fríggjadagur 24. januar 2003síða 9

16 Nr. 16 - 24. januar 2003 Nr. 16 - 24. januar 2003 17 Prix Føroyar er ein tónleikakapping, sum Norðurlandahúsið í Føroyum skipar fyri í samstarvi við Føroya Undirhaldstónleikara- felag (FUT), Útvarp Føroya og Sjónvarp Føroya. Kappingin hevur verið hildin ann- að hvørt ár síðani 1995. Kappingin er skipað við fimm innleiðandi umførunum, har vinn- arin í hvørjum umfari kemur í finaluna. Bólkarnir, sum enda sum nummar 2 til innleiðandi umførini, skulu kappast í eini hálvfinalu, har vinnar- in fær seinasta finalu- plássi. Øll tey innleiðandi umførini verða hildin í Mentanarhúsinum í Fuglafirði. Finalan verður í Norðurlanda- húsinum í Havn. 29 bólkar eru við í kappingini í ár. 6 bólk- ar sleppa í finaluna. 1. umfar, 25. januar kl. 21.00 Headache Blues Treo Human Chaos Søren Søgaard S.C.A.T.G.O.H Flux MC Hár 2. umfar, 1. februar kl. 21.00 Déjá Vu Masha Mind’s Eye onkikanndiskuterast.al t kann Speaker Holgar og Villmenn 3. umfar, 15. februar kl. 21.00 Bracket Crashwave Mary’s Baby Lawetz Krit 4. umfar, 22. februar kl 21.00 Makrel Chain Side Effect Fluffy Toys MMM Páll Finnur Páll 5. umfar, 8. mars kl. 21.00 Týr Zink Blív Jam Gestir Hatespeech Jan Müller, ábyrgdarblaðstjóri Prix Føroyar er ein týðandi og mennandi kapping fyri føroyskan tónleik. Sam- stundis sum Prix Føroyar hevur verið ein afturvend- andi táttur seinastu átta árini, hevur føroyskur tón- leikur ment seg nógv. Avrikini seinasta árið geva boð um, at vit skjótt kunnu fáa ein ella fleiri kendar tónleikarar og bólkar uttan- lands. Teitur Lassen, Týr, Clickhaze, Brandur Enni, Pætur við Keldu, Eivør Pálsdóttir og onnur hava gjørt vart við seg, og tá ið hendan Prix-kappingin er farin aftur um, hava vit ivaleyst onnur spennandi nøvn at bjóða fram. Prix Føroyar eigur lut í menningini. Vit hava í fleiri ártíggjund havt góðar tón- leikarar og tónleikabólkar, men við Prix Føroyum eru føroyskir bólkar í enn størri mát enn áður farnir at spæla egið tilfar og at royna veingirnar við yrkingum og løgum hjá sær sjálvum. Vit hava havt nøvn sum Kára P., Faroe Boys, Tey á Kamarinum, Straight A- head, Absurdy Fair, Vest- menn, Frændur og nógv, nógv onnur, sum hava spælt sangir hjá sær sjálvum, og allir hesir mongu tónleikar- ar eiga sín lut í, at føroyskt tónleikalív hevur ment seg gjøgnum seinastu 40 árini. Tey hava kveikt, undirhild- ið, glett og hugtikið føroy- ingar. Tey hava saman við øðrum lagt lunnar undir tað tónleikalív, sum vit hava í landinum í dag. Og nú kunnu vit rættiliga fegnast um, at útlandið meira enn áður hevur vent eyguni ímóti føroyskum tónleiki. Møguleikarnir eru har, og vit eiga sum tjóð at fegnast um, at tað gongur okkara tónleikarum væl bæði heima og úti. Sosialurin hevur altíð tikið føroyskt mentanarlív í størsta álvara, og vit hava eisini gjørt nógv burtur úr tónleiki í blaðnum seinastu mongu árini. Vit hava dugnalig blaðfólk, sum hava gott innlit í tónleika- lívið, og vit hava lagt doyð- in á at bera tíðindi, um- mæla og umrøða føroyskan tónleik. Sosialurin hevur eisini verið við í útgávun- um av føroysku tónleikaár- bókunum. Tí er tað sjálvsagt, at Sosialurin verður við í fremstu røð, nú fimta Prix Føroyar tónleikakappingin fer av bakkastokki. Vit fara at gera meira burtur úr kappingini enn nakrantíð áður, og tit skulu verða vís í, at tit fáa øll tey týðandi tíðindini, umrøðurnar, um- mælini og samrøðurnar frá okkum. Okkara blaðfólk og myndafólk fara at kýta seg fyri at geva tykkum gott innlit í kappingina, og vit seta neyðugt pláss av í blaðnum, so tit kunnu upp- liva kappingina bæði í orðum og myndum. Vælkomin til Prix Føroyar í Sosialinum. Eyðun Klakstein Leygarkvøldið byrjar fimta Prix Føroyar tónleikakapp- ingini. Stórsligna og spenn- andi tiltakið hevur stóra undirtøku millum