týsdagur 5. desember 1989síða 12

Loysn +” siðu 14 Post- og til- og frá-kort Gleðilig gt at senda no ni | jólafest á ið tú skalt gera eitt Ein tr i er at te n kartonpappir og p Á hatt k ) ø 5 ki komin at senda jólakort, u i o t ' ' t PI í i i i ' á í | fran 1 t jólakort, er best at nýta líma leg av pappiri ella klippur tey út. Pappirs NA ert nt far im ødrum gle Í mtey skulu koma fram eina jólaheilsan til onkran at skriva jólakort, tí í i r FR sb ' ' lande? kartonpappir. Tað kann filti á kortið. har kanst tú ella filtstykkin verða hurt A r ni k I > : Imanu kið | A áðrenn jól sum býr uttanlands 197 skrivaði hon ikki Á É i Í ; Skalt tú senda eitt kort Stuttligt hevði verið at færri enn 62.824 jólakort he ' pakt í j Før t ø ti Kina, er longu ov sein skriva >gleðilig jól og go (Sambært »Guiness Book Li —- td n t ; Ur pappirinum klipir tú = tey kunnu setast saman á r 1 rnar. Fyrr var j EN men tu Kanst enn naa a nýggjár á teirra egna of Records«) / . P 1itj í ; , Á fleiri postkort. tev vanlig ligt at þá »lel g senda brøv og pakkar til áli. Skilur tu, hverji mál lólamaðurin tvkist tó | fy si Í ; ; A td Danmarkar. um tt tanda å lk f kørt i astu eru umleið 15x21 cn | | ti , . . , t.a IN Mark ál un i ini eru sun STAN < 1 tat aa nógv Kort sen i x 14/19 BR ' . til steddar; men tú kanst } / í I nir gerst tað iðre nn 14/12 | næstu siðu Rovn at gita andi ur i ørovum ti å ; af / O a G sa a > T 5 eisini gera aðrar støddir ti øl Feroyum er freistin 19/12 Um tad ikki eydnast tær posthusinum i Havn URE ;H , h 3 i og onnur snit er á sí ; ; Vit visa í dag nøkur at gita ell, kanst tu greiða tev frå, at tey bert ; ' h A ink 5 Í 1 uni sært tu td. eitt træ, demi im hvussu tú hvggja á síðu móttaka umleið trý kort , ak H FR Þ . ni eitt hjarta og eina klokki J | t sjálvur kanst gera tini Ofta eru nógv jólakort til jólamannin hvert árið B á (0) a OS ur í fólkið í kk k , ann e asti håtturin egnu jólakort; tí einki er at skriva. og endin á pe inkl an (tu Ikk | tað vera var þa i i í % , i; at pryða eitt jólakort er bun | hjá móttakaranum sum át bunkanum kann tvkiast Heilsan Í Lt ' l . { Sjálvandi bert at tekna fáa eitt heimagjert kort fjarur; men frú Erhard úr } | : : Á ; 1 okkurt á við farvum l / Kanska skalt tú senda USA hevur óiað dámt væl Í ; á i / = = see líma okkurt á kortið. Td / it - tekna eitt andlit og lima JÓLAFYRIBRIGDI tear líma eina fina grann; z gjørdist møguligt. Ti hvat post. Hann hugsaði vid Jólakort sjálvum I fólk er eitt postverk uttan eitt sær, at um Háland Hálands við llum í sms Fyrsta jóla- og nvyvggjårs væl útbygt samferðslu bert høvdu nýtt vey oyru kortið í heiminum var net? Tó fóru at ganga eykatileitt nýtt merki, so prentað og útgivið í ong meir enn fjórðings eld, Kundi peningurin verið landi í 1843. Heta vóru áðrenn jólakortið varð nýttur til bern í ringum bert trý ár eftir. at fri vanligt í Nordanlondum korum. Hetta jólamerkið merkið var uppfunnið. Við var samstundis fy rsta idnadarkollveltingini, sum jólamerkið við góðgerandi fór fram um hetta mundið z = endamåli Yvirskotid for var jarnbreytanetið i Ong Jólamerki ta sum nu til sjúk og veik landi og í Europu annar Í 1904 kom