leygardagur 28. oktober 1989síða 2

tíðindablaðið Vegamót ella undirgangur Í SOGUNI finnast nógv demi um sorl aðar sívilisatiónir. Nógvar lýsingar eru av leiðandi monnum, sum tá ið teir eru vorðnir riknir upp í ein krók og standa til at falla, eru byrjaðir at virka fyri at taka alt og øll við sær í falli sínum UM seguna verður eisini sagt: at tann ið ikki kennir søguna, er vístur til at endurtaka hana EITT hitt feskasta dømid av tilikum slagi var týski ríkisleiðarin Adolf Hitl er, sum við sær í vanlukku sína tók stórar partar av Europu, Japan og fjar eystri. Eisini børn og gomul vórðu rík in í deyðan av ragnarroks og deyðs tráan Hitlers. TÁVERANDI týski ríkisleiðarin hevði eisini hesa forskrúvaðu hugsan (og gjørdi nakað við hana), at tað vóru tey fremmandu fólkini, ið vóru atvoldin til allar landsins ólukkur. Saman við annarleiðis hugsandi, sum td. javn adarmonnum, kommunistum og oð rum, vórðu hesi fólk aftan á ræning og eyðmýking rætt og slætt tikin av døg um og brend. Nakað líknandi kemur einum fyri er um at taka seg upp her á Hvor er Ábyrgdarblaðstjór: Jan Múller Fyritaksstjór:i Kristjan Dehi Í Ljósmyndar: Kalmar Lindenskov landi í hesum døgum, nú vanlukkur nar tykjast at økjast í tali. MEÐAN »harrafélkid« fyri læntan pening bygdi sær borgir fyri yvirprís og yvirlenir, vórðu tey fremmandu (i åvisum føri eisini vid kravdari AIDS våttan) sett at mata skræpu inn i end an á flakamaskinunum kring á teim um føroysku blokkvøruvirkjunum og hatursaldan tók seg so líðandi upp Í 1988, í SvF. legði Birgir Danielsen fyri við at ákæra skúlabern og tey fremm andu fyri at blanda rotnan fisk upp í tað feska, men øll eru vit so líðandi vorðin sannførd um, at tað heldur man hava verið talan um tað øvugta, at okkurt feskt av einum óhappi er komið í bland við tað rotna. OG NU á tíðindafundi (fyri minni enn 20.000 kr.) vórðu so hesi fremm andu avsegd. Tey skulu heilt einfalt hungrast út aftur av landinum. Maður in uttan situatiónsfornemmilsi segði frá, at uppihalds- og vinnuloyvi (gjegn um politivaldið) verða inndrigin — má Gud seg forbarma. Hetta segði hesin maður sum gestur í fremmandum landi (bara soleiðis beint út av posa num) beint inn í andlitið um 20 umboð um fyri pressuna í fremmanda landi hesum sama ER maðurin fullkomiliga blástur?? Blaðfólk Hegni Djurhuus Randi Jacobsen Tórfinn Smith Utgevari Pt Soswuturin Uppseting Pt Sosiskurin | P'4 Pressan 1981 | | Prent STØRRI skaðagerð man neyvan nakar nakrantid hava upplivað enn ta. ið hesi trý ferðandi í heimfeðisligari ein foldigheit her gjørdu seg til talsmenn fyri SVART upp á hvítt hevur Skak Niel sen í sínum seinasta ískoyti til rapportina frá Ráðgevandi nevndini viðv. Føroyum (nú i trimum pertum) staðfest tørvin á at lånfiggja afturber ingina av innlánsmilliardunum, ið teim føroysku bankunum: »Medens lands kassen således får et betydeligt låne behov, må det forventes, at den pri vate kapitalimport, der i de senere år har haft et meget stort omfang, nu er ophørt og muligvis aflyst af kapital eksport. Dette medfører i den nuvær ende stramme likviditetssituation, at behovet for