mikudagur 28. mars 1990síða 11

Nr. 43 — 28. mars 1990 Fjølmidlarnir g Vårharra! John Smith skrivar Vit hava eina góða pressu! Í hundrað ár hev- ur Dimma ríkt sum gomul hjallshurð við formaning- um um at »sætte tæring efter næring« og hesa um at »mådelig pølse er altid bedst«, og so tad heilt sjúka nidurlagid: Ansvars- bevidste hjemlige politik- eres og ledende erhvervs- folks ihærdige bestræb- elser på at bringe tingene i balance kan kun krones med held såfremt det arbejdende folk det være sig både til lands og til vands har den fornødne tillid og tiltro til disse de viise herrers ufejlbarlighed og reelle hensigter når det gælder sanktioner og ind- greb til regulering af de undergivnes nødvendige tarv Og i 30 år hevur Útvarp Føroya ballað slutur inn í ein vavstur av slørandi trúvirði, eitt trú- virði, ið er vorðið rót og staðfest av at halda seg nágreiniliga til tekstin uttan at hava sett so mikið sum eitt einasta spurnaðartekin við nakað sum helst nakrantíð alt framført við einum mono toniteti í ssemmuføring, ið sannferir fólkið alt um at »tidindini« eru framborin í djúpasta álvara og eiga at verða tikin sum sovorðið. Og loksins hava vit so fingið visualisera tvassið pening, sendir út tåttin Dagur og Vika umframt hesar »bestilt arbeiði líkn- borgaranna andi« sendingarnar Á Sýnini kallaðar, har tað i bjørtum litum og við tøl- andi frásegnum verður lætt um trvstid«, tá lokið tykist at lætta sær vst upp av túsundtals spurningu: ráðum 3yY i il tut in est greii higartil, har fólkið it als } 5 tad er størri lønsemi i at lata try skip gera tad, sum eitt einasta skip kann gera nógv betur. Og so tá SvF-journalist- urin framdi mikla bragdið, tá hann í myndum og við orðum »progvadi«, at alt ruggar rætt úti á fiskileið- um — ikki ein einasti undirmálsfiskur, ikki ein skeivur meskur, sjálvt um hvert mansbarn veit nak- að heilt annað! Meðan Sandemose so beinrakið og meistarliga lýsir sálarligu avskepling- arnar í Jante og soleiðis eisini fortreytirnar fyri tí sjúka samfelagnum, sum í verkinum „Aftur á slóð- ina«, so verða heimligu Jante-fortreytirnar hild- nar í hevd og viðlíka av teim trimum etableraðu meiningsmonopolunum, Ú.F., SVF og so teirri á einum fornfremmandum máli skrivaðu Dimmalætt- ing, sum við sínum retr- um afturi úr monopoltíð- ini heldur við líka og legaliserar ta beinherðu amoralsku mono- polstødu, føroysk vinnu- livsstyring hevur evnad at tuskað sær til, ein monopolsteða, ið nú eisini fevnir um alt politiskt vald og sum tað at síggja til í allari framtíð verður okkara lagna at finna okk- um í. Hegnisliga verða tær brúktar, tær skrivaðu og óskrivaðu lógirnar, torir tala at, so beistagerðirnar verða framdar av fremstu framsegumonnunum inn- an eitt ótal av totalt eingin leingi sektum Goymdir í eini sjålvgjørd ari tabu-verð dundra religiøsir fundamentalist- ar í sekteriskari ekstasu, ein blasfemiskur gjóst- ur. ið vinur uppá seg, trot andi segsum skógareldur verja stovu, h: SnLúuÐVTri, > klæddar í seinasta móta, spæla stars við sloyftu í tí pínligt friseraða, kunst- ferdugt uppsetta hári- num, játtandi og vitnandi hvat tað skal vera, so leingi sum kameraið snurrar — kitlandi nakað so deiligt, til fragd og frama fyri frelstar, amaterteologar, ið út- leggja Bíbliuna sum Vár- harra Gud veit — biðjandi Gud um veking og greð- ing av teirri, eftir teirra tykki, illa komnu, deyð- sjúku feroysku fólkasálini og bjarging annars av tí sekkandi nationalu skút- uni, Feroyar várt land. Hetta alt meðan dupult- moralurin og sálarliga tví- steðan herjar sum sóttin hin svarta. Hesir sjålvgjørdu frels- arar, id eisini figgja sitt kall vid at taka vid og bruka tad, sum terroriser- aðar meinigheitir lata, hvat hava hesir ervitis- fiskar og gudsspottarar í SvF at gera — og heilaga einfold. Elmer Gantry kláraði seg útmerka væl í bíbliubeltinum í USA, áð- renn sjónvarpið nakrantíð var til, halda tit veruliga — billa tit tykkum veru- liga inn, at tann stersti av ellum, tann vísasti — Gud Skaparin sjálvur, in- telligensurin mikli, situr og freist orsakað av yvir- egsdivergeraðum av undirbrotligum um banalitetum, sum hesir møsni, naiv- soleidis koma til sjóndar á einum føroysk um sjónvarpsskermi. Undirmeta tit ikki stór- liga tann alvísa superin- telligensin, tá tit trúgva uppá at Hann (Gud) ska! frøast í sínum himli, ein- um himli, tit í tykkara jantomu heimfødisligu yé tÐ y ot vera varug við, at tit tá hava tikið sjálvan mamm- on við inn í Himmiríkið Skal tann góðu Gud freast av at vera tilbiðin eins og ein annar jerðiskur des- potur — tað slagið, ið var borið til krúnu og sum av hesum ávum var umgivið av bukkandi eygun tæn- arum frá tí tað fyri fyrstu ferð læt eyguni upp og har tað síðani lærdi máttin mikla kitla sína fáfongd?? Kongar og keisarar, at teir hava verið av Gudi, man vera Gudi líka fjart, sum at gykla sær, at Gud skal frøast av at fáa konga- ella keisarastatus av jerðisk- um slagi og tíansheldur fer at finna fragd í at verða tilbiðin sum ein ann- ar láturligur. hálv- ella heilbýttur monarkur, klæddur í hermalínskápu við perluprýddari krúnu av metali. Okkara góði lesarabrøv øtast við og kenna seg særdan langt inn at sålini. Ti, ikki man Gudi lika almennan sjónleik henda vamli- sligur, vanærandi og gudsspottandi sjónleik, ið fer fram óátalaður, tí at fólkið alt er meira bangið og skelvur meira av ótta fyri næsta sínum, heldur enn av ótta fyri Gudi, hin- Gud man um almáttuga. Einum fólki, ið trýr at frelsan er viss, meira við steði í skáksettu metingum teirra, ið búgva hinumeg- in vegin og minni við steði í tað, tann alvitandi veit um og sær. Gevist tí við hasum og haldið tykkum til boð- skapin, ið givin er í teim- um heilagu skriftunum, farið inn aftur í títt loyni- kamar og biðið Gud um fyrigeving meðan væl er John Smith = vikuna. kr. 170, kr. 205,-/ársfj fleiri blød enn tey ársfjórðingi Navn Bustadur Eg gerist haldari av Tíðindablaðnun Haldaragjaldid fyri ársfjórðingin er Haldarar uttanlands gjalda Goldið verður ongantíð fyri ið eru eftir at koma — (| Ja | Sosialinum og fái blaðið 5 ferðir um | einum i. Ge