fyrsta jóla. DM Seks milliónir eintøk útbygt henda gongdin merkið út. Hugskotið til voru seld av ti fyrsta jóla kann sigast at hava merkinum, sum ímyndaði 1 Sifast at havi hetta merkið fekk ein drotning Louisu hjå Kristiani IX av høvudsorsøku xostmeistari í Danmark I til at jólakortið — og ann Einar Holbøll. einaferð ar postur sum held hann stóð og skildi jóla av rhvarv ut gjøgnun « nar og gJØg on ssligt må tad hava ver M U M M U DALU RI Harnidri logu Mummur lukuna ið N nar í hi sum vant. Tær »Mamma vakna!< rópti Vá kom mostur Hermúl høvdu sovið í fleiri mánað Mummutrellið bangið an kovrandi framvið við Mummurnar eru eitt slag Hann klevv upp á luk ar og høvdu hugsað sær at „okkurt ræðuligt er hent einum granntræið á sled av trøllum, sum liva saman = una, og tá hann ikki mint hildið áfram til vårs. Fvri Fey kalla tað jól Hvat er uni. »Nu eru tit vaknaði við eðrum djórum og ver ist, um hon gekk inneftir teimum var tað sum tað fyri nakað?. spurdi umsidir,« segði hon líka um í Mummudali. Tær liva = ella úteftir, traðkaði hann = høvdu tær bert sovið ein mamman og stakk trýnið vátum vatti fjøllini, trø sæl, »skundi tykkum at fáa est: dungin var vænt træið hjá sær aftur an fyri húsinum og tikið herði hættað sær a At tkrá tey kundu finn ger M eitt hugnaligt og kátt varisliga upp á hana. Hon langan heitan seinnapart á fram ini, áin og alt húsið. Og tað = fatur á einum granntræi. li. Hóast tað at van „Her er nógv um at bjargingarringar og hevuð- = nakað. »Veitst tú, hvussu bruktu gágguskelja endurtók heimaliv, men um veturin = reyk inn igjøgnum o gher- sumri. Nú kom brádliga >Ég veit ikki rættuliga« — varkalt, kaldari enn í apríl áðrenn tað gerst myrkt kkan hótti avgjørdi vera'« rópti Gavsan, »so pinutablettir fram, byrs perluhálsbandið ' Mun røllid farið sova tær vetrasvøvn múlin skramblaði niður í kuldi og ófriður inn í segði sonurin, »men onki er „Er hetta tað, sum verð „Men hvi?« spurdi Mummupåpi, at hann ikki vorðin óvanda tindasvin ina hjá pápa og heit klæð Snorkigentur ey k i tey eis Ein av Hermúlunum kava og myrur og alt tað Mummudreymarnar Og liðugt, okkurt er vekk og ur kallað jól?a spurdi Mummupåpi. »Eg havi at taka eitt v sínum skuldi ikki haft lovvi at ir. Tí ilt var at vita, hvat glaskr allir 1 t 1 M rin lurtaði ikki eft stóð á takinum og skavaði Mummurnar høvdu goymt so kom hesin, og segði, at øll eru á gosi. Kanska er Mummupápi ovtarin skund,< rópti mosturin aft 1 granntreum, tí tey og sum eg júst segði við for at henda lampur pg ud r. »Halda tit. at tað her i kavanum. Hann var i gul til seinni tað skjótt vóru jól. tað aftur vatnflóð.. Hann Hann fekk sær upp í fullan = urum seg, og feyk avstað r hann so eymur um. Í Tristu, so líkist tað ong Eitt lítið djór sat í sofuni gre pg PI : klár eg ittar um vettum, og teir vóru Nú gjørdist Hermúlin „Ér tað longu vár?< skumpaði spakuliga undir labba av vatti og hugdi at — „Áðrenn tað verður iðin kleyv hann upp um um « og fekk sær ein temunn settu tey eina reyða s olamat segå I sum frá leið våtir og ónoss- rættiliga argur, og har aft- mutlaði eitt av Mummu- Snorkugentuna og teskaði ti. »Man hetta vera vaksið myrkt.