Sosialurinarkiv
Sosialurin 1989-07-25, síða 10
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 25. juli 1989síða 10

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 10 sum eg er! mest fegin um er, at tað veruliga finst braðralag millum menniskju. Hesir menn, sum settu sítt lív í váða fyri at bjarga okkum, eru dømi um, at tað finnast menniskju, sum ikki fyrst hugsa um seg sjám tá á- stendur Geoffrey Pope greiðir annars soleiðis frá hendingini -Ja her vóru vit so sanniliga hepnir, um nakar kann vera heppin. Bara tað at Kiviuq skuldi vera stæddur so nær okkum júst tá mest vandi var á ferð kunnu so vit bert takka tiildini ella Guði fyri Teir verða bjargaðir i evstu lotu. Seglskipið er togað heilt inn at sliskuni Vit síggja hvussu nóg- vur ísur er Hevdi skipið ikki farið inn í Nuuk at bunkra, so hevði tað ikki komið framvið okkum, og tá hevði eingin vón verið Eg minnist løtuna, tå eg Seglskipið er togað inn móti Kiviuq sliskuni å Teir hepnu amerikan- ararnir og kanadiu- y e menninir, sum vórðu bjargaðir Skiparin á ameri- kanska seglbátinum, sum varð bjargaður føroyskum fiskimonnum her sam- av MA. an við Ola Lindenskov ur Havn. okkum umborð, meðan vit bíðaðu, men lat meg tó siga, panikkur kom ikki í menninar sigur ein vælnøgdur segiskip- ari í samrødu við Tíðindabla- 0ið Sosilain, nú fleiri dagar aftaná hendingina Vit spurdu hann, hví teir komu so illa fyri í ísinum Hann sigur, at teir hava ikki fingið nóg góða melding úr Grønlandi. Teir søgdu okk- um, hvussu vit skuldu sigla fyri at koma leiðina til Íslands og vit so gjørdu. Men skjótt var greitt, at her ruggaði ikki rætt. Ísurin bleiv tættari og tættari og at enda sóu vit, at Vit vóru í trupulleikum. Pope Sigur víðari, at teir nú royndu at koma út úr aftur ísinum f heilar tríggjar dagar, men einki hjálpti. Teir sendu tí út neyðarkall og ætlaðu at fara I gummibatin. Tá var tað, at Kiviuq hoyrdi neyðarkallið og kom til hjálpar ; Pope sigur, at iøtuna, tå Kiviuq sást í mjørkanum, fer Nr. 84 — 25. juli 1989 Myndir Oli Linden- skov hann ongantíð at gloyma Fg minnist tå trolarin kom og nærri. Vit hoyrdu iðurin harðari og harðari og nærri L sóu so ljóskastaran. Tit kunn ætla at vit vóru glaðir lítla løtu frammanundan høvdu vit:næstan mist alla t koma Durtur úr hesum. 14 skipið kom heilt 1 stóð ein nnat á ry UDD 411 einaferð. Hesi seinastu trý árini hevur hann so arbeitt við ætlanini at fara til Grønlands, Íslands, Føroy- ar og Hetlands við seglskipi til Føroya sínum. Nú tað sýntist at blíva veruleiki misti hann skipið á hálvari leið til Føroyum. Men hvussu ber tað so til, at hann kortini er komin til Føroya. -Vit fylgdu vit Kiviuq til Hirshals og har fekk eg at vita, at Norrøna skuldi til Føroya stutt seinni úr Hanstholm. Men tá bar tað so á, at frammanfyri okkum í havnini í Hirshals lá ein stórur katamaranur, sum skuldi til Føroya. Tað visti seg skjótt, at eg var vælkom- in at koma við og eg so gjørdi. Ja so hóast Óhapp á túrinum so kann eg ikki siga nnað enn siga at eg havi verið sera heppin. Eg eri á lívi og tað kann eg ma takka trimum føroyingum fyri. Eg eri so eisini komin