týsdagur 22. november 1988síða 6

Utgevari Telefon P4 Sosiaturin 118 20 Fyritaksstjóri Telefax Krisjan Dahl 147 20 Ljósmyndari Bústaður: Kalmar Lindenskov Argjavegur 26 Blaðfólk: Uppseting: Argir Hegni Djurhuus P/t Sosialurin Postadressa: Ábyrgdarblaðstjóri: Randi Jacobsen Prent: Postsmoga 76 Jan Miller Tórfinn Smith P/f Pressan 1981 110 Tórshavn r | oddagrein Russisk artekin vid mangt og hvat i | embætisførslu landsstyris- | mannsins, hjá kristiliga | roulet ella fólkaflokkinum. FÅ = „= ' trúvirði | UMFRAMT at hava allar av prests allar brýr við markleysum | illoyaliteti, ósoamiligheit Í NEYVAN munnu framherj- Mótvegis samstarvsfeløgu- | arnir í tí mest rabiatu rørslu MYM. SO gloymdi hendan | higartil i føroyskum poli- Óhugnaliga greipa nettup | tikki, Tordur Niclasen og +a0. id telur allarmest i poli Danielsen, prestur, hava tikki. Teir gloymdu evni, hugsað longur fram, enn til á midnátt tann 8. nov. 1988. TEIRRA stóra dialemma nú í døgunum eftir valið man ivaleyst vera ein ásannan av, at tað er ikki bara ein spurningur um atkvødur fyri einhvønn pris. HJA politiskum flokki ella rørslu, ið setir sitt trúvirði uppá spæl, gerst lagnan beisk, skjót og eirindaleys tí at ein politiskur flokkur ella rersla, ið ikki vandar sær um sítt trúvirði, hevur ikki livilikindi í einum demo- kratiskum samfelag At føra valstríð, sum taktiskt åtøkt russiskari roulet, kann bert enda við ti, sum eyðkennir tílíkan makabran sjónleik ein letur lív fyri egnari hond er TAÐ er allan vegin veljarin, sum hevur avgerandi leik lutin í demokratiskum sam feløgum og tað er soleiðis eisini tann einstaki veljarin, ið setir talvirði á trúvirði teirra, Tordur Niclasens og Danielsens, prest Hetta trúvirði vil, sum vera man, verða sett upp ímóti teim- um fýra legtingsgrann- skoðarunum, valdir úr hvor sínum av størstu flokku- num, sum sett hava spurn- - orku, vit og vilja hins ein- staka veljarans. Teirra størsta mistak er hendan undirmetingin av fólksins viti og skili. GERÐIR KFFF's, allar hesar lótir og lygnir, oll hesi avrik, hendan takan sær heiðurin av annan mans verki, hend an sjålvsframherjanin — og alt framborið á ein hátt, eingin fyrr hevur upplivað makan til vil hetta ikki heilt einfalt enda við, at krav verður sett um eina óviljaða kommisién at kanna virksemi Danielsens prest, tå tad kemur til em bætisførslu hansara sum landsstyrismadur fyri kristi liga fólkaflokkin. TRUVIRÐI KFFF's í øllum spurningum verður spurnar- tekin sett við, eisini og ser- liga mótsegnirnar, ið vóru at hoyra undir valstríðnum, men sum nú skurra meira enn nakrantíð, nú tað samb. Sundstein er runnið saman millum fålkaflokkin og hendan kristna flokk. Flokkarnir eru komnir ásamt, sigast at hava tosað seg saman og hava sostatt eisini gjørt semju um fólka- floksins Namibia-politikk. Hvor er so hesin? Livst so spyrst. PI i Kanska SsKu!lU markera hetta við at verða útblakaðir av teimum havleiðum, vit nú hava verið vanir at ferðast á Tá eg sigi so, verður sjálvandi hugsað um tað mótmælið, sum komið er úr Grenlandi mót hjáveru føroyinga í Namibia. So kunnu meiningarnar vera ymiskar um grenlending- ar. Dagblaðið roynir undir Peri at gera gjøldur burt- ur år Motzfeldt vid at gera til låturs hansara danska mål. Tað er, sum tað plag- ar at vera haðani. Ég skal ikki her skíra teir rasistar, ð Tad er Ju hann slepp tad hinvegin ejsini lagi, at ur tað. (Var onkur annar, so varð sjón varpið beinanvegin skírt kommunistiskur skutil- sveinur osfr). Osmundur sat sum ein annar Dukak- is og sá heilt ólukkuligur og illa viðfarin út. Gramdi seg um tríggjar milliónir, hann var