kapitalimport til financier ing af underskudet på betalings balancen samt eventuel privat kapital export må dækkes af landskassen«. (Inn lånsaldan úr útlondum inn i føroyskar bankar verdur kallad kapitalimport Afturgjalding (av partvíst uppsøgdum) innlánum tl útlond verður kallað kapitalexport, og tað er so hetta, ið landskassin nú sambært Skak-Niel sen skal í holt við at gjalda) UTTAN at blunka fortelur Jóngerð Purkhús, búskaparráðharri, um ein tørv til at umfíggja eitt og annað í ti føroyska samfelagnum, sum um alt Telefon sjónvarpsummæli | Í | | Bústaður Argjavegur 26 Postadressa: Postsmoge 76 | 110 Térshøvn 147 20 Argir 11820 | Teletax var i finasta lagi. (Sum vist å adra staðir. so ber tað til at lúgva stórt, eisini í juridiskum týdningi, við at tiga) SEINASTU tríggjar reglurnar eftir F.J. Mikkelsen í Erhvervsbladet tann 26. í hesum, vísa meira beinrakið ta kaos stødu, vit eftir nøkrum mánaðum eru stýrd út í. Har stendur: »Akut har Fær øerne (også) brug for refinanciering af en gæld på knap en halv. mia. kr.« JÚ, tað stendur akut (lat. Á cutus) brúkt um sjúku við ávísum eyðkenn um OG TAÐ var hetta, ið »trieinigheitin« fór til Keypmannahavnar at leita sær hjálp til. Líkt er til at ein latan standa til-hugur hevur tikið seg upp serliga ímillum veljarar tjóðveldis-. sam bands- og félkafloksmanna, soleiðis at tað um nógvar teirra kann sigast at vera íkomið eitt slag av traumakend ari ragnarroks tráan og tað er hesin destruktivi »hugur« hins ein staka, ið nu tykist vera størsta hóttan in mótvegis Føroyum og føroyingum VAKNA vit ikki vid nu, eru vit foknir J.S. utvarps- og Olavur W. Høgnesen So ésamdir logar og gog- ar kunnu vera, so eru teir ið hvussu er samdir um eitt: eitt høvudseydkenni við nútíðarsamfelagnum er, at vit hava ikki ein fastan identitet, men spæla fleiri leiklutir, alt eftir hvørjum umstødum vit eru i. Sunnukvøldid aftanå Bat- mann kom Eydun Andr- eassen å skermin i send- ingini Gluggin. Talan var um nýggjan tátt, har mentunnarlig evni skuldu takast upp til kjak. Og tað er gott og eigur at halda fram. Eyðun er félkalivsfrød- ingur og hevur tikist nógv við at granska sjón- varp, men skifti hesa løtuna granskarakaskett- ina út Sunnukvøldid máttu bæði vit og helst eisini hann ásanna orðini hjá Holberg: eitt er sjón- varp at skilja, annað sending at gera. Ti send- ingin, ið snúði seg um sjónleik, var alt ov tung Eg hoyrdi um ein, sum uttan trupulleikar skifti ímillum ein sjónleik á Scansat og so Gluggan. Her áttu starvsfólkið í $nvarpinum ikki at Árni Gregersen lat seg úr jakkanum aftaná Dag og viku hóskveldi, "tí vit skulu vera so leingi saman í kveld", sum hann tók til. Hettar er triðja sendingin hjá Árna tað kveldið, sum teknarin Óli Petersen ímyndar sær hana aftra seg við bæði at kravt meira og at lagt meira lag á, tá uttan- hýsisfólk standa fyri. I Kjørbreyt-sendingini vildi ein Muller vera við, at tað at spæla bill- ard og tað at drekka øl, vóru so ymiskir leiklut- ir, at teir ikki kundu spælast samstundis: einki øl var drukkið, meðan billard var spælt í øl- klubbunum, segdi hann. Tað tvist eg