týsdagur 18. juli 1989síða 11
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 81 18. juli 1989 uðindablaðið S0Sialurin Síða 11!
N 7 e | i 6 oe / i
— Vit døma okkum sjålvi til himmals, men hini — tey okk é
um ikki dámar — doma vit til heljar. Vit eru domisjúk, tí
vit halda, at vit standa fremri í Guds eygum enn onnur.
Vit eru ómiskunnsom og vit eru horð segði David Johanne-
sen sóknarprestur m. a. í prædiku síni í Sorvágs kirkju á
Vestanstevnu seinasta sunnudag.
Í prædiku síni nemur David Johannesen eisini við spurn-
ingin um gerningar og trúgv. Hann sigur m. a. at vit menn-
iskju mangan læra, at gerningar hava einki við kristindóm
at gera.
— Vit eru menniskju, sum siga: Harri, harri — og so
halda vit alt vera í lagi. Men vit læra í dag, at kristindómur
hevur við gerningar at gera.
Vit prenta prædikuna í heilum líki
vð j
í 1 N :
KI Í i y P h
í 3 i 3 i
ø við t t )
3 K 3
Svik pra ) bj
ráð PR 4 R
4
V KT
) t la 3 LI 3 Góð
tr U I ! ' David Johannesen, soknarprestur
; 5 R
SU i Vit KI K a va Vit mega sum kristin umseta trunna til gerningar
iskunnsom o So eru
x
ø ð U tad er y æð ii
KK hvát ið 1 r Mer í KK i
tr a
va av áði Né VI y 7 . ; í á
standa ikki fremri í Guds >Avgudarnir elska ikki. Teir haraftur- k 1 | : S
? h
ímóti revsa og døma. Og teir eru mis til kall okkara. Og
x > x &
! n mis/ nr? 9 i j Pi | x
í
ro rl la F 4 ? |
Í
i |
David Johannesen |
i Sørvags kirkju |
| |
LL... —" - så —
ir )
x LP x
í { + % %
x
% x
KK i 3
( Kt BL ti { i
i in ið K i i i 3 Gud h 5 5
s k 1 náð i E kad 3 áð k 5
KKI 1Va ið a gran k { 1 :Å Í
N y
kkum av. Á Í 3 5 í 3
k ðikk 3 K t i ; 3 í
ut Di. V sku t 3 i I Í í 3 5
| | x
OKK QG KI K tra )
1 x
t i 1 ø K He 3 er i%
tir + + i
K PI (1 < k 1 K 2 hi
fram um tey, vit kalla frammanundan. Ikki so at Sum doypt eru vit í kristi hverja ferð vit koma sar bvegja á Guds og krist t vilja hava á ; í
syndarar. Vit gera mun á skilja at tað ikk/er munur Og tað merkir. at vit eru an um orðið. Vit megna kærleika tj
menniskjum, Vit halda, at á menniskjum, men so at undir heilaga andans ikki sjálv. men Gud ger im at Gud elskar okk
vit kunnu gera krav upp a skilja, at vit hava ikki makt okkum sterk, andin ger við ófatiligum kærleika
{ } 1 < * 2 rv: TY 2
Guds nådi. Men so er ikki loyvi at stongja nakran Andin ger okkum før okkum sterk. Svikaprofet og at Gud hjålpir okkur Framhald a sidu 12