noyddur at læna og skrava saman, fyri at gera ábetur á skipini, so tey kundu fara av landi- num. Synd er í ólukku- dýrinum, at tað skal standa so illa til, at hann má gjalda fyri at fáa skip- ini niður millum hinar sjó- ti 3 1 x 1 k i ETON ÍF skip, sum síðani ker undir feroyskt flagg, f at fiska í Namibia. Var tað her, tær tríggjar milliónir nar skuldu nýtast? Og hver hevur givið innflutn- ingsloyvi til hetta skip? Tað kemur fyri, at tað gjørda var betur ógjert. Soleiðis kann tykjast hesuferð. At menn royna at finna nýggjar leiðir, tá tær gomlu ikki rekka, er í lagi. Men verða fylgjur- nar, at eingin vil hava nakað við okkum at gera, verður tað ov dýrt. Edvard í Skorðini Joensen Forfylging og Tórsblaðið Tórsblaðið skrivar, at eitt foroyskt blað, »forfylgir« Havnarmanni. Tað er satt, at skemtið (ti tað var skemt) var i so grovt. Men, hví »gloymir« (ella vil ikki) Tórsblaðið skriva um eitt annað blað, tað hyper hegrahalla í Fer- oyum? Tað forfylgir nógv- um góðum Havnarmonn- um í álvara, og mangan í grovari »skemti«, enn tað skemt, ið Tórsblaðið finst at. Tórsblaðið skuldi fyrst tikið bjálkan út hjá tiemum hyper høgrahallu, enn flísina hjá ytra vinstra. Eg ræðist so illa, at teir radikalt konserva- tivu koma til, tí, teir nýttu so ódemokratiska atferð í valstríðnum, og tað fara teir væntandi gera í eini samgongu. Og, eisini at tað eru ótespiligar segur, ið ganga um teir radi- kalt/konservativu, í bygd og bý. Og, tá tað kemur til mannajagstran, og per- sónsforfylging, so eru teir radikalt konservativu einar 200 bátslongdir, klárt á odda. Anna S. Tjóðveldispakkin til Norðstreym Undir hesi yvirskrift skrivar sambands- umboðið hjá okkum landsstýrismannin úr Vestmanna at hann sigur eg 0.s.fr um ov nógv eg og reypar ov nógv a hann hevur gjert, men skal Agnar siga nakað við »eg«, so má tað verða „eg havi einki gjørt, eg havi bert funnist at«, sú kennir hann ketta uppúr høvdatrogi og skrivar um skulavidurskiftini í Vik, hvussu tey eru sum vånalig o.a verið kemur hann við hesum? maðurin Hví fyrstani norðuri hevur hesi 4 árini? nú Her hoyra ella hvorki síggja Býlingshús — nærumhvørvishus Ikki er so langt sidan, at byrjað varð at tosa um hesi sokalladu hvervishúsini. hús varð navnið seinni Og sera áhugavert hevur tað verið at fylgt við gongdini frá byrjanini og fram til í dag, hvar flestu av hesum húsum eru farin til verka. Nærumhvervishús hvat var nú hetta fyri nak- að? Ætlanin við hesum til- taki var at loysa trupul- leikarnar við barnaansing fyri hvert grannalag sær. nærum Býlings- Hetta hús var eitt slag av felags ogn. Bern skuldu kenna seg sum heima. Eina mest små- bernum í skúlaaldri skuldi hetta koma væl við. Hug- takið lyklabarn skuldi nú hoyra fortíðini til. Foreld- ur, ið arbeiddu úti og t.d. høvdu barn júst farið i skúla, kundu nú kenna seg trygg, tí barn teirra eftir skúlatíð kundi hava eitt stað at vera, hvar tað varð ansað eftir tíð. Ungdómarnir sunn frítíðarítriv = knýtt at húsinum, og eisini kundi vit til mannin uttan til onkra jarðarferð. Alt gott um tað at siga at hann sigur sínum velj- arum farvæl, men eg haldi hann skuldi gjørt okkurt fyri tey meðan tey vóru á lívi eisini. Norðstreymoyingur grannalagið nýta húsini til samkomur av ymiskum slag. Sanniliga nakað at gleða seg til, um ein var so heppin at búgva júst í ein- um av hesum ekjunum. Hetta var tað, ið sagt varð um virksemið hjá hesum býlingshúsum! Eitt tað stersta sosiala tiltakið í okkara tíð! Sum eg byrjaði, so segði eg at áhugavert hevur verið at fylgt við gongdini til í dag. Hvat er nú virksemið hjá hesum Veggustova »stovnum«? og barna-