stórliga í. Ikki at tað eisini verður gjørt uttan øl, men so avgjørt… Nemus og so hesin sami Muller royndu at greida okkum frå, hvar kúlurnar fóru og hvar tær endaðu. Men Dagmar kravdi ov lítið. Eisini fingu vu frænir av, at billard eis- ini kundi verið spælt uttan fyri øl-klubbarnar, men eisini tað var nakað Ógrettt. Í Litlatingi hevði Jógvan Jespersen gestir. Marita Petersen, Jákup Linden- skov og so ein diskoteks- eigari, ið eg ikki kendist við. Tey skuldu tosa um rúsdrekka-lógina. Og grundin til at tey vóru bjóðaði í sjónvarpið júst nú átu at fingið pláss í føroyskari politiskari søgu: ein politikkari Marita Petersen - hevði sett fram eitt greitt sjónarmið! Sig so tað. Tann leiklutin eru vit ikki forvand við, tá tal- an er um politikkarar. Eftir sendingini at døma var tad av skriduni vid moralinum, ti kluftin millum lég og praksis var so stór. Og ungdóm- urin byrjar fyrr at rúsa seg enn áður. Fær hann ikki flótandi rusevni, so fær hann sær okkurt ann- að. Diskomaðurin for- taldi, at hann hevði sæð 13 ára gomul børn snoddað tendrara-gass niður í seg í barnadisko- tekinum Sniffany ella hvat tað æt. Ein leiklut- ur, sum foreldrini helst einki vita um. Sum skiltist so skulu vit hava vertshús, ti vit longu hava hava vertshús (klubbar). Í Havn eru teir so nógvir, at ein gl per vertshús gevur fitta kenning. Kaggin er nú opin aftur, og hevur gjørt ul einkis orðini "eingin treður dans undir moldum", tí har skal dansast undir vegnum. Soleiðis fer alt tað gamla. Sendingarnar hjá Jógvani Jespersen hava mangan lyndi til at gerast í so edrúiligar, ti hann er so sámuligur. So var eisini hesa ferð. Hann kundi saktans havt stýrt meira og verið meira avgjørdur, tá Lindenskov fór út at ferðast í sínum innlegg- um. Rusevnisministarin skuldi eisini vera við í sendingini og fútin. Eg hugsaði kanska at fútin var í onkrum ølklubba og spældi billard, men frá Jógvani og í Sosial- inum fekk eg at vita, at hann blandaði seg ikki upp í politikk. Tað kundi løgreglan gera. Lands- stýriskvinnan var á veg ul Keypmannahavnar við flogfari, har tå kanst fåa annad enn appollinaris, ið sjónvarpið bordreiddi við. Formaðurin í Ídnaðar- felagnum Uffe Bærent- ser. er óivað fegin um, at eitt nú svágurin støkkur inn á gólvið. Men hvat hann sigur til, at Trónd- ur hevur ein upptøku- mann vid sær hvørja ferð hann kemur á gátt, tað kundi eg hugsa mær at vita. Kanska hava teir av- talað tað frammanundan. Seinast sóu vit Uffa framman fyri einum inn- fluttum gardinum (toll- ur: 55 %), men hesa ferð sat hann framman fyri einum føroyskum máln- ingi. Innslagið var ikki so galið: ídnaðurin trongdi til pening til rationalisering og ný- skapanir. "Sigur tú ikki peninga- stovnum, at føroyski ídnaðurin er so illa fyri, at hann er ikki verdur at læna pengar til", vildi Tróndur vita. Uffe er fyrrverandi bankamaður og dugir eisini tann leik- lutin, so hann lat seg í ta slitnu banka- kaskettina eina létu: "Nei, tað er betri at vit longu nú vísa teimum at vit hava hug-flog og vilja". Eins og Tróndur er bæði svágur og journalistur, so spælir Eyðfinn Jacob- Framhald å sidu 14