Sosialurinarkiv
Sosialurin 1989-06-24, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 24. juni 1989síða 2

‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

tíðindablaðið Fyritaksstjóri Kristjan Dehi Ljósmyndar: Kalmar Lindenskov Abyrgdarbladstjor: Jen Muller | Blaðfólk Høgni Djurhuus | Utgevari P4 Sosiahurin | Bústaður Argjavegur 26 | Postadressa: Postsmoga 76 Randi Jacobsen Uppseting P/t Sosiskurin Argir Tórfinn Smith Prent Pit Pressan 1981 Telefon 11820 Teiefax 14720 Hálvhjartað samgonga NÆST EFTIR at hoyra småbørn syngja og kirkjuklokkur ringja er tað hugaliga- sta, sum henda kann, at tey, ið góð eru, táa hvertannað. SLÍKA EYDNU unna fólk flest eisini sinum meðmenniskjum og hóast sjálvs- góðsku og øvund menniskjunnar, so munnu tó bert tey fáu við vilja gera seg inn á so livs- og eydnujåttandi samanrenningar. UNDANTØK eru sjálvandi, men sjáldan munnu hesi verða teimum til eydnu, ið volt tey hava. EISINI POLITIKKUR kann, tá hann er bestur, vera so einfaldur og sjálvsagdur og bert tá eigur hann tað neyðuga ramburðs- og viljatreysti, sum til má vera fyri ikki at missa úr eygsjón aðalendamálið: Lívs-, hugsunnar- og virkistrælsi hins einstaka - og í okkara tøri "Fólkaheimið Føroyar”, har brúk er tyri øllum, har rúm er fyri øllum og har all, "hagur ella lágur", eiga óskerda mannavirðing uppiborna. SAMSINT stevna sum henda er eisini treytin fyri, at tann framtakshugur, sum hóast alt altíð anir í einum íkki heilt niðurundirkomnum samfelag, kemur tjøldini til góða sum frægast. TÓ HAVA vit seinru árini ikki skortað sonevndan "dynamikk" ella framtakshug. Bert hevur hesin ikki verið av tí slag- num, sum nóg væl var grundaður á tørv allra føroyinga. Heldur hevur hann, takkað verið okkara óavmarkaða "vinnu- frælsi" nørt og ríkað tey fáu og útarmað tey nogvu, sum í tolni hava latið henda so "ovurliberala" virkishug teirra fáu grýtt tjóð okkara á bláman búskaparliga. MEN SAMBÆRT løgmann og teir, hann nú hevur uttan um seg, so eiga sjálvt okkara minstu, sjálvt neyðarligastu píningar millum børn okkara, skuldina av, at so er vorðið. Ikki eitt orð um, at ríkmaður t.d. tekur einar 40 miljónir í láni uttanlands til vinnubygging i Føroy- um, „sum bert kostar góðar 20 miljónir og setur tær umleið 20 miljónirnar at renta nærum skattafritt í onkrum av peningastovnum okkara og hetta sam- stundis sum lánirentan av teimum 40 miljónunum í stóran mun kann verða drigin frá einum møguligum, men helst Ohugsandi, rakstraryvirskoti. SAMBÆRT HESAR harrar er tað sostatt ikki slíkur moralur, ótálmað spekulatión ella tað, ið beinleiðis verri er, 10 er atvoldin til armóðsstóðu føroy- inga, men heldur tað, at okkara smáu t.d. ikki longur sleppa at vera teir nístandi, skó- og brókaleysu snorhvølpar, tey veruliga "áttu" at verið. Føroysku heimini, rík sum fátæk hava brúkt og brúka alsamt ov nógv, og hetta skulu serliga tey minstu nú svíða fyri í Ó- lukkumáta. UNDIR VIÐGONGD tala hesir somu hendingaferð um tey smáu og veikastu, men gongur ímóti, so eru øll líka, ja tey veikastu so lika, at tey hverja ferð fáa heiðurin av at bera spekulatiónsbyrðar teirra stóru einsamøll. HETTA VAR so bert nakað av teirri hugmyndafræði, nýggja landsstýri okkara hevur at grunda teirra lovaðu politisku bjargingarroynd á. VIT, OG TEY smáu við okkum, vilja eisini framyvir sýna okkara eyðkenda tol, ti so tungur hesin burður hevur verið, so noyðast vit at vóna, at tað glógvar so frægt í onkrum innan nýggja stýrið, at hesir - um ikki annað - so fyri sko- mm skyld, vísa eitt minsta mark a fyriliti og bera so í bandi, at innsta ætlan fólkafloksins um at bera allar ágóðar landsins upp í føvningin á teim- um fáu, ikki eydnast til fulnar. HJÁ OKKUM er tað nú so vorðið, at tey flestu, ið gerast góð, eisini fáa hvort annað sum frá líður. Soleiðis er ikki allastaðni, eitt nú í eysturlondum. MEN SJÁLDSAMA væl vignast kortini hesar eysturlendsku giftur, ið familjurnar sínámillum hava fyrireikað, mangan igjøgnum fleiri ár. UM HENDAN samgonga, sum nærum ikki mundi sæð dagsins ljós, er ein av hesum giftum, er ilt at siga, men ongan- tið í føroyskari søgu hava tilstundandi hjúnarpartarnir havt og tíkið sær so góðar stundir til at stama seg fram til tey hátíðarligu JA-orðini. MEN HÓAST ektapaktin, samgongu- skjalið, ikki er eftir okkara høvdid, so inna vit teimum fyribils arbeiðsfrið til at royna ætlaða politikkin í verki, ti sum ein skilagóður prestur segði: "Mark er tyri hvat vit kunnu krevja av kærleikan- im, um vit ikki fáa tann vit elska, men ata okkum lynda at stríðast eitt heilt lív við tí næstbesta ella tí, ið vánaligari er." OG EISINI TEY, ið hava gjørt hesar beisku lívsroyndir og yvirlivað sum fólk uttan at hava gjørt ðrum ov nógvar Onådir, hava einhverja viðurkenning uppiborna. Somuleiðis eisini hetta landsstýri, um tað heldur seg til eftir umstødunum skilagóðan politikk og ikki bara víðari útarming av okkara minstu. 110 Tórshavn — UA