týsdagur 13. februar 1990síða 9

Nr. 18 — 13. februar 1990 Motivið Tað er vanligt, tá politi- valdið fer undir at kanna eitt brotsverk, at teir tá leggja stóra orku í at finna fram til motivið, ið liggur til grund fyri brotsverki- num. Tað, sum ódnarstýrið í Tinganesi við samtyktini av fíggjarlógini 1990 hev- ur framt mótvegis samfe- lagnum Føroyar, kann sanniliga sigast at vera størsta brotsverk, ið nakrantíð er framt í segu foroyinga. Orsøkir eru í tí skili at taka fram og hyggja nærri at motivinum fyri hesi óbótagerð, ið framd er og verður. Í stersta álvarsemi hava nógv hundrað fólk kýtt seg til tess at leita eftir sparimeguleikum (eitt nú innan heilsuverk- ið). Starvsfólk halda nú eyga við starvsfólki — teldur ganga heitar og »ordrar« tú eitthvert små- vegis frá vørugoymsluni á Landssjúkrahúsinum, so verður talitíðin registrerað í sekundum og tú fært skrivliga boð um at halda teg innan tredivu sekund (eitt hálvt minutt fyri hvenn ordra, ið givin verður í komandi dogum — sanniliga, vit hava fingið veruleikagjørt rædumyndina: »Den fagre nye verden«). Sum á Hitlersa døgum so eru øll byrjad at hugsa ilt um øll — heilsuverkið alt er vorð- ið eitt stað, har øll fylgja við ollum, MEN HVÍ — HVAT ER MOTIVIÐ. Og hvussu hevur tað latið seg kunnað gjert at fáa fólk at trúgva uppá, at tað er ynski um sparingar, ið liggur til grund fyri hesi avskeplan av okkara sam- felagsstrukturi og í kjalar- verrinum av hesum sorli, hesi eitran av okkara sinnalagi, ið stendst av at alt og øll illtonkja oll. Sparingar? — Er tað tað, ið alt hetta í veru- leikanum snýr seg um? Ein og hver kann sjálv- ur seta sær henda spurn- ing. Her skal so ikki verða illgitt hverki so ella so — LEN 0009 Pan > tíðindablaðið tað skal bert latast í eitt grann av salti, ella sting- ast ein evarska lítil pinnur í hetta sparihjóli, ið tykist at vera farið at mala ert og í leysari luft. Eitt er vist, eingin eingin hevði tosað um sparingar, var tað ikki tí, at vinnulívsstýringin so fullkomiliga hevur stýrt alt og ellum so fullkomi- liga á húsagang. Motivið fyri brotsverki- num (kallað sparingar og afturbering), tað stóð prentað svart uppá hvítt og kann lesast í Okkara Millum, endurgivið í Sosialinum í januar mán- aða. Har stendur at 77,63% av ellum, ið eks- porterað verður av toski, hýsu og upsa úr Feroyum, eru blokkverur, ið ikki gevur so mikið í valuta- innteku, at nekur javnvág fæst í. »Javnvågin« verður i tí skili eftir tørvi bankanna, ið bráðfeingis hava fíggj- að hallið, fingin til vega við politiskari makt og við tvingsli. 223; Sparingin er tøka av, og flyting, av rakstrar- peningi heilsu- verkinum, frá landsverk- freðinginum, frá strand- ferðsluni, frá almanna- stovnunum og frá øllum eðrum, ið eru á legting- sins fíggjarlóg, undan- tikið kortini landsstýris- og tingmannalenir og so undanferslan og synda- bukkurin kallað fiskivinn- an. Ur landskassanum verð- ur rændi peningurin flutt- ur, at siga beinleiðis, inn á aftur yvirtrektu rakstrar- kredittirnar í bankunum, ið hava fyribilsfíggjað »hallid«. Skorið út i papp, so sær tað ikki mætari út, enn at tað hallid, ið i kemur av at 80 av hverjum 100 fiskað- um pundum verða send av landinum til aðrar at virka burturúr, er tann beinleið- is orsekin til at tað vantar ein hálv milliard í hjá okk- ara vinnulívsstýring til tess at fáa endarnar at rekka saman. Forlongdi armur vinnulívsins úti í frá Tinganesi hevur eittans