hósdagur 14. desember 1989síða 12

Síða 12 H i ð Í t Kansk long t LK ið r KØK P i i M gantið 1 t KK U I bakað æt t KØKLUT! i i mn iðt.e 4 ná i ta hve Førovu l kalt sr | inst l einni binda Mi i he Jandi er. a 1 er i evt band pg heingja iða x é id ð øddini tær upp sum jolapynt, t.d eir sjuk ettrari húsastykkjunun oleið i hurðina, í lampuna ella á ð hu Ailir nir eru at húsið erður beint a ólatræið vættraholuni í Nólsoynn tað verður sett samar Heilsar £ ) ør dag Kånst i eså u hvat té ha C |} O 14 & F j Kast ð køkur. Um tú stingur hol í CI IN ÓX Á sake JÓLAFYRIBRIGDI Jól Jólahalgan — "tk vd vu gestum á jolun Orðið »jol« hevur tve I Norðurløndum var i mið Fey hildu fyrr, at sólin týdningar, sum eru rætti øldini friður lýstur at vera um jolahalguna. Sambært kirkjulogunum áttu allar ) vera gloymd ar. Allur harðskapur varð revsaður nógv harðari enn trætur tá at vanligt, ti ikki bert var inn brot á liogina, men eisin brot á sjálvan guds friðin. Hardskapur um få * 1 } } frá at vera fleiri jolahalguna var halgibrot heidnar jólaveitslur, sum At geva og at vera góð t.d. | romverjunum, til ur var tydningarmikid um at vera ein kristin jólafest halguna, og sum tey jólini, vit halda í tað. s S Førovum nú á døgun na. Ti var ur beiði mátti gerast tá. F onnur frágreiðing er tann it katólskir prestar í mið øldini virkaðu fyri at ar beiði á heil gdøgum skuld vera bannlvst Deiggj til køkumyndir ella eitt køkuhus då) ram , MI margar « Á í ) ! , fé t Lr ir ! kar sÅ ) t Rur 2 teskeiðir egg (0) in r njø Smelta sukur, siropp og Rør krydd titievni saman verur og deiggið er Nr. 144 14. desember 1989 £ 4 = A * y ø Í 1 í 7 Á A 5 1 lagin eft y A eið Kt KOKU 1 t KOK Baka KØK t eið sr við og I t ið i ta lt t kølnad Vættraholan í Nélsoynni Hevur nú nakrantíð borið halda teirfund um. hvussu skal leggjast til rættis, og dagurin er sera tydningarmikil, ti tá kem til vætt ur eyga við royk ovast uppi úr toppinum á Nólsoynni? rad sum KOoKar grevt arbeiðið er vættramamman, jólamaðurin at leggja rarnar lag á. Av tí at teimum Alt innan í ti stóra fjalli vættrarnir koma ur næst num í Nólsoynni er nevni an hverjum húsi í Feroy liga ein stór hell. har verk um, vita teir, hvat hvert staðurin hjá vættrunum er barnið ynskir sær: men Vættrar finnast nógva flestu royndirnar at fyri staðni í Feroyum, men reika jólini hevur jólamað- síðst í november mánaða urin. Ikki ber tó til hjá hon- gera teir seg allir til reiðar = um at vera hjåstaddur all- at fara til vættraholuna í an desember Nólsoynni. Har metast teir 1. desember ár undan ári at gera jólagávur til ell tey skikkiligu bernini í Feroy- um. Hendan mánaða, ti hann hevur jú eisini nógv um at vera aðra staðni í verðini. Tá fundurin er lokin, set- ir vættramamman greytin á borðið, og nógv verður et- sama dagin ið, ti eingin dugir at gera so góðan greyt sum akkurát hon. Jólamaðurin fær fyrst at eta. Hann hevur skund og noyðist næstan beinan vegin at fara avstað til verkstaðin í næsta landi Sama kveldið verður far ið undir arbeiðið rad fyrsta, sum gjert verður, er at smyrja maskinurnar og blanka tær skyggja. Tær hava jú stað ið órerdar í næstan eitt ár Tilfarið at tær, so gera gåvur burtur år liggur å pallum, sum standa ymsa staðni i holuni, og upp á pallarnar sleppa vættrarnir bert við stigum, tí teir eru so høgt uppi. Summir av teimum eru næstan heilt uppi undir loftinum á vættraholuni Vættrarnir leita tað til far fram. sum teir skulu nýta, og síðan verður farið í holt við at gera gávur. So hvert sum ein gáva verður liðug. fer ein vættur niðan at leggja hana á eina av teimum mongu hillunum, sum eru frá gólvi til loft eftir øllum holuni veggjunum í Dúgliga verður arbeitt, ti nógv skal fåast frá hond- ini, áðrenn