hósdagur 7. desember 1989síða 12

Síða 12 við at baka smákekur. Tá ið tú Í dag fara vit í holt hevur bakað mást tú minnast til, at kekurnar skulu vera kaldar. áðrenn tú leggur tær niður í koku tósir n OSII u kanst eisini frysta køkurnar og hita tær eina letu í ovninum, tå tú skalt nýta tær. So verða tær sum nýbakaðar Kanst tú eini jól i +25 ímynda tær hitastigum? So heitt er nevniliga i Fhailandi. Men allastaðni er líka Ert tú á Norðpóli mást tú lata teg væl Bangkok í ikki heitt num i, tí har kanst tú vænta tær heili 27 kuldastig Vit mexikanska hava i dag eina jolasøgu bygd, har sum er ur emi folkini eru von at halda jól uttandura høgan snýr seg um ta utlu Pepitu úr Mexiko, sum er farin at vitja ommu sína USA Mit fara kanska at halda, at segan heldur er ein føstulåvintssøga Men ymiskt er jú sum jólini verða hildin í ymsum pert um av verðini Í dag kunnu tit eisini lesa um, hvussu sermerkt jólini eru i á h - . Australiu stykki, og legg tev á baki Blanda mjel, kryddver pappir Filfar til uml. 75 kleynur JOLAHALD | ØDRUM LONDUM —— ur og margarin Rør Baka piparnøturnar 750 gr. av miøli - potteskuna í eitt sindur umleið 10 min. við 180 00 gr. av sukri A li 11 k KAnsk = er uml. I dl. av kaffiróma Nógv fólk . Europ ; plastikk 3 A erlig Småkøkur jóla og vóru sera væl eru bert bakaðar í Norður steokin teske grytu, sum tolir høgan er tær sein ø ok al KIUKK umtóktar, serliga millum londum nú á døgum, með- vg Or asa Á hita. Tað skal hitast upp g kið Fe] ð ) år rður kallað »jolaklukk Smákekur gjørdust ikki bernini, sum ofta fingu an tey í Týsklandi enn rivið skal av 1 sitrón til uml. 180%. Sleppur tú sær úr upprunalandinu Nógvar far fa an æst bert vanligar fyrr enn seinast í loyvi at vera vid til at ikki hava orðið í máli (palmin) tá einum fransbreyðstern Ni eru nóg dir vidvik 21 liga SKURE 1 Av plar kur 18. eld. Tá komu komfyr baka tær teirra longur Lat alt tilfarið í eina ingi í grýtuna, gerst hann indi jo nak 1 ind røunu nevna ólaklokk arnir, sum gjørdu tað Kleynurnar eru eitt ann Eitt tað fyrsta, vit vita skál og elt deiggið beinar gyltur eftir ] min. Pal omu Europ i tey eta øgurå møguligt hjá fólki at baka ad dømi uppá småkøkur um smákekur, stavar frá vegin. Set tað síðani í ko minið eigur ikki at rúka Au i P I Nogv Í s > ir ivisar småkøkur, sum t.d sum tey gjørdu áðrenn Eidsivatingslógini, ein skápið í minsta lagi Legg eina kleynu í senn Í kv É K K Mir iniljukransar, brúnakek komfyrurin varð vanligur norsk kristnilóg frá ár tíma. Rulla deiggið tað heit: 11 1 d Fólk ðurlagið ir, jødakøkur og finsk Longu í midøldini vita vit 1100. Í henni er eitt for tunt sum gjerligt. og sker eitt lag rur 5 ve í gta ermerkt brevå at kleynur vórðu kókaðar bod fyri at eiga myndir av kleynur burtur úr, sun ver i norða k | sær A Aðrar smákekur vóru tó Eisini er áhugavert, at avgudun gjørdar av leiri vist á myndini. Hála sið Lat kley t 4 4 long ggja lt K SK k t eðrvis ik bakaðar. Piparnøtur hava = orðið »kleyna« stavar frá ella deiggi. Vid eðrum orð ani tann eina endan er eru er fritid kengur År iði i ið kendar 15.-16 ti tyska orðinum »klein« um: Smákekur vórðu bak hverjum deiggjstykk upp við í 1 it t í tralsk 1 eld. Tær vórðu bakaðar sum merkir litið. Kleynur = aðar í Vikingatidini igjøgnum holið í miði tær á kek a erð grar ø pappageyk kk n = - = høj Få hon for inn i handilin »Hvøriar litir hevur ein »pineapple«. »Pinjata ljóð ognar. Og allastaðni honum pappageykinun | g so beir i I ef k | = n p | n ata ti Í Pe Itu hjá harra Green og ga »pinjata«? spurd fru ar næstan eins og pin r folk hittust spurdu tey Tå Da 1 læt Ká fra mammu og pápa Fepitu Ha sló dúglig g 8 eða honum tvær krónur, segði Smith, næstu ferð hon apple!