« teskaði Snorku- kið hjá Gavsuni, og „Granntræið: segði Tad hevði sitið uttanfyri í r ) urt 1 mæði rosu, sum Mummumamma og skreiddi oman gjegnu ligir. So legði hann teir á urat mintist hann ikki. trøllunum. »Vår?« segði »Tu skalt ikki vera bangin, upp úr jerðini?< spurdi gentan, „hon segði: »år- id; eitt stórt granntræ, Mummupápi og krekti seg kavanum og sá so ússaligt = tók labbarnar fyri andlitið hevði fingið frá Mumm skorsteinin, suffaði og hvar hann hevdi lagt vøtt- Hermúlin bilsin. »Tad eru = men tað er hent nakað hann, vella komið oman ur enn tað verður mvrkt.« sun hon kortini ikki í kragan hjá Gavsuni, ut, at Mummumamma koppadi tekoppinum og pápa ma ridd skavaði víðari. At enda urnar. Hesar vøtturnar var jól, hoyrir tú. Jól! Eg havi ræduligt.« erva? Er alt komið í einum, Tað vandamikla kemur i mundi hava stórvegis gagn hvat skal granntræið heyði bjóðað ti innar. >Ja, hvarv út gjøgnum hurðina Øll komu við ti vakras aði allar kom han fram á taklúkuna hann serliga góður við onki fingið avrikað, og so >Sinnið tykkum,< segði hevur tað helst veriðnakað = kveld “ av. »Heldur tú, at tað er brúkast til?« her er so granntræið, Nú mugu tit 3 still tey kundu finna fyri at seinnapartin. Og beint eft >Ná, har var hon«, segði Hann trampaði oman senda teir meg higar at Mummupápi, »sinnid tykk- = Onossligt.« >Tað er helst neyðugt við meiningin, at vit skulu »Granntræid,« endurtók segði Mummupápi, »høvdu eina letu; ti eg hugsi blidka tær ófatiligu vetrar- ir skyming var maturin t Hermúlin. »Og har niðri gjøgnum trappurnar, gravatykkum út mitt i øll- um.« »Men pápi, tað er kavi,« einum granntræi fyri at goyma okkum í ti,« spurdi Gavsan erkimlað, »åh, tað = vit nú bara vitað, hvat tað = segði Mummupápi, »um kreftirnar. Tá træið var jólini lið 1gur og stóð í smá liggja tey og sova. ova og skræddi hurðina upp og um Vetturnir eru ivaleyst So fór hann yvir og segði Mummutrellið, „eg klára seg,« segði Mummu- Mummutrellið. >Tað veit er ræðuligt tað skal jú skal brúkast til. Gavsan granntræið skal gerast so pyntað.kom mostur He- um skálum kring granr sova og sova. Meðan vit róptifirtin: »Jl eru i hond- vekk. ll eru á gosi, og onki = trekti klokkuna upp. Hon veit, at tad er kavi, og hann pápi, veg skilji onki'« >Tað eg IKk),< segði Mummu- pyntast hvussu kann eg vildi vera við, at tað skuldi = vakurt sum gjerligt. kann = mulan aftur framvið á sled- træid. Har var saft og onnur arbeiða okkum um um! Eg eri móður av tvkk yr liðug “ herði staðið sid: »nkun- re ikki nið > « reri ec heldur ikki rð; Jápi og I Z ” yyntast tað ikki vera ætlanin, at vit uni 1 hon hin verir r Stam , har EO UT or hs sgh m ie) hann albumet íðani onkun KR: » Pr ger le heldur ikk SE gði F p Br: or sind náa tat hej = gg er Mel een vr SE ; Nú fór hon hin vegir Stam g erja F é é # , z 1 17 h nmumamma, »men lat- g skilji ikki eitt vet av ti Og so misti hon allar sin g kulu goym og nånd« jólini koma áðrenn vit vita andi upp gjøgnum trappur- Tey fylgdu sporunum segði Mummupápi »men ið tykkum í turr klæði og heila!“ Teir vóru næstan ar pakkar i kavan, húgvan ikki, segði Mummu- vandamikla, men heldur, aftur neira skund Framhald a síðu 14