týsdagur 3. oktober 1989síða 20

r A hvíta KONSKU i I verdens farligste krigsmaskine er der ikke plads til samvittighed tjaldinum 1ttøkuna borgarakrignum í Viet nam, vonloysi og skila loysi evðkt Søgan tann ur striðsvognur hevur ovtt med (Steve er garvaði ndu bæði filminum er at ein sovjettisk sum eina bygd fastan 1 ein vegnum herstødina anar vita Leidarin hjå Faj Moha n Bauer) riðsvogninum eru Yvirmaður hermaðurin í ERNST KAR mamusagn" FRIK BALLING á KENNING BAKS mus» BENT FABRICIUS mirnonsom ERIK BALLING mo På gen en god film fr "OLSEN Ny BANDEN »z — + Ser RØDT OVE SPROGØE MORTEN GRUNWALD POUL BUNDGÆRD KIRSTEN WALTHER TS HOLTSØ OVE VERNER HANSEN AXPi STRØBY? BUSTER Daskal (George Dzund a), sum åtta åra gamal var vid i bardaganum móti nasistunum við alingrad Førari er tann ungi og samvitsku fulli Koverchenko (Ja son Patric). Osemja er bådar mot uppi str millum teir Daskal er bodunum lyðin hann hevur fingið frá yvirmonnum Koverchenko heldur eftir egnu nvitsku síni og letur ráða at hann ter í part skilið Endin serst við partisanunum og hjálpir teimum at oyði leggja the beast « LI sum teir kalla strids vognin A ARSEN STEGGER mt BJFRRI 3 NORDISK Leikhus Bio byrjar at syna baðar filmar i kveld Nr 113 — 3. oktober 1989 Sanna (Liljan Heinesen) og Gandafuglurin (Egi Dam) hitta eisini Toruna (Hjordis Johansen) á ævintyrfe rðini andaður pallur — Pallmyndirnar eru so vakrar, at har man gandurin, sum Havnar Sjónleikarfelag SANNA OG GANDA FUGLURIN eftir Josefine Ottesen (Umsett: Birita Mohr) Leikstjóri. Birita Mohr Leikarar: Liljan Heinesen Egi Dam og Hjordis Johansen Tónleikur: Kári Jacobsen Pallur og búnar. Astrid McDonald, Ingrid Ja cobsen og Rakel Heimsdal Fyrsta sýning. Sjón leikarhúsið 1. okt. 1989 la er statt við barnasjón leiki 1 hesin tann besti Nordurlondum, er Men ikki er vist, hann er bestur. Birita Mohr hevur sagt, hon valdi just hend an, tann danska >For end en af regnbuen«, burtur úr norðurlendsku rugvuni, ti hann er eitt ævintyr og henni dåmar betur ævin tyr enn »yvirpedagogisk ar« leikir. Leikhusid er ikki ein skúli, askoðarin barnið, skal uppliva, ikki standa fyri skotum Valið er ti subjektivt Gullið lekir 1 I Danmark er søgn sun ælabogin er Sti In K star ð ST: rð P IKKI Fer I KK } annað navn »Sanna og Gandafuglur- in< er um gentuna Sonnu, sum keðir seg. Alt er grátt, kjólin, hon er i, og umhvervið. So dettur ein fuglur inn å pallin. Hann er sjúkur, fær ikki sungið, vil hava Sonnu at hjálpa sær og nú byrjar ævin- týrið. Tey bæði fara út at ferðast, hitta havið, vind- in, Móður Jerð og toruna og finna loksins tað, tey leita eftir, lekjandi gullið Sjálvur leikurin er solt in. Hann er skrivaður eftir einari lineal og tann, sum væntar eina stuttliga og óvæntaða loysn, tá ferðin hjá Sonnu og Gandafugli endar num gerst von svikin ( samanberi vid barnaleik, >Gull haldi sum annan fuglurin« eg. hann kallaðist Grima spældi fyri nøkrum árum síðani. Har leitar drong urin eftir prinsessuni og finnur hana: ein genta illum åskodararnar sera snilt) Boðskapurin Fad tykist, sum høvund rin fyrst hevur fu ye bodskap ( S ðanl t SKTIV 10 elIK V ikki er í handritinum, vera fjaldur. Boðskapurin er sjálvsálit í barnaleikinum >Sanna og Gandafuglurin« Og boðskapurin er ju sjålvandi dugir tu skalt bara royna! Sjålvandi rædist tu ikki toruna! Alt ber til royn bara! góður at syngja, tú Gandaorðið er álit sjálvs Vakurt, vakurt ... Triggir leikarar eru. Liljan Heinesen er Sanna. Hon var eitt sindur líkasæl í byrjanini, fann hon stevið, ikki bara sam- an við Móður Jørd, men men so ferðina at enda. Við óspilt ari, smittandi gleði fekk hon bernini í salinum at hjálpa sær Egi Dam gjørdi ikki } nógv burtur úr Ganda men tutt] ; nen Stuttigur fuglinum var hann, tå rann vid øll- um snildu lokka ævintyral royndi at Sonnu við sær ælabogin endar istiska lýsingin ger fuglin líkari einum hypokondara enn eini klingi og tað er neis 4 elkK er etladur Øe Tei n rr hjá Hje } St er €1S1 r 3 vindurir ) £ I eru ikki Jarðs Fverturímóti hjálpir hon náttúrumegini Hjerdis er best sum Móðir Jørd, ein himmalsk Mater i gummi stivlum og trøllkonubopp- um Magna Hon er eisini góð sum tann óreina Toran, lítið burtur úr, undirspælir, Frú Hav og í mun Mon- sieur Vind men ger ov vissan eisini Pallurin er einastand- andi og tann sera einfalda loysnin at skifta pallmynd er framúr snild Serliga er tann seinasta pallmyndin ótrúliga vek- ur, næstan ein opinbering Tónleikurin inn í heildina fellur væl Samanumtikið ein mið- alleikur framborðin á gull atl Høgni Djurhuus Næstu sy r erda rogim n kl. 18.0 Sjór r sinur Leik 1