Sosialurinarkiv
Sosialurin 1989-12-23, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 23. desember 1989síða 2

‹ fyrra síða allar 23 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Bústaður Argjavegur 26 Postadressa Postsmoga 78 | | | J Friður á jórð AFTUR eitt år fer nú aftur um bak, og vit leita inn í eitt nýtt ártíggju imou eimi nýggjari øld - år 2000 fram JOLAHATIDIN er gleðishátíð. Hon ber boð um frið á jørð, hon ber boð um næstakærleika, um tolsemi, um rættvísi, um fólkaræði og so mangt mangt annað. Øll vita vit, at jólini verða hildin fyri at minnast dagin, tá Jesusbarnið varð fø. Og hevur henda so stóra hending fyri okkara part av heiminum eisini fingið menniskju at hugsa um tey týdningarmestu og virðismiklastu ungim í lívinum. Og so mong vit eru og so fjølbroytt vit eru hava vit hver í sær funnið júst okkara hjartamál at hugsa um, verja og útbreiða. TAÐ eru tey, sum brúka evangeluð ul at boða frelsu. Tað eru tey, sum brúka tað ul at minna á tað góða í okkum menniskjum ,og tað eru tey, sum brúka hesa halgu bók til at minna á ta ónda, sum býr í okkum. SAMANUMTIKIÐ stendur jóla- evangeluð sum ein karmur um framtíð menniskjans. Tað boðar frá, at vit hava eina framtíð, um vit bara duga og vilja verja og varðveita tað, sum Skaparin okkum gav Gleðin um jólaevangeliuið og Jesusbarnið eigur at fáa okkum at hugsa um, hvat vit eru í ferðvið at gera við jørðina. Dålking av um- hvørvinum er eitt so ålvarsligt mál, at tað eigur at verða tengt saman vid ti, sum flestu av okkum seta hægst, nevniliga okkara kristnu trúgv Frúgvin eigur at lata upp eygu og oyru okkara og vekja okkum við dagsins týdningarmesta boðskapi: ein rein og ódálkað jørð. VIT hava ikki loyvi at vera so stuttskygd, at vit bara lata standa til og hugsa, at tað man nokk fara at ganga koruni. Tað er ábyrgd okkara útvarps- og sjónvarps- ummæli Malan Simonsen skrivar ås Jan Mutier Blaðtóík Høgm Djurtunus Útgevari Pit Sosiakunn 5 110 Torshavn Kristjan Dahi Randi Jacobser Uppseting Pt Sosinhæin Argir Kalmar Lndenskov Tértum Smith | Prent Pt Pressan 1981 ' leton 11825 Teiefax 14720 — } dálking fer at taka grundarlagi ) knøtt. Vit Ira udi lívi á he hava bert fingið jørðina ul láns frå 11 1 1 ri | på lb ér OKKUd ciirkomarum. an aklio cl ábyrgd okkara FAÐ vilja altið vera tey, eisini í Førovyum undirmeia sum vilja álvaran í dálkingarhóttanini. Vinstra hall og kommunistar eru bara ut efur kapitalistunum, úu efur at koma ti fria intúatvinum og ti fria fyritaks- seminum til livs. Hetta hoyra vit aftur og aftur, men hesum mugu vit ikki trúgva, tí slíkt er einki minni enn neydtøka av øllum ti, sum enn nælir her á jørd VIT ØLL - eisini føroyingar - eiga at taka lógvatak saman við øllum teim um, sum geva dálkingar- vandanum ans. Vit eiga at lurta efur teimum gløggu og óspiltu heilum, sum duga at ímynda sær, hvat ein dálkað jørð hevur at bjóða okkara efurkomarum EITT annað, sum henda gleðishátíð eigur at fáa okkum at hugsa um, eru tær ymsu mannalagnurnar kring knótuin. Vit eiga at stuðla teimum mongu felagsskapum, stovnum, einstaklingum 0.9., sum hava halgað lívið ul at bóta um korini hjá sjúkum, fátækum og kúgaðum VIT eiga eisini at fegnast um tær jólaklokkur, sum ringja fyri stórri rættvísi og fólkaræði á jørð. Vit eiga at fegnast um tær hendingar, sum nú fara fram í Eystureuropa. Vit gleðast saman við teimum mongu, sum hava verið kúgað undir einum totaliterum stýri, og sum nú síggja ljós