mikudagur 14. mars 1990síða 13

… 8 > Nr. 33 — 14. mars 1990 tíðindablaðið Síða 13 vóru tað heldur ikki tråduløgindi. Men teir spardu seg tá ikki at fara við stongini at nápa sær onkran havhest, um enn inum, og er uppi hvønn dag. Onkuntíð fer hann ein biltúr til heimbygd- ina, haðan hann hevur so mong góð minn lívsins skuggasíðu Hann sær als ikki út at hava nátt so hegan ald- ur. Men tey eru kortini har. Men Martin, nú ár hann mátti slysast í net- Og tað er eisini Mart ini fjelgast. og gum ið. Soleiðis kendi vido) in, sum yrkt hevur verða 95. fara vit at ingurin hvønndagin, og Viðareiðissangin ynskja tygum hjartaliga soleiðis kendi eisini Alla sína tíð hevur tillukku við degnum og Martin í Lágni hann. Martin havt viðkenslu Harrans ríku signing Torvið skuldi eisini røkj- viðteimum minni mentu framyvir ast, at ikki skuldi verða og teimum, sum livdu á Vinir. øskukalt. Hetta var sjålvfylgjan hjá einum hverjum ungum manni. Og tá hann so var til (1 Viðareiði skips, ja, so skuldi hetta n hugmynd) arbeiði gerast millum | turarnar , . Martin hevði nógvar få eg glo ymi teg Viðareiði, vinir á Viðareiði, mer har sólin vakurt úr havi steig tveir ten hollastu - " Hon gyllir rokur mundu vera Appi hjá : Jákup Mikal og Kristian á Brekkumørk 97 27 ára gamal flutti Martin til Vágs, haðar ja, tú ert vokur um alla leið. Í dag, 13. mars, fyllir Frá hesi tíð er hann so nógv tilfar er farið systrarnar Julia og Sofía Morgunroðin JE tokuslør Martin Joensen, ættað- kendur sum Martin i fyri skeytið. Ein hin tá búðu. Her giftits hann tey fevna glitrandi døgg a jord. ur av Vidareidi, 95 ár. Lágni. besti rímsmiður i hesi > vid Marin Ceciliu, dóttir Mjúkt lotið kennist, Bert einans barnføddur vidoyingur er eldri enn Martin, og er hesin Jóan Jakku Joensen, skómak- Tað vóru hesa tíðina 17 hús uppi við Garð og væl av ungdómi, so lív- old, Karl í Eiðisvík, yrkti dagliga um fólk og ym- isk viðurskifti, og at Mikkjal á Hevda í Por- keri. Her stovnsetti hann heilsølu, sum hann nú dagur mennist, og vøkstur gror. ligt var á Garðinum. Qll kalla einki av hansara røkti og rak fyrimyndar- ariin, í Havn, sum fylti åsini v "gd á heim- skaldskapi er he i liga, til hann legði frá - rr 11; , or j S ) húsini vóru bygd á heim skaldskapi er heldur til iga, til 0 Malingsfjallið, tú stendur fritt, 96 tann 16. nov. 1989. rustum, og nærbýlt var, fals í dag. sær fyri aldur. Kona , NED ; Martin er sonur Heina so tað segði seg sjálvt, Martin var næst- hansara doyði i 1963, og og fuglaláturin ljóðar blitt. Joensen, lærara, ættað- at oll hesi fólk komu at yngstur av 7 systkjum, í nøkur ár helt Hedvig Ein pyramida, ur úr Funningsfirði og umgangast hvennann- bert systirin Marianna Serensen av Húsum hús væl her vit sita Ønnu Malenu Olsen á an. var yngri. Hini vóru eftir hjá honum. I k ; Torlagsbrúgv i Funn- Veðurgott er Við elstini Alexander Enni- Í Vági var Martin ein — alt summarskrytt. ingi, hon var dóttir Ole Gard. Tað sigst, at berg, Olaf á Viðareiði, av grundstuðlunum í Jacob Poulsen og Onnu Sofíu f. Andreasen, bæði úr Funningi. Abbin og omman í faðirættini vóru ávikavist Joen Joensen og Anna Joen- sen, ið var bóndadóttir úr Elduvík. komst tú í mótvindi nið- aneftir til Garðs, tá drap so knappliga uppi, tá tú nærkaðist