týsdagur 12. desember 1989síða 12

> f W) , A á ÁA A Q . Síða 12 Nr. 143 — 12. desember 1989 Nr. 143 12. desember 1989 Dia sg A Aj JOLAHALD I FØROYUM FYRR x "de 5 5 í R 8 ; tra rir metrar av terkun Veikin g bind ovara Nilfar: (Til ur P Ha liG DN i 1 i: í kk t t } , k n Dvnta fót á etið hann framt verk fæst málinga endar m en OKK g Ssteari k Mr ( josum . F t 3 Et } py i É han 1 Á Á j i ø i a k i L 1 I S k r I ið 1 A t kansk ' it gjø í er sera Í ær iv fótinum kemur fran r mjolkarpakkar, stokka n ; , , x ; ) i i | ø N 1 I dos r fyr Van etta æra (á in Lyftið idani høgra , e ILL + Mi þ A.N % h I r | tovt ] P A A 1,4ir tr í i er at drypp teari K Í u fót og setið hann fra við Legg 1Jo tubbarnar L € #10 niður ed Í i i ; . . r olkarpakkáaftor í gryta, fleir drop endraðu! eitt ) iðuna vinstra; hegra UKKINI Ki AK ) É % > på t , i ðrenr ( tubl } eitt ig ! fót helvtina fram ur vønn ut: I ena gr) ' mn : 3 L ' 3 3 i IM ð é | t 1 í Nnstr y Stray ið síðun i ð y € KKI E Fy RU rå % hit TY I I er t E ri tvr H nor 3 iksiÅ odd i Få 1 er t iv høg í fr. So, nú í F tu LM í { 1 r Í } A } Í ' r ' t Me ) eir id ” ftir t rovn eg gjøra i 1n c | . Fyl ri | x I k t t i li t H Or ør mor på ifl te ' Å ) pi I ) h eldkva neyðu 1 i að % meltað i HIK F at h t i | al — x « ø | 1bbarn r í i t - í t ið ekur t í t x IK IDp | ( } for Q i } ; : — í át I i Í Ka I r 1 l r ør P i t vat for J it soleidi uttaladu norð € I Of id t I i Ongland See | | |; i f i omr ir tið Lø , i i WH datior i 3 h í d ð ramp mp p gi ø t : bondaflok p pand 1 í 3 h Få : i ! | n Drek ) N tað eg Gev mær has gjeg hk ( — KKUNAa M di fø { et rad MSetrinur tlað na sum i attirna þ t } K I »K i Þ r h| 3 r KK SK h 5 k ett fir Ocrvulis Kill k he 1 kortanei'« segð fvled På n i óð rá £ h P ar É Í tað 4 op: iðu løgur sur hann fram á y ta irir Ommi i øtu etrir r sokk 1 i f ferð r ' er } g nóg akont m var i 6 ið g nær teir. Hon lær hann fi i } Har roykti pip É 1U Komið og standið } Og é 3 t í Sið k Hann hevði tvey ófara revðum kas revða kastitur nær teir, tí at eg var s sjora un fotu evåi I í ottur 1 govnarak | 1 j í R ) evg n stein klæð V, hatta sær beinan vegin, ella eg slái = kaldur um fingrarnar: ri, reyð í reyðar flovals-inniskogvar So kom k iðurir flók Í kikk Síð hk ; í 3 Svert at ve ! H teg ð inun lygdar »Kaldur'« geylaði kava i! í h Á i gi leitir d il t er 3 Í hevði hann eir So fór nn til So fór konan úr sínum líka kaldir sum mínir? Ti nun segði j« Skunda tær við ha Eru tvg 5 P } rit St ygdargóðan knortlutan sigoynarakonuna og segð reyða kastiturriklædi, med tari eg at ivast i. Eru hend sær N ir Sjórænarin ógvu fór yvir til s ran og hosunun Feturnar hjá Ari purdi skúlast ! M einki: ar kor 3tt legð nniskóf S Gev mær hatta revda an hon alla tíðina gramdi ur tinar og armar tínir ha segð i keddur at hann segði Lev mær hasar mær eru so kaldar sun Né eg eri so kaldur in eitt hált, sleipið ljóð. og mitt illum og ið Men hann hevði als eingi = kastiturriklæði seg, og gav kavamanni- vorðnir til ís allan vegin So fór ha rðin r, men reyðu inniskógvarnar- harður isur murraði sum eitt ísfjall iripp. dripp, drippid a reyða teppið gE klædi, heldur ongan hatt, »Nei, og kortanei! Ég num tað. Hann legði tað igjøgnum?« skikkiliga sjó n dåmdi einki hendan „Sjálvandi. Um tú vilt honum „Farið nærri eldinun vertum kavavat ir og vindurin ovast á kann ikki vera tað fyri um herðarnar uttan so »Nei, tað hugsi eg ikki“, rænaran og segð Ge ortluta stavin, so hann hava teir«, segði skúla > Tað eri eg keddur um at Siðan skumpaði skúla Síðar k nn heygginum var so bitandi uttan á hesum vetrarliga = mikið sum at takka fyr, og = mutlaði bóndaflókurin mær hasa reyðu hus vuna herðum ísi allan vegin reyðu stjórin. »Tu ert vælkomin hovra«, segði skúlastjórin stjórin stól nærri eldi dvgdargóða knortl kaldur, sum vindur kann degi«, svaraði konan, »eg fór tramp, tramp, tramp »ldan, gev mær hasar við skugvinum« igjøgnum?« F Kava at taka te I dag er alt ov „Men eg havi eitt heitt nun men kavama I tavin upp og skeraði upy vera eri nog køld sum er« andi oman brekkuna. Og reyðu vetturnar beinan >Nei, og kortanei!< segði Ne i, tað hugsi eg ikki«, iðurin setti hana á høvd kalt at trampa berføttur í = reytt teppi. sum hongur til takkadi ikki viðeinum or eldinu »Sum eg eri kaldur. Eg >Keld!< rópti jólamað tann frystandi konan vegin, ella eg slái teg við sjórænarin Eg heyrði mutlaði tann skikkiligi sjó ) uttan so mikið sum at kring uttandura«, og hann turkingar á ovninum »Eru tygum vorðin heit eri so kaldur sum isur«, urin við eini sera illsligari fylgdi aftan á honum minum dygdargóða, knort verið so ófera kaldur um rænarin takka fyri. Síðan fór hann boygdi seg niður og tók Komið innar. Setið tyvgum ari nú?. Un r M MU segði kavamaðurin. »Men redd. „Ert tú so køld sum Skjótt kom kavamaðurin = luta stavi« kevdið, um eg gav tær „Íðan, gev mær hasa ramp, tramp, trampandi inniskógvarnar av, og har niður á handa stólin við „Nei. Eg eri so kaldur The Sr ] hasin reydligi himmalin eg: ti fari eg at ivast i! Ert fram á ein bóndaflók, sum So håladi bóndaflókurin hana« reyðu hugvuna við skúgvi- man brekkuna við skúgvi stóð hann í ófera reyðum eldin. Leggið keldu føtur sum ein steinur. Føtur P in Q Bool sær heitur út<. So hann tók tú keld innan sum uttan? var í einum longum, reyð teir heitu vettirnar av. »Kaldur um hevdið! num beinanvegin, ella num dumsandi upp og nið hosum, sum vóru tjúkkar tygara á handa flógva mínar kennast sur ristmas S