leygardagur 13. januar 1990síða 12

Síða 12 William He og tónleikur Foto: Kalmar og Alan At fara út í æsir vid hes vni er ikki hvers tónleikin sum tått sk kapi William Heine sens, og har mundi eisini erið tilfar til heila rit gerð. 4 ið hesum e vsliga týðing W leines m ton uUSTLal og 14 teim erk S S eru skr konsertini <Uunn 4 n Vé ð einleiðis bæði + V. Heine set vø un Or K ónaskald DE gsað X af KK 1 r g Se W Heine iða I i leik % K r ið ) Kill ( 1iti 3 hh. ti greið Móð Ca i ll St æl óðuræt ru ríkar mus- kar og musikalskar gáv- | hesa ommu sína krivar William so hug- ikandi í fråsøgnini, hann nevnir »Min romantiske bedstemor: At hendan omman, Sophia Helena Jacobsen at navni, var fastur Jergen Frantz Ja- cobsen gevur eisini eina lýsing av hesum avbæra umhvervi. Nevnt kann eisini verða, at bróðir Williams Stig Heinesen gjørdi tað bragdið at koma úr Feroyum og utt- an stórvegis nótakunn- leika spæla seg fram til uppteku á Det kgl. danske Musikkonservatorium og seinni fram til starvið sum 1. klarinettistur í Dan- markar fremsta symfoni- orkestri Ur hesum jørdildi og vid sínum ómetaliga ríkt listargávum hevur MW Heinesen nomið sær vitan og innlit í tónlistaheimin í slíkan mun, at tað er undrunarvert. Eins og vit við at lesa bekur hansara læra at skoða egin viður- skifti og umhvervi í nýggjum ljósi, so kastar William Heinesen mangan við sínari skriving lívg andi glæmu inn í tónlistar- hei: | i vilja vit rna honum á hans tiåra fødingardegi A konsertini í Norður landahúsinum sunnudag- in kl. 16.00 verða hesi tónaverk William Heine- sens å skrånni: 1) Vågn op og slå på dine strenge variationsverk fyri solo bratsch 2) Tivils døtur modu- lerandi kanon fyri bl. kør 3) Norska Løva — klaver- suita, her skipad fyri sym- foniorkestur av Svend S. Schultz t) Listaskålkantatan tekstur: Karsten Hoydal, skipad fyri kør, soli og orkestur: Karl S. Clausen Vågn op og slå på dine strenge W. Heinesen gjørdi hetta tónaverk i 30-árunum. Talan er um 10 variatiónir fyri solo bratsch yvir gamla lagið til sálmin Vágn op og slá pá dine strenge — ein sokallað pastiche i barokkstíli. Nr. 5 — 13. januar 1990 Inesen Sum vera man ganga part- arnir vid skiftandi ferð og dámi, og stykkið mennir móti fram móti einum Tema festiva seg endanum mente, har upprunalag aftur hoyrist óviðgjert, men tó í tignarligum tví Erik Petersen, sum W. Heinesen neyvt leiki hevur musikalskt sam band við, hevur fest kon positiónina á blað Norska iøva Norska Leva, sum er frá somu tíð, undir heitið pastiche t.e kemur eisini ein eftirgerð ella komposi tión í eldri stíl. Her er tal- eitt verk tleiri pørtum, har hver an um eina suitu komponeraður yvir hvor sítt lagið, í ymui tørovsk Henrik Rung niður, og sum Carl Ploug brúkti tað til yrking sína Páskeklokkan kimed ildt Få eftir bert 10 k n verður VVI Í lag ið til víst na Norsk kt mill- um førovingar gaman um at hava orði í skiftandi líki. Í 4. og seinasta satsi koma trellini upp í dansin, ja, her leikar ovfarakæti listamansins í skiftandi lag, soleiðis sum vit kenna tað bæði í skaldskapi myndlist og hansara. Lagið, ið nú gongur aftur, er tað til Og kongen spurgte datter sin (tað við turre-lurre gæk, gæk, gæk ella skotin í ha, ha, ha) Satsurin gerst rættiliga dramatiskur móti enda- num og ber meiri og meiri brá av Beethoven, ið man standa Williami sinni. nær í Mundi sokkið í gloymskunnar hav Sum klavernæmingur hjá tigmor Restorff hoyrdi eg um Norsku Levu, men visti ikki, at talan var um eitt sterri tónaverk. Um jóltíðir 1962 ferðaðist eg um og savnaði løg við møguligari sangbok í huga. Ringdi William Heinesen, men nei, lag at nýta i sangbók eisini til hevði hann onki, men eina klaverkompositión, sum enn bert lítil partur var skrivaður niður av Danski musikarin Mcrten Levy, sum eg kendi bædi frå konservatoriinum og Dansk Folkemindesam!- ing, og sum hevði arbeitt við at skriva niður tónleik frá nógv bandupptøk- , LOK upp á seg uppgåv- una at klaververk Williams å biad. Føroyskt tónleikalív var sostatt rík festa 13 við einum instrumen- talum verki, sum vit frammanundan áttu lítið g onki av Tá ið William Heinesen rkaðist Imum SÚ, be } 1 t * e år tad hugskot at fåa skipað hesa hansara i erkompositión fyri or P l Men ru né irni ta høvdu ð læntir út, ongastaðni at na NA kid vði fing skuldi vera varðveitt í bankaboks, var hátt eisini Sama var við bandinum, sum hevði verið nýtt til niðurskriv- oskiljandi horvid ingar, og ikki setti kom- fori at n. So- Norska horvin og ponisturin sær spæla inn av nýggju tatt LloKLISt nu Løva at vera týnd eins og skipið á sinni. Av tilvild kemur tað fyri oyra, at útvarpið hevði upptøku av konsert, har danskur pianistur hevði spælt tónaverkið. Ikki høvdu vit verið glað- ari, um tað var fregattin sjálv, sum var funnin og grivin upp av havsins botni. Fyri aðru ferð fingu vit nú verkið aftur á blað, Robert Oughton skipaði tað fyri orkestur, og undir stórum fagnaði spældi >