hósdagur 4. januar 1990síða 19

— au så Nr. 1 — 4. januar 1990 Jolaheilsan ir Danmark Tað er serliga á jólum, at tankarnir hjá útlending- um, sum hava verið í Fer- oyum í eina tíð, leita aftur henda vegin. Vit hava fingið avrit av einum brævi, sum donsk kvinna, ið hevur arbeitt i Føroyum í nekur ár, men sum nú er r/ f , 74 i øre vard 7 áð t 4 Þú , Á / Mig zOr gok Lt 7 / í v ? Yr Jor be Í Dri , / f % ff føj 1 p 4 Í røget > 10 r Afgr p Y 19 7 4, P ? 7 y Q /1 01 ye r Á > y i, #0 y f ” NG Á á /0 / / mt æg Jú / f HåG ! 4 mf | f fjelde : g Mr yt vt Á Ma 4/ t r mr At flutt til Danmarkar, hevur skrivað til vinfólk síni i Feroyum. Móttakarin helt brævið vera so gott og hava almenna áhuga, eisini nú eftir nýggjár, at hann hevur heitt á Sosial- in um at prenta tað. Tað gera vit. GI > rd 77 2 ae Á / VIP f PG f í Uf ate / rr / de Á 0 4 Ær rr) Up > tt Er 7 / 1 27}; & UP / på p 7 Gi 27 Á Pie 77 k ft y ptt? rip Å Ty 7 Í k Vitato r 7 7 f r jo på Nn y / MA 4 td 2 ,%, EST. á 7 Í / Í j Í Í A / Farm I - - = HG s05 lesarabrøv Nakrar viðmerkingar Sundstein, Marita í Finnbogi og „Sjónarringi- num< vella hvussu er sjónarringur teirra« og viðmerkingar til Jógvan I. Olsen, Olaf Olsen. Til tykkum trý vilja vit siga, at tit eru vald av Feroya fólki, fáa tykkara almennu len, og vit hava borið so í bandi, at tit sita á tingi. Men tit fáa eisini ein feitan lumma fyri at fullføra tað lyftið, tit góvu okkum um gull og grenar skógir. Hví leggja tit ikki upp- skot fram um, at løgtings- limir og landsstyrismenn ikki kunnu upptaka annað starv, meðan tit sita á tingi, ella at legtingslenin eisini umfatar nevndar- fundir, og tit eisini koyra við Bygdaleiðum og Buss- leiðum og harvið spara koyripengar, og somu- leiðis at tit seta lenina niður við 10—20%. Hvussu síggja tit uppá arbeiðsloysið? At arbeiðs er, tað er ein sjálvfylgja, tit taka fyrst og seta tollin upp, fólk keypa minni, og harvið kemur minni av peningi í kassa. Fólk drekkur minni, tað er gott fyri fólk, men ikki fyri landskassan. Fólk fáa tó meiri arbeiði við at rulla sigarettir, sum nú eru so dýrar at keypa. Síðani taka tit og steðga øllum almennum arbeiðum, tað ger so, at minni arbeiði er til allar arbeiðsferar hend- ur. Fólk fáa færri pengar ímillum hendur, tí tit taka 65% av hverjari krónu í hesum døgum. Og harvið klára fólk seg ikki. Tað hevur so við sær, at fólk ikki tímir at ar- beiða, tí tey hava mist mótið at klára seg. Og hetta er bert tað, ið manglar í hesum degum. Tá so Jógvan Sundstein tosar um, at tað privata skal investera nú, tí tað kunnu koma góðar tíðir um 2 ár: Hvussu kann ein vera vísur í hesum, tá tað almenna setir arbeiðs- steðg og ovurhegan toll og skatt, tá fólk síðani fara at ganga á »Almu« eftir 1/1-1990, tí eftir hetta eru nærum øll ar- beiði liðug, hver skal fóðra »Almu« við peningi, og hvagan skal hann koma? Nei, tá verður samfelag- ið eins og »tå tú gevur hundi hala.sin at eta«. Tå so »Sundstein« tosar um 50-årini; hvørjir høvdu skyldina av, at hetta vóru krepputíðir, og hverjir keyptu »Rustikustarnar« tá, og hverjir vóru teir, ið koyrdu bankar á húsa- gang, so menn mistu pen- ing sín, sum teir skuldu seta búgv fyri? Vóru hesir Og eru vit ikki á veg aft- ur í 50-árini nú? Sundstein tosar um at koyra okkum til onnur lond at vinna pening til okkara fátæka samfelag fyri at koma upp undan aftur, og byggja bókhalds- glæstriborgir millum ann- að, ella djúpvatnstrolarar, sum landsstýrið tekur og fóðrar við stuðli (arbeiðs- loysisstuðli) fyri at hava fólk í arbeiði. Vit hava tosað við menn, sum sigla í einum av størstu fiskivinnuby- um i Danmark, Hirtshals. Hesir søgdu, at har starv- aðust umleið 100 