hósdagur 5. apríl 1990síða 20

Síða 20 S 'Ú ð } Hóast vit hesa seinastu tíðina, so komu deyðsboðini av hon um kortini so óvæntað, sum tey so mangan koma Sjúrður, sum var ættaður frá Gjógv, var fiski- maður í nekur ár, men í 1942 tók hann lærara- istu, at Sjúrður var nógv viknaður prógv. Hesa tíðina var ikki so lætt hjá lærarunum at fáa fast starv, so hann kom at starvast ymsa staðni í ovggjunum, til hann fekk fast starv við skúlarnar í Elduvík og Funningsfirði. Her var hann frá 1946til hann kom á Glyvrar í 1963. Og her tað, at vit komu at arbeiða saman við hes- un ildsama káta og lívsglaða manni. Við sínum frisk g skemtingarsama lyndi dugdi hann sera væl fara vid børnum, og vit sóu eisini, hvussu óð tey ru við hann. Og væl dugdi hann at for é i lop o hevði hann K t le I É m 3 r £ y ræði ga I di u hesar hendingar g di ta ftur og aftur å lofti. Sjålvt um hann ! í innad ættarlið av lærarum enn vit, dugdi hann so sjáldsama væl at falla saman við okkum í einum og ellum. Hver minnist ikki, at hann hvert månakvøld spældi flogbólt saman við okkum, líka til hann fór um tey 70 árini? Hver minnist ikki, tá ið hann plagdi at avbróta kjakið á lærarastovuni og siga: >At vera lærari, tað er at spæla sjónleik hvenn dag!< Tann djúpara mein- ingin í hesum var sjálvandi tann, at lærarin mátti Tidindaskriv Farodane framsyning Aftur i år hevur p/f Farodane forvitnisliga framsyning a ad 1990 er í ra skrivst elefax á vanligt pappír x rðir Le det vi S SK Stol gerð o SKI y ne ivt su 3 X gg DE OKI KTØV rt i msýningini verður 1 ir 110 in ggju OKIFAX OF-110, i prentar å vanligt pipappir eftir somu Framsýningar SKIpan sum em KOpima- en ; skina. Hon kann eisini se = kringkasta til 100 móttak- orði ; rar og setast til av sær = sjálvari at senda upp til 50 i . fi fax til 50 ymsar møttakar- ad t T Hel r - - - på Nyggjar Toshiba amar Esse 5 ferdateldur Pad eru 2 ár síðan Faro stórt úr dane fekk bjóðað megu- leikan at marknaðarfera duga at laga st ar, ið hver skúladagur ber Sjúrður kendi seg heima saman við okkum, « g til allar tær þjóibroyttu hending; DE vit við honum. Hann var eitt náttúrligt lið í ollum samkomum, sum vit hevdu, tí hann var so lætt- sintur og skemtingarsamur og dugdi so væl at fara við fólki. So væl dámdi honum at vera saman við okkum og bernum, at hann plagdi at siga, at hann gleddi seg til at koma aftur í skúla, tá ið vit hevdu havt eina longri frítíð. Meðan vit sótu og skrivaðu hesi fáu orð, tók ein ' nýggjum innan teldur og 'uútgerð á Hotel Hafnia. is ibileumsår hjá felagnum. Toshiba ferðateldurnar Førovun Tikid varð av tilboðnum, hóast vónirnar stóru seluna ikki vóru tær bestu. Men við steðugt vaksandi ettir teldunum, ettir- spurning! hesum smáu jú hava tann fyrimun, at ein allastaðni, á skrivstovuni, kann hava tær sær heima, i bilinum, å fund um, á ferðum o.s.frv., so hevur selan kortini gingið væl betur enn væntað. Og enn einaferð hevur Toshiba undirstrikað leiðslu innan ferða- teldurnar, sum gerast alt smærri og lættari. Á fram- sýningini verða vístar 3 nýggjar sonevndar »Stressmapputeldur«, ið ikki fylla meira enn eitt smalt ringbind og vega bert 2,7 og 3,6 kilo íroknað battarí sina Teimum »tungu« teldu- brúkarunum kunnu vit m.a vísa ta nýggju TOSHIBA T3100SX, sum er fyrsta ferðateldan, ið brúkar battarí og sam- stundis hevur heg-upp- loystan VGA-gasplasma skerm. AEG Olympia og 3 COM net Aftan á fleiri ár at hava manglað teldur í teirra veruúrvali, so kom í 1988 tann innan skrivstovuút- gerð eisini i Feroyum væl kenda týska fyritøkan AEG Olympia aftur á marknaðin við eini rød DOS undir heitinum OLYSTAR. A borðteldum Ur av tóktu teldum og printar um Eisini verður høvi at fáa eitt prát um teldu-netskip- anina 3 COM 5 teknikarar t Irygd fyr it ein kann rokna við ney( g skjotari sera tydning ( brúkaran. I liga lamin í dagliga skriv- stovuarbeiðini tá tólini svíkja. Hetta er leiðslan á Farodane við og leggur tí alstóran dent á steðugt at útbúgva tekn- ikarar. Av teimum 20 fólk- unum, sum í dag starvast varug tey o á teknisku tænastudeildini á Farodane, eru Framsýningin er opin og fríggjadag- in 6. apríl, báðar dagarnar frá kl. 9 til 17 hósdagin 5 Nr. 49 — 5. apríl 1990 ámandi til, at tað ber ikki til at skriva Yimu um Sjúrð uttan nevna Hóast aldurs- munurin var stórur millum okkum yngru lærarar og Sjúrð og Almu, komu nøkur okkara av ymsum orsekum at gerast vinfólk teirra burturav. Okk- um, ið hetta var unt, var hetta til stóra gleði, tí meira lívsjáttandi par var ringt at finna. Altíð var nóg mikið av felags áhuga at práta um, tí teirra heimur var so stórur. Ahugavert var at hoyra tey fortelja frá lívi sínum, bæði tá alt gekk við, og so tá ið sjúka herjaði og vildi oyða samlív teirra. Sera væl dugdu tey eisini at liva seg inn í nútíðina og okkara verð. Vit vóru ung og høvdu småbørn, men tað bant okkum bara fastari saman, tí sterri áhuga fyri børnum sýndi fáur. Tey, sum abbi og omma, og vit sum foreldur, høvdu nógv at tosa um. Abba- og ommubernini á Skála vóru altíð í onkum teirra — ja, tú kendi, at her var nakað ser- IK Í tey hevdu tykkum øll at liva fy ri På ið Alma doyði i 1985 rð tað ein so tungur KOM á Minu ? Kt a tungu } rða r iy år i i ð kkum liva. Hann er farin heim í tann æviga búst: sum hann við síni einfaldu trúgv visti, var til- búgvin honum. Vit lýsa hervið frið yvir minnið um kæra starvsfelaga okkara og ynskja, at Harr- in styrkir tykkum, ið syrgja ein góðan faðir, ver- faðir og abba. Lærararnir við Runavíkar Kommunuskúla