føroy- ingar, og tað verður trupult at sleppa undan kappingini, nú mikrofonir, upptøkutól og myndatól í hópatali verða vend ímóti tónleikar- unum og bólkunum, sum eru við. Prix Føroyar er nógv. Tað er ein pallur til bólkar, sum ikki sleppa fram at nógva aðrastaðni. Tað er ein gylt- ur møguleiki hjá ungum og royndum tónleikarum. Tað eru sjey konsertir við før- oyskum tónleikabólkum, sum gera sær stóran ómak við sínum egna tónleiki. Tað er ein kapping. Tað er undirhald. Og tað er sanni- liga eisini ein møguleiki hjá vónríkum tónleikarum at sleppa út um landoddarnar at spæla. Prixið er ein av gøtunum, sum kunnu føra til gjøg- numbrot uttanlands. Út- lendskir gestir eru fastir fúsir til finaluna, og tí er tað møguleiki hjá bólkun- um at gera vart við seg, tá ið oyruni og eyguni hjá út- lendskum plátufelagsfólk- um, festivalfyriskiparum og blaðfólki eru vend ímóti føroyska tónleikapallinum. Fyrireikararnir av Prix Føroyum hava snildisliga bjóðað útlendskum gestum til finaluna í Prixnum, og tað hevur síðani víst seg, at tá ið hesi fólk hava fingið smakk fyri føroyskum tón- leiki, hava tey sjálvi leitað aftur á slóðina, tá ið møgu- leiki hevur verið fyri tí. Tað hevur havt við sær umrøð- ur, upptøkur og framførslur uttanlands. Tónleikararnir skulu tó ikki gloyma, at fyri tað, um teir uttan stórvegis hóvsták kunnu spáka inn á ein væl upplýstan pall í Fuglafirði, har hvør tóni verður varp- aður út í Útvarpinum og møguleiki er fyri heim- ligum gjøgnumbroti, so krevst veruliga nakað av teimum. Tað ræður um at hanga í, at vísa vilja, at gera sær ómak, at tora og ikki geva upp, tá ið mótgongd er. Onkrir bólkar hava fing- ið gjøgnumbrot av næstan ongum stríð, men fyri teir allarflestu kostar tað blóð, sveitta og tár. Og tá ið talan er um útlandið, er tað veru- liga sum við kamelinum og nálareyganum. Vinningurin kann vera stórur, men stríð- ið er drúgt og krevjandi. Sosialurin fer at seta sjóneykuna á Prix Føroyar og føroyskan tónleik kom- andi vikurnar. Vit ætla okkum at umrøða allar kappingarnar, vit fara aftur um bólkar og tónleikarar, vit fara at bera fesk tíðindi, spennandi samrøðurnar, ummæli og bakgrunds- greinar. Og vit hava eisini eina meining, sum verður afturvendandi táttur á hes- um staði. Hvønn fríggjadag áðrenn innleiðandi umførini hava vit greinar, tíðindi, samrøð- ur og viðmerkingar um bólkarnar, kappingina og annað. Sosialurin fer sjálv- sagt at hava blaðfólk og myndamenn við til øll tey innleiðandi umførini og finaluna, og í týsdagsblað- num ber til at lesa alt um kappingarnar. Annars verða eisini greinar í blaðnum hinar dagarnar, tá ið okkurt er áfatt. Við hesum seta vit ferð á og ynskja bólkunum góða eydnu í kappingini. Vón- andi fáa vit nógvar spenn- andi, undirhaldandi og gevandi tónleikauppliving- ar komandi vikurnar. Vegur til útlandið Sosialurin er við Brandur Enni er ein av teimum, sum í farna ári hevur gjørt vart við seg uttanlands. Hann fer í hesum árinum at geva tónleik út í Danmark og í Íslandi Mynd: Jens Kristian Vang Hálvfinala, 15. mars kl. 21.00 Allir bólkarnir, sum endaðu sum nummar 2 í teimum fimm inn- leiðandi umførunum, kappast um eitt pláss í finaluni Finala, 26. apríl Tann stóra finalan í Norðurlandahúsinum. Seks finalistar kappast um sigurin í kapping- ini og møguleikan at spæla á donskum festi- valum. Dómarar 10 dómarar meta um framførslurnar hjá bólkunum til tey inn- leiðandi umførini. Teir geva bólkunum stig fyri teir ymsu partar- nar av framførsluni. Stigini hjá øllum dóm- arunum verða tald saman, og síðani verð- ur vinnarin funnin. Í finaluni eru 26 dóm- arar. Vinnarar 1995: Moira 1997: Mark No Limits 1999: Taxi 2001: Clickhaze Atgongumerki Atgongumerki til inn- leiðandi umførini kunnu keypast á Kunn- ingarstovunum kring landið, í Mylnuni í Miðvági og á Shell- støðini í Gøtudali. 