leygardagur 25. november 1989síða 2

tíðindablaðið Verkfallið VERKFALLIÐ á flogvellinum gjørdist sum vera man ein styrki roynd millum Feroya Arbeiðarafe lag og Føroya Arbeiðsgevarafelag Soleidis hevur leingi verid vid øll um arbeiðsósemjum uttan við seinastu vanligu sáttmálasamráð ing. tá arbeiðsgevararnir av upp legdum politiskum grundum vóru moyrir SPURNINGURIN er so, hvi hvør einasta arbeiðsósemja endar sum eitt stríð, har annar parturin (fakfe lagið) er ætlaður at liggja eftirá. Hver hevur ábyrgdina av, at før oyska samfelagið ferð eftir ferð verður blakað út í uppslítandi ar beiðsósemjur og verkføll. Vit eru ikki í iva: ábyrgdin má einvíst leggjast á herðarnar á arbeiðs gevarunum og skulu vit fegin endurtaka pástand okkara TEY fyrstu árini Ingeborg Vinther var formaður í FÅ, gingu allar sam ráðingar framúr væl og samfelag ið varð spart fyri tey verkføll, sum eingin og allarminst limir Feroya Arbeiðarafelags eru fegin um. Men so hendu broytingar í leiðsi uni í arbeiðsgevarafelagnum. Hes ar broytingar vóru neyvan heilt til vildarligar. Tær stóðust av fyri tað fyrsta. at teir mest harðrendu ar beiðsgevararnir hildu gomlu leiðs! una vera ov lina. I ødrum lagi stóð ust tær av, at leiðandi vinnulivs menn í arbeiðsgevarafelagnum av álvara gjørdust varugir við, at fak felagsrørsian í Føroyum var í sterkari menning og alt meira fór at líkjast tí framkomnu rersluni á meginlandinum. Tí fóru hesir vinnulivsmenn so smátt at ress ast. FYRSTI samanbresturin var í merkjamálinum, har teir sóu sín kjans at knasa Føroya Arbeiðara- felag. Nøkur heilt fá menniskjans lig krov um eitt betri arbeiðsum hvørvi, vórðu blåst upp til eina hóttan móti ellum samfelagnum. Teir harðrendu mobiliseraðu allar kreftir og í fiskivinnunnar heilaga navni skuldi Ingeborg og alt henn ara lið jarðleggjast. Hesi fólk Fyritaksstjóri: Kristjan Dahl ljósmyndari Kalmar Lindenskov Ábyrgdarblaðstjóri Jan Møller | Blaðfólk Hegni Djurhuus Randi Jacobsen | Tórfinn Smith Prent Á vórðu dragsað gjøgnum eyðmýkj andi rættarsakir og landsins bestu og dýrastu juridisku heilar vórðu av arbeiðsgevarunum beittir eftir hesi nasadjørvu vágskonu, sum hevði dittað sær at bjóða vinnuliv sins nesjakongum av. Teir, sum sótu sum stjórar á fólksins virkj- um, hildu seg heldur ikki aftur í herferðini og eftir nógv stríð og nógv rættarmál bóru teir sigurin heim hildu teir. MEN sigur teirra gjerdist ein Pyrrosarsigur, tí herferð teirra móti føroysku fakfelagsrørsluni sum heild og serstakliga måti Før- oya Arbeidarafelag kom og kemur framvegis at koma teimum aftur um brekkur. Tann harðrenda stød Utgevari — Pt Sosiskurin Uppseting P/t Sosiskurin Pit Pressan 1981 an, rættarmálini og afturljóðini í Dagblaðnum hava sjálvsagt bert sjóðað arbeidararørsluna meira saman. URSLITIÐ hevur so verið tað, at vit burtur úr øllum hesum hava fingið eina uppaftur betur skipaða og målvisa arbeidararørslu, sum ikki letur alt um seg ganga og sum ikki er sinnað at sita hendur í favn, meðan ávísar kreftir her i Føroy um royna at stilla álmanakkan aft ur í slupptíðina. Tá hetta er sagt, skal tað verða lagt afturat, at eing in fer at geva arbeiðsgevarunum æruna fyri menningini av fakfe lagsrørsluni tey seinastu árini Hendan aðrar orsøkir, sum vit skulu venda aftur til eina aðru ferð menning hevur eisini SAMANUMTIKIÐ hava vit fingið eina stæði á arbeiðsmarknaði num, har hver tann einasta ósemja verður nýtt til at vita hver ið sterkari er og til at vita hvussu langt tað ber til at fara við fak feløgunum, áðrenn tey hokna ella skrædna. Men oddamenninir og teir