hósdagur 9. mars 1989síða 6

Blaðfólk Hegni Djurhuus Ábyrgdarblaðstjóri: Randi Jacobsen Jan Miller Tórfinn Smith UU it if bøj P/t Sosiahri 18 20 Fyritaksstjór Telefax Krisjan Dahl 147 20 Ljósmyndari Bústaður Kalmar Lindenskov Argjavegur 26 Uppseting Argir P/t Sosialurin Postadressa Prent Postsmoga 76 P/f Pressan 1981 110 Tórshavn Meska- kreppan | SAMGONGAN er í kreppu | anhýsis tí at hon eftir ein kráku mánaða við valdið enn ikki hevur úteftir, tí fólk yvir ein breiðan kamb hava litið á Sostatt er osemjan um meskastøddina ikk Inn funnið gongulagið mist henni bert em osemja um støddina nesku men eitt Sjukut 3 npti ? FM AN 2 r X ru , } ' j reppa, og nt Kreppa er progv um, at samgong an er ikki stjornardugnalig. Folka flokssamgongan hevur sitid vid valdið i ein krákumánaða og hev tidina | innanhýsisklandri lamd av atgerðar loysi. Semja tykist bert at vera um eitt mál: at Javnaðarflokkurin skal verða hildin uttanfyri ávirk an | ur hålva verið og UM sama mundið, sum semja er um henda negativa setning. tyk ist ikki standa á at tveita ábyrgd ina yvir á andstøduna og tá ser stakliga á Javnaðarflokkin. Tað er tískil ein marghátlig mynd av samgonguni, ið stendur fyri fólki: Samstundis sum landsstýris flokkarnir serstakliga Tjóð veldisflokkurin — reiggja koyrilin yvir Javnadarflokkin, krevja teir, at Javnaðarflokkurin skal hjálpa til at loysa tey mál samgonguflokkar semjast um. Vit kundu nevnt fleiri mål sum Namibiamålid, meskamálið og onnur, har teir hava havt følarar úti at vita, um Javnaðarflokkurin kann taka um endan sum somu íkki = kunnu SANNILIGA ein margháttlig mynd! Tveir flokkar Fólka flokkurin og Tjóðveldisflokkurin rørandi samdir um at Javnaðar flokkurin er rótin til alt ilt. Tveir flokkar rørandi samdir um, at teirra søguliga stund at kasta saman er upprunnin, gera tað og koma annars ikki úr stað. Sam- gongan er ikki stjórnardugnalig — hon dugir ikki at stýra. Hon hevur heilt einfalt ikki handa- lagið. TAÐ er sjálvsagt óvist, hvat fram- tíðin kemur at sýna, men fyribils boðar henda støda ikki frá góð um. Fyribils hevur henda støda kostað landi og fólki dýrt. Hugsið bert um Noregssáttmálan og syndarligu byrjanina á EEC sam Verður hetta lagið. tá samrådast skal um yvirtøkur! Verður hetta lagið, tå áður sam tyktar og nýggjar yvirtokur skulu setast í verk! Verður hetta lagið, tá samgongunnar sjålvskaptu bú ráðingunum skapartrupulleikar skulu loysast so Gud náði okkum, ið her búgva t frá hesum baksyni, vit 1 t iggjå mesKaKreppuna H evnt. ikki b tt Jt QUK lat ' t Í ing r } i } halda samgongutiokkar teir kunnu loysa við at tveita ábyrgd alt meðan teir tað at royna at knasa Javnaðarflokkin ina á andstøduna nýta kunnu alla orku sina til teir semjast um EIN fortreytin fyri einum vælvirk andi fólkaræði er eitt opið og fruktagott orðaskifti millum stjórnarflokkar og andstødu. Við einum útgangssteði, sum tí hjá hesi samgongu, manglar hendan fortreyt. Sakligar atfinningar verða ikki svaraðar, men sagdar at vera vreiði, ovund og súrheit. At Javnaðarflokkurin íkki vil loysa trupulleikar fyri samgong una, verður lagt út sum øvund og súrheit. Burtursæð frá, at vit í Javnaðarflokkinum hava torført við at síggja, hvat og hverjum vit skulu øvunda, so er hetta bert prógv um fullkomna ómegd og politiskt maktarloysi. Samgongu menn serstakliga tjóðveldis menn, eru fyrilagstir longu áð- renn, teir eru farnir til gongu. Teir taka tí til elligamla vápn hins måttleysa: at brigsla øvund og at eyknevna. Hetta taka vit okkum av løttum, men neyvan munnu til vitandi tjóðveldisfólk kring landið fegnast um, at oddamenn flok- sins ikki hava annað aftursvar til sakligar atfinningar enn brigsl og eyknevni. AT tveita ábyrgdina fyri truplar avgerðir á andstøduna kann tykj ast eitt sindur ábyrgdarleyst, men er tó til at skilja fyri almenning og andstødu. Ikki at fara í orðaskifti við andsteðuna ella tann and- støduflokk, sum higartil hevur markerað