< 1 tað sar år pp, lå ein st Mexik gg tey greiddu irðlig at I skundaðu KK k ø ) hon »] g vil fegin hava møtti Pepitu Og so vóru øll glad til Hava tit funnið + i tagur lágrenur pappa 1 tr 1 eir er rtur. Har r lí ik ø K Tad var jolaaftansmorgun Men hóast træið i år var hon bæði dugdi at tosa nakrar »dulces«. so visti »Muchos litir«, segði Pc tey funnu eina bok og vistu pinjatu« til Pepit Og gevkur i honum. Hann var kul: fá ið eina rakt eitt kað. H Pad: - fl I t Í tí lítla býnum, Eikiskógi, vakrari enn nakrantid, og enskt, sum all hini i by Green keypmaður, at hon píta og sjálvt um frú Pepitu eina mynd av eini svarið var altíð av leiri og var nógvar ferðir pinjat og rakt løtu, sok væl um ; t KNOKK : sum er so litil, at hann ikki jólapyntið enn ståsiligari, num, og spanskt, sum vildi hava bomm. Tá hon Smith skilti, at hon meinti ananas. Hon hugdi gjølla Nei: sterri og nógv. nógv tyngr Um kveidið all høvdu bresti. men 5 báðum hon: g leit ð klár so frægt sum er ein prikkur so vóru fólk í Eikiskógi eingin annar dugdi fór, segði hon onkuntíð nógvar litir, so fekk hon at henni, meðan ell bíðaðu Ti vóru fólk ikki so glad enn ein rættur pappageyk ð. skundaðu tey sær yvir = hendis »pinjatun í rålis i lø É ev H k á landkortinum, vóru øll ikki rættiliga glað henda Mamma hennara, sum takk. men líka ofta segði = íkki betri skil fyri. hvat ein spent. So spurdi hon 1 tey plagdu at vera, tí ur húsið hjá Dam ommu Frekun Perkins var tann Í I i s ug hø 4 tidliga upp: jolaaftansmorgun Tad var øll vistu var Emily Dam, hon »gracias« »pinjata« var »Eru nøtir innan? Og tey vildu ikki, at Pepita „Hvat er hetta spurdi Har hekk pinjatan ein næsta. Dam omma var for id pap gav Pe (4 Jólatræið, sum var bæði alt samalt vegna ommu- hevði lært hana enskt. Men Alt gekst væl, sjálvt um „Ér ein »pinjata« so vistu øll líka lítið sum skuldi gerast vónsvikin av Dam omma im bandi, sum var spent = holt vid at binda fyri eyg kræd gr ful t Tá te høvdu etið høgt og bæriligt, hevði barnið hjá Dam ommu, tí pápi hennara, sum var Pepita tosaði bæði málini bomm«, spurdi Green áður sínum jólum í Eikiskógi „Hatta er ein »pir tvertur um stovuna. Hús uni á henni, tá fr 1 i pinjatur godgætid frå pir £ longu í fleiri dagar staðið fimm ára gomlu Pepitu mexicanari, hevði lært hvert um annað. til Dam keypmaður, næstu ferð Pe- Tá Pepita fór í jóla Men beint aftan á deg segði Pepita og dansaði búnaðurin varð fluttur út ins kom til hug Net g bomm raktu tað a stóru sjokulåtakøk mitt á torginum í býnum Pá hon kom at búgva hjá hana at osa spanskt. Og omma ein dagin spurdi, pita kom innar í handil hjá = veitslu á skúlanum, spurdu urða hendi nakað óvæntað rundan um kassan og ell savnaðust í klingur í sínum bestu bril kalluta herdið hjá harra hevði i 5 Glitrid og tær fagurlittu ommu síni nakrar vikur tá hon altid hevdi bú: hvat hon ynskti sær til honum børnini hana um »pinjat Snartokið, sum vanliga „Hvussu fæst fe] Dam omma gav Pepitu tók tær av og Pipp g d ft kulurnar glogvadu í sólini, fyri jól, vóru ell samd um, Mexico, hevði hon aldri jóla Eina pinjatu«, svar „Ein partur av henni era, Una< bert skundaði sær gjøgn eina »pinjatu? spurdu øll eitt bind fyri eyguni og bað bindið fyri ey guni Ein pink al! bilur rakt og um kveldið skygdu tey at hon skuldi hava eini sera = áður hildið jól í Eikiskógi aði Pepita beinanvegin svaraði Pepita „Kann ein spæla við um tann lítla býin við ein „Slær hana sundur hana peika á eitt av fólku Í somu letu gekk harra ekslina Jakupi. Brá nógvu ljósini sum eldflug góð jól. Sjálvandi vóru Pepitu dámdi væl at tosa „Ér tað ein dukka?« „Hvat er restin so<? hana?