feroy- ingar, sum í miðal vinna 330.000,00 kr. um árið, og teir rinda skatt í Føroyum av allari lønini ella av 33 milliónum. Hetta eru ikki smávegis pengar, sum hesir menn hava vunnið tey seinastu 20 árini, og hvussu stóran lætta fáa teir so fyri at bera hesar milliónir heim? Harra Sundstein! Nei, einasta, teir fáa, er at gjalda 200 krónur í landskassan, hverja ferð teir seta seg í flogfarið. Hevði tað ikki verið rímuligt, at slíkir fingu nakað av lætta fyri slíkt, heldur enn at gjert soleiðis, at hóast maður kann vinna 450.000 kr., má hann gevast, tá 300.000 túsund eru for- vunnar. So áðrenn menn lurta eftir >harra Sund- stein< um at fara í onnur lond at vinna pening, so »Sundstein« sparir »Almu« fyri at gjalda út, hugsið tykkum væl um. Einasta, ið er at gera, er at avskaffa allan stuðul til Per og Pól, seta tollin nið- ur og somuleiðis avtaka alt, sum eitur avskriving og frádrátt og heldur seta bruttoskatt, t.v.s. 20% av hverjari krónu og seta ar- beiði í gongd yvir eitt langt áramál. Tá skuldi nokk verið peningur til øll. Vit kunnu ikki lata vera við at ótolnast eftir fiski- vinnuloysnini hjá Jógvani I. Olsen, sambands- skiparanum, sum í bleð- um og sjónvarpi hevur víst á hverjar broytingar skuldu til bæði viðvíkj- andi upphøggingarstudli og øllum ødrum í fiski- vinnuni, ti madurin hevur ju verid partur av svart- kjaftavirkinum P/f Brekk- um, id ger tablettir, stør- eigari av Stapanum, stør- eigari av P/f Nyki eins og eigari av djupvatnstrol- aranum vid ti råmandi navninum »Snoddid«, ið skal merkja tevja fisk. Eftir so mong ár í and- steðu hevur hann víst á hverji tiltøk skulu til, mugu vit ásanna, at illa er tevjað, og enn verri hevur tað víst seg at verða, síð- an hann gjerdist fiski- málaráðharri, minni kvot- ur er jú veruleiki, so vit vilja ráða honum til at fáa sær ein Vick-stift at seta fyri næsagluggarnar, so snoddið verður betri (ella tevjid), og vit hoyra jú um, hvussu lagdir línubátar verða lagdir í annað pláss fyri at geva pláss fyri ein- um sterri trolara/línubáti, men hóast alt er hetta ein roynd. Síða 19 Eisini vilja vit ráða Olafi Olsen til at stuðla smáum ídnaðarvirkjum á plássum, har lítil vinna er, ella ongin. Við vón um, at vit fiski- menn framvegis kunnu fiska við føroyskum skip- um í framtíðini, so vit kunnu vera nær hjá familj- uni eins og vit ikki verða noyddir at fara frá húsi og heimi. Fiskimenn Vanlukkutrygging Fyri ikki at verða fyri ov stórum fíggjarligum missi, um vanlukkutilburður berst á, er neyðugt at hava tryggingarvidurskiftini í lagi. Tryggingarslegini eru: Vanlukkutrygging av hjálparfólki á sjógvi og landi — løgskipad. Tey, ið hava fólk í arbeiði á sjógvi ella landi, hava skyldu til at halda arbeiðsfólkið van- lukkutryggjað. Eigarar av skipum og bátum yvir 4 tons hava skyldu til at vanlukkutryggja mann- skapið. Heimatrygging av sjófólki løgskipad. Tey, ið vinna meir enn 1/5 av årsinnløguni av sjónum, hava persónliga tryggingarskyldu. Sjálvboðin arbeiðsvanlukkutrygging sjålvkravd. Arbeiðsvanlukkutrygging fevnir um van- lukkutilburðir, ið henda í persónligum arbeiði hjá tryggjaða. Hartil fevnir henda arbeiðsvanlukkutrygg- ing eisini um vanlukkutilburðir, ið henda beinleiðis á veg til og frá arbeiðsplássi Sjálvboðin frítíðarvanlukkutrygging sjálvkravd. Frítíðarvanlukkutryggingin verður teknað sum uppískoyti til arbeiðsvanlukkutrygging- ina, so tryggjaði eisini er vanlukkutryggjaður í frítíðini. Vanlukkutryggingin gevur nærri upplýsingar og leiðbeiningar. Ringið, skrivið ella stokkið inn á gólvið. Tað er livsneydugt Foroya Vanlukkutrygging S/F Telefon 11466 & 15952 Yviri vid Strond 23 Postboks 59 + 110 Tórshavn