leygardagur 23. desember 1989síða 4

Mikudagin deyðsboðini av fingu vit Karl Andreassen Karl var virkin innan so nogv okt og serliga Innan ståarv Sí Innan landsumsiungina, fyrst innan Hagdeildina, og síðani sum fulltrúi á hann í samband við so komu at kenna hendan vinsæla i st LKS OS mont sum fólksins tænara, sum Karl, í orðsins besta týdningi, var Men tað var ikki mest frá hesum størvum vit á Sostalinum komu at kenna Karl Síðst í sjeyuårunum hendi so mangt innan føroyska blaðheimin Eisini á Sostalinum. Vit høvdu ætlanir um at útbyggja, fáa egna prentsmiðju, og betri umstødur annars. Hug skotint trutu ikki, men frå ti, og at leggja til brots vid stórum ætlan um, var eitt stórt tak Og tað var har, Karl kom inn í myndina Sosialurin varð gjørdur ul partafelag, og Karl gjørdist fyrsu formadur- in Karl fór frá fyrsta degi ul verka við fullari g saman við nevnd síni og leiðsluni á blaðnum var ikki steðga á, fyrr enn nýggj blaðhús stóðu klár at flyta inn í Hetta var tungt tak Vit sótu mangan dagar og nætur við útrokning- um og metingum av ymiskum slag og hvussu dapurt útliuð enn var, kom Karl altíð megi og Ein góður vinur er farin við loysn, sum byggjast kundi víðari á. Karl var sjálvandi kønur í tølum, prent og blað hann ntíð fingist við onganti men arbeiði hevði Tad var hugtakandi at d hYyussu rlagdur hann var Her var veruliga hugur og EYMI SUM CYÐMJÓOL verkið Karl slepu ikki endan um, tá sjálv verkætlanin við nýggja blaðhúsinum var liðug. Tað var neyvan blaðdagur, at Karl ikki legði leiðina um prentsmiðjuna tá arbeiðsdagur hansara í Tinganest var av. Blaðið måtu hann hava við sær til hús, og helst eitt hitt fyrsta eintakið, sum kom úr pressuni Tað eru eini tvey ár síðani Karl gavst sum tormaður í nevndini fyri Sosialin, men åhugin tyri blaðnum minkaði Ikki av teirri orsøk Hittust vit, var altid hansara fyrsu spurning- ur: Hvussu gongst å blaðnum. Hetta var eitt av hansara hjartamál- um Karl er nú farin, bert 56 ára gamal. Størsti saknurin er hjá konuni, Karini og børnunum, men við teimum eru vit mong, sum kenna stóran sakn. Vit á blaðnum fara at minnast Karl sum ein góðan vin, hollan í ráðum og sum altíð var hjálpsamur tá heitt varð á hann tórfinn. tíðindablaðið sosialurin Nr. "50 — 23 desember 1989 Bussurin seinkaður, ella kemur als ikki Kavaruddingin er ikki nóg góð. Bussarnir eru ov illa skoddir. Nakrir av bussforarunum hava skyldina. Hesar eru nakrar av frágreiðingunum, vit hava fingið um or- søkina, at bussleiðin til tíðir er óál/tandi. lá veðurgudarnir eru i besta hýri virkar buss leiðin í Havn sum oftast væl. Bussarnir fara og koma ul tíðina, men kem ur eitt følv av himni er galið beinanvegin. Sagt við ødrum orðum: Tá mest er brúk fyrr bussinum er hann nógv seinkaður ella kemur als ikki Soleiðis hevur verið hesar seinastu dagar- nar nu kavi hevur verið Vegirnir verða so dánt ruddaðir fyri kava, men á gongubreytunum hevur verið lívsvandamikið hjá folk: at gingi. Og tað er júst í tílíkum føri, at fólk leita ul buss steðgiplássini Men har kunnu tey koma at bíða leingi, og vidhvørt eisini ul fånytis. Ei undur í, at fólk hava ilskast, og nøkur hava eisini vent sær ul blaðið i eimi roynd at fáa eina frágreiðing um hví buss leiðin er so óálítandi tå kavi er. cisini At ringja ul bussleidina sjålva er nyttuleyst. Tað hava vit sjålvi roynt fleiri terðir, men har svarar ikki, men á býráðnum fingu vit fatur á Vøgg Guttesen, byarverkfrødingi Vøgg Guttesen sigur, at kavaruddingin åtu at verid í lagi. Byrjað verður klokkan fýra á morgni og skal ruddingin vera liðug í semasta lagi klokkan hálv gun sjey, tá bussleiðin byrjar at koyra. Serliga eru tað vegimir, har bussleiðin koyrir, sum verða ruddað- ir, sigur byarverkfrød ingurin. Vit spurdu eisini ein av busseigarunum hví buss leiðin er óálítandi, tá mest er brúk fyri henni. Hann sigur, at hetta kemur serlrga fyri, tå fyrsti kavin legst, men at tað eisini kann koma fyri, at ikki nog væl er kavarudda i åvisum stødum. Somu- leiðis sigur hesin buss- eigarin, at hann veit um okkurt dømi, har buss- lørarin av sínum einung- um broytti farðleiðina hóast tað var væl koyrandi har hann, eftir ætlanini, skuldi koyra KOYRIR IKKI A JOLUM Men á jólum verður ikki neyðugt at bíða eftur bussinum. Tí tá kemur hann als ikki. Bussleidin koyrir ikki jólaaftan, fyrsta og annan dag. Heldur ikki nyggjarsaftan og nyggjårs dag Annars hava vit frætt, at býráðið nú fer at søkja efur fólki, sum skal hava eygað eftir, um bussleiðin virkar sum hon skal. Tá er eisini ætlanin av og á, at tara í bussarnar og kanna efur, um fólk hava keypt terdasedil tor.- At koma niðan gjøgnum brekkuna vid landssjukra húsið i kava, er sum at spæla í happadráttinum Sleppur bussurin ikki nidan, fer hann heim eftir I. C. Svabosgøtu og tá nyttar líuð at standa á Frælsinum og bíða eft ir bussinum Í Í | pen