fríggjadagur 30. mars 1990síða 15

Nr. 45 — 30. mars 1990 tiðindablaðið Sosialurin Teir sleppa at mis- brúka sjónvarpið! Aðrastaðni verður statskvett, tá tey ráðandi ikki duga at ráða. Ein skipari, sum onki fiskar, verður koyrdur av. Ein stjóri, sum ikki dugir at stýra, verður somuleiðis skiftur út. Men hvussu er Síða 15 við eini samgongu, sum ikki ð hevur gan rid gt, at ein politiKari, Sur ki € væl i øg id fjøl ål Y vid Sá ! €er vet, iilal 1 I t1 ) flokk € í lað nvarp, er eyc smíðað! Tað er síðan, amerikumenn funnu út av langt hesum. Har verða hund- raðtals milliónir av dollar- um brúktar fyri bert fáar minuttir í hesum miðli. Ja, tað er næstan so, at stórur partur av teirra kampanju fer gjøgnum sjónvarp. Okkara politikarar hava eisini funnið út av hesum. Her er tað serliga Fólka- flokkurin, sum hevur „skotið papageykin<. Tað eru eisini teir, sum hava gjørt mest við hetta, og tað kunnu teir takka stóra strategi teirra, Óla Breck- mann, fyri. Tað man vera hann, sum hevur tryggjað teimum lutteku í teimum sokallaðu »bønarfundun- um« Over There. Ein hevur eitt sindur ilt vid at imynda sær, hvat bønirnar snugva seg um, tå ein veit, at leidarin å hesum fundum er fyrrver- andi stjóri i einum felags- skapi, sum saman við russiska KGB, man vera ein tann stersti dráps- mannabólkur í heiminum. Men væl er tikið við. Tá tíðindi eru, sum mett verður, at fólki dámar, er Jógvan Sundstein oftast for- ella bakgrundsmynd á sjónvarpsglugganum, meðan hann hvervur hað- ani, tá illa dámd tíðindi verða segd. Tá verða hini skumpað fram fyri myndatólið. Herfyri visti sjónvarpið at siga, at nú var handils- javnin næstan komin aftur á null (soleiðis varð tað í hvussu er lagt fram!!), og ein væl hýrdur Jógvan Sundstein sást á sjónvarpsskugganum. Seinni í somu sending (haldi eg) varð sagt, at suðringar vóru ógvuliga misnegdir við býtið av ís- landskvotuni. Tá var ein annar Jógvan á skuggan- um, nevniliga I. Olsen. Uppaftur seinni vóru tid- indi um broyting i rus- drekkaløgini å skrånni. Jógvan Sundstein nertur ikki brennivín, heldur ikki -lógina, so hetta »slapp« Jóngerð Purkhús at siga gongur tré id ykist løg 1 Í so grammur lat nú AM t1c Air vavs I iði ort 1 ro ma Il: K Þá so sama } men spurdi, nvat hann meinti við hetta greiddi hann teimum frá, at hann meinti tað ikki so (forrestin, nær fáa vit at vita, hvat hann meinti?). Øll tykjast nú vera glad, men eitt er vist, illgresið er såad, og slikt spirar, sum øll vita, væl. Tað er ikki bert á løg- tingi og í landsstýri, Fólkaflokkurin dugir hes- ar snildir. Borgarstjórin í Havn stendur onki aftan- fyri. Tað munnu vera nógv, sum ikki vita, hverj- ir hinir býráðslimirnir í hevuðsstaðnum eru! Tá borgarstjórin í Klaksvík æt Jógvan við Keldu, var hesin ketu- prýddi, klaverspælandi og kórleiðandi sjarmerurin ofta á sjónvarpsskuggan- um. Nú er áhugin fyri Klaks- víkini minni, fyri nú at brúka eina milda vending. Neyvan man tað vera so, at Fólkaflokkurin hev- ur vald á sjónvarpinum (ella?), heldur er tað sjón- varpið, sum letur seg brúka. Men hvat, teirra uppgáva er at gera send- ingar, og tá hini lata sær slíkt lynda, mugu tey um tað. Tó haldi eg, at skylda sjónvarpsins má vera at kenna tað, sum fer í luft- ina, so vit fáa eina objek- tiva mynd av tí, ið sagt verður. Sum nú hatta við handilsjavnanum, tað var ikki beinleiðis ósatt, men Tað, at innflutt verður minni, er ikki tí, at fólk nú hugsa meir um >landets ve og vele, tey hava heilt einfalt onki at innflyta fyri! Og meirútflutningur- in? nei, Jógvan Sundstein, handan var at meta við hana um Atlantic Air- ways! Lat meg enda hetta skriv við at fara eitt sind- ur burtur frá tí uppruna- liga, til nakað, sum tosað og skrivað verður nógv um, og sum øll onnur enn tey ráðandi duga at síggja: Okkara samgonga hev- ur kopierað tað, sum Schliter ella hongur og Thatcher; saman“ gjørdu, tá tey komu til 1 Ál, 1 he Urslitid er ræduligt, har sum her Ongin fyritøka kann yvirliva