< spurdi Anna um snjøllum ávaringar- nógv petti«, segði Pepita m, sum inni vóru Green tvertur um gólvið kappað øll, bæði ung og ur ommubern ikki óvanlig í við fólk, og fólki dámdi væl spurdi omma hennara spurdi hann Ja, tú kanst fáa allar briksli, setti ferðina niður Fey ristu á høvdunum og Pepita peikadi, og tað og hon rakti hann i ryggin gomul aka tað upp Hóast Eikiskógur var Eikiskógi um jóltíðir. Men at tosa við Pepitu. Við „Nei, tað er ein pinjata«, »Nogvir óvæntaðir dukkarnar i henni«. lovaði og stedgadi' hugsaðu, at hon óivað mis var beint á Green keyp- men tó ikki harðliga. So dottið úr »pinjat ein ógvuliga lítil býur, var hetta var eitt óvanligt hvert tosaði hon enskt, og svaraði Pepita lutir«, segði Pepita Og Pepita gávumild. Og hon Øl] hugdu fyri at vita, tok seg mann. Dam omma tók bleiv hon bangin fvyri at n Góðgæti. nøtir og I tað eitt av teimum bestu ommubarn viðhvert spanskt. Flestu „Hvussu stór er hon?< eins og hini visti Green lovaði Jákupi allar bilarnar hver kom út. Men eingin Men øll í Eikiskógi vóru = bindið av Pepitu og bant raka onnur ogtordinæstan leika pita eydnurik, og Eiki stødunum at halda jól. Øll I fyrsta lagi var einki skiltu, hvat hon meinti, og spurdi Dam omma keypmaður hvørki út ella og lastvognin. »Kanska kom Eftirlitsmaðurin sera glad, og tå id tey hittu = tað fyri eyguni á Green ikki at sláa So sjálvandi Te róptu og skógur var eydnuriíkur royndu at gleða onnur annað ommubarn, sum æt tað fekk tey at kenna, at „Sera stórs, segði Pepita. inn. eru djór eisini í henni«, rætti bert ein ómetaliga onkran, segdu tey keypmanni. So gav hon rakti hon ikki »pinjatuna koyrd hvenn ar Pepita hevði fingið eina sum er ein sera góður hátt- Pepita. Hon sá ikki eðrvísi tey eisini dugdu at tosa „Men hon kann eisini vera So fekk bókaverðurin, segði hon, stóran kassa niður, og á „Hava tit hoyrt tað? Pe- honum ein langan gassaog Harra Pipps og frú Smith an, til nøtir, leika og tað pinja ur at halda jól. Og í staðin út enn hini ommubernini, spanskt. litil« frøkun Perkins, sum dugdi Og so hugsadu øll um, honum stóð navnið á Pe- pita hevur fingið eina segði, at hann skuldi royna hevdu heldur ikki betr síðsta var tikið fyri at halda jól hver sær, burtursæð frá at eygu Tá onkur segði góðan Og so var omman líka fleiri orð enn nakar annar í hvat tað var. sum kundi pitu. Gamli harra Pipps, »pinjatu«! at raka »pinjatuna« eydnu vid sær. og tað upp Anna skræddi bindið De í i komu øll saman kring tad hennara vóru sera dekk og dag, segði Pepita onkuntíð klók Eikiskógi, eitt hugskot vera stórt ella lítið. sum fyristeðumaðurin á stødini, Og tá Dam omma hugdi Hann reiggjaði gassa- hevdu tey næstu heldur frá eygunum. so hon akku ' stóra jólatræið i midby- hárið svart sum skínandi góðan dag, men líka ofta Skjótt royndu øll í Eiki- „Eg haldi, hon meinar eina partvíst kundi etast, sum skundaði sær yvir til Dam eitt sindur nærri at »pin num aftanúr. sum skuldi íkki rát náddi at fáa fatur i num. Jolatræid hoyrdi til kol. Men tað, sum gjørdi segði hon »buenos dias«, skógi at fáa skil á, hvat ein ananas«, segði hon, tí á hevði nógvar litir og hevði ommu við kassanum, og øll jatuni«, fann hon eitt bræv hann slåa ein bolt. Fyrst At enda átti Anna. Hon tveimum smáum dukkum r øll, og eingin var uttanfyri Pepitu annarleiðis var, at sum tað eitur á sponskum í á Árni MK Piparnøtur Tilfar 7 '2 kopp av mjøli teskeið av ingiferi stoyttum teskeið av stoyttum kardamummum 2 teskeið av stoyttum nelikum 175 gr. av smeri ella margarini teskeið av pottøsku 3 koppar av putursukri Í egg »pinjata« var av køldum vatni og stovt hana tu sukrinum Elt alt saman og t deiggið keliskápið minsta lagi timii Rulla de IKE ð tunnar stengur enskum eitur ein ananas Kleynur netir og dukkur og bilar og á getuni fylgdu aftan á Jødakøkur Tilfar ou I av Mjøl eskeið av vt nit ingilt riv ð K tro op undir ti eina vonginum hjå sló hann til høgru, síðani til Stovugildi Í erli ngeråing I k ð K ið t h í y rð % 8 8 Konuftolk k t { y 8 í 1 "Kk á t H arð i) øg k k KInk K V anig K x r P P Ur 8 . Få í y gildið x " t k + i IK K igerðing 5 i t 2 i! b x k i 1 r Kt BANGKOK: 25.5 JOLAHALD Í FØROYUM FYRR stóð nærhendis »pinjatuni« Tá ið tey høvdu flutt