fyri framman. MEN vit eiga so heldur ikki at gerast sjálvrættvís og halda, at bara vit hoyra til tá réttu uúnna, so kunnu vit liva og látast sum okkum lystir. Okkara egna fólkaræði er eisini í menning. Vit hava enn ikki rokkið á mál, hóast vit halda okkum vera bæði stviliserað, mentað og upplýst. Okkara stýriskipan og okkara viðferð av bæði næstanum og umhvørvinum byður til norðurlendskt eðrum kjak. Skulu vit vera EFTA EF-bundin, Danmark EF-bundin ella hvørki, sjálv stødug? Hartil vóru sending arnar so sti tiknar og væli elddúar Fróndur Petur. Ed vard og Per ferå "nn eina góðu framur kynstur síni at gera góðar sendingar vit sóu tað eisini í send ingini um Antigone herfyri Nú fingu vit av sonnum nak að at taka steðu ut frá Leygarkveld eru áhuga verd og eldhugað prát millum 3 VIT ERL børn, hóast vi breg so langt frå Guds bestu vja okkum av, at okkara samfelagsskipan er tann emata rætta og visa til broyungarnar í líktaturini mugu fólkaræðisligu Eystureruopa, har dvína fyri skipan okkara FAD er rætt og gott at fegnast um tær kollveltandi broyungar, sum fara fram í Eysturerupa, men tað er eisini hykl- ari, tá vit í sama viðfangi kenna okkum sjálvrættvís og halda, at okkara samfelagsskipan er fullkomin og tann einasta rætta. Tí hvussu ber tað til, at vit , um somu tíð, sum vit fegnast um avtøkuna av diktarurinum eystanfyri, ikki himprast við at studla onnur diktatur, ti tey tæna just okkara áhugamálum.! HVUSSU leingi hava sokallað sivili- serað og udplyst lond í vestur heiminum ikki stuðlað eina ræðisharrum, tá valdsharrar okkara hildu at tað gagnaði teimum! Hvussu leingi hevur td. USA ikki stuðlað monnum sum Somoza, Pinochet Marcos, Papa Doc, Duarte, Christiani og ødrum, sum hava kúgað og trælkað fólk síni! TU spyr teg sjálvan, um nakað rættvísi finst her hjá okkum, tá vit gera okkum sek í slíkum dupultmorali! VIT fegnast um tað stóra arbeiði, sum kirkjan ger fyri at boða evangeliid i diktaturlondum og harvið eggja fólkinum ul at innføra demokatriid. Her verdur serliga hugsad um londini i Eystureruopa og Kina. Men um somu tid, so illineitast åvisir flokkar og åvis blað fyri vestan inn á tær kirkjur og tey kirkjufólk, sum royna at stríðast iméu einarætisstýrum í ødrum parti av heiminum, stýrum „Sum siga seg vera verja móu ti onda og kommunismu. DØMI um hetta eru lond i Mið og - suðuramerka og Afrika. Hvat hava burðinum i hesi sending hevur havt minimalan tydn ikki brúkt tíð og orku ul at niðurgera arbeiði hjá Namibia! sama hátt sum kirkjurnar í eystur londum hava barst fyri fólkaræði og mannarætundum! Og taka vit arbeiði hjá kirkjunum og prestunum í løndum Brasilía, EI Salvador, Chile Paraguay og øðrum londum har, hvat hava so ikk: sokalladu torsprákararnir kirkjunun í eitt nú Hesar kirkjur, sum just á sur av demokratiinum i vesturheiminum gjørt fyri at forða teimum í hesum arbeiði! VIST eiga vit øll at fræðast um gongdina í løndunum í Eystureuropa, men hetta má so sanniliga eisini fáa okkum ul at taka í egnan barm. Í fyrsta lagi eiga vit at stríðast ímóti órættvísi og kúgan í okkara egna parti av heiminum og vit eiga ikki at gloyma , at eisini hjá okkum er langt á mål at røkka bara nøkrum av teimum setningum, sum vit finna i jóla-evangelunum og kristnu trúgv okkara annars FRIÐUR A JØRÐ er ein grundar- teinurin undir øllum, skulu vit í framtíðini tosa um ein siviliseradan, mentadan og upplýstan heim. Vit eiga ul jólahátíðina at fegnast um tey úrslit, sum