Sosialurinarkiv
Sosialurin 1989-07-18, síða 11
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 18. juli 1989síða 11

‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 81 18. juli 1989 uðindablaðið S0Sialurin Síða 11! N 7 e | i 6 oe / i — Vit døma okkum sjålvi til himmals, men hini — tey okk é um ikki dámar — doma vit til heljar. Vit eru domisjúk, tí vit halda, at vit standa fremri í Guds eygum enn onnur. Vit eru ómiskunnsom og vit eru horð segði David Johanne- sen sóknarprestur m. a. í prædiku síni í Sorvágs kirkju á Vestanstevnu seinasta sunnudag. Í prædiku síni nemur David Johannesen eisini við spurn- ingin um gerningar og trúgv. Hann sigur m. a. at vit menn- iskju mangan læra, at gerningar hava einki við kristindóm at gera. — Vit eru menniskju, sum siga: Harri, harri — og so halda vit alt vera í lagi. Men vit læra í dag, at kristindómur hevur við gerningar at gera. Vit prenta prædikuna í heilum líki vð j í 1 N : KI Í i y P h í 3 i 3 i ø við t t ) 3 K 3 Svik pra ) bj ráð PR 4 R 4 V KT ) t la 3 LI 3 Góð tr U I ! ' David Johannesen, soknarprestur ; 5 R SU i Vit KI K a va Vit mega sum kristin umseta trunna til gerningar iskunnsom o So eru x ø ð U tad er y æð ii KK hvát ið 1 r Mer í KK i tr a va av áði Né VI y 7 . ; í á standa ikki fremri í Guds >Avgudarnir elska ikki. Teir haraftur- k 1 | : S ? h ímóti revsa og døma. Og teir eru mis til kall okkara. Og x > x & ! n mis/ nr? 9 i j Pi | x í ro rl la F 4 ? | Í i | David Johannesen | i Sørvags kirkju | | | LL... —" - så — ir ) x LP x í { + % % x % x KK i 3 ( Kt BL ti { i i in ið K i i i 3 Gud h 5 5 s k 1 náð i E kad 3 áð k 5 KKI 1Va ið a gran k { 1 :Å Í N y kkum av. Á Í 3 5 í 3 k ðikk 3 K t i ; 3 í ut Di. V sku t 3 i I Í í 3 5 | | x OKK QG KI K tra ) 1 x t i 1 ø K He 3 er i% tir + + i K PI (1 < k 1 K 2 hi fram um tey, vit kalla frammanundan. Ikki so at Sum doypt eru vit í kristi hverja ferð vit koma sar bvegja á Guds og krist t vilja hava á ; í syndarar. Vit gera mun á skilja at tað ikk/er munur Og tað merkir. at vit eru an um orðið. Vit megna kærleika tj menniskjum, Vit halda, at á menniskjum, men so at undir heilaga andans ikki sjálv. men Gud ger im at Gud elskar okk vit kunnu gera krav upp a skilja, at vit hava ikki makt okkum sterk, andin ger við ófatiligum kærleika { } 1 < * 2 rv: TY 2 Guds nådi. Men so er ikki loyvi at stongja nakran Andin ger okkum før okkum sterk. Svikaprofet og at Gud hjålpir okkur Framhald a sidu 12