eina støðu til hvort samgongumál, er hinvegin at við- urkenna sítt egna máttloysi og al ment at avdúka sína vanvirðing fyri fólkaræðisligum leikreglum K i t rg Vert ið god k Mi eg SIE Í kri ikudagin fvr i i iveinil øv rSøkK D eit im, he fingið og setur undir liðini ávaringini eina viðmerk ing Fu heldur tað vera eitt sindur undaligt at eitt fólk telagi min og ikki eitt ella (nú er hetta hjúna annað fólk) skal fáa upp havsrættin til tað eitt að skapandi folk ger KE T t i in % nøj Í il i ) KK t kið litlutáarnegl av minum egnu tonkum Rætt er tað, at tann nyndugleiki, eg havi givið hjunafelaga minum, er ein kærleiksváttan, men eg dug! ikki at síggja nakra grund til at lýsa okkara innanhysismál út í æsir fyri almenninginum Hetta er ein sek ímillum okkum tvey At eg havi givið konu mini einarætt til endur verkum mínum, dugi eg ikki at síggja nakað logið í. men harafturimoti haldi eg at tað er óluksáliga býtt av gevingar av tær at fåa ilt i reyvina av, ti er ikki rætturin tann at eg geri vid mitt tad eg sjålvur vil? Um kundi hugsað tær at rongt soleiðis er at tú rættin og ikki respekterar eitt rættindabræv (tað er ikki eitt ognarbræv) so mikið at tú ikki hugsar teg um áðrenn tú rópar fólk sum eitt slíkt skriva og samsvarandi virka eft- ir fyri hálvbýtt ráðarík og undalig, so kunnu vit met- ast í rættinum til roynd av eina hvat gildi eitt rættindabræv hevur, og harumframt fáa eina mo- ralska gjøgnumlysing av fornuftinum og ti, sum adramåta liggur aftanfyri tad. Tad skal eg siga tær, Justinus, minar tankar og mitt eginlyndi tað havi eg, og eg skal lova tær fyri, at hesi hvørki eru til gåvus ella keyps! Hvat tramin x að x í IB I din t rad 11 tr alt í eg so spinnand óðar er er ki tvr t hava hovr ið fyrr nen nú siggi eg tað skriftligt gr eg eri so in i: móð i ð i I + Mi: } í t 11 bliða, I folkallg Lr + á 5 X , x í A æt I í i i P srør Ø er hett ilfar hennara til forlagsarbeiði sitt og meira enn legið vildi tað verið um eg læt nakran annan fåa hann! Og eg ætli mær ikki at sita tigandi og hyggja at teg skræða r Sjug og lá skinnið a hendan rætt, henni fyri sum eg við fullum skili og góðum tonkum havi givið henni Eg havi nevnilig aikki lagt á hana (hvat fylgjan við ti eg havi gjørt tíverri visir seg at verða) ta ansvarsbyrðu at standa til rætts mína vegna og greiða út teir spurningar sum stinga seg upp i heila hvørjum num å øvund sjúkum dummum hundi! Eg skal fortelja tær at kona min yvirhevur ikki hevur kraddað sær nakað og hevur ikki sett coprigt Marna á nakað sum helst annað enn tað, sum er komið út á hennara egna forlagi og er tað einans Tankaflykrur hjá henni sjálvari, umskrivingin av Profetinum, sum hon fekk meg at fullføra, eg var nevniliga givin ikki í hálv- um setningi, og eina út- gávu av 28 ymiskum tekn- ingum hjá mær. Á teimum fáu nevndu tekningunum, har handskrivað stendur coprigt Marna, á forsið- uni, hevur kona min onga skuld í, hatta er nakað, ið eg sjálvur havi sitid og spælt mær við. Eg skal eisini siga tær, at sterri er tann neFgdin av minum % ø k K í þ orån I í t nelst t mørt í P unni av t ella I Litid manst tu ker Marnu, Justinus, og bak grund hennara, ættir niðir og listafólk av ø IK in að p x % x í % KJØT eiðir við k. I vørturimot | ð sins sannleiki er reint privata gleði he É nú og í henni hevur lívsfe lagi min sterri leiklut enn tú kanst hugsa tær. Og ikki ætli eg mær at spilla hesa gleði í ræðslu fyr gloymsku. Eg hugsi ikki at tann, sum mest stridist fyri at reisa sær sjálvun ein varða, er tann, sun givið livir longst At enda skal tær, at samarbeiðinum og eg SIga samanhaldinum imillun okkum bæði mást tú finna teg í, Justinus, og vilt tu Marnu afturat 1 san nevna Glerfoss einaferð bandi við dómi um bvtt leika, fingraloysi og tankaloysi, hvat áðrenn orðini beint seinasta reglubrotið í viðmerking tíni søkja benda å, so vil eg mær dløgregluliga rådføring og taka stig har ettir Hans J. Glerfoss SÍÐAN 1888