leygardagur 17. mars 1990síða 16

rs, Marna Jacobsen skrivar Framúr aftur í erfyri varð eg biðin at gera utvarps- og Sjón ganga, at eg angraði ja-lov tt € dagar aftan á Eg ok er uppgáv t ur alvara, og kendi ið ur skyldi mine l ettir utva p og D í IKU P ne < t i t I i" % eði A x A. in iði man Sz:nanbering ø I #1na Sí ið ø t Hal ið esa ii t | 1 komu til somu iðu sum eg, er iva en eg minnist at ef in á Sendingina um Heilbrigdið hugsaði við sjálvari, at um eg nakrantid kom í ta stødu, mær at eg hevði slíka viðgerð fyri neyðini, so hevði eg ikki fyrst hugsað um Heil brigdið Her má eg skunda mær at siga, at hetta verður ikki sagt fyri at lasta viðgerðarháttin á Heilbrigdi, tí tað er ikki mín men stutt og greitt vísa á munin mill um grunnan og djúpteknan journalistikk Í fyrru sendingini megn aði journa!'sturin ikki nog uppgáva hesum sambandi, meira væl at fáa fram hvussu viðgerðin var skipað, ei heldur nakað ítekiligt um sum sjúku, ivid tanina av alkoholismu medan hann sendingini um Blá Kross 3 x y Andsøgn ind á ð se rð KVOLK Degi og Vit ) vling av rusdrekkal Uppskotini vórðu løg á vanligan politik 1ra-maner, fyrst og fremst rður hugsað um pening ið skal sparast, men og SKal seljast danir ikki long pening úr rús ekka tað skulu i gera. Alt hetta prát bygning um sparing av im, varðveiting av ar beiðsplassum og ein egilig umsorgan fyri turistum í Føroyum, fær meg at fáa illvarning av, at man ikki er serliga altráur eftir at loysa teir veruligu trupul leikar, vit hava av rús- drekka í Føroyum, tá ið so konan eisini meira og minni beinleiðis sigur, at hon ikki hevur hugsað um avleiðingarnar av at geva skonkiloyvi til matstovur (hon hevur bert husað um tær matstovur, ið longu eru í Føroyum!), ja, so illgrunin = ikki minni: vit gera rúsdrekka- seluna frælsari, sam- sum alt ov lítið verður gjørt við fyribyrg- ng og viðgerð a drekkamisnýtslu. verður stundis rus- Sum so mangan áður, tá útvarps- og sjónvarpsummæli Molbúgvar | ti sind in ) I tid ut ) beigs Mikukvo } Bot Armgard Mc I p I g lov rr 1 un vit Oli Kil væl, tad id D, il sendir k beinleið € } i stødun € ð sum hjá sinni, tá teir søgdu »G dag mand okseskaf Yrmgard hevði bæði beir á jerðini, meðan hin sveimaði í nógv h Henda og minni prátingin fram við hverji aðrari, var keði- lig, ti eg haldi at vit oll høvdu trongt til at skilt eitt sindur av ti, Lene Sjø- rup hevði at siga um kristindóm. Ég ivist ikki eina letu í, at hennara fat- an av Gudi sum kraft, kann sameinast við tað kristindómsfatan, ið so greitt kom til sjóndar hjá norðinginum, í samreðu við Berg Jacobsen fyrr í vikuni, har hann greiðir frá, at hann, staddur í sterstu neyð umborð á út- róðrarbáti, bað Harran taka teir og vera eftir hjá teimum heima. Marna Jacobsen »stærum« meira Foroyski Duke Ellington hevur verið á palli í vik- uni og hogir tónar ur lagu Sand- oynni hava ljóðað l la striborg, men ikki kann stgast, at >Hey Breyð< gongur heitt brevd SIÐ í d ; ( rs n Ul D irk Ma broberg Svøriki, klaver og Pentti Niemi i Finnlandi nmur Fónleikurin var fyri størsta partin Standard Jazzur efti nøvnun Bill Evans og Duke Ellington, men av og á u eisini onnur nvygg) an løg at hoyra hy lekk tað burtur úr konsertini, eg hevði væntað: Væl spældur og ikki ov larmandi hugna- jazzur, sum hóskaði sera væl til tætta umhvervið í dansisalinum í Norður- landahúsinum. Eini 20-30 fólk vóru og lýddu á. Spell, at ikki fleiri tíma at lyfta gump- in úr sjónvarpsstólinum og leita sær til tiltek, sum hetta við >Brandi Kvartett«. Tann tidin var væl nytt. Ur Sand- oynni Øssurssonar Sunnudagin kl. 16.00 voru urslit av tonleika- virkseminum í Sand- ø > PIK). Diu 1 1tlendsk og ø t old, komu Va tr rrá leiklut Hetta inn vvirhøvu ini sigast um hini. Ella, vid ðrum orðun hvønn bólkin sær var onki at skammast vvir, men eitt stórt MEN er kortin!! Konsertin var skipað soleiðis, at hvert kórið bólkurin fyri uttan at framføra sitt egna, ersini var við til at syngja ella hava undirspæl hjá hin- um. Hetta bar við sær nógv skifti á pallinum og har komu trupulleikar- nir. Hesi skift vóru ikki nóg væl vand. Fólk komu ov seint til pallin, mikrofonirnar stóðu ikki, har tær áttu at standa. Vanliga sigur ein, at galið var við »Timingini« og so var. Men »Timing« kann venjast, sum alt annad og hevdi hetta eisini beint burtur tann ótryggleika, sum merkt- ist á sandoyingunum sunnudagin. Men góðu sandoying- ar, haldið fram við venj- ingini, ikki vantar so nógv í hjá tykkum! Haltandi sóla Illa gongst at sleppa av við nýliga útkomin bond og plátur. >Terji & Føstufressar« eru eitt gott dømi. Teir hava gi ið út band og flogu, sum eru á einum relativt hog- um stødi, men sama ger Føstufressar« Perji á ins Seit SU tvarpid og irpið kundu hjålpt við at spælt fleiri av , teimum mongu g løgun hava offrad tid og kreftir til? um, hesir bólkar Framhald Kappingin um at finna finalistarnar til kapping ina »Årsins Songrødd« Vinnararnir í Suðuroynni og Norð- oyggjum eru g hetta vikuskiftið er kappingin í oynni. Årsins songrødd heldur fran funnir og Eystur 1990 fær sum vinning 30.000 kr. goldnar í hondina. Kappingin heldur fram á Sandi og í Vágunum komandi viku- skifti. Norðurlandahúsið hevur ikki fleiri tónleika- tiltøk henda mánaðin, undantikin er konsertin hjá Føroya Kamaror- kestri i dag kl. 16.00, so komandi tvær-tríggjar vikurnar fer >Tónavik- an« enn nu at venda eyguni móti eðr- rum stoðum, har nakað hendir. meira J.MAG. - 17. mars 1990