leygardagur 22. juli 1989síða 5
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
— ligt verk, kunnu øll fáa okk
urt burturúr við at lesa hana
Og hon kann eisini brúkast
sum handbók, millum annað
er í henni eitt yvirlit yvir urtir
í føroyskum gørBum og eitt
annað yvir trø og runnar í
gørdum og viðarlundum
Føroya Sparikassi, sum hev
ur eitt træ sum búmerki,
hevur fíggjað útgávuna við
pengagávu
num hósdagin í sambandi við
bókarútgávuna. Arni Olsen,
formaður í Skógfriðingar-
nevndin
greiddi frá utgåvuni
og segði eisini nøkur orð um
Andrias I lø d, sum doyði
17 í fjør. Hann
var formaður Skógfriðingar-
neynda
innar í 13 ár og gjør-
di eitt stórt arbeiði til frama
ng í Føroyum
nað fekk hann í lag
imstarv við stovnar uttan-
nd
LAUS
Jóhannes Jóhansen segðu frí
um innihaldið í bókini. Hann
segði, at søgan um træplant Vidarlundin í Kunoy fór illa
ing í Føroyum er eitt fyri Í ód fyri jól 1988. Her
myndarligt dómi um gott varð plantað fyrstu ferð í
samstarv millum tvey lond, 1914. Viíðarlundarekið er
Føroyar og Danmark, har
báðir partar geva og báðir lundin millum tær minstu í
partar fáa landinum (Mynd: Jan
Hóast bókin er eitt vísinda mars 198
r 8.000 fermetrar og er
t er komin bók undir heitinum Træplanting í For
= á ið vit høvdu f gå ein drekka in! g en t i
vum í eina old: Føroya Fróðskaparfelag hevur stad fóru vit út at spæla og endaðu altíð í urtagarðir
ið fyri útgávuni. Bókin hoyrir so statt upp í tann Fr p n Ing hjá Benadictu
bólkin av visindaligum bókum, sum siga frá náttúru Fyri mær var Sundsbygd eitt undur. t irtagarð
reði, og sum byrjaðu at koma út við bókini: Heiðurs z num hjá Benadictu helt eg meg vid i hava sæð
rit til Rasmus Rasmussen, háskúlalærara, tá ið hann í ro um vindrúur hanga á trøu Seinni kom eg so eftir, at
fylti 80 ár 13. august 1951 berini, eg sá, vóru ikk ndruur, men stikkulsber
Tríggir menn hava staðið fyri útgávuni av bókini n hóast hetta mistak irtagaråsfrødi var eg
um Træplanting í Feroyum 7 - ngantiåd í iva um, at Benadicta á Sundi hevdi avber
Andrias Højgaard, rektari fyri Læraraskulanum i eina ar gávur í urtagarðsrekt
gjørdist formaður fyri teirri nevnd sum rópt var Trondur Hansen. sum hevði u ón við viðarlund
Skogfridingarnevndin. Afturat sær hevði hann rit im eitt nú í Havn, Hoydelum og aðrastaði 8. ha
Á Sigga Rasmussen; ið hevur tikið prógv sum horto |
stjórnarlimir: Jóhannes Jóhansen dr. scient og Á Á sum áhugin fyri at planta og friðka um landið var
nomur, hevur grein um ymsar prýðisurtir og pryí
danska plantufreðingin Søren Ødum ; .. - ar Så enning, hevði ofta H Debes (Hans hjá I É
, ' ; = leykir. Umframt skrivar hon um grenmeti, kryddurt
Andrias Hejgaard var sjúkur og doyði 17. septem Petur í Hoyvík at hjálpa sær at seta tre niður. Vit
1 . ir og lokplantur. Bådar tær nevndu greinirnar eru
ber 1988, 64 åra gamal lal a | SI sótu ofta uppi yvir plan ngar nnur |
skilaligar og góðar at fáa kunnleika av
Rættiligur áhugi at planta tre stavar frá tíðini Í 5 ki th að g hugdu eftir, hvussu teir bór eg á í ið té |
1 » , 1 sg fái Ikki slept hesi greinini uttan at nevna
1885 —1900. Tá vóru nøkur fá fólk, sum sóu fyri sær 5 ! | Een ; settu tre niður. Við hvert r ju vit at rga devå |
| : ódnirnar, sum leikadu yvir Førovar seinasta vetur |
at fleiri eki vóru, sum tre væl fingu vaksið á. Tey komir røu S teir. 8 é ður eitt |
' , | * hin fyrsta 22. desember. Lívdargarðar raplaðu
hómaðu viðarlundir á lendi, har sum seyður slapp hvirl k frá sær. Tev trein it hildu liv ettu vit nidur |
Å grund, og hvirlurnar skræddu ein hop av gomlum
ikki at. Tey åttu gåvurnar at siggja tad vakra og 5 , : Tað sr j f Bom i kassar víð mold og bu L fór at:k
; 1 Q treum upp við rót. Tað skal vera mín vøn, mitt ynski
virðismikla í blómum og skógargróðri. Nekur fá fólk IP} tev. Okkurt av teimum kom fyri seg. Kit
i 5 x at vit skjótt fara at síggja tær pindu viðarlundirnar
skulu verða nevnd her: Djóni í Geil, havnarmaðurin f . l á leð trøunum, sum eg bjargaði úr einari rennu. stendur
altur 1 góðum standi, eilum til frø, sum gleðast um I
sum hevåi stórt yndi til havnarby og sum royndi at 5 ; ; 5 ag við 1 ngshornið , n
at siggja plantur vaksa uttan um seg
fríðka um heimbý sin, har sum hann slapp framat BEJA På lb tt E
Rasmus Rasmussen, håskulalærari, Tróndur Han
Nn agarðsmaður, sum hevdi ið í Danmark og .