sikti, og hetta er at skrava saman umleið 600 mill. um somu tíð sum tað sum harðast verður roynt at fáa fólk at trúgva uppá, at talan er um sparingar. Og tíanverri, sjálvt um motiv- ið fyri hesum brotsverki er so sólarklárt, so eru tað kortini en mong, ið fult og fast trúgva uppá at talan er um sparingar. At so er vorðið hava vit teimum báðum hevuðsfjelmiðlu- num, UF og SvF, og so ikki at gloyma Dimma- lætting, fyri at takka. Tví vorðið. John Smith »Heygadrangur« av landinum fyri einhvønn pris(?) Nakað soleiðis tykist mær at hugburðurin í lands- styrinum er i dag, tå tad seg um drang«, men vónandi fari snyr »Heyga eg skeivur her Eins og fleiri onnur av ; okkara bestu og nýggj astu skipum er eisini Heygadrangur komin fyri tí vanlagnu, at verða bygdur í eini tíð, tá nakrir kjøt-heiisølumenn í EF, fyri at vaksa um kjøt- søluna (minka um kjøt- fjøllini å goymslunum), fingu hugskotid at gera ein so andskræmiligan sandmadka-film, at sjålvt hin- mest åtufreki fór at spýggja, bert hann hoyrdi orðið »fisk« aftan á at hava sæð henda film. Heygadrangur — hesin framúrskarandi væl út- gjørdi djupvatnstrolarin liggur i dag å Skåla Skipa- smidju og skal seljast av landinum. Tað ljóðar, at hann skal seljast fyri o.u 36 mill. kr., og at vit onn- - P" & Ha * mm á * ; en. +; TR ur, ið hava goldið hetta skip, koma at missa einar 80-90 mill. krónur uppá handilin, kanska meira. Men vilja vit av við hetta skip og harvið missa hesar 80/90 mill. kr.? Var tað ikki sjálvur log- maður, sum fyri fáum degum síðani segði, at nú tørvadi landinum fólk við áræði og nýggjum hug Tosad hevur verið um at troyta nýggjar leiðir itt nú fiskiskip á djúpum vatni. á t.d. Rey kjanes- og Ytlants-rygginum, ið gongur í at siga einans í altjóða-sjógski frá Islandi og iii Antarkti Menn ita siga frá um stórar r ið liggja har og tóga trútt dag um dag. vaðskítur Helst er tað ikki teir tóga eftir. »Magnus Heinason« hevur hvørki maskinmegi ella verksmidjumøguleik- ar umborð til at royna á hesum leiðum, men tað hevur >Heygadrangur< — í hvussu so er ber til at út- gera hann til tað fyrsta floks royndarskip á djúp- um vatni, ið vit nú, meira enn nekur onnur fiski- vinnutjóð hava terv á. Sum skattaborgari og tí eisini eigari av Heyga- drangi, loyvi eg mær at skjóta upp, at vit føroy- ingar krevja at trolarin verður latin Fiskimanna Skipara- og Maskinmeist- arafeløgunum at ráða yv- ir, samstundis heitt sum verður á tykkum royndu fiskimenn og serfreðingar a øKinum. um at ieggja verður Kann gjørt, so tal 1 (ii SO nytast fjølbroyttan fiski- skap og -framleiðslu sum gjerligt á hesum leiðum, djúpsjóvarleiðum yvirhøvur. Vit (føroysku skattaborgararnir) skulu i fyrstu syftu vedhalda fyri allar utreidslur i sambandi vid royndirnar. Teir, ið troyta havid, hava royndirnar og kunn- leikan, og tí skulu teir sjálvandi eisini taka allar avgerðir, um hvar skipið skal fiska, hverji fiska- sleg, teir skulu royna eftir teir tilvirka umborð. Hin veg ja, á hverjar framleiðslur skulu miða ímóti at in krevja vit skattaborg- arar líka so sjálvandi, at teir finna fram á bestu manning og fyrisiting til skipið, at teir gera teirra besta fyri at fáa endarnar at metast, og at teir ikki banka- al tæna landsins íbúgvum á henda hátt. Legting og landsstýri?? Jú, teirra skylda í hesari mynd verður sjálvandi at leggja viðurskiftini so til rættis, at henda verkætl- an kann fremjast beinan vegin. Tormóður Dahi