rokkin eru undir av- ápnaðarsamráðingunum milllum stór veldini. HESI framsug eru kanska nakað av tí besta, sum er hent í okkara tíð. Hava vit ruddað slóð fyri veruligum friði á jørd, tá kunnu vit brúka alla okkara kreftir til at fáa bilbukt við fåtækradøminum og sjúkunum, vit kunnu av álvara fara at geva menn- ingarlondunum eina hjålpandi hond. Hetta og mangt annað eiga vit at hava í huganum í hesum døgum vit fegnast um jólaevangeliið. Gleðin eigur ikki at fáa okkum at gloyma teir óhugna- ligu veruleikar, sum finnast á hesum knetti, men eigur at birta upp undir tær kreftir í okkum, sum veruliga vilja úunna orðini í kristindóminum í verki jamu børn eru vid, og tey duga øll hann átti helst at verið betr ing!« So vita vit, at taðhevur = sera væl at práta og spæla nen hatta er vanligt talumál ongan týdning um vit spara leiklutir sínar. Serliga stutt Piðindasendingarnar bera vit skulu gjalda meira, ið ligt var at hoyra tann 5 ára otta dám av. at mikrofonin hvussu er gamla Trónd siga frá bókini ður hild ; ka Henda 12din borðreiða Vár og mánin í barnaútvarpi r jórar Mi bæði vørpini vid so nógvum nun Oheppid kortini at R að kveldið, Út fyri børnunum, at einki und senda barnaútvarp sam bórust um, at SEV vil sleppa = ur er i, at tey mugu klára seg = stundis og sama kveld sum at seta el-prisin upp, nu vit sjálv restina av árinum. Og barnasending er í SvF Sv hava verið so røsk at spara = gott er kanska. Triggjar ferð vinnur. Talan er eisini um streym. Ikki fyrr enn dagin ir „fyrr í tidini«, tvær brots vánaliga ella als onga sam eftir varð SEV kravt eftir eini frágreiðing og tað var SvF, sum for út at taka upp UF's sum einki fingið um ikki ann tiðindamaður kundi broddur mannasegur grynnu av vættrum nir skara framúr, har er ikki = an ein vættur! Og har var åvisur = hjá Hugskotið var og emma er skipan, tá ið báðir Dólgar karm. Í ræður ársins barnafilmar eru lagdir í forn Jólavættrunum Ellu Smith Clementsen »rotuskogva«-roman- Útvarp og sjónvarp eiga eftir mínum tykki m.a. at geva okkum tilfar, so vit eru væl fyrireikað, tá ið steða skal takast. Sv-sendingin Europa og vit — Føroyar og EF, sum Tréndur Djurhuus hevur lagt til rættis, er merkt av kunn leika og eldhugi, sum gera framsetingina greida og hug- takandi. Endin, at talan um at vera sjålvstødug tjóð er bara rimilig um »sjålvstødug- ur« merkir at vera heftur at Hans Holm og Sonna Smith um søgu, mål og mentan i oyggjalondum i Asiu. Sein- ast skiftu teir heldur nógv úr landi í land til, at ringt var at fylgja við har hevði ein mynd styðjað væl, og tað tóktist sum sótu teir við atlas framman fyri sær Funnist verður ofta at mál- að eitt telefonprát við SEN ella sagt okkum um teir høvdu roynt at fáa eitt. Har vóru vit hildin fyri tað turra spott, og roknimeistarin hjá SEV kundi ikki koma við betri frágreiðing enn, at tað er »forkert at síga, at vit hava biðið fólk spara fyri síð- an at seta prísirnar upp. Tað fínt, landinum vantar pening, dólgarnir bankarnar ríku peningi at geva landinum men tey flestu, sum vóru aftur at dólgunum, drógu leikin niður og køvdu næstan skemtið Kortini eydnaðist at enda aftur á rætta dólgastiginum Tað er frálíkt at so mong fara í teir eftir tikkur, og prógvini um nútíð ina hava onga uppgávu, áttu helst ikki at verið har. Og vættrar, eingin veit í grund- ini, hvussu tær síggja út, og er ikki nakað lætt sloppið at geva teimum ein soi stereo- typan og handilskendan Framhald á síðu 10