leygardagur 24. februar 1990síða 15

Nr. 23 — 24. februar 1990 Undir heitinum >Song- bók Føroya Fólksa skrivar Johan Samuel- sen sera beinraki. Eg endurgevi: „tí tað er eingin loyna, at nógv tað mesta, ið sent verð- ur í útvarpinum, er út- lendskur tónleikur og poppur av einum hverj- um slagi, og tað er næstan líkamikið, hver ið skipar fyri, alt virkar meir ella minni sum talan er um ein hissinn plátuvendara< steðgur. Hetta taki eg fult undir við og kann leggja afturat, hví ikki lesa okkara heimligu skaldsegur, heldur enn at leita upp týddar úr eðrum málum. Men sendingina hjá Janus Mohr vil eg av fullum huga styðja, og takka Janusi fyri, at hann sýnir slíkan áhuga fyri feroysku sangi, at Songbók Fer- oya Fólks virkar aftur- haldandi á feroyska ungdómin, tað er meguligt, og her kann ein spyrja, hví kemur tað unga skaldið ikki meira til sín rætt í Tøkk til Janus Songbók Føroya Fólks, ella hví verður ikki meira sungið av feroy- ingum av nýggjari yrk- ingum? Tað hevði verið áhugavert at fingið nogv meira at vita um hetta. Her er tað neyv- an Janus Mohr, ið hev- ur feilin, men heldur vantandi útgávur av føroyskum sangi, og ikki minst hvat song- stjórar okkara taka við. Latum okkum fáa meira av foroyskum sangi bæði í Utvarp Fercya og í Sjónvarp Feroya. Latum okkum taka væl ímóti ellum rótferoyskum — tilfari, móðurmáli okkara til frama, og á tann hátt troðka tað útlendska burtur, tí tað ber væl til at snara lurtið á norska, danska, enska ella okkurt annað út- varp, har er einki, ið forðar. Við tekk fyri upptøk- una! Magnus Hegenni Óndsinnaður pá standur móti FK Í Sosialinum tann 15. fe- bruar 1990 setur dul- nevndur lesari eitt so álv- arsligt spurnartekin við starvssetanirnar í Feroya Keypssamteku, at brævið krevur aftursvar. Brævskrivarin leggur beinleiðis FK undir at úti- hýsa føroyskum starvs- fólki og heldur innflyta hesi. Tá sekt verður eftir leið- arum ella eðrum starvs- fólki, verður lyst í før- oyskum bleðum. Av teim- um gott og væl 110 starvsfólkunum, ið starv- ast í FK, eru gott og væl tey 100 føroyingar, men danir, islendingar og grøn- lendingar, ið eru busitandi Klædna- umvælingar Uppleyging av buks- um, niðurdeilum 0.Ø. verður skjótt og væl úr hondum greitt. o Opið er: Mánad. -friggjad. kl. 11-12 og 13-15. Leygard. kl. 10-12. Skraddaratænastan á Kirkjuvegi 2 - Havn í Feroyum, skulu hava líka rætt at sekja og fáa størv, hitt er diskrima- tión. Tað hevur verið sera trupult at fáa føroyingar við hollari handilsligari útbúgving og handilslig- um royndum at sekja leið- aætav í FK katni er vet á nevna at fyristeðumaðurin og tríggir deildarleiðarar eru føroyingar, meðan hinir tríggir eru danir við neyv- um tilknýti til Feroyar. At siga at FK innflytir starvsfólk tí vit ikki vilja hava føroyingar í arbeiði, er ein óndsinnaður pá- standur, ið bert kann tæna einum endamáli, at sáa misálit og ónegd ímill- um viðskiftafólk og limir, og tað tænir ongum enda- Feroya Keypssamteka, tann 16. februar 1990 Sigrid Dalsgaard, formaður Janus Mohr og Útvarpið Av og á hevur í Sosiali- num verið »ummæli«, har Jóhan Samuelsen metir um tað, ið vit fáa frá út- varpi og sjónvarpi. Sum oftast havi eg verið heilt samdur við hesi metan og funnið tað bæði beinrakið og áhugavert, sum J.S. hevur skrivað. Men seinasta leygardag bar ikki til. Hetta er sjálv- andi tí, at vit, sum taka ímót tí, sum sent verður, eru so ólík í mangar mát- ar. Eg skal siga alt fyri eitt, at eg meti hesa send- ing hjá Janusi Mohr, Sunnudag kl. 13.40 sum eitt tað besta vit fáa frá útvarpinum, og júst, sum hon hevur verið. Tað er nokk ikki bara >Feroya Fólks<, ið Janus hevur brúkt. Hann hevur sent frá ollum Norðurlondum, so tað hevur ikki tykist mær einstáttað. At sterri partur er okkara, er helst tað rætta. At Janus nevn- ir J. Dahl og Jóannes Paturson við hvert, er einki at siga til, og at ung- dómar her ikki skulu kennast við teir, tað er at undirmeta ungdóm okk- ara. Men hetta at >shina< upp, er tað nakað tað sama sum mikukvelds- sendingin, har ofta tað daprasta og tyngsta verð- ur lisið (ov skjótt), so steðgur eina letu og (fyri at nýta málisku frá út- varpslestri) tú rýkur úr tónleiki, ið kanska hóskar til kapp- róður, men als ikki til tað, ið lisið varð. Er hetta shin- ing — so lat vera. Men okkurt er, sum treingir til at broytast, meir enn so. Hvat við tjóð- sanginum, sum vit hava hoyrt hvert leygarkvøld við einum donskum or- kestri, kanska 1000 ferðir. Vit hava bæði kór og tón- leikarar, sum kundu givið meir. Til sjónvarpið bara eitt, — hvar er sensururin??? sessi av Jóhs. Olsen Stødan í Vágum hættislig Okkara legmaður hevur verið ein fastur táttur í sjónvarpstíðindum sein- asta árið. Nú fleiri ferðir upp í slag er hann av sjónvarpsfólk- unum blivin spurdur um tað arbeiðsloysi, sum rættuliga er farið at gera um seg runt landið. Tað má vera hugstoytt hjá teimum mongu, ið hava mist arbeiðið at hoyra løg- mann, tá hesin ferð eftir ferð beinleiðis noktar fyri, at nakað arbeiðsloysi er! Tað ljóðar kanska væl, tå legmaður sigur, at prin- sipielt gongur hann held- ur inn fyri at seta tiltek í verk, sum gera, at tað ikki er neyðugt við nekrum stuðli, men hetta hjálpir so vælsignað lítið, tá ið løgmadur og samgongan gera just tad øvugta. Síðani sitandi sam- gonga tók við hevur virk- semið í Vágum verið al- samt minkandi, og uttan at taka munnin ov fullan kann ein siga, at steðan hjá virkjum og arbeiðs- fólki her vesturi er sera hættislig. Vit kunnu byrja við lastbilaeigarunum. Teir eru komnir hartil, at ein- asti meguleiki er at selja, men hver skal keypa, og hevði tað ikki verið rímu- ligt at byrjað var at ar- beiða uppá vegastrekkið frá Fútakletti til tunnils- munnan á undirsjóvar- tunnlinum. 40 mill. kr. eru jú tøkar, og hevði hetta arbeiði kunnað givið teim- um, ið eiga lastbilarnar og gravimaskinur eitt skot- brá, samstundis sum land- ið hevði fingið nógv av hesum peningi aftur í skatti. Hvar er logikkurin, harra løgmadur, tá tú og samgongumenn tínir ætla at binda hesar 40 mill. kr. til 1992, tá tær skulu nýt- ast til valagn, ella er tað ein liður í semjuni flokkar- nar millum, at eingin last- bilur ella gravkúgv skal vera eftir í Vágum í 1992, so alt arbeiði skal gerast frá Streymoynni av, eg spyrji bara. Fyri vágafólk er fávitskan hjá okkara løgmanni himmalrópandi, tí meðan hann bæði í sjón- varpi og útvarpi noktar at síggja veruleikan í eyguni, so stendur tað sum sagt um húsbrot hjá bæði virkjum og harvið eisini arbeiðsfólki í Vágum. A verkstaðnum hjá JK. Joensen, sum í ártíggjur hevur spesialiserað til alt innan fiskivinnu so sum trol, línu og snelludrift við ollum nútímans tøkni, har er arbeiðsfólkið farið niður í hálva tíð at arbeiða, Ser- vågs Træsmidja hevur verid afturlatin i fleiri vikur. At ringa veðrið ikki ger steðuna betri við ósteðugum arbeiði á flaka- virkjunum er eyðsýnt. Ímeðan situr legmaður í sjónvarpsrútinum og greiðir Feroya fólki frá, at einki stórvegis arbeiðs- loysi er. Hví hann soleiðis við vilja roynir at reingja veru- leikan um ta støðugt hækkandi arbeiðsloysi er ikki gott at vita. Eitt kunnu vit vera samd um, at tað syndrið av áliti til stjórnarleiðara okkaa, sum eftir var, nú er fokið. Frank Davidsen Vágbingar mótmæla råvøru- bytinum Arbeiðskvinnufelagið Fjallbrúður í Vági hevur sent Feroya Legtingi og lands- stýri soljóðandi mót- mæli: Undirritaða felag vil vð hesum skrivi harð- liga mótmæla tí rá- verubýti, ið lands- stýrið ætlar at seta í verk Vit í sunnaru helvt av Suðuroy hava eitt- ans stórt arbeiðs- pláss hvar 150 fólk hava sítt dagliga ar- beiði, so við teim 6000 tonsum av rá- veru, sum er tillutað Polarfrost, sæst bein- anvegin, at her kemur at mangla nógv i. Seinasta ár fekk Polarfrost umleið 8000 tons og tå var eing'n årsinntøka hjá limum okkara oman- fyri kr. 100.000,-. Sostatt mugu vit rokna við at eingin av limum okkara, sum arbeiðir á Polarfrost, fær meiri enn kr 75.000,- í ársinnteku fyri 1990. Vit mugu sostatt asanna, at landsstýrið við sínum ráverubýti hevur minkað um inntek- una hjá limum okk- ara við 25% fyri 1990. Hetta er ikki ser- liga hugaligt at vita sær nú árið júst er byrjað, og fremur væl ikki arbeiðshugin. Var tað nakar, ið nevndi råvørubyti fyri bygdamenning, ella menning av ut- jadaraøkjunum? Kanska lands- styrissamgongan, åd- renn tingið fer til hús í vár, samtykkir at fremja eina kvotering av almennum sterv- um, soleiðis at vit her suðuri fáa okkara rímuligu kvotu av hesum samfelagsins ágóða. Við heilsan Arbeiðskvinnufelagið Fjallbrúður