fríggjadagur 4. november 1988síða 11
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
3
x x
P
a-
“ x
u
3 1S1 r
rbeiðsmegin
r y do t at
áka sær undan kjarnini
vigjandi spurningum Hví steðast ungdómur-
I x 'k v flaka 1 ikki á flakavirkiunum?
irkjunum? Ivi ru lakavirkini
10 IKK i
t +
md 1
x %
ar kal
(1 ti
IK aa K (
P X;A
rævr st P P
í i på
ð ikk PR
við
ørvi i
%
Í el
88
kað « ørt r
øta r ir Y
tandandi keivleikar
" í 0
esum alskelðnu!
Hugsið ikki um løtuvinning
Í fiskivinnumálum sum í
ødrum málum, hugsar Javn-
aðarflokkurin ikki um løtu-
vinning, men um varandi
loysnir
Hóast
á
»sakligan nd
støduni
ronga egna if ett
kjøtil lógva staðni, og
fingið týðandi mál igjøgn
im
aka vi skiv (
IN KI! tt sko i
SO OP
lin iovember evur
J«lavur Jacobsen, fyrrver-
indi stjóri á Vikarvirk-
num skrivad nakad sum
hann kallar rættleiding
tað alneyðugt at tann
smái upsin sleppur at
vaksa, so meiri útbýti
fæst úr honum
Hóast Vaktartænastan
hevur heimild at stongja
ekir har nógvur ungfiskur
er, ávíst tíðarskeið, hevur
kki verið mett, at hesi
tiltøk hava verið nóg
mikið at verja ungfiskin
ða 71
% X ð i
yde r í ø kk
í i #4 mm ar t
t K
i 3 rbe iða KK i { mleida I
P Jar ri ør r harvið í
€ í 1 istienar KKár ør
1 ør r Ingi 1 r
£ 3 t TOIK irkað )
da ð KI GFU ' ið neyðug |
PK i il t V sanna, at ter rn 20
ðarr € 1 V iki k er vnaðartlokku
€ rbeiðið € et ross 5 ta í
> tk er 7 Sk AÐ
kt ioas nanfyrinevni Johannes S. Ellefsen
{ i er LE Tai 1 r st iia oru
nal I 9 a fåa e 1 SI r IKK
lenda £ VEgjar ið esui 2 |! ISK
k ava Vinna VStI
færri skipum á grunn hesi óhepnu steðu. Tað
num, skuldu møguleik- vita tit
arnir verið fyri at fingið Javnaðarflokkurin hugs-
tað optimalu veiðuna ar um tey smærru pláss-
indan Førovum eina ni, og tað
fasta legu
við
Harumframt,
asettum dagatali hvenn
urin kt it unna
fingið
ør 1 and
g skip
FOO
på
ga
t iðsp SS Vri
3 ki 1 > P r
eg i T
vi tti tt
Íver k
alskeiði Avgjert er ti at vaksa
Havi sjálvur fiska im meskaviddina, veit at
'ørovum og tiskil kunna fiskimenn sum trola ikki
vigt ið songdi y ru glaðir fyri hettar. men
aksandi ve a st r ; tar neyðugt fyri at ,
skur TL nar tg eria ar vdningar Hans Martin Hansen, Nól
íðstu ári est: otnfiskast« soy. Valevni Javnadar-
ð hev ist ses Vi dir ; floksins í Suðurstreymoy
€ r 1 ál tt ti
pså té íðsti ri g PPpNØE; rgri 5 oktari t
etlað Í li ð
rn a = el “ hjálpt til við 4
Viðmerking til rættleiðin ður
varaði t tí
rott siga, tí ti itid
erið góður at itt
zisini varð nevnt t Veruleikin er tanr t eg
samgongan hevði givið havi havt nógv samskifti
andskassaveðhald til vid flakavirkid i Vik og
hetta ittanlandalánið erliga við Olav, og vit
Um tað er vanligt ella ikki hava rovnt vmist sumt
tori eg ikki at siga, men hevur eydnast, annað
Dimmalætting
Tad sær út til, at Olavur
hevur fingið okkurt skeivt
at vita
Tad er beint at umfígg-
ingin av Víkarvirkinum
varð frammi á valfund-
unum bæði í Tjørnuvik og
í Vík.
Í Tjernuvík varð tosað
nógv um uttanlandaskuld.
Eg førdi fram, at undir
teimum landsstýrunum,
vit hevdu havt, høvdu vit
norðstreymoyingar, bert
hoyrt um uttanlanda-
skuld, — vit høvdu ongan-
tíð tikið nekur serlig
uttanlandalán
sktu
hesi ittanlanda-
skuldini, sum nú hevði
verið, varð eg glaður fyri,
at eisini vit hevdu fingið
part í teimum lánum, sum
vóru komin inn og nevndi
at Víkarvirkið var um-
fíggjað við uttanlanda
an!
soleiðis er tað
Á fundinum i Vik var
nógv roknað upp, sum
vanligt er fólk vilja
hava at vita, hvat polit-
ikkararnir gera, tá teir
velja teir fyri fýra ár í
senn — og har vóru
upproknaðir teir havna-
studningar o.a., sum sam-
gongan hevði skaffað til
bygdina.
Viðvíkjandi Víkarvirk-
inum, sum eg visti fór at
verða borið upp á mál, er
tað soleiðis, at eg, áðrenn
eg fór á fund norðuri í Vík,
ringdi til Olav Jacobsen
Eg segði honum, at eg
ikki eydnast, so
leiðis er tað nú einaferð.
nevur
Ti gjørdist eg eitt sindur
skakkur yvir rættleið
ingina, eg sá í Dimmalætt-
ing.
Her skrivar Olavur, at
hann i veruleikanum ikki
hevur sett seg i samband
vid meg, fyrr enn hann
søkti um at fåa renturnar
eftirgivnar i landsstýr-
inum. Hetta er ikki so.
Tad veit Olavur ómetaliga
væl, og havi eg m.a. eitt
skriv liggjandi framman-
fyri mær, sum er dagfest
anuar 1987 og ljóðar
idis
i i
I ið se k )
i 1 í OSAU
t På 8)
andsstyrinun at ad
pphædd er tøk h
1pp
h Fr trn
10VTa ira
kkum, ti húsið er
bygt. Vóni at
tær.
Heilsan
P/F Víkavirkið
Olavur Jacobsen
Peningurin, talan er um,
er tað lánið, sum fyrra
landsstýrið játtaði uppá
750.000 kr. Tað varð
játtað til Víkarvirkið, men
hjálpti eg teimum at fáa
peningin fluttan yvir til
tað nýggja partafelagið,
tryggjar at
framhaldandi skal vera lív
laga úti um oyggjarnar
Javnaðarflokkurin hugsar
frameftir, og ikki ber um
hann tekur
ør ,
Nolsovingar st ikk
rott val
Nólsoy nov. 1988
Hans Martin Hansen
NÁI
NOISOY
KKI Dein
"iðvíkandi rentunum, ið
KK! órð ttirgivnar
tann nýggja lógin, vit
samtykt, skuldi
givið meguleikar fyri at
eftirgivið rentur, men leg-
frødingarnir Tinganesi
siga, at heimild er ikki at
eftirgeva rentu, sum er
goldin. Hevði hon verið
ógoldin, hevði steðan
meguliga verið eðrvísi.
hava
Virðingarmest
Thomas Arabo
Fólkafloksmenn
siga eitt og gera eitt annað.