harðrendu í Føroya Arbeiðs gevarafelag gloyma, at eisini fak felagsrerslan merkjamálinum. Tann pinufulla hevur lært av læra verður ikki gloymd í hesari øldini og hon er ein av teimum tættum, ið sum frammantyri longu nevnt, hevur økt um med vitið, stríðsviljan og bøtt heilt munandi um organisatiónsstigið í hvussu so er hjá Føroya Arbeid arafelag. Vóru teir núverandi oddamenninir hjá arbeiðsgevaru num eins klókir og teir eru harð rendir og ikki minst harðmæltir, so dugdu teir nú at síggja og fata, at tað nyttar teimum einki at spekulera í einum syndraðum F.A. Tann møguleikin er ikki til og finnst ikki aðrastaðir enn í huga heiminum hjá nekrum monnum, sum víst ganga klæddir sum nú tíðarfólk, men sum hugsa eins og stórmenninir í slupptíðini. TAÐ er harmiligt, at tað skal vera so og ikki heilt vandaleyst er hetta heldur. Eitt fólkaræðiligt samfelag sum okkara, sum øll siga seg at vera so góð við, hevur jú sum Bustadur Argjavegur 28 sjonvarps- Teiefax 14720 aðalfortreyt, at ósemjur verða loystar við samráðingum og ikki við samanbrestum og harðskapi. Ella sum tað verður tíkið til á fremmandamáli við consensus og ikki við konflikt. Tað er tí bæði legið og sjálvmótsigandi, at teir samfelagsbólkar, sum mest fegn ast um vesturlendska kapitalist iska demokratiid, hava so lítlan hug at fylgja teimum skrivaðu og óskrivaðu lógum og siðvenju, sum eyðkenna hetta sama fólkaræði UPPAFTUR legnari er tað, at tað eru borgarligu kreftirnar, sum mest av øllum siga seg fegnast um, at fakfelagsrørslur, grasrøtur og fólkarerslur fyri eystan vakna, mennast og taka valdið í samfe lagnum, alt meðan somu kapital istisku og borgarligu kreftir av el! um alvi berjast ímóti okkara egnu moderatu sera demokratisku fak felagsrørslu VIT fara ikki at enda hesa odda grein við at heita á teir ráðandi í føroyska vinnulívinum um at hugsa seg um og gerast klókari tað verður teirra egna sek. Vit hava heldur einki ynski um at dylja samfelagsins mótsetningar Men vit fara at enda við at minna teir á tvey viðurskifti, sum bæði teir sjálvir og almenningurin sum heild tykjast at hava gloymt: Tað fyrsta er hetta, at tað batar ar- beiðsgevarunum lítið at trampa móti broddinum — fakliga løn takararørslan er i menning og kemur bert at styrkna. Tad skuldi ti verið av áhuga fyri øll at loyst ósemjur við samráðingum og ikki vid konfrontatión. Tað annað er hetta, at stórur partur kanska tann størsti parturin av forcyska vinnulivinum er skaptur av ar beiðskvinnum og -monnum, út róðrarmonnum og fiskimonnum saman vid skilagóðum bygdaråd um í eini tíð, tå okkara soka!laðu vinnulíusmenn ikki vóru mentir at útvega fólki arbeiði. Hesi fólk hava uppiborið virðing og respekt og ikki skomm og skitin orð, tå tey annaðhvert ár krevja sín rætt sínar skyldur gera tey jú dag og dagliga. jd Postadressa: Postsmoge 76 Argir 110 Tórshærn Teiefon 11820 Loyniligu Losjurnar Sendingin týskveldið »Losjurnar — loynifelags- skapir í Føroyum«, sum Sigma“ Bláberg hevði lagt til rættis, er ikki hvenn- dagskostur í SvF. Her er ein verulig roynd gjørd at og utvarps- ummæli v/Johan Samuelsen fara aftur um tjøldini i Vestmanna í 1986. Teir enda av teimum trimum loynife- lagsskapunum, Tempul- riddaraordanum, stovnað- einum manni báðir fyrr nevndu felags- (meistara), og sum enkur skapirnir eru bert fyri tók til. at sovorðið menn, meðan »mystiskt« nakað kunnu ur í Havn í 1933. og Odd systrarnar eru, sum navn- bara menn finna uppa. Fellow losjuni og Rebecca- ið sigur, ein konufólka- systrunum, stovnaðar í losja, tó stýrd í síðsta Rebecca- Framhald á síðu 3