Løgum, at tú mest sum knappliga hevði hug at fara fram eftir rommum, tá tú Julia giftist við Havna- Jergin, Vági, Victorinus bygdi fyrst í Horni, so til Klaksvíkar, og Sofía í Bókahandlinum. Mari- anna búði hjá henni. Húsið í Lánni var ikki samkomuni Bethel. Eisini har suðuri fekk Martin besta skoðsmál frá ollum. Hevdi eg bert minst øll lysingarordini, vågbing- ar góvu honum. Men Inn i Dalar og inn i Vik tad er so vakurt, et finnist slik, her Talvborð stendur og ekkó sendir. Hvor ert tú rik! komst í lívdina. ognarhus, men tey nekur ljóðaðu soleiðis: Foreldur Martins Ungdómurin á Viðar- hevdu trødna í Horni. Martin var álvarsamur, Villingsfjallið so hogt og vilt, komu til Viðareiðis at eiði fylktist eins og íeð Var fiskiveður og tað hann var fryntligur, tú livir og ger ve ðrið milt búgva. Faðir hansara rum bygdum, og oftast bragdaði, so høvdu ell á hann var rættvísur, hug- , Å ; tók við sum lærari á varMartinein av undan- Viðareiði altid degurða- farsligur, reidiligur, ans- Við Garð er friður, Viðareiði 1. mars 1879. gongumonnunum. Teir matin, men herviligar in og sparin, gávumild- vit setast niður. Tá hevdi eingin skúli stovnaðu Fjallbrúður, landnyrðings uppilegur ur, gestablíður o.s.fr. Her er so stilt. verið á plåssinum í 30 ár, hildu fundir, hugnaletur, kundu gera, at hvørki Fyri nøkrum árum síð- og í juni 1881 giftust tey og búsettust Eysturi í Horni. Tey keyptu og umbygdu húsini hjá Magnusi Justesen, úr Geilini við Garð. Hann flutti fyrst inn á Toftir og síðani Norður á Oyr- ina at búgva. Heini helt so skúla á loftinum í hesum húsum, sum hann hevði bygt uppí. Ár 1885 fluttu Heini og Anna Malena oman í nýggja skúlan Niðri á Bakka, og her búðu tey, tá Martin sá dagsins ljós, 13. mars 1995. Og á Bakkanum stetlaði hann og sleit sínar fyrstu barnaskógv- 13 ára gamal kemur Martin til Garðs at búgva, tá foreldur hans- ara keypa husini í Lågni, nakað eftir at Lotta og Petur Hans Jacobsen, sum høvdu bygt húsini, vóru deyð, hon av sjúku og hann umkomst, tá teir 4 ár seinni skutu bát í Eiðisvík, sum holvdist. og teir yrktu, sum um tað var at egna eina línu. Og Martinsa partur lá ikki eftir. Bert spell, at var klúgvandi av helluni ella úr Eiðsvík, og tá kundi til endans verða lítið at koyra í pottin, ani flutti hann til Klaks- víkar, har hann hevur mong av sínum næstu. Hann býr á Vistarheim- Gomul mynd við Gard á Viðareiði. Á m) ndini síggjast vestan fyri gamla vegin Hoyggjhúsið og húsini í Innistovu. Eystan fyri vegin Niðri í Húsi, omanfyri hus- ini í Geilini, hoyggjhúsið í Geilini, Húsini Eysturi á Gili og hjallurin Uppi á Lagi Oman fyri tekjuna í Geilini sæst skjøldurin í Lágni og uppaftur oman fyri skjøld- urin Fyri Oman Lið. Eisini sæst partur av húsunum hjá Dála, hjá Jens Klæminti (Jákup Mikal) o.a. Frá Garði, Follind á Heygagarð meg minnist, tá ið vit spældu har. Ja, har var látur, og mangur kátur, so stuttligt var. Eg minnist Grástein og Risaspor, har var skemt og mangt stuttligt orð. Vit um tey runnu, hvonn annan funnu við skúlaborð. Eg minnist heimbygd og fólkið við, væl hava varðveitt góðan sid. So høgt tit — ei rædast men elska frid FJ r ynski Má Harrans oss veita megi á trúarslott J > standa Anda, j otium Oara gott alt bæði á degi sum á nått. Martin Joensen, Vágur.