jólini koma. Nakrir vættrar smíða, aðrir seyma, onkrir mála, og í heilum hava teir erindi upp stigarnar og niður igjøgnum So við og við fyllast hill arnar við dukkum, bilum, tyrlum, bátum, bóltum og ødrum leikum Jólamaðurin kemur av og á at hyggja at. hvussu arbeiðir líðir, og einaferð mitt í desember kemur hann við einum báti fullum av eyka tilfari. Tá verður tann loyniliga lúkan í hol uni latin upp Hetta nátt, tí hendir á miðju vættrarnir ansa væl eftir, at eingin fær at vita, hvar hon er. Men um tú hevur siglt fram við eystaru síðu av Nólsoynni, hevur tú kanska kortini borið eyga við nakrar heilt smáar, margháttligar rivur Tá man okkurt i fjallinum } 11 hava lagt seg ímillum, so- leiðis at lúkan ikki er farin heilt aftur Eftir hetta kemur jóla- maðurin ikki aftur fyrr enn sjálvan jólaaftan. Vættrar- nar hava tó úr at gera ta tíðina, sum eftir er, við restini av jólagávunum Ein bát hava vættrarnir Hann stendur eitt sindur til viks inni i holuni ikki so langt frá lúkuni. Tollaks- verður farið undir at rigga bátin til, so hann er klárur til dagin eft- messudag Nr. 144 — 14 = Gávurnar eiga nú at vera lidnar, og hugt verður eftir á ellum hillunum, um nøkur man vanta í Tiðliga un fara jólaaftansmorg vættrarnir í holt við at beina óruddið burt ur, tí alt má vera klárt, tá jólamaðurin kveldið Tá fyrsta stjørnan vísir seg á himmalinum, verður lúkan latin upp, og allir vættrarnir taka í tann tunga bátin og bera hann oman í fjeruna. Síðan skunda teir sær at leggja kemur um desember 1989 Soleiðis gert tú køkuhusid KI + all OK KOK KK t % P i Kt t iðrent i ð Í 1 P de ppa Kant VKK I K x dlar g i iður hann, áðrenn jolamaøur r báturir t rt er pláss fyri jólamanninun og nekrum fáum vættrun Nú siglir báturin runt til allar oyggjarnar i Førovum við gávu.um, og jólamað urin fer sjálvur hús úr húsi við sekki sínum á baki vorðið, að- hann og vættrarnir kunnu sigla aftur til hol una við bátinum Eitt árið var um reppið, at nakað barn í Førovum stora Seint er renn Havnar, tá okkurt Nú vóru ráðini dyr, ti hvussu skuldu teir nú sleppa runt til oll børnini Førovum? Tá sást Havnini, Smyril koma av og glaðir vóru teir, ti hann mundi fara at hjálpa teimum ur neyðini Men og veipaðu við ermunum, líka lítið lætst skiparin um vón. Hann sigldi skjótt framvið, tí hann hevði hvussu teir roptu skund og vildi vera í Suðri Á JÓLAHALD Í FOROYUM FYRR Jólahalgan kað Dir * RA 4 - ; ; Jólabygdir 4 Stjørnu- On 1 0 se halgi I Rakkað ? ; 5 JÓLAHALD Í ØÐRUM LONDUM India t 1107 nøv | i t í 5 r nað at faa £ når i 5 á at re 2 børnini t kveldið. og I % H gang er n n Kon UK H KK lå i Kif aði at ferð 1m at rópa á Í i 2 amaður r E i Få hovrdist t SkKiparir RK på r for k g Fe , A Tronda sum aði tó sjálvur KK Rit Skálafjarðinum. Helst fór alvarsamt mund: vera Tá ið teir komu aft 1 hjálpar Ti olagåvubåtinun it batinum í lagi, og vera um at SøkkKåaå, Sig 5 k ættrar! he * t um. Men tá ið hann sá jóla var. og sina ð madu sær at rigga av, sol mannin og gavurnar im, at Fer: s at eing SK li siggja skundaði hann sær at sigla ongar jolagåvur fóru at f nakað til holur Men að framvið, ti ikki helt hann hesi jólini Tá helt skiparin renn teir høvdu fingið bát seg hava tíð at sleipa jóla á Rituni fyri, at hetta fór n inn un > i, læt gávubátin kring allar Fer ikki at bera til, og bað jóla dimmið! oyar ein jolaaftan. Tiskil mannin nýta skipið hjá sær fekk jólamaðurin enn ikki í staðin hevi at biðja hann um bert Frein var stór. men nú Og í Nólsoy gekk sega at sleipa bátin til Havnar mátti skjótt berast at, um um, at seyðamaður hexði Har logi teir aftur einsa- tað skuldi eydnast teimun sæð fjallið lata seg upp mallir á fjerðinum. Nú at bera jólagávurnar ut. áð oladagsmorgun