leygardagur 28. oktober 1989síða 4

Síða 4 Eftir at hava búð í Keyp mannahavn í níggju ár flutti tann 26 ára gamli vestmenningurin, John Haraldsen aftur ul Føroya Hann hevði tá fingið nóg mikið av stórbýarlívinum og vildi heldur vera í Før oyum og arbeiða. Ikki tí, hann hevði arbeiði niðri Men har hevur alt slíkan skund, og tað hóvar illa flestu føroyingum John hevur sína útbúgv ing, og tað skuldi borið honum til at fingið nóg mikið av arbeiði til at liva av. Tað væntar John eis im. Hann er klaverstemm ari, og honum vitandi eru teir bert tveir í Førovum við hesi útbúgvingini GONGUR VÆL Tad gongur framá hjá hon um við at fáa arbeiði Nakrar ferðir hevur hann lýst, men annars hava fólk frætt um hann. Fyrr vóru tað mest danskir klaver stemmarar, sum komu ul Føroya av og á. Higartil hevur hann mest verið í Streymoynni, Eysturoynni Vágum og arbeitt men fyrispurningar eru eisini komnir úr øðrum oyggjum, sigur John Vit hittu hann hósdagin tá hann sat og stemmaði ett klaver i Vestmanna Skúla. Aftrat tí hevði hann tvey flygil at stemma í skúlanum Fad var av tilviid, at bleiv klaverstemmari sigur John FAD RÆTTA Men heilt ulvildarligt var tini ikki. John er diindur, og ettir at hava progv i 10 flokki tann fyrst á håskula og síðan á blindastovnin i Keypmannahavn, ti hann hevði hug at fáa onkra út gving. Hverjur møgu iIKårnir voru, VISU hann Få ikki. Har fekk hann hug kotið at útbúgva seg sum I Í jarni og metali, 3 ÍST Ougt at flyta ul Svø ríkis fyri at fullføra út gvingina, og Ú gavst hann at læra, tá eitt ár var tand. Hverjir vóru møgu leikarnir so? Jú hann kundi útbúgva seg sum or ganistur, men tað lá ikki ul hansara. Hann kundi eisini farið í læru sum John er fimu: i fingrunum, og hann kennir klaverini út og inn, men sjálvur spælir hann íkki er neyðugt at hava, sigur John Harald- sen, sum er blindur og utbugvin klaver- stemmart 124 — 28. oktober 1989 OO Gott tónaoyra og fima hond telefonistur, men ti dugdi hann ikki at siggja nakra tramtid í. Tridi møgu eikin var at læra til kla verstemmara. Og tað var gott, ú handverk var júst nakað fyri meg, sigur John. Utbúgvingin tók try ár og fór fram á blindastovn inum í Keypmannahavn. sum hevur sín egna kla verstemmaraskúla. John var eisini í praktikki i tveimum musikkhandlum ad eru fýra ár síðan, hann fekk útbúgvingina. Síðan hevur hann saman við ein um ødrum blindum kla verstemmara havt sín egna verkstað í Keypmanna havn. Teir livdu av at keypa gomul klaver, sum teir settu í stand og seldu aftur. Men so fór John at leingjast aftur ul Føroya og í februar mánaði flutti hann heimaftur STORT UMSKIFTI Umskiftið at flyta aftur til Førova var ikki sért. Ikki bara ú føroyingar taka lív 10 meira roligt. Í mangar mátar var tað nógv lættari hjá einum blindum at ferð ast niðri far veitst tú, hvar gongubreytir eru, og hvussu høgir kantsteir arnir eru. Húsini eru øl meira ella minni ein Vegirnir eru allir asfalt eraðir. Er bara tað minsta vegarbeiði, verður økid beinanvegin sukað av Soleiðis er ikki her og eg havi ofta verið skakkur, sigur John Hann viðgongur, at hann var eitt sindur Ó tryggur vid at flyta aftur ul Føroya. Hann er meira avskorin her, ti tad er heldur ikki so lætt at koma fram. Niðri koyrdu allir bussarnir eisini við stuttum millumbili, með an tað her kunnu ganga úmar imillum BEINASOM FOLK Men tað merkir kortin Ikki, at hann heldur s aftur í at gera nakað á beiði, hann verður biðir um. Sjålvt um hani Ikki kennir seg tryg terðsluni. Tad er bar td I di leypa úti tað, heldur John Tá hann hevur skulað til fleiri bygdir sama dag hevur pápin koyrt hann mer