. oktober í Sandavágs kirkju. Hann talaði eisini harðliga at ollum rasuskilnaði, sum er rein gudsavnoktan. Vit prenta prædiku hanara. 18. s. e. trin. 2. tekstarød Johs. 15.1-11 Fad er Martin Niemoller, pre id gjørdi seg galdandi i kampin im móti nasismuni sum sigur at vit við okkara atomkappdubb- ing eru vorðin lívsavnoktarar gudsavnoktarar kunnu íkki Hann sigur, vit trúgva og so dubba okkum ið ápnum til drepa næstan við At trúgva, sigur hann, merkir, at seta alt sítt álit á Gud, at vænta sær alt gott frá honum, og at trúgva merkir eisini, at vit virða næstan, elska hann og hava um- sorgan fyri honum. Vit kunnu ikki framleiða vápn, sum hava til endamáls at drepa tann næsta sum er skapaður í Guds mynd Og vit sum liva í dag, vit hava nógv at hugsa um. Tað hendir so nógv í dag. Vit mega í hini kristnu kirkjuni harðliga átala, at onkur av okkara fólkavaldu umboðum hevur tilknýti til ivasamar polit- iskar felagsskapir — til fasistisk- ar og nasistiskar felagsskapir. Ja, latum okkum siga tað hart ongantíð ov hart at vit ikki ynskja nasismuna aftur. Vit í hini kristnu kirkjuni mega ru settir at atala, at teir, sum el stýra og ráða, stuðla felagsskapir ið brúka makt og harðskap. Vit mega virða næsta okkara, elska hann og geva honum eins góð kor og vit hava at liva undir. Vit kunnu sum kristin ikki góðtaka, at vit framleiða atomvápn fyri milliardir, meðan ein stórur part- ur av heiminum ikki eigur mat í munnin. Ja, latum okkum siga tað hart og brutalt — sum Martin Niemeller — at vit ikki kunnu kalla okkum kristin og so fram- leiða vápn til at drepa næsta okk- ara við. Sannleikin er tann, at vit øll mega gjøgnumganga eina sinnis- broyting, eina umvending, so vit hugsa og handla annarleiðis. Hetta eru kanska »generandi orå«, men vit mega undirstrika, at Gud ger krav uppá alt lív okkara. Vit eru von at hugsa, at Gud hev- ur bert við tað andaliga at gera og IKK 5 1 11k M KKI Hi K n rug gsa seg un iðre an 134 r. Ti tær gerðir gera, fáa KKI gjørt ingar standi r )KK sini eftir ina. Tann Gud leikans Gud. Og hann vil gjøgnun evangeliið læra okkum at elska t men at eiska merkir iKKi, at vi ikki hava okkara áskoðanir, og at vit ikki standa fyri nakað Sum kristin eru vit kærleikans umboðsmenn. Vit eru sett at liva undir ábyrgd, undir ábyrgd fyri neyðstadda næsta okkara. Um liv næstans eydnast 1vhongur a okkum. Vit standa ikki uttanfyri lívið, men vit standa mitt í lívin- um og handla. Tað evangelium, sum vit lýða á sunnudag, má fera til lív og til tænastu fyri honum, sum er settur uttanfyri, tí hann ella hon ikki eru sum hini Tað er einki at ivast í, at nakað skeivt við tí máta uppá í dag. Vit gera krav uppá, at tað er vit liva Á 3 eru undir Guds nådi. Men s r x ; IKKI Ka K ð IKK ar ngu Ex angt A egg r OKK VE rðir hve 1 1 | KÆ leika og móti hatri og órættvisi Gud stendur ikki uttanfyri lívið, men hann er at finna í lívi okkara saman við ødrum. I tí vanliga religiesitetinum i dag her heima hjå okkum hava vit gloymt gerningarnar, sum um gerningarnir einki hava at týða. Men tað finst eingin kristin trúgv, sum er uttan kærleika og praksis. Sunn kristin trúgv leiðir okkum út í lívið saman við eðrum menn- iskjum, at gera tað, ið er upp- byggjandi og vakurt. At liva eftir kærleiksboðnum. Og tað at vera kristin, er at byrja av nyggjum at liva hvenn dag. Tí hvenn dag fáa vit meguleika at játta trúnna — bæði í orði og verki. Tað er Paulus, sum sigur tað so- leiðis, at tað, sum krevst er: i på I ) ek Eg is Jóhannes ingelis sipar dópin. Tí 1 rði gróðurse Kris á Kr Ká KITK t iðr S01E1( I 1 I É 1 ru doyp K s t ha klædst kr 1 Sum Kristin einu intin 1< samband ð Kristus, hin Kk s g upr risr Og ð rk 1 g Kristin I 1 g ATa Í 1 Ninur Kr É KA É i Kr pE ið erkir dópur okkara merkir eitt »fyrr E eitt »nu«. »Hitt gamla er farið tað er vorðið nytt«. So eru vit sett at halda Guds boð. Og sum tekst urin í dag ger greitt, tað stersta boðið í lógini er kærleiksboðið. Og tað merkir millum t + innað, at y 1 På - På é# x eru ið ii á já OIKA aemokK 3 T lir „ A Øl Inairs K 2 K X X r ÞU tí ru sk " i þ á i £ á v b F311313103i13 y I elsini sett annaættina At verja tey, ið líða vegna eina ræði og órættvísi. Og tað eiga vit at gera antin tey forfylgdu ella neyðsteddu eru millum okkara ella tey liva aðrastaðni í heimin- um. Vit eiga at biðja fyri teimum og at stuðla tey við peningagáv- um. Um næstans lív eydnast av- hongur av okkum. Og Gud hevur ikki aðar hendur enn okkara. Vit eru í kristi. Tað merkir, vit fáa megi og kraft til at liva og gera kærleikans gerningar. Kærleikin eigur at eyðkenna tilveru okkara bæði so og so. Evangeliið í dag sigur soleiðis: Halda tit boð míni, tá verða tit verandi í kærleika mínum! Hvat eru tað fyri gerningar, ið eiga at eyðkenna lív okkara? Jú, Paulus Martin Niemeller: teir soleiðis í Galatabræv um, har hann kallar teir Andans Kærleiki, gleði, friður langmóð, mildi, góðvild, trúskap- ur, spakferi, fráhald! So standa ekstur sum trúgvandi í Guds náði Kr! Ug 1 S( verða t [5] ag send u livid a geri ið r AK Tr r gerningar kkara nýggji I rer gar A sa ar ið m gin > iong i agt: Gud hevur ð al tilver kk gera og vit eig t aLa KÆTIGIK KENNA KK ð 1 so eru og hverju ru iiu 11 Tad er e yndur lutur, at allar áskoðanir eru ikki líka góðar. og allir gerningar eru ikki í tráð við kærleikan. Vit eiga tí at verja hin minni menta kanska kvinnuna, sum hevur verið sett Verja ttanfyri alla åvirkan í se gl . as m P é fry Á x K iði nasusK , + x x - K KK g I ua. Ug so Kunna it at enda idurgeva na yrking efti på 11 +, P Martin Niemøller, presti, hann igur soleiðis Fyrst tóku teir jødarnar, og eg mótmælti ikki, ti eg var ikki jødi. Síðan tóku teir kommunistarnar, og eg mótmælti ikki, tí eg var ikki kommunistur. Síðan tóku teir fak- felagsfólkini, og eg mótmælti ikki, ti eg var ikki fakfelagsmaður. Síð- an tóku teir meg, og tá var eingin eftir, sum kundi mótmæla. Amen.