vid at leggja stilt Utreiðslurnar verði n u lit r, inntekt K n Fær folk ongar inntøkur å einum stadi, ryma tey til annad. Formadurin i felagnum Trolskip var beinrakin herfyri, tå hann i utvarp- inum segði, at trongdin at yvirliva er so ómetaliga sterk. Vit síggja tað longu. Fólk rýma sum rottur av søkkandi skipi. Jógvan Sundstein sigur í sjónvarpi sínum (?), at onki arbeiðsloysi er í Fer- oyum. Samstundis mælir partamaður hansara í Vágum til at seta arbeiði í gongd við at útbyggja flogvellin har, tí í Vágum er alt við at fara í hundar- nar, fólkið hevur onki ar- beiði! Ivan Johannesen „slapp< í sjónvarpið at bera tey ringu tíðindi, at illa gekst at fáa pening til vega, men í evstu letu eydnaðist at taka lán, so vit, sum fáa løn og pensiónir frá tí almenna, enn eina ferð vórðu -— — tryggjað henda pening. Onkuntid tykist løgmadur vera 1 so grammur at jodveldisflokkurin visir sitt sanna andlit Tå fram kom, at samgong- an fyrireikadi seg til at av- taka pristalid, at seta ar- beidsrættin å stovn, at lækka allar lønir vid 20 prosentum, at skaffa ar- beidsloysi runt um i land- inum, fóru fakfeløgini at gera vart við teirra ónegd, sum rímiligt var. Øll minnast tann til- tikna mótmælisfundin í fjør á Vaglinum, og øll mótmælisbrevini, sum higartil eru send sam- gonguni, hava ikki rinið við teir. Til endans skriv- aðu tey eitt bræv til tjóð- veldisflokkin, har tey m.a. segdu, at flokkurin, sum sigur seg vera verka- mannaflokk, ikki átti at gingið við til slík svika- brøgd. Eg havi sagt tad fyrr, at tjóðveldisflokkurin ong- antid hevur verid nakar verkamannaflokkur, og at so er prógvar herferð teirra moti fakfeløgunum. Lat meg skoyta uppi her, at fakfeløgini åttu eisini at sent eitt skriv til hinar bådar samgonguflokkar- anr, ti tiverri er tad ein veruleiki, at verkafólk eis- ini velja fólkaflokkin og sambandsflokkin og var tað tí rímuligt, at hesir báðir eisini fingu hver sítt bræv. Fyri at venda aftur til tjóðveldisflokkin, so gjørdi hann gjøldur burturår brævinum, sum fakfeløgini sendu honum. Men ikki var annad vænt- andi, nå ein skemtari aft- urat er komin å ting at hjålpa Paula Ellefsen og Ola Breckmann at gera gjøldur burturúr fólki. Hesin er Finnbogi Ísak- son og Unga Tjóðveldið, sum nú vaknar við kaldan Men hvussu verður sleppa framat sjónvarps- næsta mánað, veit ongin. glugganum. Lán mátti takast, tí ONGAR INNTØKUR ERU!!! Aðra staðni verður stýra, verður somuleiðis statskvett, tá tey ráðandi skiftur út. Men hvussu er ikki duga at ráða. Ein við eini samgongu, sum skipari, sum onki fiskar, ikki gongur — ella hongur verður koyrdur av. Ein - saman? stjóri, sum ikki dugir at 18) dreym, tí studulin til les- við, tóku teir uttan at andi verður skerdur av blunka. Men hvussu skal teirra egna tingflokki, tað verða, tá menn hava royndi at mótmæla, men sjálvandi til fánýtis: Men, tá tann føroyska verka- mannafjeldin gjerdi vart við seg, hoyrdist onki mótmæli frá Unga Tjóð- veldinum. Men sum sagt, hasir hoyra ikki heima á vinstra veingi, og tí var ikki so logið, at onki hoyrdist frá tí kantinum. Barnapeningunum fóru samgonguflokkarnir eisini hjarta, sum er so hart sum tá kann ikki roknast við nekrum bata av nek- rum slag Men vónandi verður tíð- in ikki alt ov long hjá hes- grot, ari samgonguni veljari Fyrispurningur til nevndina i Sandoyar sýslu javnaðarfelag Týsdagin 27. mars stend- ur stórt uppsett grein í Sosialinum: >Eitt slag undir beltustaðið — svartaspilla komin i«. Greinin er undirskrivað Birgir Mohr, formaður í Sandoyar sýslu javnaðar- felag. Um undirskriftin einans var Birgir Mohr, so hevði undirritaði onga við- merking havt, men ískoyti, formaður í Sand- oyar sýslu javnaðarfelag, elvir til spurningin: Er tað Birgir Mohr, sum roynir at knýta Sandoyar sýslu javnaðarfelag at sínum privatu sjónarmiðum, ella er tað veruliga vorðið so, at javnaðarfelagið leggur navn til slíkar greinir? Axel Skoubo limur í Sandoyar sýslu javnaðarfelag