600 fólk sleppa inn til hvørt umfar. Eisini ber til at keypa eitt sonevnt Prix-pass, sum er at- gongumerki til øll um- førini. Bussar og ferja Í sambandi við kapp- ingina leygarkvøldið koyra bussar til og frá tiltakinum. Bussar fara úr Vest- manna, Sørvági og úr Havn kl. 20.00 Bussar fara av Toft- um og Strondum kl. 20.30. Teir steðga ávíkavist í Leirvík og í Gøtu kl. 20.50. Aftan á tiltakið koyra bussarnar heim aftur. Dúgvan siglir av Fuglafirði til Klaksvík kl. 03.45. Ferðaseðlar skulu keypast í Norð- oya Kunningarstovu og í Mentanarhúsinum í Fuglafirði. Prixið í Sosialinum Lagt til rættis: Eyðun Klakstein Teldupostur: eydun@sosialurin.fo Danski vísutónleik- arin starvast á Høvdavirkinum í Leirvík, men hann hevur annað í høvd- inum enn høvd. Leygarkvøldið fer hann einsamallur á pallin í Mentanar- húsinum í Fuglafirði. Um hálsin hongur ein gittar, og høvdið er kalt SOLISTUR Eyðun Klakstein – Eg veit ikki rættiliga, hví eg eri við í Prixnum. Søren Søgaard verður næstan tikin á bóli av spurninginum. Men hann fótar sær. – Kanska er tað fyri at vísa, at eg eri til, og at eg eri komin aftur til Føroya, leggur hann so afturat. Søgan um danska tón- leikaran, sum endaði í Før- oyum, byrjar í 1989, tá ið hann fyrstu ferð hevði før- oyska grund undir fótun- um. Men tað var meira ella minni tilvildarligt. – Eg var á veg heim til Danmarkar eftir eina ferð í Íslandi. Eg var við Norrønu, og vit løgdu at í Havn á ferðini heim. Eg gekk og mól nakrar tímar í Havn, og eg hugsaði beinan vegin, at her mátti vera gott at búgva, greiðir Søren frá. Seinni fór hann við jøvn- um millumbili at ferðast til Føroya fyri at spæla saman við Bergmonnum. Sam- bandið við Njál Sigurð- jónsson, sum var annar av monnunum í bólkinum, var gott, og teir sendu av og á boð eftir Søren. Skrivar til skuffina Miðskeiðis í nítiárunum kom Søren til Føroya at arbeiða sum lærari, og hann var her í tvey ár, áðrenn leiðin aftur varð løgd til Danmarkar. Men tokkin til Føroya var framvegis stór- ur, og nú hann hevur fingið føroyska konu, var kósin aftur sett út í Atlantshavið. Tey komu til Føroya síðsta summar og hava bú- sett seg í Leirvík. Søren vaks upp í mið- jútska býnum Brande. Har er tiltikið listasavn, og fleiri av vinmonnum hansara eru listamenn í dag. Sjálvur hevur hann altíð havt áhuga fyri list, og hann hevur størstan hug sjálvur at fáast við tónleik og at skriva. – Eg havi skrivað nógvar yrkingar, onkrar stuttsøgur, og eg havi eisini roynt meg við eini skaldsøgu. Eg skrivi fyri tað mesta til skriviborðsskuffina, men eingin veit, hvat tað kann blíva til seinni, sigur hann. Formaður í Grót Søren var ein av teimum, sum var við til at stovna Tónleikasamtakið Grót í Gøtu, og hann hevur eisini spælt á onkrum tiltøkum hjá teimum, síðani hann kom aftur til Føroya. – Eg var ikki tann, sum kom við hugskotinum til Grót, men eg tók undir við tí. Eg var fyrsti formaðurin í felagnum, og eg eri errin av at hava verið við í einum felagi, sum hevur fingið so nógv gott á skafti, sigur hann. Í fjør gav Søren Søgaard út eina fløgu við sangum hjá sær. Tónleikurin, sum hann fer at spæla á Prixnum leygarkvøldið, er í sama duri sum útgávan. Hann ætlar sær at spæla tveir blues-sangir og tvær meira róligar vísur. Sangirnar hevur hann sjálvur skrivað. Søren er cand. mag við religión og týskum, men útbúgvingin verður ikki brúkt til fulnar, nú hann starvast á Høvdavirkinum í Leirvík. – Eg kundi hugsað mær at farið at undirvíst aftur, men tað skal ikki vera í fólkaskúlanum, tí tað dám- ar mær ikki. Kanska ein møguleiki fer at bjóða seg á onkrum miðnámsskúla, sigur hann. Solisturin Søren Søren Søgaard var fyrsti formaður í Tónleikasamtakinum Grót. Nú roynir hann seg í Prix Føroyum Mynd: Jens Kristian Vang C M Y K 17 16