sen, urtagarðsmaður, sum hevði verið í Da im irk og Hugskot um vidarvøkstur og annad
Kirkjube 5 i
lært urtagarðsrekt, Gazet Patusson i
Rikard Long, skúlalærari, Jákup Dahl, próstur í Sum skúladrongur, fyrst í Hoydelum so í Havn nu í 65 ár
Sandagerði og fleiri onnur fólk hevði eg tann fyrimun at eiga ein vinmann, sum eg Lat meg ikki gloyma at nevna mín gamla lærara |
Ein danskur skógfræðingur C. E. Flensborg vitjaði næstan hvenn gudskapta dag. Hann búði inin mikla. Av og á gjørdu vit. |}
hjálpti íslendingum og feroyingum við træplanting Miðhoydelum beint vestan fyri hjá okkum. Vit túrar um summarið út í hagan at leita eftir urtu t Í
Flensborg fekk sær konu úr Feroyum av Lutzens høvdu eina lítla íbúð í vestara enda í kjallaranum á bera he rtagarðin. Hann fekk eg klugva |
folkinum; og fekk hann stóran tydning fyri viðar sjukrahusinum, (Sanatoriuni, sum Hvítanesfólk ipp i hamrar og upp á stórar steinar | r !
lundir vóru von at kalla tað) Best í di hor A eg Í i |
På ið Flensborg for frá vegna aldur, var sett ein Vinmaður min var ættaður úr Nólsoy, hevði ve rið barald |
Skógfriðingarnevnd, sum fekk til verkevni at fyri handilsmaður og skræddari í Havn. meðan fyrst Påpi kom einaferð í klø iv tre H k Í
skipa plantingararbeiðið og halda viðarlundirnar heimsbardagi leikaði á. Hann var 50 ár eldri enn eg i iklingarnir høvd gid ein góðan gr øll |
1952 varð hetta arbeiðið skipað sambært eina leg So dugnaligur hevði hann verið, at tá ið bardag i på krokk g té at Í r i |
tingslog um viðarlundir hasadi av i 1918, var hann múgvandi maður óru ir rød av grantreu Sur
Trondur Hansen var fyrsti førovingurin, sum Hann hevði gjørt sær hegar garðar, ja meira enn rundan um hann. Vøllurin varð nóg ýttur. og tre |
plant adi og røkti vidarlundir. Sum oftast hevði hann seyðahegar garðar um stóran part av trødni og var ni trivnaðus æl
ein havnarmann: Hans hjå Lisu (Hans Debes) at farin at bróta upp ur nýggjum og planta tre og Men knapplig i id nøkur ár eru farin. kemu
hjálpa sær. Alla tíðina plantað hevur verið í viðar blómur vida um á treðni. Hann fekk onkun hos trivni Í treini, og tey eru um at dovggja út. Tá ko
lundunum, hevur Føroya løgting figgjad arbeiðið viking at velta hjá sær, og onkur hvítanesmaður 1 it hegga øll grantrø nidur Mer
Bókin: Træplanting í Føroyum í eina eld er ognað velti hjá honum viðhvert. Tað gekk ikki long tid fyrr ann ikki hjarta til Hann læt tíðina ráða
Leivi Trond Hansen, sum í nógv ár var skógfúti hjá enn brattlendi og óteki á treðni blómaðu og fingu ! hann skuldi høgga tey niður. lovvdi teimu
Skógfriðingarnevndini. Eftir hann tók sonur hans- fólk at steðga á og undrast, tá ið tey komu framvið at standa til út á várið. Tá hendir tað, at lýsnar. su
ara Tróndur G. Leivsson við. Hann hevur lært fleiri Fløtuna fekk hann eisini velta, so hann skjótt komu á treini árið fyri, hvurvu, og treini tóku dik
ár á búnaðarháskúlanum Ás í Noreg og hevur prógv bjargaði fóður til tvær kýr eg og ernaðust nógv aftur
haðani sum forstkandidatur. Síðan hann kom aftur I Havn og uttan um Havnina vóru altíð nekur fólk
til Feroya, hevur hann ferðast víða um heimin, hevur sum høvdu nógv yndi til tre og blómur. Eitt av Karsten Hoydal lic agro. H k
verið heilt suðuri i Eldlandinum — syðsta land í Suð- hesum fólkunum var systkinabarn mammu. Hon var
urameriku. Har suðuri er veðurlagið ikki so ólíkt matmóðir á 12-marka garðinum á Sundi. Hon æt
okkara veðurlag. Ur Suðurameriku hevur hann havt Benadicta og var ættað av Hellu í Kvívík. Mamma anting
fleiri plantusleg heim aftur við sær. Tey hava víst sum hevði tænt hjá henni i 3 ár, var von at gera eina nting ir
seg at trívast væl i Feroyum. Innflutt plantuløg eru ferð inn á Sund at vitja systkinabarnið hvert summ a Fróð
annars mest komin úr Noreg, Íslandi og Danmark ar. Farið var sunnudag, tá ið veðrið var av tí besta
Tróndur G. Leivsson hevur í bókini tvær drúgvar Vanliga sótu Petur í Hoyvík og pápi við árarnar. Teir í í
greinir um viðarlundir. Onnur greinin er um fram- damlaðu úr steðni í Hoyvík fram við landi so nær, at
leiðsluna í einari 50 ára gamlari viðarlund við vit bern kundu sita og eygleiða steinarnar í fjeruni dur og
kontortafuru, hin er um eki legd út til viðarlundir í og blanka taran sum kom undan og fór undir
áraskeiðinum 1885 —1985 Vit legdu so at landi á sandinum inni á Sundi. Og