leygardagur 12. august 1989síða 10

Síða 10 Marjun Hanusardóttir, stjóri: — Eingin fjald skuffa er á skrivstovu mini — til trupulleikar. ert á stovninum ella heima Ein teirra, sum hevur eitt orð at siga, tá samfelagsviðurskifti skulu skipast, er Marjun Hanusardóttir, stjóri á Heilsu- frødiligu Starvsstovuni í Ha- vn. Hon er leiðari fyri teimum 20 fólkunum, sum arbeiða á stovninum, og skal umsita eina fíggjarupphædd um 5 mió krónur árliga, harafturat kemur 1 mið. krónur í inn- tóku hjá stovninum. Rakstrar- upphæddin er umleið 6 mið. krónur 33 ár og í 7. mánað Marjun Hanusardóttir var 33 ára gomul og við barn í 7 mánað, tá hon varð åtnevnd stjóri fyri HS. Hon hevði tå arbeitt á stovninum í fimm år. Marjun noyðist at viðganga, at eitt starv á Starvsstovuni hevur staðið henni fremst í huganum - frá tí HS var stovnað í sjeytiårunum, og at hon eisini arbeiddi har í summarfrítíðini, tá hon las matverkfrødi í Danmark - Um tað mundið stjóra- starvið á HS varð lýst leyst, helt eg kortini ikki, at tað var nøkur ólukka, um eg ikki fekk starvið. Eg hevði tå í nøkur ár arbeitt í fyrisitingini her - og helt kanska, at tað eisini hevði verið fyrimunur, um eg bleiv deildarleiðari. Få hevði eg havt møguleikan at farið inn á ávíst arbeiðsøki, og kundi betur arbeitt og loyst eitt mál burturav. Tað ber ikki til, tá ein situr sum stjóri. Tá skalt tú hava breið ari yvirlit yvir øll virkisøki, sum fara fram á stovninum. - Nú fekk eg starvið,og eg haldi ikki, at eg í dag kundi hugsað mær annað arbeiði, sum er fløtuni. Hetta er júst tað - sigur hon. Ongin forðing at vera konufólk Marjun Hanusardóttir varð borin í heim 3. februar 1954 í Havn. Foreldrini eru Hanus Jensen og Mia Trónd. Tey eiga fýra dætur, harav Marjun er yngst. Hon heldur ikki, at systrarnar ella hon nakrantíð kendu, at tað var avmarkað, hvat gentubørn kundu út- búgva seg til. Tær vóru frá barnsbeini av, vandar við at mamman starvaðist tannlækni í Havn Marjun: - Mær dámdi væl at ganga í skúla, og eg hevði satt at siga ikki hugsað long- ur enn til at gera útbúgving mína lidna, sum cand. brom., sum er matvøruverkfrødi. Eg var 24 ára gomul, tá eg var liðug við útbúgvingina. sum - Hvussu tað mundi vera at fara út á arbeiðsmarknaðin, hevði eg ongantíð rættiliga hugsað um, men eg minnist at eg var eitt sindur bangin fyri tí, tá eg fekk fyrsta starv mítt í Danmark, á Fiskeri- ministenets Forsøgslaboratori- um, sum granskari. Serliga bangin var eg fyri, at skula loysa trupulleikar her og nú og at svara spurning- Nr. 91 Yoir hevur tú við tær, um tú um - duga alt - uppá stand Aw tí at mær dåmdi so væl lestrartíðina, og tí fólk altíð søgdu, at tað var besta tíðarskeiðið í lívinum, helt eg, at tað fór at vera keðiligt at arbeiða Higartil hevði eg ongantíð arbe€itt stórvegis, bara í sum- marfrítíðini, skorið flak á Bacalao, vaskað sengur á Landssjúkrahúsinum og hjálpt mammu míni á tannlækna- StOvuni. - Tibetur var eg skjótt greið yvir at tað var stuttligt at arbeiða - ja, at tað var meira áhugavert og spennandi enn at lesa! r 1 Få andi fót Í 1980 giftist Marjun við Jóan Hendrik Dahl, studenta- Skúlalærara, og tey eiga tvey 12. august 1989 Mynd Kalmar Ord Dagm Inner n Eg haldi, at tað er gandi at fáa børn. Smærri in IeKar aa IKKI LOVVI vaKsa, I ert beim før fyri gleðast um lutir. sum annars ikki fingu innivist børn, sum eru tvey og seks ára gomul Yngsti sær bæði børn og star Hevdi tú hugsað um at skar tær eina yrkisbreyt, tá tú giftist børn? og fekk lað var ikki tilvildarligt men eg yngsti mær bæði got arbeiði og børn. Tað er ikk so lætt at siga frá, tí eg hav ongantíð býtt báðar lutir sundur í Fyri mær er tað ikki spurningurin um alt ella einki. Ég haldi at arbeiðslív og heimalív hóska væl saman, og at tað ikki snýr seg um at halda aftur einastaðni og so geva leyst aðrastaðni Hæmæst er tað ein spurning- ur, sum foreldur í felag eiga at seta sær. Vit vóru samd um, at vit bæði skuldu vera um børnini og at vit skuldu hava somu åbyrgd hesar lívinum Hvussu var tað at vera smá- barnamamma við hópin av arbeiði uttan fyri heimið? - Tá eg fekk fyrsta barnið í 1981 arbeiddi eg á Fiska- séluni. Tað hevdi við sær, at eg ferðaðist nógv. Eg helt at tað fór at vera strævnari enn tað veruliga var. Eg arbeiddi til síðsta dag áðrenn eg átti, men eg gjørdi ed