leygardagur 11. mars 1989síða 3

Nr. 30 11. mars 1989 Skála Skipa- - - 4 AA ss ds Síða 3 fins ski 5 Få du = = við K I i t Mek k erk iðu t K Tad rt i k i SK DKI A 1 rð i H rr Joenst S hj JK »KID ð í ður FÅ Handverk felag SK i F á r tað ikki evdnadist te MEN h! é — um landsstýrið góðtekur søluna 1 keypa skipasmið Við , 8 um sø ð góð . H - ftu í Vé k META xx # ø vin AN Kt å ið og i Ej % ; M kóla Skipasmiðja hevur Beta, J.K. Joensen og sor hjá nýggju eigarun Á rarnir | ra kit A k P ; r ri n rir r t Nyggn elgararnir á Fak erløg 1 Skála høvdu bjóðað, høvdu her erð aft beið A % , 5 Ognarfelagið í Fuglaf høvdu samar ð kol eft øguleika at bjóða fólkið, og tað i 5 tør sum er nóðurfelag nur Fysturovr oðið ør óti eðrun g het ga t I lakteið :Å : A Handils- og Frystivirki og 30 milliOr eðan boðið endaði vid, at Og fel Y , . nt „ . Tá uppskotið hjá Javnadarflokkinum um Jógvan A. Johannes . . 7 . . . . Latid okkur eir at veita hjálp til teirra, sum komu illa fyri heildarirygging av ódnini, var til viðgerðar á tingi, helt . . , + . tingmaður Javnaðarfloksins í Sandoynni, , Jógvan A. Johannesen, hesa rødu: Málið snýr seg um at hava hjálp fyri neyðini! hesum sambandi ikki I kki tut Pr evnd pakkatrygging en u P F 1jålpa teimum, sum sita Og tå id åst6 at hjålpa lata vera við at finnast at greitt kunnu hava ta sum inniheldur alt eina støddu ip. og P gvuliga illa eftir aftaná illa fyrikomnum í útlond okkara tryggingarviður eglu, at tá, ið veg eruliga trygging pg tú óni og vænti eg va tær báðar óvanliga herðu = um, stóðu Førovar lutfals skiftum, sum tíverri eru ni hú so er é trvggjaður g stuðul frá e flokk »ånirnar, sum herjaðu liga ikki aftanfyri onnur alt, alt ov fløkt! ryggjað móti øllu Nú heldur kanska onk im á tingi landið fyrr í vetur! lond og hetta eiga vit Eg eri ikki ímóti, at vit Ti hvat nyttar tað, a ir, at ein trygging av slík Tad eru óivað k Hesar ódnir kunnu sam sjálvandi at fegnast um hava eina trygging við húsini eru tryggjað mot slag verður egiliga hættir. s kunnu ber metast við rættiligar og er í fínasta lagi einkarrætti, men júst eld en far luftina dyr, men eg ivist i, um hon fram móti sama end náttúruvanlukkur van- Men harfyri skulu vit hetta at tryggingin hevur av stormi — ella tu trygg hevði verið stórt dvrari hesi sek evnilig lukkur av slíkum slag, ikki gloyma at hjálpa okk einkarrætt, krevur av ar móti eldi og tey m so var, atelltryggjaðu hvønn hátt kun sum tibetur sjåldan ra egnu landsmonnum henni, at tænastan er á so verða ovdiløgd av vatni! síni hus á henda hátt veita skjóta og góða hjálp henda, men sum vit fingu og eg haldi, at landsins hegum steði — ella so góð Ella tú tryggjar móti enn tann sundurpettaða Fyri skjótt at lovsa hu at sanna, kunnu henda eisini her hjá okkum! Tað hevur tíbetur verið ein góður, gamal siður á hesum landi, at veita teimum, sum av ymiskum ávum komu illa fyri, eina hjálpandi hond og eg veit, at feroyingar — enn sum áður eru fúsir at veita teimum hjálp. sum myndugleikar vóru í so seinir at látast um vón, nú ið so mong her á landi komu illa fyri Eg havi eingi tel, sum eg kann vísa á, tí mær vit- andi eru ongar kanningar gjørdar í hesum sam- bandi; men eg veit, at tað eru mong. sum nú eru heilt illa fyri — og eg kann sum meguligt! Og fyrsta stigið á hesari leið haldi eg vera at tryggingarreglurnar eru so einfaldar sum gjerligt, tí tað kann jú ikki vera meiningin at tú skalt vera juristur ella akademikari fyri at fylgja við í tí, sum fyriferst! Eg veit i grundini ikki, eldi, vatni og stormi og so brotna nakrir rutar og tad visir seg, at tu hevur gloymt at tryggja moti glassorli nei, so fær tú einki endurgjald fyri tinar brotnu termorutar fyri ikki at tala um trygging móti glopraregni Í grundini er hatta reint fjas tú teknar eina so- bitatryggingin hava i dag! ið vit Vansin við slíkari trygg ing hevði verið, at vatn møguleikarnir gjørdust færri men fyrimunurin hevði verið at færri sótu eftir á berum! Málið. sum er til við gerðar, er nú ikki um nýggjar tryggingarreglur uppgávu er tað, at Javr adarflokkurin skjytur Llingmonum ur øllurn flokkun kki at tað « 3 ne i nt ne inn få iðgerð