leygardagur 5. august 1989síða 12

Síða 12 Ingálvur av Reyni, listamaður: Ég hevði verið - Ein serkønur á listauppboð- søluni hjá kenda felagnum Brun & Rasmussen í Keyp- mannahavn var einaferð spurdur, um fólk høvdu serlig ynski um innihald, tå tey keyptu listaverk. - Hesin svaraði, at fólk helst vildu keypa myndir við dram- atiskum og spennandi inni- haldi, og at átrúnalig lista- verk, vóru torførast at selja, sigur Ingálvur av Reyni - Eg hugsi, at tað er nógvur sannleiki at finna í hesum orðum. Tá fólk koma til mín og biða meg mála ávíst mot- iv, so sigi eg nei. Eg orki ikki longur, tí eg kann við vissu siga, at málningurin ikki verður væleydnaður! Í trongastu arbeiðsárum mínum var tað mangan man- nminkandi at vera hstamaður, tí tú noyddist at mála máln- ingar, sum tú innast inni ikki kundi góðtaka Lítillátin listamaður Tå tå trínur inn á listaverk- staðin hjá Ingálvi av Reyni, stendur eitt lønft í manshædd miðskeiðis í rúminum. IngåN- ur av Reyni kemur at bjóða vælkomin og sigur, at hann í løtuni arbeiðir við málning- inum, sum er ein genta, men at hon ikki rættiliga er komin fram enn .. Hon hevur verið sjónligari, men er nú kámað eitt sindur. Listamaðurin hevur arbeitt við hesum málningi síðani í vár. Ingálvur av Reyni sigur um- berandi, at her er so kalt inni, men at hann ikki orkar hita tå hann arbeiðir. NOgvur terpentindampur er, og tað ger tað ikki lættari Ingálvur av Reyni verður mangan neyndur innan list, sum tann listamaður, ið hev- ur virkað kveikjandi fyri unga ættarliðið. Sjálvur er hann so lítillátaður, at tú ikki fært hann at siga stórvegis um egnu listaverk - og als ikki at seta årstal ella annað, sum kann geva eina hóming av, nær júst hann bleiv góðkendur listamaður Neytakonurnar eftir Landavegnum Ingálvur av Reyni er rættur hanvarmaður. Hann varð btryggari í livinum — um eg ikki heuði trúnna á Gud borin f heim f 1920, og for- eldrini vóru Christina og Jens av Reyni. Teir vóru tríggir brødur Barnaárini minnist hann aftur á við gleði. Tá vóru bert eini 3000 fólk í Havn, og øll kendu hvønn annan Jens av Reyni var reidari og handilsmaður, og børnini lærdu tíðliga at ganga í sam- komuni Ebenezer. Uppá fyrispurning um tað var krav frá foreldrunum, sigur Ingál- ur, at tað var als ikki talan um krav. Tað var bert nátt- úrligt, at vit leitaðu hagar. Um persónligu trúgv sína sigur Ingálvur av Reyni: - Eg dug! ikki at ímynda mær, hvussu eg skuldi livað við ongari trúgv. Eitt veit eg, eg hevði verið Ótryggari í lívin- Nr. 88 Myndir: Kalmar orð: Dagny Joensen um, um eg ikki hevði trúnna á Gud! Hvat vit spældu sum børn? - Jú, vit gingu nógv burtur í haga og eftir oyggj. Um eg skal siga nakað ávíst, so minnist eg havnarkonurnar, sum fóru út eftir I andavegn- um um morgnarnar við kún- ni. Tá høvdu nógv húsarhald kúgv. Eisini minnist eg, tá tey stóru seyðafylgini komu til sláturvirkið hjá Lamba-Jóann- es. Fólk komu til gongu við teimum, úr Skælingi, Norða- dali og Syðradali, eins og lambafylgini úr Kaldbak og Kollafirði komu við mjólka- bátinum Hvat var spæl og ikki, veit eg neyvan. Gerandisdagurin var hugtakandi og spennandi Eingir vegir vóru og fólk ferðaðust á rossavogni ella til gongu Hvussu tíðliga gjørdi nú av at gerast listamaður? - Tað var ein dreymur, sum eg haldi altíð hevur ligið í huganum. Eg var um 10 ára gamal, tá eg teknaði ommu. - Yll børn tekna, tað vita vit, men oftast gevast tey við hesum, tá tey verða stórri. Eg gavst ongantíð, og mundi vera um 12 ára gamal, tá eg byrjaði at seta lítir til tekningarnar Tå Ingálvur av Reyni var 14 ára gamal fór hann til skips 5. august 1989 I Oteljandi framsýningar hevur Ingålvur av Reyni havt í Føroyum, men hann er eisini ein hin kendasti listamálain uttan fyn landoddarnar Framsyningar hansara hava verið á kendastu stóðum í Nordurlondum - eitt nú Charlottenborg, Den Fræ, í Danmark, Listasavninum í Íslandi, Finnlandi, Svørtki og Noregi, eins og hann hevur verið við í fleiri ferðasýningum, har mætastu listafólk í Norðurlondum hava verið umboðað við Høgoygg), sum pápin átti Hetta var framaskip, sum sildi til Bretlands, Týskalands og Norðurlond - Eg haldi at eg hevði hug til sjólívið, men eg var eisini skúlatroyttur og rýmdi úr 3 real, tí tað kendist so trongl- igt á skúlabeinki. 15 ára gamal fór eg í land, og byrjaði av álvara at hugsa um framtíð mína. Var tað ikki ov tíðliga at avgera lívsleiðina? - Nei, tá í tíðini fóru ungfólk tíðliga heimanífrá og út at arbeiða. Áheysti 1938 fór eg til Danmarkar at ganga á tekniskúla. Tá eg hevði gingið har í fýra ár, fór eg á Kunst- akademiuð at læra víðari onnur fýra ár, til eftir kríggið tá flestu føroyingar í Dan- mark komu heimaftur. PS