hósdagur 2. februar 1989síða 16

Síða 16 * EJ Folkaflokkurin og Dagblaðið halda fram við síni út- spilling av Tvøroyri Sverre Midjord hevur her viðmerkingar til ta hatursskriving, sum Fólkaflokkurin, Óli Breckmann og Dagblaðið bera fram um Tvoroyri og tt fólki har buleikast Tad er umrøda ikki ætlan min at »Morten sen s menn« hjå Akka hjå Johan i Øravik Axel Mortensen stjóri í bókina Tórshavn er bygdamaður min, og frá mínum barna árum og víðari fram, kenni eg væl viðurskiftini, bæði fyrr og seinri, tað fyrra upplýst av teimum, ikki við og niðurset sum undan eru farin, illgitingum andi skuldsetingum, men við ti sum veruliga fór fram, og so tað sum eg sjálvur havi fingist við Ég fari ikki at umreða bókina sum so, tí so vildi eg nomið við nógv. sum ikki er umrett í henni, eitt nú tað, at arbeiðsgevarin ikki teir figgindar, sum umreð an hjá Dagblaðnum 91 1989 vil gera tað til Dagblaðið, Fólkaflokk urin og Oli Breckmann og arbeiðarin vóru brúka bókina til at sparka ettir mini vøroyri, heimbygd bygdafólki heiðurligum ettir minum, kvinnum og monnum, sum alt sitt liv skyldur mong ár aftaná, at tey eru farin í grøv ikki skulu fáa frið, men verða hundsdálkað av Fólka flokkinum, Dagbladnum og Ola Breckmann Tað ætli eg ikki at lata fara fram við borðinum gjørdu sinar, og sum nu sina, Ikki er hundurin meira hålv orðaljóð. enn bardur, er tað verður brúkt til eitt heilt bygda samfelag, so lágt kann ein fara, tá ein ikki fær fóta festi politiskt. Ti tað er orsekin til hatursskri ingina hjá skrivaranum og flokki hansara, tað er orsekin til at verður niður á Tveroyri og tað sum sett heiðurliga folk, sum livir her, og ikki minni niður á ættarfolkid, sum farið er At so Oli beinleiðis Breckmann setur niður á ættarfólkið hjá sinum er børnum sjálvandi ikki vitandi um, ættarfólk míni. Tey vóru við fakfelagsfólk at bæði hann sum stuðla sandkassaprojekt í inum »Isvirkid« og »A.T.« Oliver Midjord og kona hansara, voru tvey av teimum, sum Andrea, komu av bygd og settu seg niður á Tveroyri, og sum limur her i fakfel agnum vóru tey við í hesum, sum Oli Breck mann kallar sandkassa projekt Jú sanniliga »mangur fest við boga, sum ikki er rad må niva tær hart, at børn mentur upp at toga« tini hava slikar persønar sum ættarfólk, men uttan mun til hvat tú persónliga heldur um tey og tiltekini, sum tey vóru við at skapa, so ger tað einki. Tey eins og oll hini vóru heiðurlig folk, sum gjerdu skyldur sínar, tó tey ikki altíð fingu rætt sín Tað vóru onnur sum vóru við at stuðla yvir limaskap sín í Fiskepiger- nes Fagforening Ein teirra, sum gjerdist limur í hesum felag stovn Anna Malena Dimon, ættað úr ingardagin, var Tórshavn, sum gjerdist limur tann 29/1 1922 Uttan iva hevur henda kvinnan, kom úr Tórshavn og sum kendi til tey vánaligu viðurskifti, sum vóru har tá á døgum, sum sent mangan góðan bita til ættarfólk sítt í havn Tors Tad er eingin loyna at Mortensen 's menn veruliga vóru framfyri sína tíð, teir feddu ikki bara Tveroyri, teir feddu alt Feroya land. Og tað er meira enn vit í dag kunna siga um teir sokalladu friu fyritaksmenn, fólka flokksmatadorarnar Mortensen's menn hevði ongan landskassa at halda seg fram at, vóru sínir egnu harrar Peir teir løgdu steði undir samfelagið Førovar Og tá id ein søgumadur, sum Oli Breckmann er, gevur seg til at skriva, so veit hann, at tad er søgu tad var tok Mortensen's menn av falsan at siga, at fakrørslan sum 2. februar 1989 fotum At fakrerslan tók um endan, tå ið tey figgjarligu tikið so Mor tense s menn, tað er sann leikin Jú sanniliga vóru Mor tensen s menn ólegini høvdu nógv við sær, eisini sínir egnu harrar, við teimum dygd um og ódygdum, sum nú fylgja við, men bábilstorn teirra vaks ikki upp til himmals, to spor hava teir sett eftir seg. Eitt eri eg sannferdur um, og tað er at teir gomlu Mortensen s menn, teir høvdu ikki góð kent ta skriving sum Dag blaðið, fólkaflokkurin og Oli Breckmann, hava um Ivøroyri, heimbygd teirra, teir vóru nevniliga góðir vid Tvøroyri Vid hesari umrødu, sum er i Dagblaðnum. letur blaðstjórin Akka hjá Johan i Øravik drýta í egið reiður. Tað er sanni liga ringur fuglur, sum ger tað, og eg rokni við, at tað hevur ikki verið hjá Akka. Tí hann ætlanin tað hevur persónliga onga grund til, tvørturimoti Eg og Tverafólk kunna so sanniliga liva við tí klipu, sum bókin nú er annað enn ein klípa vil hon ongantíð blíva, so leingi ikki allur skrivaður, bæði tað nega sannleikin er tiva og tað positiva, og hetta fyri báðar partar Mortensen's menn fóru av knóðranum og mistu alt. Tað vóru so sanniliga onnur vórðu rakt, tað vóru bara arbeiðs- og fiski sum eisini men sjálvandi mannaheim, og tað hevði tann minna týdningin Ísvirkið verður av blað stjóranum kallað eitt sandkassaprojekt. Um so var, so eru nógv sand kassaprojekt nú á degum men munurin er tann, at tá mistu arbeiðsmenn og k -kvinnur hús og heim, tí tey settu til. Tað eingin landskassi at taka um endan, men var alt meðan sandkassaprojektið var virkið, so hevði tað sín tydning. Min góði vinur Hákun Djurhuus, sáli, kundi um hann var á lívi greitt viðhaldsfólki sínum frá. hvussu drongurin Hákon Poulsen úr Skúvoy vann sær pening til seinri læru við sildabátinum »Valiant« hjá sandkassa projektinum á Tvøroyri og hann kundi víðari sagt evka frå, at ein kovggja bleiv gjørd å gallarinum fyri just, at hann kundi koma vid. Seinri bleiv navnið Djurhuus, og blei hann leidari av folkaflokk inum Hetta hoyrir við til I'vørovrar søgu Tad at fiskimenn og kvinnur royndu at seta fot undir egið borð, uttan at } 1 l hava landskassan at taka til, tad verdur av Ola Breckmann Folkaflokk num og Da ð kallað svass rad